959 resultaten.
Bloesems
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
636 Buiten bloesemt het nu mee
en het geurt er en het kleurt er,
in de straten, in de tuinen,
in de bossen, in de duinen,
het wil groeien, het wil bloeien,
het wil geven, zelfs na ’t snoeien.
Maar ik zag vandaag al een tapijt
van witte bloesemblaadjes liggen
tot mijn spijt.…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 stuivende
kinderen ze vieren valken aan de hand die
bovenaan weg duiken de vleugels uitslaan
badgasten luieren in een slaapkamer
het bed is het strand door hun halfslaap
drijven wolken zeeanemonen
roodwit aan de rand
een zeil duikt op schuim
de groene berg vloeit van de kruin
lichter lichter is de dag
twee ruiters dalen
van het duin…
Aandacht voor de aarde...
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 De duinen en stranden of een laan met aan weerszij
populieren.
Maar men denkt te vaak de naaktheid van de natuur te
kunnen bestieren door trots en macht.
Adembenemende bergen vergen aandacht, deze aarde, de
wereld evenzo.
Het is noodzakelijk zuinig te zijn voor alle pracht
van de natuur elk uur, iedere dag.…
Als de Zeemeeuw
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
2.364 Blote voeten, grote passen,
zonnestralen opgetogen
Zo omhelsden wij het duin
met korrels zand en ochtenddauw
Zo droegen wij de mooiste vliegers
aan een lijn ondersteboven
En verdronken wij de schelpen
die de zee zo hebben wou
Ik hield je vast om wie je was
en keek je aan om te geloven
Om te zien hoe lief je ogen
spiegels zochten met…
Als die daarboven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.296 bouwland om ons heen; -
De blauwe lichtpracht van rivieren,
De gele bloemen aan de kant,
De vlucht van reigers en plevieren
Langs drassig moer en zandig strand; -
De meeuwen op de brede wieken,
Boven de duinpan, verontrust,
Wanneer, in 't vroegste morgenkrieken
De zee wordt zichtbaar aan de kust:
Dààr, tussen die twee laatste duinen…
de wereld weer laat razen
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
578 ik
in de bossen loop
zie ik tussen
teer en groen
jouw ogen komen
je donkere haar
je oren
uit het niets geboren
jouw gezicht
gevlochten door
het licht
de mist
verneveld glimlach
je naar mij
het maakt me blij
als ik
op strand
jouw geuren
weer ontmoet
de golven tegemoet
verwelkomend
met wit en schuim
de andere kant
een vage duin…
Hijgend Hert
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 't gewicht aan één muur in zijn kot
Bij zomertaferelen op de velden
waar edelen bij Egmond aan de Zee
op jachtterreinen hun trofeeën telden
en men een zotteklap uitdeelt of twee
Daar kwamen Belle en Rebelle nader
geruisloos op een merrie en een ruin
Rebel ontwaart door 't oculair hun paarden
en cocker spaniels jagend in het duin…
Schone mama
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 En altijd is er weer die zee aan golven,
naast de kleinere stappen op de paden
door de duinen dwars door de weilanden
langs die grotere eiken en sparren dat ene.
Op die dag die merels met hun zanggeluid,
de nesten met vederdons en het bij takjes
rondkijkende in de natuur ook dat ene uur
waarop ook toen alle wolken voorbijtrokken.…
Van Petten naar Groet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
586 en puur zand
oostwaarts gestreept bollenveld
Ik zag de glooiende zandduinen,
de plooien
trillende schuimkoppen
die in propjes verwoeien
Het gebulder van golven hoorde ik
en de voortdurend
veranderende wolken
licht doorlatend soms
zodat een witzilveren streep
op zee blonk
en in lichterlaaie een deel strand,
afgekalfd waren de duinen…
Natuur .....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
707 't Bos, de duinen en heide
het gaat hard achteruit
pas op voor slechtere tijden
wanneer er géén vogel meer fluit
Beschouw natuur niet als gewoon
aanschouw en voel het leven
geniet en ga er puur mee om
misschien is 't nog maar voor even ...…
Ter herinnering
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.695 Lievling van uw trouwe vrinden,
Wees de lievling der Fortuin;
Vriendschap – liefde moogt ge vinden
Maar gedenk aan Hollands duin.
