35278 resultaten.
Schreeuwend
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
765 Hoor de echo van mijn
Hart
Vingervlug jouw naam
Schreeuwend de daad
Naar de
Drempel van ontzag
'k Hoor de naklank in jouw
Ziel
Ratelend mijn naam
Juichend van
Ware en
Echt diep zittende
Passie voor een lieve
Vrouw
Gehurkt aan d'vodka
Genietend
Kathedraal
Zij en 't Rode Plein
Moskou (1996, 1997 & 2001)…
Mag ik deze dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
524 je vingers
dansen op de toetsen
tonen volgen razendsnel
in akkoorden
maken zij de echo dieper
geven breedte aan je spel
ingehouden
zijn de loopjes
die jij met een glimlach neemt
ondeugend
klinken de frivooltjes
die ik in je ogen lees
zacht stroomt
de muziek naar buiten
als jij de piano sluit
mag ik
deze dans van je
klopt…
Als groen grijs oogt
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
614 een stem vult mijn heelal
met grijs getinte tonen
zij stelen het licht
helpen de dag
niet te verschonen
de boom spreidt zich groen
zo hoog en dichtbij
toch een kleur van morgen
het raast door mijn hoofd
waar ook mijn gemoed
in stilte is opgeborgen
een doffe klank vult mijn heelal
de echo al van morgen
ze telt nu ook…
VERLATEN STEENGROEVE 3
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
508 Het vrije wilde paard
dat tussen struik en springbron leeft
vlucht voor onweer
in een vergeten mijngang
schuchter-dof stampend
gaan zijn hoeven over
het oude karrespoor
als een verlopen slangenrustplaats
klinken
langs wand en zoldering
achter hoeken
de laatste verste echo
is kloek en vastberaden:
de stap
van de geknechte soortgenoot…
Hoor de stilte
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
816 Hoor de stilte, zo stil
het ritselen van de bladeren
de wind die zachtjes spreekt
in een taal die je enkel voelt
de grond weet wat ik bedoel
als ik erop val, en mij geen raad weet
met de stilte, zo stil
die niemand hoort
omgeven met een stilte
een echo, die telkens terug komt
en enkel de stilte kent,
geef mij gehoor, stilte, zo stil, zo stil…
Wijze
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
527 ik hoor weer het
wiegelied van een vogel
wil meegaan
op de juichende tonen
de echo bij me dragen
diep van binnen
als een tere wens
op mijn lippen leggen
doodstil zijn
nog één keer tranen
-
morgen, ja, morgen
zal ik warmte schrijven
spreid ik het licht
over de schaduwtijd
kleur een nieuwe dag
over de langdradige wond…
Strohalmen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
516 Tot het diepste, tot ik hard
kan buigen, breken, zal
zoeken naar een teken
van mijn eindeloos verdriet
verdwaald in die grot
ren ik steeds vaker
steeds verder, niet
dat iemand me ziet
weerspiegeld in de beek
leek het toch alsof
getroost en geborgen
iemand naar me-
plots echo en galm je
strohalmen in het donker
in de droom van jou…
Maanvlinder
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
459 Dacht dat jouw stem klonk
wegzonk in toevalligheden
waar ik bij volle maan
de gulle liefde dronk
het droomkompas
opnieuw geijkt
Dacht dat ik
bekoring voelde
opnieuw beginnen
in beminnen
omdat ik je had losgelaten
en gekoesterd
gevoelens opgepoetst
in fris verlangen
maanvlinder
hoorde ik jouw naam
in de echo van de nacht
hoorde…
Lethargie
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
1.143 Leegte bemint een kleine cyclus
in het land van het cynisme
kraaien de trotse hanen
in de avondschemering
dat hoort gewoon bij het leven
klinkt de echo van het stemgeluid
van de narcistische psychiater
die zijn portemonnee dichtknijpt
met pijn in zijn harteloze ziel
anoniem is de schuilnaam van het niets
de wilde haren kwijtgeraakt
incognito…
Nachtwoud in een zomerdroom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
427 geen noodzaak of urgentie
om de twijfel te verdragen
alsof ratio aan erosie onderhevig is
de prille gedachten over liefde
veranderen in intense emoties
alleen in de nacht van het zwoele nachtwoud
een nieuw hoofdstuk uit een oud verhaal
redelijk verstand getrouwd met dwaalgeesten
beschrijf me hoe de liefde woordloos klinkt
in de nobele echo…
Loslaten
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
381 ik brak
maar niet open
ik brandde
maar bleef
in as
de echo
die ik was
verstomde
in het vallen
wat ik vasthield
viel
wat ik volgde
verdween
de weg
wist mij niet meer
de wind
keek om maar
keerde niet
ik liet
niet los
ik verloor
zonder weten
wat ik won
stilte bleef
maar sprak
niet meer
mij toe…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Zwijgzame toekomst
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
172 Een stille echo in bodemloze diepte
heeft mij leren zwijgen over het noodlot
dat tergend sloom over de aarde kruipt
in een zwijgzame toekomst leer ik leven
met mijn tekortkomingen in dit aardse bestaan
en ik hoef geen sigaar uit eigen doos
of een stropdas die mijn uitzicht wurgt
ik laat mijn eigen rookwolken verwaaien
en dans in zomerjurk…
De zee en het land.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.055 Ik houd van het dreunend gedaver der zee;
De zee zingt van strijd en mijn hart dat zingt mee:
Zij dondert haar loeiend hoera naar het strand -
En 'k droom van haar glorie, de roem van mijn land.
