1725 resultaten.
Liefdesbrief
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
808 emailadres, geen huis of straat
dus woorden bleven eenzaam
schreef ze soms op het behang
waar het vaak sneeuwde
en heel soms regende
in grote zwarte letters
waar het over ging
totdat op een avond
een echte brief ontving
het was de liefdesbrief
van het tedere gezang
en het liefelijke bemin
die had je willen schrijven
maar vond nergens…
Neus
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
596 AMSTERDAM - Terwijl het lichaam van de overleden King of Pop Michael Jacksonwerd onderzocht, was zijn neus nergens te bekennen.…
bestemming
netgedicht
4.0 met 27 stemmen
697 nergens in de wijde omtrek
kwam ik stilte tegen
toen zag ik jou
en raapte je op, wist niets van je vluchtige reis
of de wereld waaruit je werd geboren
ik kende zelfs je naam niet
zag enkel buien en het draaien van de duinen
innerlijk ontwricht, met bleek gelaat
een tiental vogels vloog op uit de wind
tot dicht bij het water, hees…
Ontwaakt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.116 Nergens is mijn geheugen meer wit
dan op het Meer van Christus
waar mijn bloed ontgift werd,
met het leven voor ogen
van de Wonderman.…
Woorden in de herfst
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
728 Prachtige regendagen,vlagen van
wind die nergens naartoe gaat;
zwarte vogels die cirkelen rond
mijn verlangen naar licht.
Mensen proberen teder te zijn
ondanks de pijn van
verlies en onbegrip. Konden we
maar altijd weer herbeginnen.…
het landschap dat jij voor mij had opgezocht
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
645 oude dorp
het dwarrelen is ongezien
zoals het kind in die ene lichtvlek
dat blijft fluisteren en ongestoord rozen plukt
heb ik dan de oorsprong losgeweekt, de hele kleine woorden
die zoveel overeind hielden en die ik wilde houden
graveren
in de straten van mijn jeugd, vrij van huiver en zwarte richels
al waren die onbespreekbaar
en nergens…
One night stand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.700 Een werkelijk prachtig avontuur
jouw lichaam te mogen verkennen
jammer genoeg van korte duur
net te kort om aan jou te wennen
De spanning sneed dwars door ons heen
de rem was nergens meer te vinden
elke seconde was een fenomeen
elkaar sensueel te mogen verslinden
Eén nacht als wellustig festijn
één heftige zoen als laatste groet
en hoewel…
Revelatie
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 Zij droomt zich dolend en bedroefd
door gouden bergen en dood hout,
de eens bewaarde talisman
kan zij nergens verbergen
en op het pad
waar zij schoorvoetend gaat
ziet zij de poppen van geluk
die zij ooit spaarde
maar nu in duizend stukken slaat.…
Overvalt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
666 Soms overvalt me dat gevoel
Weet ik niet wat ik met mezelf moet
Kan ik wel huilen om een scheet
Mis ik iemand die dat weet
Kan ik nergens met mijn gevoel naar toe
Voel ik me verdrietig en zo moe
Weet ik echt even niet waar ik het moet zoeken
Wil ik ook niet zomaar iemand roepen
Voel ik me toch zo vreselijk alleen
Mis ik zo die arm om me heen…
God, de stilte en ik
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
880 Ik mik nergens op, slik alles wel of niet
maar brengt me telkens thuis,
vredig bij mezelf; liefde en vergeving.
Eigen krachtige beleving: God, stilte, ik.
Neem verder niks.
Heel dichtbij mijn ziel... zodat alles
gaat vervagen en alle lagen
van tijdsbeleving, herinnering en pijn
verdwenen zullen zijn.
