1175 resultaten.
Brand !
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
440 De akkers op de terugweg
zinderen nog na
voorbij Oudeschans
richting Winschoten
een weg afgesloten
verkeersregelaar
geen rook meer te zien
nieuwsjournaal
het hele verhaal
twee schuren in de as
aan de Dijkwaal
het woonhuis doorstond
de brand
niemand dood
of gewond.…
Lake District
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
582 Dal wordt heuveltop
waarop hij al zijn rijkdom
tot vruchtbaar as laat kringelen.
Hij is rond.…
Ween aan mijn borst
poëzie
4.0 met 1 stemmen
912 Ween aan mijn borst den schat der tranen
die rijk me maken van uw leed,
ik die van wankelende wanen
als gij het talmend smeken weet;
ik die, mijn kind, op andre schouder
om eendre vreze heb geschreid,
maar van elke onmacht oud en ouder,
weer om een nieuwe hope lijd;
ik die het goud van alle transen
voor de as van oude zonnen ken…
Memorium aan mijn zus, (+ 30-05-1993)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
536 Verstrooid als as,
verscholen in het gras
nog steeds ontmoet ik je gezicht,
bij iedere avond,
teder licht.
Je geest,
die ooit je lichaam droeg,
bewaar ik in mijn hart.
Je was het stervend leed,
gegroeid aan het eeuwig licht,
ontdaan van pijn en smart.…
De poort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Heden zijn doodgewaande dichters,
uit brandend as weer opgestaan.…
In de tuin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 Aanhoudend vermeden
Ik zie wel de rondte in de verste verte
En voel zeker de kleur van haar gloed
Of hoor je soms zachte stem die je altijd
Begeleidt in de wind die je bemint
Die voortdurend, vaak ongewild
je diepste tonen vervoert
maar uit onmacht niet
de verlossende uitweg vindt
het is zeker geen weerwil
het is immers die loodzware as…
de kern is rozerood
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.524 je hebt as gespuugd
als gal van binnenuit
je barstte open, explosief
ineens had je jezelf weer lief
joeg hete stenen door de lucht
de zwavel rookte nader
je angsten waren op de vlucht
de vulkaan is nooit een vader
de kern is rozerood
wringt lava door de spleet
ik vlij me in je warmte neer
jouw magna is al eeuwen heet
ik glij een helling…
Gebroken liefde
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
488 bleef hij zo gemeen
Ze huilde vaak van pijn,
Alleen hiervoor was geen medicijn
Haar hart was teder
Maar dat maakte hem alleen maar wreder
Ze hoopt dat hij haar nooit vergeet
Want hij maakte haar compleet
Nu moet ze leven zonder hem
Hopelijk hoort hij ooit haar stem
Die hem vertelt wat hij voor haar was
Maar die liefde ligt nu in zak en as…
Mia cara Lyubovskaja
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
690 Nou ja, soppen
doekut liefste met jou
tegelijk, natuurlijk samen
Doe het zelven doex11
in m'n uppie, m'n eentje,
matineus, manueel
waar hij elke morgenstond
mia cara Lyubovskaja
He's always ready
gentle as a diving dolphin
giant like the eiffel tower
Now how's that for
a sweet romance,
mia cara Lyubovskaja?…
Eschaton
netgedicht
1.6 met 8 stemmen
560 Haar maagdom: een eschatologie van vlees,
Mijn credo, een arcanum in vulkanisch glas—
Subliminaal krimpt de horizon, een wesp van ijzer,
Terwijl de tijd haar memento mori etst in as.
Zij draagt de mantel van een palimpsest,
Ik, kroniekschrijver van vervlogen chtonisch vuur.…
Onze duisternis
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
340 Maar zie: mijn aders barsten open als vulkanen, spuwen lava-rode woede,
een feniks uit as van verraad, vleugels snijdend door je stikdonkere nacht.De kooi splijt, mijn stem een mes dat uienhuid en vlees openscheurt,
dromen rotten tot maden van goud, krioelend in wonden die nooit helen.…
Dronken duisternis
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
135 Zij weven hallucinaties van asfalteer en as,
en snijden hun vingers aan kapotgeslagen glas.
