1569 resultaten.
Verkeer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
485 Ik bewoon een huis aan een stille straat
die met het passeren van vele jaren
zijn logistieke taak lijkt te bedaren
en merk dat verkeer niet langer langsgaat
steeds minder wordt er doorgereden
en dan ook steeds in dezelfde richting
geen bord roept op tot die verplichting
verkeer verloopt om een vreemde reden
ooit was de straat een drukke…
eigen wijsheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
389 nog respect voor afspraak
als anderen wegblijven
ontzegt hij zich niet
de vreugde van de zee
waar die het strand kust
in het winkelend publiek
geeft en neemt hij ruimte
als het hem passen wil
grommend en grauwend
ogen gevend aan domheid
die dat niet snappen wil
zijn sterkste zwakte verlicht
draait hij de wind eigenzinnig
in een richting…
De okergele jurk van Maxima op Prinsjesdag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
516 Maxima, lieve Maxima
Lieve Majesteit, Koningin
Had het niet iets minder gekund
Iets minder uitbundige jurk
Iets meer in overeenstemming met
De samenleving die ook u financiert
Uw creatie was al gedragen in
Feller geel (2018) nu okergeel (2020)
Maar nog een toer op die 2 treden
De flamengo-jurk z’n richting te geven
Maar u bent onze…
De man die de kraaien voerde
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
613 Vanuit het niets
verschijnen zij ten tonele
Om zijn grijze hoofd dartelen zij
als uitgehongerde donkere duivels
Krassend als oude violen die talloze jaren onder het stof hebben gewacht
om hun laatste strijkje te mogen spelen
Wiekende vleugels zonder richting
laten blauwzwarte veren neerdalen als donkere parels
die verdwijnen in het herfstige…
De Belofte Van Een Druppel
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
412 in jouw kromming
zie ik mij even leven
een weerspiegeling en nog veel meer
van wat mij is omgeven
in je val neem je mij mee
met heel mijn beleven
richting de verdroogde aarde
als bijdrage om vrucht te dragen
die daar nieuw leven baarde
doordat het net dat ene
hoopvolle zaadje op tijd
wist te ontmaagden
wie weet dat onze
bespiegelingen…
*
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
498 Witte gele vlinders
Ik zag jullie gaan van het balkon
Duikel duikel ronderom
Langs het waskoord bloemgazon
Richting stroom en klare bron
Vergleden zonder zoemgerucht
Langs de rotsen en bosschages
Langs elektrische tuigages
Glijden glijden laat me toch
Meeliften uit mijn lichaam loch
En duikelend en ronderom
Opgaan in gindse zomerzon…
VATICAAN; EEN 'DOOIE' BEGRAAFT EEN DODE
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
756 Als de Rooms-Katholieke Kerk
Het Evangelie van Jezus Christus
Echt serieus had genomen
Was er al lang actie ondernomen
Richting Poetin met zijn kerk en kliek
Had de Paus in Moskou gezeten
Ik gun iedereen z’n geloof en houvast
z’n basale liefde voor de leiders, de Paus
Maar dit spoort zeer pijnlijk niet
De Paus is dood
Leve de langst…
't Puttertje vereeuwigd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
466 Subtitel: Opsmuk
't Puttertje vereeuwigd
Voor altijd in de kunst
Rembrandts leerling
Fabritius' werk
17de-, dus Gouden Eeuws
Kortom, voor altijd sterk
't Puttertje staand op een
Soortement van stoof
Zonder angst en beven
Twittert 't maar door
Echo richting zwerk
Artistiek productief
Communicatiemerk
Op zichzelf, niet alleen
't…
Alleen de verte wenkt
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
421 ik word gek
van het geschuifel
en gekuch
een voortdurende
stroom mensen
glijdt over de vloer
zonder richting
en beoogd doel
van buiten
is er weinig
over binnen
op te merken
de lange vitrage
houdt mensen
weg van de ruiten
versluieren het zicht
ik probeer
ogen te vangen
maar ze blijven
niet lang hangen
te kort voor een
herkenning…
Boven de koorts van de wolken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
371 Er is geen richting,
alleen hoogte
die zichzelf blijft opeten.