Helemaal niks.…
Bij de rivier
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Het is alsof ze de dood hoort fluisteren
nu ze hier is, bij de rivier, die luistert
naar haar woorden van stilte en verleden
en in haar verdriet woont een mysterie
vol eenzaamheid en wereldleed
een gezelschap van droevige mensen
op weg naar niemand, nergens is er leegte
de leeghoofden hebben de ruimte verdoofd
met nog meer verdriet van droeve…
Kunstenaar
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
634 er loopt een kind uit zijn geweten
jij hebt haar ogen zwart omringd
ik maak er een rouwrand van
kom maar meisje, kom
geef je gerust bloot
buiten jezelf om ben je
nergens zo veilig als
op een doek dat leeft
stap er gerust uit ...…
microgestalt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
483 alvorens enig ander
mijn vingers druppelen naar de einder
ik trek een lijn om de tafel om
het beletselteken, het zet zich
ontspoort oneindig, het kluwen
kluwt tot een vierendeel, waarvan mezelf
ik schoffel door mijn schrijfsels
noch betrek ik de druilende muren
het is is niet hetgeen het is als een
palindroom schraapt het gemeenplaatsen af
nergens…
Poep en pukkels
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
411 In open veld is meer te zien
dan je lief is, poep en pukkels
niets privé, vertrouwen nergens
goed voor, overal schaamte
omdat het niet geheim is
waarin je afwijkt, wat je eet
aan welke angsten en ziektes je lijdt
hoe je je wast en seks beleeft, wanneer
je menstrueert, een miskraam hebt, huilt
ruzie maakt, hebberig, gemeen en onredelijk…
Dat Mag Naam Hebben
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
816 er is een hondje
dood gegaan
ach en wat zou dat dan
dat heeft toch echt
geen naam
maar schrik niet
een hondje ook al
heeft het voor menigeen
geen naam – wat hij als beste kan
is naast z’n baasje blijven staan
hij bood liefde troost
hoorde alle verhalen aan
die ze nergens anders kwijt kon
hij was haar licht haar zon
een hond…
Lieve Kerstman
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
643 Al jaren vroeg ik U nergens om
maar ‘t is belangrijk waar ‘k nu mee kom,
mijn vraag is geen cadeau of grote gift
‘t is een verzoek, aan U gericht!
In plaats van pakjes onder de boom,
vraag ik U simpel en gewoon:
neemt U dat verhipte virus met U mee
als U weer vertrekt met de arrenslee.…
Woestenij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
662 robijnrode avond
ondergaande zon
werpt bloedgloed
op de zandvlakte
droog stof waait op
dwarrelt doelloos
over dorre bloemen
leven lijkt verdampt
dit doodse landschap
is niet veel meer dan
een roodbruine schets
op vergeeld papier
ogen turen in de verte
de weg naar nergens
eindigt in die vage lijn
trillend aan de einder
een klok…
Piet paniek 2.0
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
497 Ik ben deze thee zat, deze snoepjes smaken nergens meer naar, zijn het dan nog wel snoepjes? In het torentje zou ik zitten vol haat naar vaag slagen. Haten doe ik dat. Ik ben een boom zonder bladeren in de zomer. Volgend jaar plak ik bladeren op m'n stronk. Geen metafoor, ik zag gewoon een boom en ik luister naar muziek. Paniek nummer twee?…
Mijn zijn
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
513 Ik was haast niets toen ik begon
slechts geliefd door wie mij baarde
nu stroom ik mee onder de zon
en spoel aan als minst aanvaarde
niemand is die het weet of ziet
men kent alleen het grote geld
immers voor velen tel ik niet
nergens nog is mijn zijn vermeld
niemand die mijn zijn verklaarde
niet legitiem onder de zon
niet eens een reden…
Avond in Mei
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
493 Groene velden van ons eerste geluk
zijn uit een andere geschiedenis
in door verdriet vergeten verleden
omringd door geschilderde geesten
om het stille duister te verdrijven
heb ik rode rozen, blauw zien blozen
met mijn koffer op weg naar nergens
onder angstaanjagend bewolkte luchten
probeer ik werkelijkheid te ontvluchten
langs herinneringen…
Verblekend in het licht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
357 Nergens om, lacht ze
me toe met een bedroefde blik
Het is toch duidelijk?
