1711 resultaten.
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
Gevangenpoort
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
828 Mag ons ‘zomer tijdloos' verleden
de klokken verder terugdraaien,
haar vergeten tijd in beleving
een stille nagalm laten krijgen..…
Hier en nu en daar altijd.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
423 Hier en nu en daar en nergens anders
tikken alle klokken eeuwigheid.
Hier en nu en daar is het leven leefbaar.
Gisteren beleven is ondoenlijk.
Morgen voorleven veel te zwaar.
Hier en nu en daar
aandachtig doen of laten.
Zo eenvouding is het.
Zo rustgevend.
Zo moeilijk.
Alsmaar zorgen maken?
Alsmaar piekeren?
Alsmaar tobben?…
Zandloper van de tijd
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
501 Achter elke deur
tikt de klok die het geluk
van thuis wil proeven.
De wereld is mooi
als je de triestheid wegdenkt
woorden vallen stil.
De psychiater
is zelf niet goed bij zijn hoofd
ik schrijf hem rust voor.…
Oorlog- en vrede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
669 Terwijl elders wordt gevochten, op leven en dood
is hier de klok verzet, lopen we met dikke ogen
terwijl op ‘t water wordt gezocht naar vermisten
slaat men elders agenten Total-loss
Terwijl de temperatuur hier ‘s zomers te noemen is
vierde men elders Halloween om het met de dood te bekopen
terwijl Poetin zijn eigen veldslag houdt
met nog meer…
Icoon van onze tijd
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
390 We spreken steeds meer beeld-
taal met digitale iconen van Thuis
Hart (in de kleur van het moment)
Envelop, Klok, Pijl en Prullenbak
maar iconen van verf en bloed reizen
in hun wereld van bladgoud met ons
mee als portretten van het leven
dat we graag willen leiden
bedachtzaam en paraat
als een rondborstige vogel
die zijn veren laat zien…
BRONZEN MEMO
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Onhoorbaar haast de roep van klokken
In stadsdeel, kern en buitenwijk
Die van Schiedam zijn onverschrokken
Zij hebben een enorm bereik
Ik stop mijn vingers in mijn oren
't Is zaterdag rond etenstijd
Dit beieren kan niet bekoren
Terwijl het ergens ook verblijdt
Waarschuwend dreunen en vibreren
We zijn op ons paasbest gekleed
Om het theater…
Flashback
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
560 Een wondere wereld
een speeltuin in nevel
klokken luiden
in zomerse stilte
eurekamomenten
bloeiden gisteren nog
in een snelsonnet
met als titel
een bloemenhaiku
in ultieme
onzichtbaarheid
een feeëriek schouwspel
van zuid naar noord
in het schemeren
op reis naar het droomrijk
als de ochtend gloort
doch heb mededogen
met…
Varen boven zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 Ballonnen varen boven zee
en in gedachten vaar ik mee
de wereld in, vaar ik over
wapperende was
Onze schaduwen glijden
door de poort der winden
adem van de zon en de maan
het fluisteren van geheimen
Onze schaduwen drijven
over de sfinx zodat haar
blinde ogen even naar ons
lijken te knipperen
Ook de wijzers van de klokken…
Loslaten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
721 Dat gebaar-dat loslaten-
was de eerste beweging
naar vrijheid
die ik nooit begrepen had
totdat ik hier
stond
in mijn ruimte
met 14.19 op de klok.
Heel zacht
bijna niet hoorbaar
kwam het besef alsof
muren zelf spraken
Ik mocht neerleggen
wat nooit van mij was.
