909 resultaten.
NU BRUIDEGOM
poëzie
3.2 met 11 stemmen
7.219 Ontvang mijn eerste gave, en tast die appel aan.
Geloof en volg uw bruid, en proef, en na het smaken
Zo oordeel met verstand en kennis van zaken.
ADAM: Zou ik, u volgende, de opperste versmaên?
De hemel hoede mij voor zulk een stout bestaan.
Men kan niet straffeloos dees hofwet overtreden.
EVA: Wat hofwet?…
Vaarwel! Vaarwel naar 't Zuiderstrand!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.180 Zeg hun, die mannen van ons bloed,
Die vrouwen, trouw en sterk:
Wij gaven ze eens ons vol gemoed,
Wij volgen trouw hun werk.
Het is ons, of een flinke neef
Zijn zaken redt, bestuurt;
O, 't voordeel heeft hij niet te geef,
Maar 't is van lange duur.…
Zo moet het zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
540 Songtekst
Waarom
Heb je me
Verlaten
Ik houd zo oneindig veel
Van jou
Echt, Ik had niets
In de gaten
Overtuigd van onze
Eeuwige trouw
Hand in hand
Loop je met die
Ander
Haar buik rond van
Nieuw geluk
Ik merk dat ik steeds meer
Verander
Alles wat ik liefhad
Is vergrijsd
En stuk
Rimpelloos
Haar gave gezicht
Is dat…
Harm Heisa (1873-1956)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 Wantrouwig en alleen
met een deken om zich heen
liep en sliep hij overal
in een hooiberg of een stal
in het bos onder een boom
in de regen en de kou
gaven ze hem eten en kleren
dat hij niet bevriezen zou
bouwden hem een hut
gat in de grond met takken, plaggen
daar zat hij beschut
het had geen nut
Harm bleef buiten slapen.…
Wat zal ik wensen?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
419 ja, maar mocht toch
ook wat van het mooie blijven leven:
de solidariteit, het zichzelf vergeten
om te denken aan de ander, het genieten
van natuur en lange wandelingen, het
diep besef dat leven gave is en taak,
misschien het durven bidden en een
kaarsje branden omdat licht niet uit
onszelf komt; dat we eindelijk nog eens
gaan danken en…
IK KOM ERAAN!
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
4.989 Zijn ouders woonden in de stad, gaven onderdak
aan acht joodse mensen die allen overleefden.
Volgende week komt Benjamin uit Israël, een van
de twee nog levenden. Hij glundert op zijn gemak.
Recente beelden ontbreken, wat gisteren gebeurde,
zit achter een gordijn. Een boeiend leven blijft
zichtbaar: Het werk als dierenarts, geboekstaafd.…
Traagzaam trekt de witte wagen
poëzie
4.5 met 53 stemmen
11.869 Schuimen zoudt ge en lastig zweten,
zo 'k u zonder wete liet
van de mare, en zoudt verheten,
gave ik u den zegen niet!"
En hij zelve kruist en wijdt hem
eer hij ze in de breidel vangt,
met het water, dat bezijd hem
aan de ruwe bedspond hangt.…
Vaarwel in het heden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
606 Al diezelfde blikken op de weg
die me met dezelfde ogen aankijken
ik huiver slechts
alles is van glas
schud wat leven in het stilstaande
betraande zilveren, behoud je
speel buiten als het windekind
in de frisheid van je ogen het kleine het gave
wonderlijke en spontane sprankel je vrij
met het schuwe diertje in mij
de vogels vliegen…
Dichterschap
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.430 die worstling met het stugge woord,
(Waarachter 't hart de hoge zang al hoort)
Als 't licht ons, toch nog, flitsend binnendringt
En, daar 't uit God is dat het straalt en zingt,
Zíjn liefde ons zingende opheft tot een staat,
Die al ons leed in vreugd te boven gaat, -
Ze is, korte delging van de óndelgbre schuld,
Om dat geluk een gave…
Een handvol zand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
778 Zoals het fragiele weefsel van leven, broos en teer,
de kleuren op het schilderspalet gaven nog niets weer.
Soms fladderde ze als een vlinder,
ze voelde zich dan vrij en ongehinderd.
