10808 resultaten.
Sidharttha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 Voordat hij zijn leerlingen paraat bevond
En naar het Oosten en Westen uitzond
Ondervroeg hij hen ten lange leste
Om ze spiritueel te testen:
Dus als jullie straks de wereld ingaan
En ze de deuren in je gezicht dichtslaan
En mijn bevindingen enkel misverstaan
Wat geef je dan ten beste?
Dan laten we ons onbewogen kwetsen
Omdat ze ons niets…
"Gestolen momenten"
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.622 Maar dan voel ik je mond en hóe je me kust
dit opgewonden lijf maar met innerlijke rust.
Daarna weer naar huis, je hand op m'n been
ze zijn weer voorbij, onze paar uur "alleen".…
Vertwijfeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 Het verplaatst in mij een innerlijk
bang. Het leidt mij af van de maten
die ik tel. Zwierig zwaai ik vooruit
op de tonen van een muzikaal spel,
dat mij redt uit de diepten van
een innerlijke hel.
Mijn gedachtenstroom wordt tot een
woordenbrij. Mijn hartslag meldt een
zwaar getij. Mijn lichaam is een kegel
in een winter's spel.…
Daar hoor ik de ijscoman
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
487 Ga ik 'haast je
repje' voor een stukje innerlijke
onderkoeling dat iets open breekt
na een dag met veel innerlijke
regen. Proef ik wat van dat
onderkoeld geluk; en ervaar ik
dat klein geluk niet zo zwaar
behoeft te wegen.…
Verlaten landschap.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
485 Even later meert hij af, de hond blaft
luidkeels en het in stilte gehulde
mistroostige landschap wordt oorverdovend
verstoord.
Daarna is er weer de serene stilte, de boer
en zijn hond verdwijnen uit het zicht.
En er is niets dat nog wordt gezien
noch gehoord.…
Oorverdovend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
441 Omdat stilte van nature oorverdovend is,
kun je hier geluiden voelen.
Kleuren kun je zuiver horen.
Gedachten kun je in het water,
rimpelloos gespiegeld zien.
Hier, aan het rimpelende water,
besef ik hoe ik vrijer leven kan.
Zoals een speelse kat die jaagt.
Of het spinnen van een oude kater.…
De Troon van Stilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
559 De bril is koud, gelukkig zo,
een warmte zou mij niet bekoor.
Het is mijn troon, mijn stille plek,
waar ik even rust mag zoeken.
Hier hoor ik niets, behalve mij,
geen stemmen, geen geluid, geen krijs.
Alleen het water dat zachtjes stroomt,
en mijn gedachten die vrij rondzoemen.
De tegels koud, de deur op slot,
hier ben ik even wie ik ben…
[ Is er nog wel plaats ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
317 Is er nog wel plaats
voor wat weer te voorschijn komt --
nadat het kwijt was?…
[ Sporen en sokken ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
327 Sporen en sokken,
de schat ergens in het veld:
stilaan verdwenen.…
Glaskamer
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
344 Ik deed de deur open.
De gang was warm
tegen mijn rug,
alsof de wereld nog bestond.
Binnen,
een kamer
die niets teruggeeft.
Jij lag er al.
Op het bed,
metaal onder je lichaam,
handen gevouwen
zonder adres.
Gedachten
raken elkaar
en vallen weg.
Er speelde muziek.
Te zacht om te horen,
te luid om te negeren.
Je nagels blauw…
Op zoek naar innerlijke rust
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
544 laat het maar los
mijn lief
doe je ogen nu maar toe
de wereld wacht wel even
mijn lief
want je bent ontzettend moe
morgen kun je weer verder
mijn lief
zo strijdbaar als jij bent
wil je niemand pijn doen
mijn lief
dat is aan vissen inherent…
INNERLIJK GROEIEND LEVEN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
683 De reuze held
denkt aan voorbije
en komende overwinning
't heerlijke zoeken naar gevaar
dat vliedt weer nadert
zwerven door het bos
dreigende rovers neerslaan
met een opgeraapte tak
in 't eigen vertrouwde huis
enkel woest kijkend
nachtelijke draken verjagen
hij verslaat zijn grootste beloerder
de duivel van zoete verbeelding
nieuwe…
Terheijde aan de Zee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
657 wat zwammen die dichters
toch van zwelgen van de zee
ze zoeken licht verzuim
bij golven in het schuim
mijn opa zat op het heijsche duin
pruimend op tabaksche pruim
te turen in d’eindeloze horizon
scheepjes zoekend in de avondzon
voor hem d’ eeuw’ge stilte
geen gezwatel over zilte
pakte hooguit een traantje mee
van het zoute water van…
Roerige nacht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
502 Roerige nacht
Van m’n ziel
Wijzers geven zacht
Hun draai aan ’t wiel
Perpetuum mobile van hetgeen
In stilte wacht
Weer verdwijnt
Keer op keer verschijnt
In een zilte traan, de kilte lacht
Zonder overtuiging, zonder macht
Na veel vijven en zessen steeds een stuk
Door groei van innerlijke krachten
Na een val op de been
Dure lessen, onterecht…
Arcanum IX: De Kluizenaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
691 de bitterheid voorbij
schermt hij zich af
van profaan rumoer en aardse illusie
hij speurt naar wijsheid
in het mystieke achtvlak
dat het innerlijke licht bundelt
op het raakvlak tussen vierkant en cirkel,
waar de werelden elkaar ontmoeten