Ik doe mijn ogen dicht
en zie haar gaan, voor altijd
een maagd voor mij, voor altijd
haar doorschijnende gezicht
verblekend in het licht…
Vriendelijke opportunist
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
666 Je begrijpt bloementaal
en zang van flirtende vlinders
de zon klimt over rauwe leugens
nergens stilte in jouw leegte
jouw nieuwe horizon
voorbij fragiele woorden;
Wanneer relatietwist om vrede roept
na jaren van verwarring en conflicten
opstand en tegenspraak, alles wat jij
in het diepst van jouw gedachten voelt
je voelt je thuis…
Gesloten wereld
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
315 Wijzend en schreeuwend
achter rolluiken zwart
de wereld gesloten
geen uitgang, geen start
mijn vinger die zoekt
naar een knopje van licht-
een flits, een begin
het dooft in mijn zicht
ik tast in het duister
mijn vinger wordt klein
verliest zich in muren
die nergens meer zijn
een knop die ooit licht was
blijft zwijgend en stil
alsof…
Avondkameraad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
313 wolken gewisseld
voor de bloesems van een zomeravondwind
nu je niets meer hebt om over te denken
geen bezittingen of verleden
keert de gedachtestroom zich om
als een onbeschreven bladzijde
wilde bloemen in jouw dromen
vagebond op pad naar morgen
als de zon met nieuwe verhalen komt
de wolken oude verhalen vertalen
onderweg naar nergens…
zicht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
277 licht glijdt over stof
langs ramen van mist
veren van vergeten licht
dansen in de stilte
schaduwen wiegen zacht
tussen muren van adem
stemmen drijven als nevel
onhoorbaar en licht
kleur smelt in de leegte
ogen volgen sporen
die nergens beginnen
en overal eindigen
een deur op een kier
fluistert verlaten wind
handen raken leegte
en…
Onder Slapeloos Licht
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
674 Niets verdwijnt
nog werkelijk,
misschien daardoor
een beladen bestaan
alles blijft hangen
geluiden overal
overstijgen
tot menselijk
verval
gedachten die zich
blijven herhalen
alsof tijd zelf
vergeten is
zelfs stilte komt
nergens meer tot
haar rust
ik probeer soms
mijzelf te verlaten
maar het denken
blijft bewegen
in de…
laatste avondmaal
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.440 Samen wandelend naar nergens
Knijp ik jouw heupen die gloeien
Schrapende zolen
en de nagalm van mijn bloed dat zwakker fluistert nu.…
Kaalslag
netgedicht
2.0 met 7 stemmen
917 Tergend traag zet hij een wankele schrede
over de verzengend savanne, leeg en gortdroog
een kaalgevreten paradijs zonder hoog
of laag, zonder beschutting, nergens vrede
turend tast hij naar de randen van de vlakte
terwijl zijn rafelig spoor verdwijnt in zwakte
Nog even blikt hij naar wat passeerde
hij zou het, zonder aarzelen, zo weer doen…
Weerbericht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
832 ik kijk naar buiten, zie geen blad bewegen
de straat bedekt met zaagsel, mos en stof
ik hoor de uitspraak van het Hof, de rechter
spreekt zacht, schiet nergens uit zijn slof
beschrijving van een leven, afgenomen
door wie elk blad de mond bedekt,
van hem, gesnoerd door hout en aarde
geen mens die hem tot spreken wekt
'bewolkt, met af en…
Antwerpen Zoo
netgedicht
3.9 met 20 stemmen
4.917 kamelen met slappe bulten
de brug waarop wij stonden die
in reparatie nergens naar leidde
mijn armen om jou heen bewoog jij
leunde voor en achteruit, raakte mij
met koude, rode wangen die vanzelf
leek het wel mijn warme lippen vonden
je was gevangen en je ontsnapte
hoog boven ons in de lucht schreven
zilveren vliegtuigen een teken
wist zeker…