9593 resultaten.
Het Diner
snelsonnet
3.3 met 3 stemmen
423 Trump had al uren aan zijn kop gezeurd,
Hoe mooi de balzaal wordt en dat soort zaken,
Maar er gebeurt iets aan het tafellaken,
Ook door te doen alsof er niets gebeurt.
Wim dacht: het was niet top, maar ook geen flop,
En stond de dag erna gezond weer op.…
Lofzang Zoals We Zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
638 Misschien ben ik maar een meisje
in jouw ogen, zoals alle meisjes
zijn geweest, al was het soms
maar even en al ken je hen
anders
allemaal zo verschillend
de buurvrouw, de lerares
jouw oma, jouw moeder
jouw zus en ik, het meisje
op wie je verliefd werd
ik, de vrouw met wie je slaapt
en ons dochtertje, een prinsesje
in jouw fantasieën…
De Genezing
poëzie
2.9 met 9 stemmen
3.583 Zij stond voor de grote spiegel
En lachte haar beeltnis aan;
Zij had haar zijden kleedsel,
En haar parelsnoer aangedaan.
Zij waande zich genezen;
Haar wang was weder rood;
Zo helder glansden hare ogen,
Zij vreesde niet meer de dood.
Och jong verkwijnend harte,
Dat zich zo gaarne bedroog:
't Was de koorts die gloeide op haar wangen,
…
Komt dat schot
snelsonnet
3.8 met 30 stemmen
2.828 We roepen wel zo stoer: dat wordt een eitje
Een binnenkoppertje, a piece of cake
Van Schotten raken wij niet echt van streek
Dat wordt een erg gemakkelijk karweitje
Men spreekt zelfs van een schot voor open doel
Maar is dat hier nou juist niet foute boel?…
Verraad
poëzie
3.5 met 14 stemmen
3.806 Als Christus met zijn jongeren te gader
Gezeten was in d'alderlaatste nacht,
Hier is de uur, sprak hij, zo lang gewacht
Dat door de dood ik trede tot de Vader.
Geen hertenleed, o vrienden, komt mij nader
Als dat de man die mij te volgen placht
Om 't aardse goed het eeuwige veracht,
En wordt aan mij een schandelijk verrader.
Iskarioth uw…
Maria
poëzie
3.5 met 18 stemmen
3.340 Gezegend is de maagd de kroon van alle maagden,
De tempel van Gods Zoon en wezenlijke kracht,
De schone dageraad waardoor ons nu toe-lacht
De Zonne waar zo dik de Vaderen naar vraagden.
Gelukkig, meer als die die ooit de Heer behaagden,
De zuster van haar kind, de dochter van haar dracht,
De bruid van die ze zelf ter wereld heeft gebracht
In…
Mop en mopje
poëzie
3.7 met 12 stemmen
3.785 Toen onze mop een mopje was,
Was 't aardig om te zien;
Nu bromt hij alle dagen
En bijt nog buitendien.
'Je bent een recht bedorven dier!
Eerst at je, wat ik bood;
Nu wil je lekkre beetjes
En lust niet eens meer brood.'
De mop zei hierop tot de knaap:
'Hoe dwaas praat gij daar toch!
Had gij mij niet bedorven,
'k Was een lief…
Zo zong de bloem in de vaas
poëzie
3.5 met 22 stemmen
3.897 Ik ben een bloem van 't veld
Wie droeg mij mee ter stede
Waar 'k nooit of nooit meer bidden zal
Lijk ginder in het rustige dal
Mijn simpele bloemgebeden.
Ik sta hier in dees mooie vaas
Zo triestig te verwelken
Gij hebt mijn herte zeer gedaan.
Ach mensen, zult gij nooit verstaan
De taal van bloemenkelken.
Ik ben een bloem van 't veld…
Ons nationaal drinklied
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.014 Wij drinken hier niet van verdriet,
Nog minder van plezier;
Toch drinken wij, zoals gij ziet:
Er is niets anders hier!
Want in de schemer van uw dag,
Vaal tussen nacht en nacht,
Was er niet één die naar ons zag,
Géén die ons nodig dacht.
