1267 resultaten.
Die moet er hóógnodig even tussenuit....
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.222 Gooi benzine in mijn tank
neem slechts noodzakelijke mee
Voel een ongekende vrijheid
die zich van mij meester maakt
Niets dat mij weerhoudt
niets dat mij meer raakt
Mijn gevoel wil ik slechts volgen
zonder navigatie of wegenkaart
Wie weet dat dan mijn onrust
op een dag eindelijk bedaart
Het eeuwige presteren en moeten
breekt mij zo…
Met jou
hartenkreet
4.4 met 15 stemmen
2.581 Ik droom er van met jou te gaan
door zonnige weiden
hand in hand in de jonge zomer
en mij te verblijden
dansend op een regenboog
van gouden tinten,
midden in je stralende aura
Ik wil in je ogen kijken,
peilloos diepe meren,
zoekend naar de beelden
die je van mij bewaart
Luisterend naar je zoete stem
die de onrust bedaart,
de kilte verdrijft…
Het zelf
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
876 woorden zinnen buigen
verlaten zwijgende mijn hart
een stukje van mijn ware zelf
onthult mijn echte ware zijn
zo ergens tussen grijze cellen
worstel ik met mijn en dijn
mondig mensje tussen goed
en ook een beetje kwaad
ik en de ander wroeten
mij in een slapeloze slaap
mijn ziel weegt goede morgen
met welterusten door elkaar
gevoel en onrust…
Mijn dochter
hartenkreet
4.3 met 27 stemmen
2.367 Onrustig loop ik recht en dwars door 't huis.
En zou ze in paniek kunnen ontwijken?
En zou ze mij op tijd kunnen bereiken?
Zodat ik haar kan redden van 't gespuis.
Ik ga naar bed, ik kan het niet meer aan.
De uren kruipen, terwijl ze anders vliegen.
Ik ben mezelf doorlopend aan 't bedriegen.
En toch heb ik het licht toen uitgedaan.…
Auschwitz
netgedicht
4.4 met 22 stemmen
1.243 Het huis waar ik een kamer had
was doorgaans stil de hele nacht;
hooguit een muis die onrust bracht
of iets van buiten uit de stad.
Maar soms weerklonk een roep
om hulp door alle kamers heen,
over een gestalte op de stoep
die iemand haalde naar het scheen.…
Ziende blind
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
583 ging in vlucht van mond tot mond,
voorbij te glijden als witte zwanen,
ademloos verbeeldt in menig ziel, dor en
doof, verstijven we in onze wanen in
de onleesbaarheid van ons profiel, zijn de
blinden zieners of ben ik een blinde dichter,
of weeg ik zwaarder, maakt de last niet lichter,
voor mijn passie voor de dubbelfluit, ik bespeel
de onrust…
Wandeling naar de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
548 Ik was moe en liep naar de zee toe,
vermoeid sloffend door de duinen
waar de wind het zand deed opstuiven
en het helmgras waaide onrustig, hard
heen en weer, de hemel en de zee waren
een verbond aangegaan en straks zal de
maan mij doen huiveren wanneer ik aan
de rand van het water zal uitkijken en
wachten op de sloep die me mee zal ne-…
Duisterweg
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
527 langzaam
uit het geheugen, lachwekkend misschien
maar de somberheid doet me dwalen
ik volg de duisterweg naar heimwee
waar nachtbloemen wiegen in herinnering
en misschien schrijf ik je nog een lange brief
over hoe fijn het was samen in het liefdesbed
wanneer herinneringen dreigen te vervagen
en ik jouw herwonnen eenzaamheid voel
in het onrustige…
Herfstdag
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
609 over de vloeren
Zeg dat de laatste vruchten vol moeten zijn
geef ze nog twee zuidelijke dagen
drijf ze naar vervolmaking en jaag
de laatste zoetheid in de zware wijn
Wie nu geen huis heeft, zal er geen meer krijgen
Wie nu alleen is, zal het lang nog blijven
zal waken, lezen, lange brieven schrijven
en zal in de lanen, heen en weer
onrustig…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan
het leven voelt als een frêle onrustigheid.