De hemel scheurt open, een zwart en gapend gat,
dat de laatste restjes hoop uit de straten bezat.
Geen ochtend die hen redt, geen licht dat hen geneest,
de droom is een gevangenis, de waanzin viert feest.…
Shells
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
2.060 And look:
They fitted every way
as water fits in water,
despite my father's words.
I then realized how
he'd led me astray…
Shells
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.771 And look:
They fitted every way
as water fits in water,
despite my father's words.
I then realized how
he'd led me astray…
Foldable Phone
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
593 Is het een telefoon
Of een tablet
Nee, geen reclame
Ik noem ook geen namen
Maar zie dat de Melkweg
Z uit Zuid-Korea
Een foldable phone is
Met duo ramen
Zo lijkt het net op
Een modieus speeltje
Een duur hebbedingetje
Een A.I. 5G'tje
Een superintelligent
Tablet als gadget
Voor wie het niet kent:
Een vierkantig phablet…
Op Amstelredam
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.101 Aen d'Áemstel en aan 't Y, daer doet sich heerlijck open
Sy die, als Keyserin, de kroon draeght van Europe,
Amstelredam, die 't hooft verheft aan 's hemels as,
En schiet, op Plutoos borst, haar wortels door 't moerasch.
Wat watren worden niet beschaduwt van haar zeilen?
Op welcke marckten gaat zy niet haar waren veilen?…
Luchtsignalen
netgedicht
2.2 met 3493 stemmen
565.870 waren dan dwalend
over bruggen die beter zouden branden dan ooit gebouwd
doelloos heb ik ze tot kraken toe heen gesjouwd
niet bewust van het mooie weer
ontluikend stralend
Op zoek naar het vuur dat me in staat zou stellen
om het gespannen oordeel voor eens en altijd te vellen
daar ik dacht me wel verlost te gaan voelen
als er eenmaal as…
Littekens
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.145 Draaiend rond mijn loodzware as
verzet ik aarzelend een pas
maar in het harde licht lijk ik niet te bestaan.
Elke dag weer die beminnende hoop,
elke dag wordt weer genadeloos gesloopt.
Steeds sneller en sneller bereikt
mijn wanhoop de grens.
Ik had nog zo graag naar de toekomst gewenkt.…
Als liefde van een aard'ling aan dorst randen
poëzie
3.3 met 19 stemmen
1.938 Voor 't diepste leven van wie me onverdeeld
Liefheeft, verdamp ik niet tot wolkenbeeld,
Al blijf 'k voor 't zuiver weten ver idool:
Hij ziet me als 't centrum, dat zijn wereld denkt,
Als wet, als as, waarom de werv'ling zwenkt.
De rust ben 'k, die jij zocht.…
Voor paarsblauwe avondlucht zie 'k uit mijn raam
poëzie
3.1 met 14 stemmen
2.104 De ellipsen staan, geärceerd om loodrechte as,
De top gedoezeld, slank voor 't stolpenglas,
Met vegen geel en violet bestreken;
Een smalle rode wolk, rakende lijn,
Ligt stil. 'T lijkt alles kraakfijn porselein,
Zo teer - 'k durf nauw'lijks zien, bang dat 't zal breken.…
Toverlantaarn
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.776 Uitgeblust, ontdaan van het vroegere vuur