Blijf de kracht der jonge jaren,
Blijf die onbedorven geest,
En dat edel hart bewaren,
Dat ons dierbaar is geweest!…
Westland van Hoop en Glorie
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
2.357 Westland het Schieland Gantelland
van ouds sling’rend door duin naar zee
de kreken maar ingedijkt van lieverlee
tuinen vruchtbaar klei met zand
Vele eeuwen zorgden voor de fijne kweek
roemrijk appetijt’lijk de kroppen sla
bloemen bollen tomaten van de Inca
gebed om zegen oogst liefst elke week
Thans is ’n licht in ons midden opgestaan…
Veilige sneeuw
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
1.103 de heilge geest
En knetterend gespat, gesis
Nu weet ik weer hoe ‘t is geweest
Ja, hoe het voelt wat veilig is
Zo was het vroeger, naar ik denk
De stilte van de nacht
De sneeuw het godsgeschenk
Gemekker in de schuur
Geknor in ’t hok
Gebeul in onze stallen
Het kraken der gebinten
De wind steekt op
Een blokje op het vuur
Er groeien duinen…
'k Ben als een land
poëzie
3.3 met 10 stemmen
2.688 'k Ben als een land dat strekt in middagzon
Onmeetbaar liggende akkers en deining
Van woud en duin, tot waar de horizon
Vergaat in 't licht van eigen verreining.
En 't evenwicht der wereld koelt de gloed
Van mijn verzwarend vlees en broeiend bloed
Tot eindloos aardrust en deining
Van krachten die geen mensenhand overwon.…
Annabel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
982 Het voelt soms best nog triest
dat ik een verhaal liet afbreken
toen het juist was
in zijn mooiste vorm
die trieste dag in de herfst
toen je terugkwam uit Spanje
waren we weer samen
in de klas voor een feestje
een terugkomst van klasgenoten
die ooit over duinen holden
voor het vieren van een feest
met bier en rollende stofnesten
nam…
Belgie bovenal
poëzie
3.6 met 16 stemmen
4.829 Hoge bomen,
blijde stromen,
duin en zee, en berg en dal;
werklijkheid der zoetste dromen:
Belgie, Belgie bovenal!
Over vlas en koren,
hoeve en lindetop,
schiet een spitse toren
scherp ten hemel op:
Bijlen, zagen,
hamerslagen,
weefgetouwen, vlegelval;
en, na 't werk, de kermisdagen,
Belgie's dorpen bovenal!…
De plek (prozagedicht)
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.513 Rustplaats aan de Noordzee, aan de voet van de duin met
uitzicht over de ree, waar ik word verstrooid over ‘t strand,
verenigd met water en land; liggend in het zand tegen de
oude boom om te slapen binnen in een ultieme droom,
beschermd door de nacht, nieuwsgierig naar wat me wacht,
moment van rust en vrede, dankbaar dat ik het leven leefde…
VERLANGEN
poëzie
4.0 met 1 stemmen
4.136 Waar Holland's duin rijst boven 't zand,
Dáár vond ik rust!
Al wuifde en ruiste 't groene woud,
Waar ik langs henen streek,
Al blonk omlaag het graan als goud,
En lokte een zilvren beek,
'k Verpoosde niet, maar dag en nacht
Ging 't rusteloos voort, terwijl ik dacht
Aan u, mijn lief, mijn lust!…
Mijn trui.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
652 Stond ik in de duinen.
De kabels op de nieuwe trui.
Keek neer op uitgebreide landerijen
van vooral veel groen en geel
en heel veel bloemenkleuren,
tapijten, rose en wit
en achter mij dat stralend helder blauw.
