Alle inzendingen over verdeel en

9593 resultaten.

Sorteren op:

Het Diner

snelsonnet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 423
Trump had al uren aan zijn kop gezeurd, Hoe mooi de balzaal wordt en dat soort zaken, Maar er gebeurt iets aan het tafellaken, Ook door te doen alsof er niets gebeurt. Wim dacht: het was niet top, maar ook geen flop, En stond de dag erna gezond weer op.…

Lofzang Zoals We Zijn

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 638
Misschien ben ik maar een meisje in jouw ogen, zoals alle meisjes zijn geweest, al was het soms maar even en al ken je hen anders allemaal zo verschillend de buurvrouw, de lerares jouw oma, jouw moeder jouw zus en ik, het meisje op wie je verliefd werd ik, de vrouw met wie je slaapt en ons dochtertje, een prinsesje in jouw fantasieën…
Zywa2 december 2020Lees meer >

De Genezing

poëzie
2.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.583
Zij stond voor de grote spiegel En lachte haar beeltnis aan; Zij had haar zijden kleedsel, En haar parelsnoer aangedaan. Zij waande zich genezen; Haar wang was weder rood; Zo helder glansden hare ogen, Zij vreesde niet meer de dood. Och jong verkwijnend harte, Dat zich zo gaarne bedroog: 't Was de koorts die gloeide op haar wangen, …

Komt dat schot

snelsonnet
3.8 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.828
We roepen wel zo stoer: dat wordt een eitje Een binnenkoppertje, a piece of cake Van Schotten raken wij niet echt van streek Dat wordt een erg gemakkelijk karweitje Men spreekt zelfs van een schot voor open doel Maar is dat hier nou juist niet foute boel?…

Verraad

poëzie
3.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.806
Als Christus met zijn jongeren te gader Gezeten was in d'alderlaatste nacht, Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht Dat door de dood ik trede tot de Vader. Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader Als dat de man die mij te volgen placht Om 't aardse goed het eeuwige veracht, En wordt aan mij een schandelijk verrader. Iskarioth uw…

Maria

poëzie
3.5 met 18 stemmen aantal keer bekeken 3.340
Gezegend is de maagd de kroon van alle maagden, De tempel van Gods Zoon en wezenlijke kracht, De schone dageraad waardoor ons nu toe-lacht De Zonne waar zo dik de Vaderen naar vraagden. Gelukkig, meer als die die ooit de Heer behaagden, De zuster van haar kind, de dochter van haar dracht, De bruid van die ze zelf ter wereld heeft gebracht In…

Mop en mopje

poëzie
3.7 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.785
Toen onze mop een mopje was, Was 't aardig om te zien; Nu bromt hij alle dagen En bijt nog buitendien. 'Je bent een recht bedorven dier! Eerst at je, wat ik bood; Nu wil je lekkre beetjes En lust niet eens meer brood.' De mop zei hierop tot de knaap: 'Hoe dwaas praat gij daar toch! Had gij mij niet bedorven, 'k Was een lief…

Zo zong de bloem in de vaas

poëzie
3.5 met 22 stemmen aantal keer bekeken 3.897
Ik ben een bloem van 't veld Wie droeg mij mee ter stede Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal Lijk ginder in het rustige dal Mijn simpele bloemgebeden. Ik sta hier in dees mooie vaas Zo triestig te verwelken Gij hebt mijn herte zeer gedaan. Ach mensen, zult gij nooit verstaan De taal van bloemenkelken. Ik ben een bloem van 't veld…
Alice Nahon13 februari 2004Lees meer >

Ons nationaal drinklied

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.014
Wij drinken hier niet van verdriet, Nog minder van plezier; Toch drinken wij, zoals gij ziet: Er is niets anders hier! Want in de schemer van uw dag, Vaal tussen nacht en nacht, Was er niet één die naar ons zag, Géén die ons nodig dacht. Niet één die onze wijsheid riep, Of wachtte…