Het lijkt of alle wolken steeds anders staan,
als week met muren en minuten vol onzekerheid.…
Tot het einde van de tijd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
527 gaat voorbij
aan mijn binnenbeeld
zij toont de varianten
van dezelfde ervaringen
van het begin tot nu
of al dan niet daarvoor geteeld
maar duidelijk van meerdere kanten
in een caleidoscoop van verklaringen
ik geraak dan dieper bewust
het leidt vaak tot plotse openbaringen
alsof ik uit een slaap ontwaak
er is dan even niets dat mijn onrust…
Borderline
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
604 Altijd op het randje zweven
Tussen goed en niet zo kwaad
Nooit eens rust, ook niet voor even
Leven zonder maat
Onrust in je hart en hoofd
In strijd met iedereen
Boos, gekwetst of juist verdoofd
Dat voelt toch heel alleen?…
Haast
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
576 Handdoek gelijk in de was
omdat er geen tijd
voor twee knijpers was
Rol WC papier
los op de pot
De WC zelf nooit op slot
Altijd het gas erop
Elke maand een strop
in blauwe enveloppe
Na middernacht naar bed
om zes uur weer op
De wekker niet gezet
Moet vlug dit en nog dat
Heb nooit tijd, geen ene spat
Te vroeg vaak wordt onrust…
Nieuwsgierig in een peilen naar diepte
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
503 Innerlijk soms tot onrust
barend van het vragende
kind dat in ons allen leeft.
Nieuwsgierig in een peilen
op onzekere gronden.
Bloemrijke taal groeit soms
bij een onverwachte ochtend-
stond. Wanneer met muziek iets
nieuws lijkt te zijn geboren.
En het woord daadkracht krijgt
bij een liefkozende mond.…
Een spoor van God
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
659 Onrust zal een onbekend woord zal zijn.
Het lam naast de leeuw.
Eeuwigheid zoals die bestaat in de volmaakte cirkel
En in die volmaakte cirkel staat Hij.
Het zal er nooit meer nacht zal zijn.
Vrede zal ieders deel zijn.
Mijn hart zal dansen, en mijn vreugde zal ongekend zijn.…
Descartes II
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
489 denk, net als Descartes, dus ik besta,
al had ik twijfels over grond en reden:
besta ik in de toekomst of verleden
toen in mijzelf de geest zei 'ik ontsta'
sindsdien werd ik wie ik nu ben en zal
tot stof weerkeren in dit tranendal
geen enkele twijfel, daarvoor sta ik pal
één vraag beroert mij evenwel het meest:
waarheen leidt toch die onrust…
Koffiegevoel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
691 Ze slapen onrustig.
Ze piekeren.
Ze tobben.
Koffiedromers dromen verder
in rustige koffiehuizen.
Daar vinden ze zichzelf terug.
Ze bedenken er oplossingen.
Ze ontmoeten er mensen.
Ze ervaren verlichting.
Ze vinden troost.
Koffie vertraagt de tijd.
Koffie brengt geluk.
Blij lost koffie op!
Koffie schenkt ons vrijheid.…
in paars en te pril lentegroen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
2.401 weggestoken
de stoet was zwart
alleen het wit van bloemen
had zijn kleuren al ontloken
in paars en te pril lentegroen
hij was een boom
in jouw tuin vol herinnering
aan een horizon die nooit verging
want zij is eeuwig jouw vriendin
jullie speelden in zijn schaduw
maar het licht werd hem te fel
hij heeft op tijd de dag ontdoken
onrust…
Wolken vol buien
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 Mijn hart vindt nu eindelijk rust
in de terechte onrust , de woorden geuit
met een lippendienst bewezen
wat ontsproot en ontspruit
nu ook zij het weer uit.
Niet langer is tijd en
het weten de vreemdeling
een afstandelijk of armetierig ding.
