3479 resultaten.
schaduw in de nacht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 witte kat
starend
in de zwarte nacht
wit licht
donker silhouet
afgetekend
op de muur
twee katten
wit en zwart,
twee tegengestelden
nu staar ik terug
naar jou,
je brengt mij
rust en geluk
lieve ronkende
schaduw in de nacht...…
Voor Carry
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
915 De pauw buigt voor een
grijze warme vrouw
met zacht rode lokken
deze vrouw maakt afstand
tot een zoete bereikbaarheid
en laat muren vallen
ik laat mijn veren zien
neem een stille zucht
en plof neer in zacht rood velours…
Niets
gedicht
3.8 met 10 stemmen
19.617 Aan de muur hangt een kleed
van geweven pampagras
met vogels in raffiakleuren.
Iemand heeft ze ooit horen zingen,
maar we zeggen niets.
Voor je het weet wonen er woorden
in de leegte.
-------------------------------------
uit: 'Hollands Maandblad', 2011.…
Opklop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
527 iemand vraagt zich af
doorwaadt, herstelt, van
onbeschreven wildernis
niet allemaal honing
wel broodnodig, al met al
zonder veel opklop
iemand schilt een appel
snijdt een brood, leest
een zoekgeraakte foto
het heden ontwijkt zichzelf
een muur verteert afdrukken
van vroeger, later, ooit…
Over leven
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
665 Als gapend gat
een steen op het pad
ver gezocht
niet weg te denken
wat er onderliggend
speelde
emmers vol
fijnkorrelig zand
ooit geschept
een kinderhand
rustplaats
voor de schijndood
houdt het levend
asfalt wacht
betonnen muren
bikkel bikkelhard…
Besef
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
630 Kan jij nog,
door al je muren heen,
bij mij komen.
Vertrouwen dat ik er ben.
Alle vreselijke pijn
valt soms weg
door het besef,
dat jij nu 'jij’ niet bent.
De stilte in de morgen
schreeuwt pijnlijk
in mijn hart.
Ver van jou vandaan.…
boodschappen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
542 vandaag de
boodschappenlijst
en elke dag de
boodschappen met
bebloedde nagels
op muren gekrast
om waarheid
pijn en onrecht
te onthouden
de waarheid van
vandaag van lang
geleden van altijd
om de schil van
woorden altijd af te
pellen met ongewassen
handen om altijd de
boodschappen met
gekraste nagels te herinneren…
Door schokken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
590 Dan hoop ik toch gauw weer thuis te zijn
al zal het huis andere muren hebben
en zal de regen ook nat blijven
maar soms ook verfrissen.…
ze wachten niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
497 gulzige golven
knagen aan de
opgeworpen
muren die
ons zandkasteel
omringen totdat
het koninkrijk zich
gewonnen geeft aan
de rollende branding
het verlies was
er al voor het
zich aandiende
we trekken
onze voeten
uit ongrijpbaar
grillig zand
tijd en getijde
bewegen ons
ze wachten niet
geen van beide…
qieeste
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 mijn woorden
zwerven langs
blinde muren
ze mompelen
tegen kasseien
mijn woorden
zijn gevallen
losgeraakte
stenen op een
steile bergweg
mijn woorden
zijn de loden
kogels voor een
koud en niet
ontbrandend hart
met vuursteen
kras ik stalen
woorden in
kristallen die
onzichtbaar zijn
voor het
ongewapend oog…
K ?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
427 De letter L van leven en lachen
voor de M van miezerig en muur,
na de K van koorts,
tussen warm en koel.
Jouw naam klinkt:
een uitroep van verwondering!…
trump
snelsonnet
4.1 met 13 stemmen
826 een hele muur heeft geelkuif voor zijn kop
wanneer zegt heel het volk daar “man, rot op”!?
misschien als iederéén zijn daden kent…
we hopen dat die navelstaarder duikelt
of dat hij onverwacht en keihard struikelt…
Capitolist
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
443 De Muur heeft hij zien komen
en zien vallen
Was met z'n opa naar Berlijn gegaan
Zag JFK als 'ein Berliner' staan
Een president die Vrijheid zocht
voor allen
't Charisma van dat USA-idool
Ontbeert hem, met zijn 'mars' naar 't Capitool…
losraken
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
458 niet de zomerse hitte
de winterse vrieskou
of de de eindeloze regen
niet het blauwe grasland
de vlammende zon op
de rietkraag in lichterlaaie
niet de trage tijd of
het bonkende hoofd
tegen de blinde muur
maar het wachten op
een teken van leven op
de brief die niet komen zal
het is de stilte die in hem
aanwaait hem tot
op zijn…
getekend
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
543 iemand trekt met kalk
een lijn op de muur
rond jouw lijf
jij bent getekend
verdwijning in
het donker zonder
schaduw een lege
koffer in je hand
bevend
stapt je rechterbeen
in de stroming
van de ongewisse tijd
iemand
herkent je
aan verstrooide kalkresten
door je dunne witte haar…
Einde en begin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
491 ze kijkt naar hem
weet van zijn spijt
weet ook het is
van korte duur
kwetsende woorden
gooit hij
naar haar toe
ze vangt ze op
totaal overstuur
bijtende woorden
slaan een gat
in haar ziel
slopen de
beschermende muur
in haar tranen
groeit het besluit
er is geen samen meer
dit is hun laatste uur…
muren van fictie, torens van kristal
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
851 Muren van fictie, torens van kristal
gewelven en bogen, een sprookjesheelal.
