1819 resultaten.
Ontmoeting
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
3.332 De dageraad, het licht, de zon
Een warme zachte gloed
Een slimme hand, een gulle lach
die weer bewegen doet
Een lome aai langs mijn gezicht
Je hete zware lijf
Lanzaam rollen in het licht
vanuit ons nachtverblijf
Een druppel zweet, zo honingzoet
Je krullen op mijn borst
We hebben elkaar net ontmoet
Gelest is onze dorst…
koud
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.643 spijt komt vaak veel later
maar nu is hij weg
druppels vallen naar beneden
ik ril en voel me klam
maar ik blijf zoeken
naar de "zon" die me verwarmde…
toiletten
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
916 in de grote stad
gaat veel vergeten
neem de toiletten
in de bibliotheken
vroeger kon je gerust
als je geen straaltje had
vele druppels plegen
poepjes laten duiken
wie nu echt nodig moet
zoekt naar stille hoeken
achter ongelezen boeken
in zijn eigen bolle hoed
gaat dan bij een stevige wind
de bibliothecaar door het lint
men staat…
Jus d`orange
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.454 Voorzichtig knijp ik een sinaasappel
Uit over jouw hunkerende vel
Wegens behoefte aan vitaminen
Aanvullend op het liefdesspel
Voorzichtig lik ik aan de druppels
Uit jouw keel ontsnapt een zucht
Met gefloerste stem hoor ik jou zeggen
Maak mij nu tot jouw passievrucht
Gewillig als een citruspers
Knijp ik mijn vruchtje uit
En zeg.. mijn…
Woorden waarin we woonden
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
743 Bedenk dat heel klein bestaan
een druppel is in d'oceaan,
een komen en een gaan.…
Lot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
536 Het was al laat
de klok draaide overuren
en wijzer geworden
gaf ik mijn laatste muntje
aan de muziek mee
het leek alsof het sterren regende
maar helder maanlicht gaf druppels voeten
en zij dansten op de muziek van thuisloos
al huiverend en spetterend
naar een nieuwe morgen
op het bruggetje snorden
soms wanhopig
vragen aan ons voorbij…
een hand van troost
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
1.287 Ik zie tranen zwellen
in de rode ogen van mama
tranen die mijn hart kwellen
en die mijn keel dichtknellen
Woorden schieten me tekort
waardoor alles me teveel wordt
Langzaam voel ik een druppel over mijn wang glijden
en dat is nu net wat ik probeerde te vermijden
Ik leg mijn hand op mama’s hand
een hand van troost
Woorden zijn niet meer…
Zonderling
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
959 Voor dag en dauw
ziet hij de druppels
aan zijn vest.
Zijn snik de laatste,
als hij ook nog even
huppelt bij de laatste vonk
van zijn eigen vuur.
Hij slaapt vannacht,
in aarde,
om niet meer te ontwaken.
Terwijl hij langzaam wegzinkt
in een slaap door
allerlei
witte pillen opgewekt.
Hij slikt zich vrolijk.…
Dromenvrouw
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
480 in mijn eerste slaap
heb ik gesproken
hardop
de verhalen
voorgedragen aan jou
een stem tussen vele stemmen
die hoogte van mijn droom bereikte
ik keek omlaag
naar het bed van hemelen
bedekt met paarse orchideeën
en druppels blauwe regen
en daartussen sliep jij
opgerold tegen de wangen van mijn kussen
ik luisterde naar je in…
Bloedverwant
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
719 Als een wolk verregent
en de zon tegelijkertijd brandt,
dan cirkelen druppels Rood, Oranje,
Geel en Groen, vervloeit Blauw
van Indigo in Violet.
Dan licht dit spectrum onverlet
vloeit kleur hand-in-hand.…
Warmte
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
669 De rivierendans ontwaakt
in een poel van ijs
Kleine kolkjes rimpelen
het wateroppervlak
De tralies smelten
voor de ramen
druppels
tikken op de sneeuw
Tekenen van vuur aan
de bevroren kust
Het krakend ijs verdwijnt
in de zoute golven
De zee komt langzaam
weer op gang
Rivieren herwinnen
hun kracht
Wintertaferelen verdwijnen
Dankzij…
Strobopsychedelisch
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 schaduwen leven
Rorschachvlekken flikkeren
dit psychedelische
verknettert cellen
dag en nacht
weken, maanden
weet ik veel hoe lang al
het hele systeem op tilt
snij mijn oogleden af
die hebben geen nut meer
met naakte ogen
kijk ik de wereld in,
dat wat er van over is…
doorklief mijn schedel
met een botte aks
zoutzuur druppelende,
zelfs…
Wankel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 op de brugleuning
van mijn leven
zie ik hoe de weg
achter mij is geplaveid
vol liefdevolle tranen
vragen over het waarom
zullen nooit meer
een antwoord vinden
op de brugleuning
van mijn leven
vervormen druppels
voortdurend
mijn spiegelbeeld
in het water dat langzaam
aan mij voorbij voert
op de brugleuning
van mijn leven
tuur…
Regen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
466 Nee, het is de regen
wonder van water, zacht en glad
glippend, niet te pakken
maar spat hard op een blad
geheimzinnig tussen takken
slechts kort een vuurwerk van beweging,
een zegening van druppels,
alsof niets gedaan,
alsof niets aan,
maar ik ben steeds te laat
met mijn fotoapparaat.…
Regendans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
541 Het gebarsten eelt
van hun te droge voeten
leek op de diepe scheuren
in de verdroogde grond
de planten gingen dood
bomen vielen al meer uit
ze dansten in het stof
voor een beetje regen
dansend op hoop van zegen
onder een blakerende zon
dronken hun laatste druppels
offerden hun vloeibare geest
onder een genadeloze zon
o El Niño waarom…
Rijpt vorst kristallen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