Niet één die onze wijsheid riep,
Of wachtte…
Tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
589 Tijd is iets wat vanzelf gaat.
je kunt het niet stoppen of
vooruit laten gaan.
Tijd is iets wat kostbaar is.
Je kunt niet terug in de tijd
om dingen over te doen.
Tijd is iets wat je niet kunt zien.
Mensen hebben het te druk om van
de tijd te genieten.
Tijd is iets wat je niet kunt aanraken.
Je moet leren dat je kunt genieten
van de tijd…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
540 Laat mij maar struinen door de velden
en dwalen door het dichte bos.
Waar tere anemonen stralen,
wit als sterren op het mos.
De beek die in zijn bedding klatert
laaft me als ik dorstig ben.
Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.
En als ik 's avonds moe gelopen
liggen ga in het zachte gras,
dan heeft het pad…
Poëzie
poëzie
4.0 met 2 stemmen
2.663 De Poëzie zit in de geest. Voor hem
Die aan wat is niets van het zijne toe kan voegen,
Is heel de wereld dof en zonder stem;
Hij moet zich met haar proza vergenoegen.…
Aanwezigheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
16 Op weg naar huis passeer ik
de terrassen, vriendinnen
zitten ontspannen te praten
met een warme jas aan
Ik geniet van de gezelligheid
de verbondenheid
die me aantrekt en
waar ik afstand van neem
Ik hoef er niet bij te zijn
om op een geschikt moment
ter sprake te brengen
hoe het echt met ons gaat:
onze zielenroerselen
bij de persoonlijke…
Over mij fantaseren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Ik kan me niet zomaar kleden
als ik wil, in een huidkleurige hemd
zou ik zelfs thuis de gordijnen sluiten
Maar toch wil ik me laten zien
Dus ga ik af en toe een middag
naar het drukke stuk van het strand
om in vele vreemde ogen te zien
dat ik een mooi raadsel ben
voor mannen en vrouwen
Om over te fantaseren
Niet om uitgekleed en betast…
NORA EN SAMI
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
11 Het zusje telt vijf lentes
trekt liefdevol op
met haar tweejarig broertje
naar hartenlust spelen
de kinders in de huiskamer
ontdekken hun gaven
brengen eigen verbeelding
kleurrijk op papier
de kleine sterke kerel
gooit en stuitert met zijn bal
laat geestdriftig auto 's rollen
over vloerkleed en plavuizen
toekomstig ondernemersvuur…
Draag me zacht...
poëzie
5.0 met 1 stemmen
3.050 Draag me zacht: door al mijn leden
Klopt het baemren van uw voet:
Draagt me zacht: bij iedre schrede
Drupt mijn klare, levend bloed.
Draag me zacht: door de ijle landen
Waait de nijd'ge wind zo koel;
Of zijn 't al uw kille handen,
Dood, die 'k om mijn slapen voel.
Draag me zacht, gelijk een blanke
Lampenvlam in woel'ge lucht,…
Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
poëzie
4.9 met 9 stemmen
4.729 LI
'Wie schrijft, schrijv' in de geest van deze zee
of schrijve niet; hier ligt het maansteenrif
dat stand houdt als de vloed ons overvalt
en de cultuur gelijk Atlantis zinkt;
hier alleen scheert de wiekslag van het licht
de kim van het drievoudig continent
dat aan ons lied de blanke weerschijn schenkt
van zacht ivoor en koolzwart…
HET GROOTJE VAN EEMNES
poëzie
3.2 met 12 stemmen
3.012 Er was rouwe op het huis,
Er was rouwe in de kluis,
Toen de Heer ons gebed had verworpen;
Want zo lang als hij leed,
Ging een biddende kreet
Als een offerand op uit de dorpen.
Toen de doodsmare kwam,
Zie, mijn wangen zijn stram,
Maar ik schreide als het kind van mijn kindren!