Als ik gedachten laat kantelen
doet het ons nu niet meer wankelen.…
Altijd Ja zeggen
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
710 Ik heb geleerd
altijd ja
te zeggen
ook al
ging het
ten koste
van mezelf
Ik heb
ook geleerd
dat een ander
altijd
belangrijker
is dan
dat ik ben
Ik heb geleerd
om aan de ander
zijn behoefte
te voldoen
Als er onrust
was, probeerde ik
de vrede stichter
te zijn
Dit dus
vooral
Met familie
Doordat
de ander
altijd…
Schrijfparadijs
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 Bewaakt door een schildwacht
Een links en een rechts
Een die op u lijkt
U aanbidt en begrijpt
De ander een deurpost
En toegang gelijk
Tot uw privé retraite
Uw schrijfparadijs
U sterft van de koude
In 't Huyze Behouden
Als op Nova Zembla
Op ramen de bloemen
Bevroren als ijs
Full screen op uzelf
Heel alleen op de wereld
Alle onrust…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
Laatste gesprek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
479 Er hing een waas van angst en onrust om je heen,
ik wist niet te zeggen of en hoe nu verder te gaan,
verlangde naar iets dat er al lang niet meer was,
voelde de aantrekkingskracht van een zwervend bestaan.…
Antwoord op het zwart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
213 Een stem doorbreekt de stilte, een blik brengt de onrust tot rust.
Het weefsel van de dag is broos, misschien.
Maar hoe we de ander overeind houden is geen illusie,
geen rustpunt tussen slagen.
Het is het wezen zelf.…
nachten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
181 ik ken de nachten in het
braken van mijn stem, het
half open venster schreeuwt
om de stilte te behouden
: hoe zuiver ik de klanken
binnensmonds ook lief, het
houdt de schaduwen in de
kieren van mijn onrust niet weg
van welke opgelopen averij dan ook
dan beschrijf ik de cirkel weer rond
en mijn knieën wenen zacht door de
afdruk die met…
Windstilte
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
968 In doodse Stilte
Raast de Wind
Het wijde Landschap door
En onontdekt
Door Boom noch Blad
Blijft zij de Onrust voor
Die dra haar Zijn doet voelen
De Schaduwen van Wolkomtrekken
Raken ‘t platgeblazen Gras
Maken Kleur en Vorm en Plekken
Waar de Stilte eerst nog was
Tot ook ‘t gladde Spiegel water
Door onzicht’bre Hand beroert
En een blijvend…
Plastic doorschijnend
netgedicht
5.0 met 51 stemmen
490 heb op
een stil moment
even met je
vingers gesproken
zij lagen lichtelijk
gebogen op het
tafelblad omdat
dit voor nu de
vrije houding van
handen in de
zorg is gebleken
rust en bewegen
zo wordt de dag
gegeven en in
vrije tijd de hobby
verstolen nagelbijt
om alles rustig
te verwerken
monden te moe
om alert te reageren
in onrust…
Lachen Zonder Eind
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
780 Ik vraag me wel eens af of ik nog verander
dingen anders zal zien dan ik nu doe
Of ik beter zal worden
meer neigen naar 'goed'
Zal het pessimisme van de mensen op mij neerslaan
mijn onrust vellen in een slag,
zodat ik hopeloos toe kan kijken
wat onrecht wel niet mag?…
Doodstil
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.146 Onrustig wordt de stilte echter
wanneer je het tranende zout
op je lippen proeft.
Wanneer je heen wilt gaan
voorbij de duinen van je leven,
wanneer de einder is opgebrand
in’t opgedroogde zand.…
Herfstbetoging
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
820 de herfstbladeren verzamelen zich
massaal geholpen door de blower
van de overbuurman dicht opeen
gepakt verwachtingsvol zonbelicht
hopend op mental coach Tabaksblatt
hij zegde echter goed ingelicht af
waardoor er ongedurige ruis ontstaat
in het bijeengeveegde kleurenbad
sonoor autogebrom wordt hoorbaar
onrust gepaard aan bladergefluister…