Breien kon ze, recht, eindeloos recht.…
Blijvend van aard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
542 Eens was ik Kolos met ontzag
nu lig ik, als zand en strand
als waker voor het lage land
mijn zand, het groeide uit tot duinen.
En altijd speelt een kinderhand
met water, wind en zand
en hoort nog steeds de oude vraag
wat wil jij worden, later?…
De familie Piggelmee - tweede verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Binnen wordt het
kouder in de huisjes achter de duinen
in het kabouterland.
Want de kachel van de familie
Piggelmee zal dit jaar minder
branden, omdat er hout-schaarste
heerst in kabouterland. Ook over
de andere fossiele brandstoffen zal
de familie minder kunnen beschikken
door een distributiebeperking van
hoger hand.…
De familie Piggelmee - vijfde verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 In kabouterland heerst de herfst-blues;
waar de duinen soms wel eens hoger
schijnen; wanneer de zon in ieders bestaan
met minder kracht achter een onbestendige
wolkendeken langzaam begint weg te kwijnen.
De oktobermaand zingt de herfst-blues;
waar de natuur gemaakt lijkt voor najaars-
muzikanten.…
De familie Piggelmee- zevende verhaal- tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
601 Ver van Zeeluinen, onthecht van zijn
geliefde duinen zweeft het mannetje
Piggelmee ergens hoog boven de
Atlantische oceaan. Stevig omklemmen
hem vuurvogelklauwen; hoort hij zich
hoog in de lucht slingerend zijn grootste
angsten uitslaan.
Op weg naar het ongewenste; op weg naar
het onbekende.…
Aan de Nederlandse kust
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
551 Hoe mooi ook, goed,
plots was er een ander
met wie ik weer in mijn oude straten
langs havens, duinen ging
en op een volle boulevard.…
Herfstprikkels
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
443 Vanop kale tak brengt moede huismus
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
Herfst in volle bloei
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
528 Vanop kale tak brengt moede merel
klanken voort van waar zijn akkoorden en toonsoorten
zich laten meestromen op golven van heimwee en melancholie tegelijk
trekken anderen naar verre zuiden over duinen zee en strand langs kustlijnen en rivieren.…
‘het knotsgekke ventje’
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
436 “Laat ons samen rammen en klooien in koor,
als bij elkaar geraapte mooie-woorden-mannen,
uit wankele puzzelstukjes (sch)aapachtig verlangen,
als prachtig verfrommelde exemplaren bewaard”
Echter lonken de westelijke duinen,
waar de luide haan met zijn teven pronken zal,
-ook het struinen zal langskomen
de tenen in het fokking koude zand gestoken…
Strand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
325 Het kraakt weer
onder mijn Beverse nieuwe schoenen
met dikke rubberen zool
Terwijl ‘k juist podcast had beluisterd,
‘t ging over water,
en blote voeten,
contact met de aarde,
zo van belang
Het hele strand is hard, breed,
‘t duin afgebeukt
‘k kijk achterom
wat mijn zolen ingedeukt hebben
Gisteren hoog water,
zelfs onder strandtent…
HANDICAP OF HELMPIE, HELM!
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
577 helmen ze zijn er in alle soorten en maten en staan doorgaans heel stoer
je bent niet direct een WILLEMPIE met een helmpie, personage van André van Duin, maar zonder ben je wel Willempie DOM!
de veiligheidshelm een zorg minder en de zorg ontzorgt je wat meer!…
Kustdorp
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
222 Ik droom van een kust waar azuren paleizen
verrijzen tussen de duinen loom en goud verbrand
waar zilveren meeuwen in een kille cirkel reizen
boven het schuimend lijkbeeld van het zilte strand
De dennenbossen spuwen hun bedwelmend parfum
terwijl het kinderspel verstomt in de felle zon
vliegers als dolle zielen in een doods vacuüm
zoeken de hemel…