Mijn trots en mijn liefde behoren die twee;
Ik kan ze niet scheiden, mijn land en de zee.…
Herinnerging
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
575 ( Dit schreef ik voor een vriend)
Herinnering
Als ik bij de zee ben,
moet ik vaak terug
denken aan het
verleden.
De zee heeft altijd iets
moois,
de herinnering heeft
te maken met verdriet.
Een speciale plek bij de
zee heb ik,
daar waar de paaltjes staan.
Als ik daar ben, ben ik in
gedachten.…
Februari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Vele voeten in het natte zand
De zee komt en gaat
Geeft en neemt
Geven wij hem aan de zee?
Of neemt de zee hem mee?…
kleuren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 ik zie sprankelend blauw,
met zijn verschillende kleuren
in het water van de zee
dat om mijn benen klotst
ik zie het saaie bruin,
van het zand in de zee
ik zie bloemen
in alle kleuren op de duinen
ik zie de rode ondergaande zon
in de zee.
ik zie... de wereld…
Zee zien....
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
478 De zee willen zien
de branding, golven
het lage zonlicht
dat erop spettert
Maar vooral
is het...
het -hoorbaar-ademhalen
van zee
Haar gefluister en lachen
haar ach en wee
herkennen we niet
....onze emoties?
wandelend of joggend
langs
de verhalende zee.…
KLEINE ZENDERSMOED
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De kustvaarder vaart voortdurend heen en weer
over de wijde Noordzee, bij dag en nacht.
Zonnegloed, geflonker van sterrenpracht
geven de schepelingen werk vol eer.
Lieve, lage golven, loeiend onweer
begeleiden als sterke, trouwe wacht
toestelgedreun, vermengd met schone kracht
der toonkunst, die blij danst, steeds op en neer.
De klanken…
STRANDGEZICHTEN
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
810 Eens bevroor de zee -
hij die hier geboren was
vatte niet de slaap
Vroeg in de morgen
weer dat helder makende
indringende licht
Schuimbekkende
steigerende paarden
golvend op de kust
Turend over zee
ziet hij door nevelen heen
het witte Engelland
Het donkert vroeg
maar altijd aan de zee
die toegift van licht
Verstomde branding…
tortelen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.738 kladden licht
dansten op de zee
de maan
volmondig
liep met ons mee
was het niet
een prachtidee
een beetje
tortelen
aan de rode zee…
cote sauvage
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
881 uitzicht op zee
je eigen ogen geloven
hier bruist meer
dan de zee alleen
dit gevoel vertolken
is maar weinig
dichters gegeven…
Vannacht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
520 Vannacht heb ik
Een zee bevaren
Die zich hulde
In louter mist
Bij het wakker worden
Komen woorden op
Die me uit het niets
Gegeven worden,
Die opdoemen
Als land in de zee…
zing de zee
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 breng de zee
haar ruisen
rollen donderen
beuken haar
zuchten onder
één dak samen
zing dan
zing de zee…
Een gewaarschuwd mens.....
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
398 De zee en het strand
zijn tijdloos, je mag er
zijn wanneer je dat wilt.
Met overgave mag je de
zee in je hart
meedragen.
De zee met vaak
enorme hoge golven
geeft vele indrukken.
Krachtig is de zee maar
geeft zoveel vleugels
met vele vrijheden.
Het is een verademing
om te mogen
meemaken.…
De bosduif
poëzie
3.2 met 11 stemmen
2.738 Het galmt door 't hol en statig bos,
Een echo bauwt het na.
Ik luister, en ook in mijn hart
Roept nog een echo na.
Werd u uw gaaike ongetrouw?
Of nam een roofdier 't weg?
Zit gij op 't verlaten nest alleen?
Is uw geluk nu weg?
Zij geeft geen antwoord, hoe gij roept.
Uw klacht verscheurt mijn hart.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 raapt gehaast haar passen
Dichterbij de echo was ik nooit
Het stille was zo hoorbaar nabij
De nacht trekt stil zijn kleren aan
Om de dag te willen verrassen
Ik zoek uit een ander alfabet
Om op reis te gaan in dit getij.…
Eenzaamheid
hartenkreet
3.2 met 8 stemmen
659 Zonder uitzicht, een eindeloze hoop
Gevangen in een droom
Een zoektocht naar de zee, als een rivier vanuit de bergen
Stromend naar lagere gebieden
Neerdalend in een dal, opgedroogd door het verleden
Een zoektocht naar de zee, zonder te weten dat
De zee niet is wat het hoopt
Zal de rivier altijd naar beneden stromen
En verdwijnen in verdriet…
Flaneren
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
492 ik zag je
flaneren in
een bevallig
wenden en keren
voor de etalages
van jouw keuze
spelend met
je spiegelbeeld
paste jij de
meest luxueuze
outfits door er
even in te schuilen
om daarna
met een joyeuze
zwaai afscheid
te nemen van
de baai van
verleidelijkheden
stil stapte
lichte teleurstelling
met een kleine echo
door de…
Delen
netgedicht
3.0 met 88 stemmen
16.521 Ben ik de dode die
ontwaakt
en
spreekt
met
spreuken en echo´s
die alleen
wanhopige schaduwen wakker maken?
Maken en veranderen
Vragen en veranderen.
Ben ik de naam
die mij
vraagt wat ik
geloof
en niet meer droom?…