Je zag aan haar, het leven lachte toe,
keerzijde waren dagen vol duister.…
’T LATIJNSE SCHOOL
poëzie
4.1 met 7 stemmen
2.621 Wij gaven om geen pensa!
Wij plaagden, wat zich plagen liet,
En waren banjaarts op ’t gebied
Van 'tupto' en van 'mensa'!
Ons hoofd, ons hart was vol en dol,
Wij speelden nog geen mensenrol,
Wij waren vrome knapen!
Vol levenslust en levensmoed,
Met Paris’ grillen, Ajax’ bloed,
En – niet voor ’t Grieks geschapen.…
De kinderkruistocht
gedicht
4.5 met 2 stemmen
5.657 De mensen gaven hun warme pap
En brood en vruchten en melk in een nap,
En kusten hen, wenend om het woord
Dat de kinderen lachend hadden gehoord.
Want iedereen blijven Gods woorden vreemd,
Behalve hem die ze van God zelf verneemt. -
Zij zijn bij de haven op schepen gegaan
En sliepen op 't dek tegen elkander aan.…
Het lege nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
142 opeens kwamen ze aangevlogen
twee jonge tortelduiven
het was een dag in mei
ik zag ze gaan, af en aan
met takjes, sprietjes
en wat al nietjes
zo bezig waren zij
met hun sterke snavels
bouwden zij een huis met rafels
slordig ergens op een tak
die wankel, dun, nog net niet brak
een liefdesnest in onze tuin
in 100 tinten bruin
snel gaven…
Op een pauw-oog vlinder
poëzie
5.0 met 4 stemmen
4.129 'k Ben somber en ik ben vrolijk,
Zwaarmoedig-ernstig en olijk,
Bloed-warm, vol van azuur;
Een eindloosheid, kort van duur,
Een gave, een gever, een schat,
Een praler, een hemelse fat.…
HET GERS
poëzie
3.9 met 10 stemmen
2.818 o Zegenvolle gers,
wie weet er al de staven,
wie al de tonnen gouds,
de schepen al, gelaên
met overvloed, die ons
die schalken immer gaven,
die scherende over u
met hunne tongen gaan?
Geen mense en weet: alleen
de wijsheid mag het weten
van God, die ons zo milde
‘et gers heeft toegemeten.…
MIJNHEER DE HOUDER.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.754 Men vraagt hem om een kleine gave,
Ten bate van 't mishandeld dier.
“Wel, neen!" zo luidt zijn ernstig antwoord,
"Voor dieren? Neen ik! Hoor eens hier:
Door mensen wordt zo veel geleden,
Zoveel ellend, zoveel gemis,
Dat - neem dit oordeel mij niet kwalijk!…
We vechten om vast te houden, we vechten om los te laten
hartenkreet
5.0 met 8 stemmen
1.630 We zijn allemaal wel eens verraden door mensen waar we zielsveel om gaven.
Het doet pijn; je voelt je verraden, het vertrouwen is voor altijd beschadigd, maar sommige mensen kunnen we maar beter loslaten.
We voelen allemaal wel eens woede en haat, maar woede kan ons kapot maken.…
Liefdesverklaring
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 En bent altijd helemaal jezelf
Je karakter is zijdezacht
Dat maakt je tot een ongekende pracht
Zeldzaam teder en liefdevol ga je door het leven
Het is een geschenk jou van nabij te mogen beleven
Je schitterende rust en eenvoud
Is van een grotere schoonheid dan alle goud
Je staat dicht bij de essentie van het leven
Een uitzonderlijke gave…
Ondoofbaar schijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
10 Straks komt de heilige met licht, zo zuiver en zo teer,
een gloed die zonder zwaarte op de koude aarde daalt,
en in zijn stil, oneindig denken legt hij gaven neer
waarin de mooiste droom van heel de wereld zich herhaalt.…
Liturgie der Goddelijke Vertwijfeling
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.260 ervaar de volheid
van liefde
geniet de eenvoud
in het zijn
zie licht in de ogen
van de ander
pas dan ontvang jij
de verbindende kracht
pas dan zal
de verwarring
door warmte
worden verzacht
6) SANCTUS
jij ,mens,
bent verheven,
gevormd uit mijn bloeiende zucht
jij, mens,
verheven overrompeld
met gaven…
het kinderziekenhuis.
hartenkreet
2.5 met 12 stemmen
2.096 Overdag gaven ze groene limonade met heel veel suiker erin.
Veel werd ik aan draden vastgezet en aan kasten en op commodes vastgebonden.