Mijn toren is geriefelijk. Kamertjes zijn knus.
De lucht is koel en kleurt en geurt naar
bloemen, hooi en zonnig zomerfruit.
De ramen open, laten vlaagjes van
natuur naar binnen lopen.…
Altijd zicht op de blinde muur van nu of nooit
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
865 Een rustig verlangen tikt zachtjes op je schouder.
Je kunt wel langer wachten maar je wordt ook een dagje ouder.
Sommige dagen lijken gewoon voorbij te draven.
En je vindt zovele antwoorden maar had niets om te vragen.
Als je het echt zeker weten wilt.
Zonder al te veel poes pas en zonder vertekend beeld.
Omdat je keuzes moet maken…
"hoge muren, open deuren"
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
810 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
Hoge muren, open deuren
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.465 Diep in mij herken ik nu de gevoelens
Verdriet, blijdschap, angsten en de pijn
ik hoef me niet meer groot te houden,
en altijd maar de held te zijn
Mijn oude ik heb ik inmiddels verstoten
Ik kijk in de spiegel met rechte rug
Van hoge muren maak ik open deuren
En kijk niet op gedane zaken terug…
De ramen kleiner, de muren groter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 Door de natte mist
Steeds meer ingesloten
Druppels van zilveren
Weefsel die mijn
Grijze haren, mijn
Levenswijze wenkbrauwen
Tooien
Die mij het gevoel
Nog geven dat ik
Leef, maar zo zeer
Door kleiner wordende
Ramen, en groter wordende
Muren in een hoek gedwongen
Dat ik zelfs mijn eigen
Naam niet meer weet
En dan zie jij…
VERVREEMD ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.2 met 9 stemmen
6.172 Jy het my gegooi soos ‘n inkspatsel
teen die muur,
oor my geloop, my lewe versuur.
Jy het my geslaan soos ‘n hamer
spykers in ‘n muur,
my liefde met growwe skoen
deurgeskuur
Oor jou het ek nagte omgehuil,
grimering waaragter geswolle oë skuil,
kon niemand daarbuite flous of kul.
Ek is oor jou, jou liefde ‘n ronde nul.…
Kier
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.007 , waarnaast hij
net een glimp op kan vangen van
wijdgeopende armen van de oude eik
verstrengeld of verstikt, hoe noem
je dat nu ook weer, vertwijfeld
gaan gedachten naar de verfwinkel
op de hoek, ja het wordt tijd dat
ik die muur eens ga sausen…
Berlijn - Oberbaumbrücke
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
845 Iemand bedacht zeven manieren om een rivier
over te steken en maakte daar werk van
in mijn dromen kruip ik alle keren
uit een nat pak over een vloer van beton
om het angstzweet van het lijf te spoelen
een kou walst in brokken door me heen
alsof het resten van de muur zijn
waar ik onafgebroken tegenaan loop
zonder brug is geen andere…
donkere nacht
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
693 dwars door muren heen
achter zijn gesloten oogleden
joeg hij de maan weg
verlangde vurig naar de ochtend…
Dakloze
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
596 Zwaar klinken de slagen ter middernachtelijk uur
Over ’t verlaten plein, door lege donkere straten
En in de stilte weergalmt de echo van muur tot muur
En in regen ondergaat de stad ’t duister gelaten
Lopend in het donker mis ik sterren en maan
Kijk slechts somber naar ’t glimmende wegdek
In zwarte etalages kijk ik slechts mijzelf aan
Verder…
Sprookje
gedicht
5.0 met 13 stemmen
3.916 gabba gabba hey
omdat we het beu waren klein te blijven
drukten we ons in er was eens een huis
onder een avondval dicht tegen de muur
om in behang te veranderen
hoho
zei de muur zo zijn we niet getrouwd
ga het tapijt maar wakker kussen
handen
thuis zei het tapijt ik ben in training
later als ik groot ben wil ik gras worden
twaalf…
Pericles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
508 Met al die pest,
zei Pericles,
tussen de muren,
Socrates,
schiet het nooit op.
Thucydides,
waar blijft
die Alcibiades?
'Bij Plato.'
Geeft-ie hem ook les?
Ik heb geen vloot!
zei Pericles,
twee muren maar,
o Socrates.
Daar is hij,
die tiran Xerxes
En dichtbij ook!
We gaan d'r aan!…
geen thuis
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
613 het huis waar ik slaap
vier muren en een dak
mist warmte en basis
een plek waar ik zijn mag
ze denken aan portieken
een blikje, een hond
aan iemand op straat
met zijn wereld op schoot
mijn verhaal echter
is onzichtbaar verborgen
zweeft tussen kamers
waar ik nooit lang blijf
ik ben geen cliché
geen teken aan de rand
Ik ben een moeder…
Opgekropt verdriet
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
539 Haar handjes kloppen
tegen de opgetrokken muren
beklad van beelden rond niet begrepen zijn.
Er woedt een storm van....
van nooit verwoordde opgekropte woede
tot de muur barst
brokstukken worden uitgekotst,
naar buiten sijpelend.…