Tijd

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Tijd is iets wat vanzelf gaat. je kunt het niet stoppen of vooruit laten gaan. Tijd is iets wat kostbaar is. Je kunt niet terug in de tijd om dingen over te doen. Tijd is iets wat je niet kunt zien. Mensen hebben het te druk om van de tijd te genieten. Tijd is iets wat je niet kunt aanraken. Je moet leren dat je kunt genieten van de tijd…

Laat mij maar struinen door de velden

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 540
Laat mij maar struinen door de velden en dwalen door het dichte bos. Waar tere anemonen stralen, wit als sterren op het mos. De beek die in zijn bedding klatert laaft me als ik dorstig ben. Voert me mee naar vreemde plekken die ik alleen uit verhalen ken. En als ik 's avonds moe gelopen liggen ga in het zachte gras, dan heeft het pad…

Poëzie

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.663
De Poëzie zit in de geest. Voor hem Die aan wat is niets van het zijne toe kan voegen, Is heel de wereld dof en zonder stem; Hij moet zich met haar proza vergenoegen.…

Aanwezigheid

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 16
Op weg naar huis passeer ik de terrassen, vriendinnen zitten ontspannen te praten met een warme jas aan Ik geniet van de gezelligheid de verbondenheid die me aantrekt en waar ik afstand van neem Ik hoef er niet bij te zijn om op een geschikt moment ter sprake te brengen hoe het echt met ons gaat: onze zielenroerselen bij de persoonlijke…
Zywa14 november 2026Lees meer >

Over mij fantaseren

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 13
Ik kan me niet zomaar kleden als ik wil, in een huidkleurige hemd zou ik zelfs thuis de gordijnen sluiten Maar toch wil ik me laten zien Dus ga ik af en toe een middag naar het drukke stuk van het strand om in vele vreemde ogen te zien dat ik een mooi raadsel ben voor mannen en vrouwen Om over te fantaseren Niet om uitgekleed en betast…
Zywa9 november 2026Lees meer >

NORA EN SAMI

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 11
Het zusje telt vijf lentes trekt liefdevol op met haar tweejarig broertje naar hartenlust spelen de kinders in de huiskamer ontdekken hun gaven brengen eigen verbeelding kleurrijk op papier de kleine sterke kerel gooit en stuitert met zijn bal laat geestdriftig auto 's rollen over vloerkleed en plavuizen toekomstig ondernemersvuur…
Han Messie20 november 2026Lees meer >

Draag me zacht...

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.050
Draag me zacht: door al mijn leden Klopt het baemren van uw voet: Draagt me zacht: bij iedre schrede Drupt mijn klare, levend bloed. Draag me zacht: door de ijle landen Waait de nijd'ge wind zo koel; Of zijn 't al uw kille handen, Dood, die 'k om mijn slapen voel. Draag me zacht, gelijk een blanke Lampenvlam in woel'ge lucht,…

Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee

poëzie
4.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 4.729
LI 'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif dat stand houdt als de vloed ons overvalt en de cultuur gelijk Atlantis zinkt; hier alleen scheert de wiekslag van het licht de kim van het drievoudig continent dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt van zacht ivoor en koolzwart…

HET GROOTJE VAN EEMNES

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.012
Er was rouwe op het huis, Er was rouwe in de kluis, Toen de Heer ons gebed had verworpen; Want zo lang als hij leed, Ging een biddende kreet Als een offerand op uit de dorpen. Toen de doodsmare kwam, Zie, mijn wangen zijn stram, Maar ik schreide als het kind van mijn kindren! In der schamelen nood…

Wie zegt mij dat het verraad

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.460
"Wie zegt mij dat het verraad niet herleeft in een ander land? waarom vluchten uit weerzin en leed, waarom hopen dat men vergeet wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt? slechts zolang de herinnering nog werkt is mijn leven mijn eigen bezit, onverschillig of het bestaat uit vervoering of nederlaag. als ik opbreek en wakker word in een nieuw…