Met dit besef
vielen alle kamers even stil.…
buiten alle perken
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
182 dit is niet volledig
er is geen beter of minder
groter en hoger, om
te voldoen aan verwachting
niemand hoeft op tijd te komen
omdat klokken zijn uitgezet
overal is plaats omdat in
voldoende leegte is voorzien
deze muur heeft geen overzijde
het begin geen achterkant
lees dit als definitie, als
plaatsbepaling, of als
gebroken spiegeling…
Frankrijk aangekaart
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
811 op de ronde tafel
meelijwekkend en ook uitdagend
onder gefronste oude mannenblikken
breekt de stilte in duizend stukken
onder het gevloek van een verliezer
of drie, ellende loont soms wel
op klein scherm in een hoek
hoog boven een vuile toog
bespuwt Frankrijk haar premier
met studentikoos protest en
losgeslagen vakbondsacties
de oude klok…
Oneindige Diepte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
503 komen en gaan,
Dagen komen en vergaan,
Ver vandaan hier zweeft de aaseter in de paarse lucht,
Voltrekt en rekt de tijd,
Tot het lichaam zich vervormt tot karkas,
Dat wouden doet vervagen tot woestijn,
De man ondermijnt het gezag,
En lag,
Verlangend naar water op de grond in de scherpe zon,
Die snijdt door de lucht,
Kilometers weg van de klok…
Rode petunia's voor de ramen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
685 tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren
al stilletjes alleen op weg was naar het huis van God
jaren later sta ik nu weer in diezelfde warme kamer
zit op haar hoge stoel, kijk op de stil gevallen klok
en net als toen bloeien rode petunia's voor de ramen
en na die lange afwezigheid wordt op de deur geklopt...…
Rode petunia 's voor de ramen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
852 En ik dacht dat dit alles nog jaren zou blijven duren
zag niet hoe snel de wijzers gingen op haar grote klok
tot ze in de eenzaamheid van bange en laatste uren
stilletjes alleen op weg was naar het huis van God…
Jaren later sta ik weer in diezelfde warme kamer
zit op diezelfde stoel, kijk op diezelfde grote klok
en net als toen bloeien rode…
De tijd die vliegt
netgedicht
2.5 met 22 stemmen
533 Klok tikt door in een tempo dat je haast niet kunt volgen,
een constante stroom van taken, die je van je pad doet afdwalen
terwijl de seconden zich aaneensluiten in een ritme van eisen,
dwingend, haastig, zonder de tijd te geven om stil te staan of te ademen.…
SOLIPSISME
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
746 maar toen de klok mij wekte met een tik
waren de wijzers zonder mededogen
ik had mezelf alleen wat voorgelogen…
Big Bang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.070 Voor er puin door het ruim dreef
Voor de klok ons verder joeg
Was er een knal uit het nulpunt
Een natuurwet propt de stof samen
In een kruitvat, een zuigend gat
Die sterren, nevels, stelsels slikt
Versnellend in de verte dijt het uit
Met een golflengte voorsprong
Als een naald die in het rood schuift
Toen nam god het over
Hij legt…
Schreden des tijds
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
862 Schreden uit het grijs verleden
Komen indringend op mij terug
De gezichten die opdoemen heden
Ontwijk ik doel bewust op de vlucht
Erkenning dat doet mij aarzelen
Het eigen zijn met hen van weleer
Wilde mijn levensweg met hen delen
Hun wegen stopten kwamen nimmer weer
En nu mijn klok begint af te tikken
Komen zij ongevraagd mijn resttijd…
Die nare dag
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.999 De seizoenen baren sferen
Terwijl klokken tijden keren
Bleek waarheid slechts een waanidee
En brak de liefde van lieverlee
Was het soms de sleur die sloopte
Houden van waar ik op hoopte
Of sloeg de leugen mij toen lam
Die nare dag dat jij afscheid nam
Ik herwaak uit jouw hypnose
Jouw pracht was daar slechts een pose
Maar koud werd mijn…
ERATO'S TALENT
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
2.978 Onderdaan was hij
Levend voorbeeld van hoe het anders kan
Na zijn nachtdienst liepen wij
Op onze tenen en mochten we hem wekken
Zo rond de klok van vier, geurde de kamer
Naar fabriek
Ik, beminnelijke muze van het minnedicht,
Gedeukte vrucht van een bizarre stamboom,
Draag last en lust van de lier
Hij sloot als eerste man mij buiten…
Het lot
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.321 Ik lag terneergeslagen op mijn bed,
hoorde het tikken van de klok.