spreekt zij op doffe toon de woorden van as
slechts één nazomerse windvlaag zorgt al ras
voor de leegte waar ze bang voor is, de muur
biedt geen bescherming
heeft geen ontferming
Met aarzeling betreedt ze het pad waarover
ze niet zal wederkeren en elk uitzicht
is het laatste, zo veronderstelt ze.…
Moedervrouw
netgedicht
4.4 met 15 stemmen
422 Mijn stille gedachten worden weidser
alsof het landschap van haar sterven
zich uitstrekt tot aan de blauwe rivier
even hoor ik weer haar oude stem
droom lustig in schetsen van verbazing
laat ik haar los om te dwalen in de bossen
waar haar kinderavonturen tot leven kwamen
daar ligt nu haar as begraven onder het mos
tussen groene varens,…
Verdwaald
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
1.203 Ik loop rondjes om mijn evenaar, draai wat doelloos om mijn as.
Een horde spinsels dromt tezamen, vermenigvuldigt zich alras.
'K voel mijn bloed dat zich een weg baant.
Maar de weg loopt krom, loopt dood.
Ga ik deze kruising nemen? Of zie ik mezelf dan bloot?
Ik loop verder langs de afgrond van verstand en helder zicht.…
Verdedigingsgrijs
gedicht
2.9 met 19 stemmen
7.472 Droom van een trauma:
de verstrooide as van een gecremeerde crimineel
die je door wind in het gezicht wordt geblazen.
De vijfvingerige leegte die je aangrijnst.
In de lucht: een eigenhandig gedolven mangat
dat je zult vullen met jezelf.…
Ongrijpbaar begrip
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
859 Mijn dromen zijn voorbij
vanmorgen vond ik ze gestold
tot een verwrongen klomp vermengd
met as van een gedoofde macht
het duister trekt mijn ziel, ik zie
geen licht het hemelruim beschijnen
en voel de kilte strijden met
een smeulend restje van Uw naam
ik zoek wanhopig naar een reden
als antwoord op verstomde kreten
daar onbegrip geen…
Plekje op Olsany
gedicht
3.0 met 32 stemmen
11.437 Ik ken zijn foto, de zachte jongenstrekken,
eenentwintig jaar, zijn toekomst legde hij
in de as (ofschoon geen zelfmoordenaar).
Ik weet de plek op de Wenceslasplein,
het vuur rende met hem mee, drong steeds
dieper in zijn huid. De oogleden weggebrand
doet zijn nacht voorgoed geen ogen dicht.…
Tijd glijdt geruisloos weg…
hartenkreet
4.3 met 10 stemmen
892 Langzaam draaien de wijzers van de klok
in een cirkel rond de as van het leven
Per seconde zal er een nieuw mens worden geboren
Tegelijk zal er iemand aan de aarde worden teruggeven
Tijd deelt en verdeelt de levenstijd in fasen
Hierdoor blijven de wijzers in het nu en heden
Soms vliegt de tijd heel even terug in de tijd
naar de horizon van…
Dansende slang
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
573 ontelbare vragen
over de oerkracht van het overleven, in toekomst vanuit verleden
de meteoor van de wil brandt door de dampkring van verlangens
en trekt een spookachtig licht langs het levende firmament
de atmosfeer van de ziel, heilzaam doch beklemmend
neergedaald in het zelf, in koudvuur van onthechting
tot de sintels het weten uit de as…
Heel gewoon ?
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
742 Ween niet op wat
gestorven is, haar
frêle schim op winden
rust, begeleid de leeuwerik
- in volle vlucht - in een
oneindige klim, naar
dat ene streepje licht,
ontrokken aan de
duisternis, een
smetteloze vlam, met
haar vonken mijn hemel
heeft ingericht en tegelijk
alle hete as ontnam,
gebalsemd hart in een
lauwerenbad, hoofd
gekranst…
Vuurkorf
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
672 vervelt
tot in de huid, strekt zich op
duizend vleugels uit, warmt
zich bij het reinigend vuur
van de winterbruid om de
herfstmuze uit te luiden,
klinkt als vrolijk lied wat op
z'n toverfluit de glazen telt,
kristalen tonen over bladeren,
schrijft een naam met houtskool
naast de hare, houdt de luiken
dicht voordat de noordenwind
de as…