Ik schouw de wereld aan

poëzie
3.6 met 18 stemmen aantal keer bekeken 8.574
Ik schouw de wereld aan, En naar gewoonte gaan Zie ik vast alle dingen, Zij zijn dan groot of kleen; Maar ik helaas! alleen Blijf vol veranderingen. De dag die voert de nacht, Het windje wispelt zacht, Over de groene dallen, Het woud de bergen siert; Maar ik ben heel verkiert, En blijf verkiert in allen. De zon, naar d'oude sleur,…
P.C. Hooft27 februari 2020Lees meer >

Het langzame

gedicht
2.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 9.029
De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als de ogen in de kamer naast ze Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek Het lukt in de vinger te…

Laatste dag

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.152
Op: dies irae, dies illa etc. 1. De gewisse dag der wraken, Och! de dag begint te naken Die de wereld zal doen blaken. 2. Wiens gemoed en zal niet schromen Als ten oordeel zullen komen Beide kwaden ende vromen! 3. Allen die ooit zijn geboren En ontslapen, met haar oren De aartsengel zullen horen. 4. Zal de dood als dan niet…

Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.340
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee, Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht, En als de nacht zo diep en ruim en echt En als de atmosfeer oneindig; Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte, Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn Zoals het woordeloze naakt en echt, Dan zullen wij de…

Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.726
Het ware-in-ons is dat wat onverloren ’t schokken en geweldig deinen doorstaat waarmee ons weze-in-wording zich ontlaadt van dinge’ in hem die hem niet toebehoren. Gedachte’ en voelingen, daaruit geboren vormen iets blijvends dat ons niet verlaat en dat we als ons hart stil is, kunnen horen als een klok die diep onder wat’ren slaat. Gemak…

Van een degelijke vrouwe

poëzie
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.240
Hier rust ik zoetjes in de Heer Een vrouw begaafd met deugd en eer. Wie dat ik ben of hoe ik hiet (Is 't mogelijk) en vraag 't mij niet. Nooit maakt' ik gaarne lang gerel. Het zwijgen past de vrouwen wel. ------------------------ gerel - (druk) gepraat…

Eindeloos heimwee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
Terwijl ik me Te rusten leg in Het huis van mijn Dromen treed ik Een ruimte binnen Waarin het ruikt Naar vochtig linnen Verdrogende inkt En eindeloos heimwee…

Geluk

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 672
Zolang er ruimte is en stilte om te schrijven Zolang ik mijzelf kan denken in de blauwe lucht gaan liggen ‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden Zolang witte kou in mijn kamer staat en ik met volle ogen ‘t ochtendlicht voel steken Zolang durf ik elke dag mijn huis uit te gaan mensen te groeten en verder te lopen met mijn lach…

Schering en inslag (haika)

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
Schering in overmaat, we kunnen niet ontkomen, deel van een klucht. Van hun loof ontdaan, stammen die er niet meer staan, ben ik de tel kwijt. Wij komen van ver, om weinig te begrijpen, we blijven op zicht. Op alle kleuren bloed, ligt de zon uit te rijpen, om je te verbijten. Geloof in zomers, elders valt weer de winter in…
Pama4 maart 2013Lees meer >

Aardvorm?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
Er was een aardworm die vanuit zijn z’n diepe hol naar de oppervlakte klom en dacht ik heb voldoende zwarte grond gezien, tijd voor wat ontspanning met een boven vrouw misschien? Ik zoek het hogerop , mijn ambitie ligt aan de wereldtop, ik bestijg de bergen en de Eiffeltoren bovendien, ik verkies de lichtheid van het leven, dat…
Pama26 maart 2013Lees meer >

Door het duister gegaan

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Toen daar die dag, dat moment toen daar de bodem viel Toen het zwijgen de adem benam kilte het hart bevroor de ogen zich sloten Toen, ja toen zag ik het pas de spiegel die brak de illusies die vergingen Al mijn tranen al mijn woorden ze werden uitgewist door de laarzen van het gelijk In de tunnel van angst zocht ik het licht…