3966 resultaten.
Men skiet al in de alpen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
779 Men skiet al
in de alpen
het sneeuwt
in Engeland
en Spanje
en in mijn tuin
is er niet één takje
dat beweegt
de wind
ging op zoek
naar al die charme
het sneeuwt
in Engeland
en Spanje…
op slot
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.151 dronken stappen
knarsen het grind
door een tuin
zonder bloemen
adem stokt
van de dreun
van een hand
aan de klink
de deur gaat open
de rest op slot…
onbewogen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
585 de tuin lag bezaaid
met afgevallen bladeren
toen je wegging
je glimlach leek
op een ver landschap
het waaide hard
de takken bewogen niet
ik wist niet wat ik zag…
Ze zijn groot
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
616 Zij behoren aan de herfst
en grote vazen
met takken eikenblad
die ogen trekken
mijn tuin sterft reeds af
accepteert geen chrysanten
behalve dan de afvalbak
als ook zij gestorven zijn…
Als een vlinder
netgedicht
2.5 met 50 stemmen
1.839 Hoe onbezorgd en speels ze door het leven
gaat waarin haar delicate vleugels zweven onder de open
hemel die fracties bewondering verwondering aansteken, magie nabij
Wanneer schemering komt en dag ten einde loopt, landt ze in rust; droom voltooid.…
Over zee
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.434 Een lichte bries
vervoert een speelse
oranje gloed
over een onstuimige zee
Schelpen rinkelen
bij windgetij
over het strand
met de golven mee
Een zwoele zomernacht
drijft op de klanken
der schone avondlucht
Terwijl een schaduw
snel verdwijnt
en in de schemer vlucht…
Voor altijd
hartenkreet
3.1 met 21 stemmen
2.575 Het fluisteren van de wind
je stem
belletjes die rinkelen in de verte
je lach
de zachte gloed van de schemering
je ogen
het schuchtere ontwaken van een bloem
je glimlach
de stralen van de zon en de maan
de liefde tussen jou en hem
een dauwdruppel op een vergeet-me-nietje
een traan op mijn wang…
verruiming
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
969 door velden van vertekende waarnemingen
is waar ik zwem,
zo nieuw als elke zonsopgang,
zo vertrouwd als de komst van de schemer
zwemmend naar de warmte baan ik mij een weg
een weg naar de nieuwe wereld,
nooit weet ik waar het mij brengt
maar altijd wakker wordend in hetzelfde bed…
Angstige vlucht
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
925 Schemering.
De hamerslagen van het maanlicht
vormen duisternis
op het aambeeld van de avond.
In de walmende smidse
klinkt verward gehinnik,
als seringen krult adem
uit angstige holtes.
Brandgeur zet de nacht
in een haastige gloed,
de paarden vertrappen
rozenstruiken op hun vlucht.…
kloosterstilte
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
864 de schemer valt, verstomt
de taal van vogels rond
de kloosterplas
in de verte dooft een hoeve
haar vensters, blaft nog laat
een waakzame hond
dan wordt het stil, raakbaar stil
zwijgt alles in en om me heen
rust mijn blik op de vage einder
tast naar wat onzegbaar is…
op de droomlijn
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
697 vroeg je mij
om te spreken en
ik lees wat je nu
niet zeggen kan
het is stil genoeg;
het weten dat ik
weer moet gaan en
dat de dag verdwijnt
in verwarde zinnen
niet breken ook al is
de nacht ondrinkbaar
de schemer, gegoten
in een enkel woord
sta stil
wanneer ik voor jou
uit de wereld loop…
Pijn
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.414 Stemmen zouden haar
kunnen laten rusten
in de schemer van haar dromen.
Waar ze weer een kind is dat geen onheil zoekt
en
de liefde niet versplintert
van wie haar wil bereiken
met gebaren
van vertrouwen
en
gedachten die
die kunnen helen
wat ze verloren heeft
in alle wonden
die geen littekens
mogen worden.…
nachtrust
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
537 Ik ga soms slapen
met de wens
niet meer wakker worden
want de droom
is zoveel sterker
dan zonneglorend
leven van oost naar west
een dag begint en
zinkt weg in de Noordzee
en een lijf in schemer
de ratio zakt weg
in een bed of op de bank
opstaan is een optie…
Wijs haar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
583 Draag haar last van een grijs
verleden, over de drempel zodat
de schemer kan verdwijnen.
Breng haar terug naar het licht
de maan zal voor haar buigen
als ze weer zal dansen in de zon.…
Eenzaamheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
662 Toen ze langzaam weggleed
in eenzaamheid, zag niemand
de schemer binnen in haar ziel.
Maar diep in haar was er strijd
om de schaduw te overwinnen
weer gaan voelen genegenheid.
Volheid van het leven ervaren
te gaan zien de blauwe luchten
het zonlicht weer aanschouwen.…
Wenende bomen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
455 wenende bomen verschieten
van kleur in nachtelijke schemer
vogels scheren langszij
opzoek naar 'n veilig heenkomen
paarden grazen op kale vlakten
schuil gaat de maan achter
een grijze nevel waarin
duisternis zich versluiert…
Over de dagen...