Ik ben
geen lichaam meer —
alleen echo,
alleen hitte,
alleen de vlam
die achterblijft
wanneer de vlammer al is verdwenen.…
de pagina
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
531 ‘zonder gevoel komt er geen letter
op papier’ noch hier in blauw licht
zo over ieder tandenknarsen heen
verslagen met dun belikte vingers
als de koude wind rondgewonden
om de richting van tragere zinnen
het tenenkrommende ge-blablabla
als op de zeven aren geboortegrond
beelden volgen langs non-woorden
in marges van dit kielzog gestorven…
naamloze ruimte
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
338 verschijnt
in kwatrijnen te dromen uitwijding
een doorschijnende mantel en liefde
als vergeefs versluierd woordenleed
het draait niet om verschoonde voeten
het loon dat na het werken opdoemt
vooruitgesnelde roem als doornenstruik
waaruit de rover met bloemen opduikt
de geschiedenis als ongeschreven blad
dwarrelend op de wisselende richting…
Er is iets
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
547 ik volg een weg die niet te vinden is
een kronkel tussen adem en gedachte
de grond herkent mijn twijfel
de lucht kent mijn verlangen
wat is richting als de wereld draait
wat is weten als ik enkel voel
soms lijkt verdwalen dichterbij
dan alles wat ik ooit bedoelde
de stilte spreekt in kleine gebaren
een blad dat valt een schaduw die wacht…
Leve de legpuzzel
netgedicht
1.5 met 6 stemmen
384 Kleuren geven je ogen richting.
Je valt voor mooie combinaties,
beroert nerveus de wolkenvormen...
Dit klopt niet. Maar dit grijpt ineen.
Even stop je met groeperen.
Rechte kantjes wijzen op begrenzing.
Niet alle items krijgen de ruimte
van het magisch vierkant!
De voorstelling kan beginnen.…
De onderstroom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
134 Ik wil de storm zijn, zichtbaar, ééntje die groeit,
die opklimt, richting het Noorderstrand en daarmee samenvloeit.
Ik tast en ik zoek, ik verken en wil doorgaan,
een weg naar het licht, een plek om te bestaan.
Mijn oorsprong is verlangen, mijn liefde is groot,
maar steeds als ik nader, stopt het rif mij en sla ik dood.…
Voorwaarts tegen de regressie
snelsonnet
3.9 met 14 stemmen
741 Met 'Rutte' lijkt het tij voorgoed gekeerd:
geen geld meer voor cultuur en zorgverlening
of plaats voor tolerantie nu de mening
van Wilders en zijn aanhang prevaleert.
Wie wel beschaving voorstaat gaat vandaag
aanhoudend protesteren in Den Haag.…
alleen de geur van aas
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.304 omgord met haat
de passen blind
alleen de geur van aas
geeft richting aan hun voeten
ze zijn ontwaakt
omdat de waarheid spreekt
ze zoeken nu gerechtigheid
slachtoffers ten spijt
ze wringen zich in bochten
sluipen uit hun krochten
schuld brandt weten want
sporen zijn nog niet vergeten
armen wijzen
ogen hechten aan het doel
vertrokken…
ORIENTATIE
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.141 bewust ontweek ik de gebaande wegen
het spoor van hen die me zijn voorgegaan
en toen kwam ik bij deze afgrond aan
ik deinsde terug en trok verschrikt mijn degen
over het dal had ooit een brug gelegen
ik wachtte tot de sterren en de maan
me richting gaven, maar ik moest voortaan
langs zelfgeknoopte touwen voortbewegen
ik hakte takken af,…
de zee van het gezicht
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
720 gelopen als ik, anderen, hun wandeling even eenvoudig maar
heel uitzonderlijk toch anders beschreven: hoe
zowel zij als ik omkeken naar de voetafdrukken, de snelle
gang die de putjes afleggen in een enkele blik tot
onderaan onze verenigde voeten, en die achter de ruggen van
deze omgedraaide gewillige geesten als
hardgelopen weer verdwenen
richting…
Het Zoldertje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
1.254 de beat dreunde er door opgeblazen rook
stemgeluid van schorre kelen klonken
als vage klanken in de verte uit het donker
jouw geur overtroffen het zweet dat gestroomlijnd
langs je schouder naar beneden gleed
mijn ogen volgden met stil verlangen
