Alle inzendingen over ruis

958 resultaten.

Sorteren op:

Jij bent wat de heerser van het universum vermag

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 732
verre schemerzone - aan de hemel hecht Slechts een komeet of een monoliet, doorklieft een schijnbaar leeg heelal dat ontstaat of valt, roteert en knalt uit ‘s Mysteries schoot Hier heb ik jou gezocht, gesmeekt om Venus’ grote gunst nog liever dan dat ik Saturnus’ ring mocht dragen of de drietand in Neptunus’ zee Tussen het zachte ruisen…

Als de ochtend gloort

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 425
Met raam open hoor ik niet alleen het ruisen van de verschillende bomen maar ook uit volle borst vrolijk zingende vogels met plaatselijk wat geroep Verder ben ik getuige van een bijzonder kleurrijk schouwspel in de open lucht.…
CB1 augustus 2024Lees meer >

Restwaarde

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 347
van alle mensen die hun lach hebben begraven in een update loopt dertig procent dwars door je heen een glitch in hun systeem pas na de botsing kijken ze om met ogen die alleen eigendom spellen alsof de wereld een afgesloten bèta is voor hun eigen gelijk ​de rest is ruis op de achtergrond armen op halfzeven vleesgeworden moedeloosheid onder…

Viburnum in lentebloei

netgedicht
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 453
Tintelfrisse bloesemgeur mengt met het zachte ruisen van de dag. Wanneer middag vordert, blijft ze een rustpunt, de schaduw van haar frisgroene blaadjes, waar kleine wezens even landen. Lucht wordt warmer, het licht drukt zwaarder op haar takken.…
CB30 april 2026Lees meer >

Van fluistering naar zang

hartenkreet
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 382
Het is de groei die spreekt, nog voor ik haar zie: een trilling in stengels, het lichte ruisen van bladeren die elkaar herkennen. Een vlinder schuift door het licht, haar vlucht een kleine bevestiging van wat hier leeft. Mijn aandacht volgt de lijnen van wilde planten die zich oprichten in het hoge gras, ieder met een eigen vorm van moed.…
CB12 juni 2026Lees meer >

Het algoritme van de tederheid

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 196
we zochten een vader en vonden een code een zachte interface die onze tranen telt in de kille kamers van het nu waar de schermen oplichten als glas-in-loodramen en we bidden tot de clouds die we zelf hebben gevuld het is de plooi in het laken die we willen kussen de stem in de ruis die zegt ik ken uw noden dus weven we van onze eigen eenzaamheid…

Wanneer het bos mij heelt

hartenkreet
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 182
Groene stilte heelt bomen ademen diep in onrust waait voorbij In het zachte ruisen van tere bladeren opent zich iets tussen gedempt licht en verstilling, alsof een oude spanning oplost in takken die zonder haast hun eigen adem volgen.…
CB16 juli 2026Lees meer >

Nabijheid van het bos

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 146
De menselijke ruis trekt eindelijk weg. De natuur herovert stil haar bedding; ik laat de kramp los en ik kijk slechts toe. Waar het diepe groen de zilte branding kust, smelten de getijden samen met de bomen. De zee spoelt de laatste menselijke angst terug aan land, terwijl het bos de adem van de aarde bewaakt.…

Stress

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.423
de krant Weer koffie waar mijn lijf om vroeg Dozijn nadert al snel Van koffie krijg je nooit genoeg En je bibbert minder fel Verweerde uitslag op mijn lijf Brandt door van teen tot oor Jeukend, schrijnend, pokdalig stijf Dat komt wel vaker voor Pillen liggen weereens thuis Mijn vrienden dag en de nacht Gehoor heeft nogal last van ruis…
Hookie15 januari 2003Lees meer >

Het eigene

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 880
Ik ben voorbij het water, het lome, groene water, de bomen ruisen heupwiegend hun avondlied, en ik, ik zing en dans mijn eigen ballet. (1988)…
Jaap Pijper15 december 2005Lees meer >

Najaar

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.178
Je denkt dat hij zijn gezicht heeft verloren, maar ieder jaar heeft hij zich herschminkt met het lieflijke ruisen rood en bruin en oker van het krentenboompje, de bolle struik waarachter het kermen schuilt, het jammeren, stilletjes, zodat de mensen zeggen: kijk toch hoe mooi. Angor van toekomst.…
Fa Claes30 oktober 2004Lees meer >

DANSEN OP JE GRAF

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.065
in the Rain als ik mij ’s avonds tegen zonsondergang naar het kerkhof begeef zien donderkoppen toe de regenjas hangt onberispelijk over mijn arm de paraplu wijst de weg naar jouw tombe juist als ik stijlvol de uitgangspositie inneem barst het onweer los rolt de donder aankondigend op mijn gladde zolen glijd ik alle kanten op bravo ruisen…

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
De branding in de vuurtoren, het ruisen mijn cocon van scharlaken zijde in de wind van eb. Ze waait buiten. adem. Mijn honderd woorden hielden haar. En ik voelde mij begrepen tot ik mijzelf op- sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee, golven en nu kust, haar zachte mond- ing zoet mijn water.…

Als de dageraad straalt

netgedicht
2.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 592
Wanneer je dit ook nog eens van dichtbij kan beleven of ervaren doordat ze een ongekend zacht uitstraalt: een vogel die deze gelegenheid inluidt met gezangen, het ruisen van water tot schittering van kleuren, een ongezien wonder.…
CB14 mei 2024Lees meer >

de VU podium Poëzieprijs

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 737
om het zekere voor het onzekere te nemen elke schijn van mogelijk beter weten in luim en schuim gemeden de winnares was genesteld patiënt in de tunnel waar MRI wordt gescand tweede werden zes Tedere Blasfemieën het holle heelal kreeg daar klank van aanwezigheid aan gene zijde hierna kwam Verwachting na meting van ruis in ’t hart volgden…