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 vergleden avondlicht
verzonken water
van veel later
mijn ver gezicht
tot de ochtendkilte
bevend morgengloed
die rillen doet
in dagende stilte
alleen bij schemer
zie ik nog
minder maar beter
van toen en toch
ik wil deuren sluiten
en het grendelen van geluiden
met geurende rozentuilen
van daarbuiten…
Verwonderd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
678 Jij, in de schemer
devotioneel
in blauw
jij, zo mooi
o zo mooi
eenvoudig krachtig mooi
zodat ik vol bewondering
geheel verwonderd
word beloond
met de hoge verwachting
waaraan jij telkens
zo eenvoudigweg mooi voldoet.…
zwarte viooltjes
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
497 door hun donkere zijn
en kleine verwarde hartjes
midden schemerige winderigheid
ril ik onzeker met hen mee
stil hopend dat de zon
met warme stralen
hen tot ontvlamd verlangen
in mijn wereld verbreidt
als aanhalige glimlachjes
midden mijn gedachten
neerschrijft…
tijdlijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 hoe uit niets verschijnt
samenkomt en uiteenvalt
schemer die vooruit werpt
stilte die doorsnijdt, een vliegtuig
dat verhoudt tot lucht, lachend
zonder aanleiding, de ziel
die wacht op een hongerbruid
terwijl na vandaag niets
wederkeert tot morgen
afgelegd als weg
en na gedane zaken
weldra voltooid…
Strand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
479 Heb ik de woeste zee in mijn gedachten
nu ik over het strand loop nabij jouw droom
de geest van de elementen huilt als een wilde hond
aan de buitenkant van een gezellige broodjestent
krijgt het waaien eindelijk zinvolle bestemming
gekoesterd als een kind begint schemering te slapen.…
lege zee
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
445 de windgeesten sliepen
van zonsopgang tot
schemering een
diepe lange slaap
Hypnos beval zijn zoon:
sus ze met deinende
dromen opdat ze
hun razernij vergeten
geen zee ging ooit ten
onder aan verlies of
van verdriet de lege
zee bracht alles samen…
de innerlijke schemer gevangen
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
782 ik hoor een vogel
rondom de kruising
van mijn binnenveld
blauw geletterd
met rood doorstreept
lokken sporen, halfvergaan
tot aan de bosrand
in het windgebladerd ruisen
klinkt een verre stem
en in mijn lijf de dood
met ruwe wind
daalt de vogel naast mij neer
spreidt zijn veren over het zwarte stof
ik vlucht en op zijn vleugels…
Tussen morgenlicht en schemering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
627 De landman heeft zijn dagelijks werk gedaan
de akkers rusten tot de morgen
ook deze dag werd plant en grond verzorgd
gegeven noodzaak en volkomen.…
Dageraad, schemering en tranendal
hartenkreet
3.4 met 10 stemmen
1.349 Bomen getooid in witte aanschijn
Gekleurd door de zon haar tranen
Rood haar ogen bij het ontwaken
Een keuze is haar rauw ontnomen
Roder haar ogen bij de bedgang
Hoop is gedrenkt in zwarte inkt
Inkt waar haar testament van leeft
Rouwen zullen de gekroonde berken
En al wenend nemen zij afscheid…
sluiers van de schemer raken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
560 ik word niet wakker meer
heb het leven uitgeteld
herrie schreeuwt vergelding
in dromen over ruzie en geweld
ze laten koppen rollen
omdat diep van binnen
iets beschadigd is waardoor
de strijd weer moet beginnen
ik wil ontwaken
bomen en de hemel zien
sluiers van de schemer raken
kijken of ik deze dag verdien
kus de eerste zonnestralen…
koel is de schemer van morgen
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
616 je stilte
vertelt mij de pijn
verhaalt hoe we waren
verzwijgt wie we zijn
je donker
verlicht ik met beelden
hoop die er tussen ons is
was duister dat wij samen deelden
je warmte
koel in de schemer van morgen
koestert het leven vandaag
versluiert de sluimer van zorgen
je stem is de stilte
gezicht zonder licht
liefde wordt voelbaar…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Ik laat mijn tuin nu maar
met rust, want elke voetstap
maakt dit winterse prentje
stuk en tuur verstild uit
mijn raam bewonderend
en bedachtzaam.
Alstublieft nu even geen dooi
daarvoor is dit veel te mooi.…
Het venster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
829 Van uit een open raam tuurt ze
naar de andere bloeiende tuinen,
En, Hopend en verrukt,
Droomt van een nieuw geluk
nog zonder een naam.…
Rozen
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.217 Vlij hier u neder, zalig dwalensmoe,
Dat ik mijn tuin zijn bloemenpraal ontsteel
En op uw hoofd mijn rozen reegnen doe.…