de stroom van kleine straaltjes naar omlaag
elke beweging veranderde de richting
terwijl…
Brandend avondvuur
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.834 Ver weg
begraven in noordelijk duister
schopt 'n Inuït nukkig om zich heen
en doolt depressief richting
winterblues
Ondertussen laait een
brandend avondvuur hoog op en
rinkelen de naalden
van 'n gloeiende spar
die verwoed
schudt en bidt
om ééntonige vrieskou
Aan de overkant van 't dorpsplein
glimlacht 'n klein meisje bij zo'n…
Mijn Kamer
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.739 draadje in mijn kamer
komt nog van mijn gordijn
het is kennelijk blijven liggen
op de grond in mijn domein
Ik dacht dat ‘t licht mij nooit zou vinden
dat duisternis buiten domineerde
op de tast vond ik mijn spullen binnen
zodat ik star blind lopen leerde
Maar het duister werd te donker
zonder zicht een zintuig minder
ik liep richting…
Berlijn
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
778 Flessen “all over the place”
De metro richting nog meer lelijkheid
De flats getuigen van Duitse huisvlijt
Grauwe gezichten dromend over bestemmingen weg van hier
Een vereniging van Oost, West en bier
Als jij West bent en ik Oost
Met een verzameling lege flessen op de grens
Op weg naar grijs Nergenshuizen en een bierpens
Waar niemand elkaar…
vrijheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 Kijk om me heen
Voel me één met de mensen
als vrouw gekleed
Als man geboren
Zo gevoelig en kwetsbaar
Onvrede
jaloezie
strijd
Dat voel ik allemaal
Want ik zou zo graag richting aan mijn dromen geven
Ik voel me namelijk een echte meid...
Wacht op een teken, op een signaal
Dat ik mezelf mag ontplooien
Dank u allemaal..............…
Geen been om op te staan (sonnet)
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
969 hij bakent zijn gedachtenwereld af
een huis en meubels, mensen, lief en leed
hij bouwt zichzelf een zijn - wat zelfbeeld heet -
beweegt zich vrij in wat hij grenzen gaf
de bange verten lijken zo veraf
zo ongekend dus onbestaand hij weet
niet eens wie ooit de muren overschreed
hij loopt, zich veilig wanend, richting graf
tot peilers…
pluk de dag
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.527 Vrienden raak je kwijt
Lichamen verouderen
Seizoenen komen en gaan
De herfst verjaagt de zomer
En de bloemen verwelken
Een zacht briesje
En wiegende bomen
Duizenden loskomende blaadjes
Dwarrelen in het rond
Bomen worden geleidelijk kaal
Paradijselijke kleuren vergaan
Grote zwermen vogels
Laten zich dragen
Door de zachte luchtstroming
Richting…
verloren onschuld
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.837 het was niet haar schuld
wiens schuld is het
als een boom,
nauwelijks ontschoten
aan de zwarte aarde,
in de herfst
zijn bladeren verliest
ze krabbelde op,
huilde en liep verdwaasd
door een mist van tranen,
zonder gevoel van richting,
naar de schoot
die haar eens baarde
armen omsloten het kind
het hart van haar aarde,
van haar moeder…
Proef mijn zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
924 paarden galloperen
briesend gaan zij harder rennen
daar, vlak langs de waterlijn
het schuim spat hoog op
de ruiter, bespeelt half
gebogen op de rug van
het paard de leidsels
en viert de teugels
wapperende haren volgen
de snelheid van de gallop
de hoeven lijken het
zand noch het water te raken
sneller en sneller gaat het
richting…
je dook als zon door glas
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
1.791 ik ontmoette je op weg
de richting was vergeten
ik heb al die tijd geweten
wat vroeger is gezegd
ik koos de ruimte
voelde hoe nabij je was
je dook als zon door glas
toen we in ijlte kruisten
eeuwen huisden in je geest
tijd was slechts passant als
zand dat tot woestijnen waaide
je keek me aan en zwaaide
de hemel was voor mij te ver…
Langs de highway
gedicht
3.0 met 40 stemmen
10.013 En keren terug naar het ogenblik,
de vrouwen boven de sturen - alles wat
zich afspeelt, het hele leven door, have en
goed één richting uit, godvergeten oorden.…