Ik had mijn verstand op nul gezet,
luisterde naar het ruisen van je rok.
Toen ik die ochtend wakker schrok,
door jouw weggaan zeer ontzet,
was mijn verdriet een ijzeren blok
dat mij bijna had geplet.…
zwijgen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.140 afgeschermd door fluweelzwarte nacht
waar randen zwaar in horizon vallen
hermetisch samenzweerderig het zwijgen
muisstil de uren van een zomernacht
luid tikkend in het niets
aan de andere kant wordt snel
door eerste tastende straal van de zon
de klok geslagen zó dat de hemel dreunt
taal als glanzende lichtcascade
woordschuimend zich op…
Geen zin
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.357 Aangekomen op een punt dat vooruitkijken niet kan
En omkijken naar evenmin
Daarbij komt nog het gevoel
Het heeft geen zin
Verweren heeft geen zin
Ik sta weer eens stil en heb de tijd te verduren
Ik tel seconden en de klok schraapt de uren bijelkaar
Ik slaap te veel en doe te weinig
En in alles schuilt gevaar
Gelukkig staan er mensen voor…
Zijn tanden spraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
961 Zijn tanden spraken delen van een boek
de goedzak etaleerde woord voor woord
in stijf geperste lippen als een doek
zijn zure zinnen bleven ongehoord
Geen reden om te huilen, zonneschijn
genoeg, hij zag zijn zelf gemaakte wrok
de valse hoop verborg zich in een klein
gebleven hoek en tikte met de klok
Hij houdt zich groot, met wijsheid en…
Storm over San Enrique
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
967 In de toren zwiepen klokken
eenzaam huilt de westenwind,
hagel slacht de oleander
op de plaza jankt een hond.
Voor een maagd uit glas in lood
knielt de zwarte pater,
kust verschrikt zijn rozenkrans
en prevelt een gebed.…
DE MAGERE MINNAAR
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
572 Hij wist dat er een ander was
Het lukte niet om hem te duiden
Wie kon voor hem de klokken luiden
Over dat blijkbaar groenere gras
Zij was zo stil en teruggetrokken
Ditmaal in plaats van uitgelaten
Euforisch en in alle staten
Omtrent dit zoveelste verlokken
Volkomen anders dan voorheen
Door wie liet zij zich nú verleiden
Wie was het die…
Weg
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.267 uitgesproken woorden
Geen geluid bereikt mijn oren
Wanhopig oog en diepe zucht
Stilte scheurt door helse hoofden
Zeg het, zeg het, verdomme dan
Samen wetend dat het niet kan
van ons valt niets meer te geloven
Er is niets uit te leggen of uit te spreken
Maar over, uit, de liefde klaar
Ik hoor de deur terwijl ik naar de muren staar
De klok…
Het helder licht
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
845 Het helder licht, de vrieskou op de ramen,
de bomen nu herleid tot enkel silhouet
en 't daagse werk waarvoor de klok werd stilgezet,
de oude wensen die tot leven kwamen.
Dit alles wordt bewust in 't late uur
van deze middag zonder grote drukte
waar nergens wind nog aan de bomen rukte
en enkel nog vanbinnen brandt een vuur.…
Zes meisjes rond de tafel
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
1.193 Het spiegelt
wanneer de klok op zeven
slaat
terug naar docenten
en het toen gunstig lot, uitbundig
op het schoolbord.
Niemand is veranderd. Alles
is veranderd in het midden
van de tafel.
Ik luister,
witte wijn helpt de stemmen
omhoog
schakelt oude liedjes
aan nieuwe.…