Aan stekkers gezet,aan kastjes verbonden. Aan hartslagmeters vastgezet. Aan leren riemen vastgeklonken. Naast jurken lag ik van verpleegsters en artsen.…
Aan de behaagzieken.
poëzie
2.8 met 6 stemmen
1.349 Of gaf ze u, die Godlijke gaven
Omdat gij haar wetten verzaakt? -
Ontnam ze u, tot loon uwer trotsheid,
Al 't geen gij zo tergend misbruikt
En riepen op eens al uwe offers:
‘Gij hebt geen bevalligheid meer!’
Terug, onvoorzichtige jongling!
Terug, zo ge uw veiligheid mint!…
Het meisje uit den vreemde
gedicht
3.7 met 3 stemmen
2.729 Reikte ieder wel een gave,
Hier vruchten, daar haar bloemen aan,
De jonge blaag, de oude brave,
Ze zijn vervuld naar huis gegaan.
Een ieder was haar even welkom,
Maar naderde een minnepaar,
Dan deelden zij haar liefste rijkdom,
De schoonste bloesem met elkaar.…
AAN EEN DICHTER
poëzie
3.7 met 24 stemmen
6.972 Dat hij minlijk zij, bevallig, en door gaven zonder tal
’t hart van ’t lieve meisje winne, dat zijn gade wezen zal!
Ook die wens zal zich vervullen! Voor uw teedre echtgenoot
zal uw beeldtnis zich verdubblen in de troetling van uw schoot,
zoals gij in hem van weerzij, ’t beeld erkennen van uw Gâ!
Bloei dan welig, lieflijk knaapje!…
IK
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.672 Een hele opsomming
ligt in mijn levenslijn
in dit alles altijd evenwicht te creëren
goed te weten welke rol je op welk moment moet spelen
rust en uitgebalanceerdheid zijn daarbij aan te bevelen
de vele facetten, die ik in het leven doormaakte
gaven de kracht, dat ik hier gelukkig niet vanaf raakte
nu terugkijkend en beseffend, dat dit alles nodig…
Afscheid want het moet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.027 We gaven elkaar veel liefde en aandacht,
Jouw lichaam tegen het mijne, zo teder en zacht.
We vonden dat we de tijd met elkaar konden belonen
En kozen ervoor om samen te gaan wonen.
Tussen mijn zoon en jou klikte het vrijwel meteen,
Er kwam een lach op zijn gezicht als jij verscheen.…
Lierzang van een vader aan zijn enig zoontje
poëzie
4.0 met 10 stemmen
3.790 En kwistig met haar gaven u beschenken...
(Jans! Jans! hij heeft een mes;)
Speel, dierbaar kind! met ongestoord genoegen.
De zoete vreugd mag aan uw leeftijd voegen:
Dat vrij uw lust voldoening zoek'!
(Ik zei het wel, dat al die koek
Die Trui hem gaf, hem misselijk zou maken.)
O!…
Send me the Pillow
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.442 Er hingen oranje gordijnen in de keuken
die gaven een geheimzinnige gloed door, met het licht erop.
Ik schoof ze open, ik wilde de vogels zien bij het
voederbakje, de merels en pimpelmeesjes, die vlogen
zo schichtig af en aan, dat waren net vliegtuigjes.…
Elk halfjaar weer.
hartenkreet
2.2 met 9 stemmen
1.523 Veel tandartsen gaven een cadeautje.
Een transparante kindertandenbortel.
Rozenzoet en hagelwit.
Met wit en oceaanblauwe borsteltjes.
Moeder tandartsassistente haalde dat voor ons uit een laatje.
Onderhoud altijd uw tandartskaartje.…
BIJ EEN GRAFPAAL
poëzie
3.3 met 16 stemmen
3.343 Sta hier dan niets meer dan haar naam,
’t Is haar zo wel in ’t eeuwig leven,
Als die veel gaven om een faam,
Die niet heel veel om hen zal geven.
Maar gij, die deze verzen schrijft
En meent: '’k heb wel eens iets geschreven
Dat hier en daar, als ’t hangen blijft
Mij, met mijn naam, zal overleven!…