in de agaten kubus
sluitsteen van het gewelf
licht de stralenkrans
verder dan de krochten…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Voor iemand die diep voelt
is het geen vanzelfsprekend bezit, maar een
innerlijk terrein dat telkens opnieuw bevochten wordt — door
trouw te blijven aan wat kwetsbaar is, zelfs als dat betekent dat je alleen blijft staan.…
evenaar
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.019 Op de evenaar van mijn leven
Tracht ik de even en oneven aren
van mijn innerlijke storm
eindelijk te bedaren
Positieve en negatieve herinneringen
te voegen gelijk een ritssluiting
die niet langer scheidt
doch gapende wonden verbindt
Opdat uiteindelijk alleen
wat littekenweefsel achterblijft…
Versteende rust
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
808 De innerlijke rust
die uit me vloeit
sterft in een ander
Ze vloeit naar een
ander lichaam,
een andere geest
Ik wil weten
hoe lang mijn ziel en mijn geest
zich zullen vereeuwigen
Kom en sluit je dampkring
rondom mij,
beziel mij met
jouw stromen,
maar geef mij die
stenen rust terug…
Onderhuids
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
2.122 is het liefde
of jaloezie
dat innerlijk broeit
geen ziel
kent haar
zijn verlangen
waar de nacht
zich schuil houdt
in het donker
klopt de schoonheid
vanuit het hart
onderhuids…
vluchtig
netgedicht
3.6 met 41 stemmen
1.628 voel ik nu
een druppel zakken
over mijn
ongeschoren wang
een traan
die afscheid vertaalt
in vluchtige vochtigheid
van innerlijke treurgezang
ik kijk nog omhoog
alsof ik de waarheid
verwacht van boven;
het gevallen leed van een blad
met uitzicht op herfstig sterven
ik hou me van de dove…
Antwerpen
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.064 waarom vertoefde ik hier
twee nachten heb ik gedroomd
in het inner van uw stad
mijn woorden geparkeerd
in het uitgehongerde hart
stof heb ik gezogen
pas toen heb ik je aangekleed
met mijn poëzie
mijn Friese pelgrimstocht
door je straten
in het begin zul je wachten
maar nu ik weg ben
zal je aanvaarden dat
mijn tweetaligheid
ook…
evenaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.126 op de evenaar van mijn leven
tracht ik de even en oneven aren
van mijn innerlijke storm
eindelijk te bedaren
positieve en negatieve herinneringen
bedachtzaam te verenigen zoals een ritssluiting
die niet langer scheidt
doch gapende wonden verbindt
opdat aan het slot
littekenweefsel rest…
De weg
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.292 Het enige wat je hoort is jouw innerlijke schreeuw
Om begrip, een schouder, een beetje menselijkheid.
Het is al zo'n vreselijk oneerlijke strijd.
Je bent alleen, tegen een vijand die je niet kent.
De vraag is nu of je er sterk genoeg voor bent.…
Uit het oog
netgedicht
3.2 met 215 stemmen
71.868 en dan is het tijd om te gaan
de antwoorden in te pakken
op de nooit gestelde vragen
die ooit zo belangrijk waren
een laatste innerlijke zwaai
naar alle uiterlijke gebaren
die in de lucht blijven hangen
waar ze meewaaien met de wind
het regende al veel langer
maar droge neerslag valt niet
op…
Crisiskroontje
snelsonnet
2.5 met 10 stemmen
1.176 Ze hebben een Miss Dakloos uitverkozen
De jury prees haar innerlijke schoonheid
De vraag blijft waartoe zulk bizar vertoon leidt
Het voelt als Idols voor de uitzichtlozen
Wat goed bedoeld is, dient krediet te krijgen
Maar hoe kan zo'n event aan camp ontstijgen?…
't Liefste wat ik weet is dichten
poëzie
3.9 met 9 stemmen
2.564 't Liefste wat ik weet is dichten,
Dat is: van de innerlijke gezichten
Woorden maken.
Die doen ontwaken
In andren wat ik zie; —
Zodat van vreemd en menig
Wij worden vriend en enig:
Zielen raken
Elkaar en slaken
Een zucht, een melodie.
-------------------------------------
uit: Het blank heelal (1908)…
In het hart
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
563 Ik blaas naar het licht
strooi amor in jouw ogen
kleur jouw warme gezicht
bladeren groen onbewogen
ik zwem naar het begin
kies een dag vol verleiding
wensend dat ik jou bemin
gelijk 'n innerlijke bevrijding…
Terugblik
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
953 in de koffer
van ’t verleden
lees ik over
alleen zijn
en verdriet
in de koffer
van ’t heden
vind ik innerlijke groei
de geboorte van
mooier kon het niet
in de koffer
van de toekomst
liggen liefdevolle
dromen, vol met
uitdagingen in ’t verschiet
ik verwelkom haar met open armen…
Woorden als beitels
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
762 Zie hier het verhaal
van mijn ontstaan,
van mijn bestaan,
Zo heb ik geleefd,
met een hart van steen -
Nu het einde in zicht komt,
is er van mijn innerlijk gesteente
niet veel meer over,
Het werd uitgebikt
met woorden als beitels,
en aangevreten door
de tand van de tijd.…
litanie
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
473 spreek mij
lees mij
blader in mijn
innerlijk bloot
droom mijn dromen
met open ogen
ervaar mij als de vluchtige
de immer reizende
die zijn nalatenschap
aan papier heeft toevertrouwd
lees mijn geschriften
tussen de regels
en weet de essentie
in al dat wit
dat zich lezen laat
door het begrip…