In der schamelen nood…
Wie zegt mij dat het verraad
poëzie
3.9 met 14 stemmen
3.460 "Wie zegt mij dat het verraad
niet herleeft in een ander land?
waarom vluchten uit weerzin en leed,
waarom hopen dat men vergeet
wat de ziel heeft doorstaan en gemerkt?
slechts zolang de herinnering nog werkt
is mijn leven mijn eigen bezit,
onverschillig of het bestaat
uit vervoering of nederlaag.
als ik opbreek en wakker word
in een nieuw…
Ik schouw de wereld aan
poëzie
3.6 met 18 stemmen
8.574 Ik schouw de wereld aan,
En naar gewoonte gaan
Zie ik vast alle dingen,
Zij zijn dan groot of kleen;
Maar ik helaas! alleen
Blijf vol veranderingen.
De dag die voert de nacht,
Het windje wispelt zacht,
Over de groene dallen,
Het woud de bergen siert;
Maar ik ben heel verkiert,
En blijf verkiert in allen.
De zon, naar d'oude sleur,…
Het langzame
gedicht
2.5 met 15 stemmen
9.029 De bloemen met blinkend geelgeglaceerde lepelbladeren
Pas gekocht staan ze warm water te zuigen, gesloten als
de ogen in de kamer naast ze
Ogen sluiten in het langzame, vrij worden van dingen, een andere kleur in
Een doorzichtigheid beweegt zich tussen twee mensen
zoals de koelte door het halfopen raam van voet tot nek
Het lukt in de vinger te…
Laatste dag
poëzie
3.1 met 10 stemmen
4.152 Op: dies irae, dies illa etc.
1.
De gewisse dag der wraken,
Och! de dag begint te naken
Die de wereld zal doen blaken.
2.
Wiens gemoed en zal niet schromen
Als ten oordeel zullen komen
Beide kwaden ende vromen!
3.
Allen die ooit zijn geboren
En ontslapen, met haar oren
De aartsengel zullen horen.
4.
Zal de dood als dan niet…
Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.340 Wanneer wij zullen naakt zijn als de zee,
Het blad, de boom, de ster, de maan, het licht,
En als de nacht zo diep en ruim en echt
En als de atmosfeer oneindig;
Wanneer wij hebben weggestuurd, wat ons
Weerhoudt te zijn zo open als de ruimte,
Wanneer wij, woorden-vollen, zullen zijn
Zoals het woordeloze naakt en echt,
Dan zullen wij de…
Over het eigenlijke in ons en hoe dat te onderscheiden
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.726 Het ware-in-ons is dat wat onverloren
’t schokken en geweldig deinen doorstaat
waarmee ons weze-in-wording zich ontlaadt
van dinge’ in hem die hem niet toebehoren.
Gedachte’ en voelingen, daaruit geboren
vormen iets blijvends dat ons niet verlaat
en dat we als ons hart stil is, kunnen horen
als een klok die diep onder wat’ren slaat.
Gemak…
Van een degelijke vrouwe
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.240 Hier rust ik zoetjes in de Heer
Een vrouw begaafd met deugd en eer.
Wie dat ik ben of hoe ik hiet
(Is 't mogelijk) en vraag 't mij niet.
Nooit maakt' ik gaarne lang gerel.
Het zwijgen past de vrouwen wel.
------------------------
gerel - (druk) gepraat…
Eindeloos heimwee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
556 Terwijl ik me
Te rusten leg in
Het huis van mijn
Dromen treed ik
Een ruimte binnen
Waarin het ruikt
Naar vochtig linnen
Verdrogende inkt
En eindeloos heimwee…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 Zolang er ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach…
Schering en inslag (haika)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
536 Schering in overmaat,
we kunnen niet ontkomen,
deel van een klucht.
Van hun loof ontdaan,
stammen die er niet meer staan,
ben ik de tel kwijt.
Wij komen van ver,
om weinig te begrijpen,
we blijven op zicht.
Op alle kleuren bloed,
ligt de zon uit te rijpen,
om je te verbijten.
Geloof in zomers,
elders valt weer de winter in…
Aardvorm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 Er was een aardworm
die vanuit zijn z’n diepe hol
naar de oppervlakte klom
en dacht ik heb voldoende
zwarte grond gezien, tijd
voor wat ontspanning met
een boven vrouw misschien?
Ik zoek het hogerop , mijn
ambitie ligt aan de wereldtop,
ik bestijg de bergen en de
Eiffeltoren bovendien, ik
verkies de lichtheid van het
leven, dat…
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…