438 mist vreet stilte
onder huilende takken
waar druppels spatten
op het rottend blad
vocht schuurt langs
basten van bomen
spiraalt naar toppen
in watten gevat
onzichtbaar
sombert het bos
zijn witte vachten
in koud kille nachten
in het eerste licht
rijpt vorst kristallen
is stilte weer terug
zonder vallende drup…
Vliegen vonken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 Als twee druppels vliegen vonken
's avonds nacht tegemoet
Vuurvliegjes lichten immer
altijd bij
Hoewel hun schaduw reeds de
dood vonden
verloor te allen tijden de nacht
Door subliem samenspel van krach-
ten
moet nu reeds worden ingebonden
door krokodillentranen te plen-
gen, nachten te verlengen
Hoewel inmiddels poes su-
blimeert…
Bewustzijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
462 Kan het net niet raken
Als een druppel olie in een glas water
Iets duwt mij, verheft mij
boven de dagelijkse beslommeringen
Ik zie het scherp van de snede
Het contrast van een blad aan een boom
met de lucht
De tak waaraan hij hangt
Het bestaan in al zijn facetten ontdaan
van conclusies uit handelingen
beweegredenen door gevoelens
Ik…
Er is leven in de dood
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
507 Het is een stil geheim
dat vloeibaar goud
onzichtbaar stroomt
in langgerekte sporen
van de dorstende aarde
Dat de wind de tranen droogt
bomen krakend ter aarde vallen
zout als parels ligt op een bed
van kale takken
Dat de Tijd hier geen eeuwigheid
meer heeft om besef te laten rijpen
want het noodweer loeit met druppels
van tranen dat…
tijdsintensiteitspectrum
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
458 bedoeling
geweest
noch zal zijn
de lezer te behagen
een klein plezier te doen
een verstilling
in de verdrukking der dagen
door een vertraging in de tijd
aan te leggen tussen zinnen
laag voor laag de werkelijkheid
indringend
een ademzachte fluistering
lang
stil te laten staan
om exact dat
op die fractie
van die ene minitel
precies die druppel…
De zee
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
148 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedre druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.
Ons leven is
geheimenis
en ieder mens
draagt zijn mysterie;
is duizendmaal
een nieuw verhaal
van vreugd en van miserie.…
Oud
gedicht
3.4 met 33 stemmen
28.070 Met nog één druppel
loodzwaar bestaan, dat toekomst heet:
de laatste terug van onverdund en helend leed.
---------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
Wiegend ontwaken
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
525 Laat mij wiegend wiegen
op de melodie van tokkelende, druppelende,
warme, vochtige regentranen
glijdend van blad naar blad
uiteenspattend op vruchtbare grond,
verdampend tot nevelige blauwe slierten.
Ik proef het mistige vocht op mijn lippen
en laat een druppel vallen in mijn mond.…
De keerzijde van kerst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
862 Ik word wakker tussen flessen en papier
Mijn jas is besprenkeld met dikke druppels druppels bier
Het voelt benauwd
hoe al die mensen me passeren op de stoep
en mij aankijken tegelijkertijd
Ik kijk omhoog
mijn wekker staat daar eenzaam in de lucht
Ik wil niet op maar snoozen is geen optie, dus met een zucht
sta ik op
Mijn vale deken glijdt…
vrijheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
425 kleuren
tot helderblauw de hemel
over de bloeiende heuvels
van tjilpende vogels en krekels
ons het geluid weergalmt
vrijheid is mogen luisteren
naar het wassende water
dat kabbelt over de rotsen
terwijl een warme wind
ons het gezicht kwast
met tinten van de zomer
die rustgevend knettert
als is zij een open haard
vrijheid is druppels…
Tellen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
530 Iedere druppel van de regen
gaf zaad aan de zaaier
en brood aan de eter.
Hij telde zelfs de vele mussen,
onder zijn aandacht valt er geen.
Alleen de mens wil hij niet tellen
en toch kent hij iedereen.
Hij zegt alleen maar: "Kom."
Ja, het staat duidelijk vermeld.
"Kom" dan wordt je geteld.…
Afscheid in de mist
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
578 Naast het pad vangen bomen
mist in druppels, druppels die
het gras onder hen tegemoet treden,
onderweg vriendschap sluitend
met de bladeren en samen als
kinderen tikkertje spelen.
Verderop ziet een lamp dat de mist haar licht
verstrooit en toch weet aan te geven
waar het pad eindigt en wereld begint.…
De adem van de regen
netgedicht
2.0 met 10 stemmen
388 Als hij neerkomt, voel ik iets
in mijzelf verschuiven, bijna loskomen, alsof ik
samen met die ene druppel ook een gewicht laat gaan. De regen
raakt me zonder me te raken en houdt me vast door me te leren hoe zacht je vrij kunt laten.…
Ode aan een madeliefje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
371 Brekend krakend bliksemde
braakte de zomerdag zijn zwartste donker
maalde druppels over breed bladergroen
en een wit, pas ontloken weidebloem
met haar hartje geel zo kwetsbaar open.
De waterroede zweepte hare blaadjes
en de tere kelk waarin zware druppels elk
- vastgeprikte briljanten -
stil wegvloeiden. Een te zware traan.…
Morgendauw
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
33 Dauw rust in het gras
zonlicht trilt op één druppel
ochtend ademt stil
De vroege ochtend spreidt een deken van stilte uit,
terwijl glinsterende druppels rusten op het jonge gras.
Elke parel vangt het eerste, tere zonlicht op,
als een fluistering van een ongeschreven begin.…