Te Scheveningen

poëzie
2.6 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.143
En juublend ging 't drietal naar strand toe, Die 't zagen, ze jubelden mee - Maar treurig en stil sloop ik henen, En klagend klonk 't ruisen der zee. -------------------- Geen zomer (1880)…

De begraafplaats

netgedicht
3.4 met 28 stemmen aantal keer bekeken 1.491
vanuit mijn venster kijk ik neer op de levenden van zeer weleer ze liggen onder zware zerken aan hun toekomst te werken die hemelvaart beslist beperken maar hoor nu eens de berken en zachtjes ruisen rare populieren en de wilg bezingende dieren hoe spelen ze het ruisend klaar zo heel ver van nu vandaan de lijken willen blijven leven al…
Rikus Kiers27 februari 2008Lees meer >

GEVANGENIS AAN ZEE

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.049
'k Hoor in de nacht in deze stenen muren de wind, en 't eeuwig ruisen op de kust. Die brengen de vertroosting en de rust om de onzekerheden te verduren... De eeuwigheid heeft mij in slaap gesust, en 'k ben met U, o Heer, in al mijn uren.…

Een schaduw van jezelf

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 772
die bleef langzaam werden woorden overbodig je mening vaak niet eens gevraagd met muren had je warmte niet meer nodig status werd tot partner van verlaagd je was een schaduw van jezelf de spiegel kaatste slechts onzekerheid ziel en geest kwamen tot stilstand gedachten reisden in vergetelheid je luistert voor het eerst weer naar het ruisen…
wil melker31 oktober 2006Lees meer >

Fijn

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
niet Ook ik sta in bloei En ben mij bloedende Aan acht wonden Die zo achteraf mij alles meevallen Ze geeft zich en ik geef mij Het is stil voor het eerst en ik zwijg niet Er valt geen vloek en ik word mij niet Vervloekt door het mistroostige wezen Dan mij omhangt mij tenslotte niet meer Met rust wil laten Ik groei en er komt geluid en ruis…

Die dreigend donkerre nacht

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
DIE DREIGEND DONKERE NACHT Het was een donkere maanloze nacht we liepen in de dreigend stille duinen We deelden het eenzaam fluisterzacht; als klonk ’t ruisen van dennenkruinen We voelden het gevaar dat er dreigde klemmend naderde die angstige sfeer Waardoor ieder naar vluchten neigde; ’t latent onheil voerde ons naar afkeer Geen…

Op weg naar school

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 547
Kastanjebomen en kinderen ruisen, voor alweer een nieuwe dag. Al weet je nog niet wat het je brengen mag.…

Als het morgenlicht gloort

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 446
Met raam open hoor ik niet alleen het ruisen van de verschillende bomen maar ook uit volle borst vrolijk zingende vogels met plaatselijk wat geroep Verder ben ik getuige van een bijzonder kleurrijk schouwspel in de open lucht.…
CB21 juni 2023Lees meer >

vanaf een terras

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
richt mij steeds meer naar binnen waar mijn fantasie veel met zwart-wit of oud fotobruin verbindt en ik vergane afdrukken omzet in woorden zonder het al met vocht te duiden in beïnkte zinnen een enkele passant schuift voorbij dat heb je vaak op een vroeg moment alsof een goedemorgen deze ledigheid te snel zou vullen met aangroeiend ruis…

Stiltebeleving

netgedicht
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
Dat is helemaal niets mis mee daar ze geen enkel vorm van geluid of ruis voortbrengen maar veeleer zich laten meestromen met emoties en/of gevoelens van waar het einde nog niet is geschreven of gesproken zowaar een diep geraakt.…
CB8 december 2023Lees meer >

De melodie van het leven

netgedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 510
Denk maar aan natuur waar een brede waaier aan klanken en kleuren te horen zijn zoals de vogels, het ruisen van de wind door de bladeren, stromend water tot het geluid van stilte; stuk voor stuk word ik beroerd en vervoerd door hun uniciteit.…
CB6 december 2024Lees meer >

Het geheim van geluk

netgedicht
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 530
Het is de stilte die zich nestelt in een leeg moment, rust die de druk even lijkt in te slikken, waar de geur van de aarde na een regenbui dieper ruikt dan ooit, en de zachte ruis van de wind mijn gedachten als een zachte stroom begeleidt.…
CB21 januari 2025Lees meer >

In de schaduw van de bomen

netgedicht
2.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 775
Hier wordt tijd zachter, breekt het ruisen van gedachten. Hier is stilte geen leegte, maar een plek om te bestaan. Elke barst in hun schors is een spoor van vervlogen tijd, een taal die zonder klank toch alles onthult en bewaart.…
CB28 februari 2025Lees meer >

Laat de natuur leven

netgedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 665
Alsof ze stilletjes vraagt haar pijn te begrijpen - zonder woorden, alleen via het ruisen dat mijn ziel bereikt. De bomen buigen niet alleen voor de wind die hen kust, maar ook voor het verdriet dat wij achterlaten, een schaduw in hun bast gegrift. Hun geritsel fluistert een avondgebed, verloren aan oren die zelden nog stilstaan.…
CB30 april 2025Lees meer >

Fieremei

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
Een plechtig ruisen zwelt omhoog, als orgeltoon die langzaam groeit – bladruis, beekzang, vogelvlaag, licht en geur waar alles bloeit. Geen hart blijft stil, hoe moe of koud, en fel barst uit elk mensenlied het oude, eeuwig jonge geluid: een lofzang vol verlangen en verdriet.…