Alle inzendingen over wanhoop

1541 resultaten.

Sorteren op:

Tot die ochtend

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
Want ook zij had eerst de wanhoop Uitgeput voor ze er woorden aan Kon verbinden En ook zij had door de lens getuurd En voortdurend aan de smalle ring Gedraaid om de beelden scherp en Nog weer scherper te krijgen niet Alleen zijn beeld had zij ontwikkeld Maar ook de beelden die van haar Hadden verhaald; Zij had bepaald Zij was…
Areth8 maart 2011Lees meer >

REGEN VAN PIJN

hartenkreet
2.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 941
Zachte druppels vallen op mij zilte druppeltjes, één voor één Ik ben bijna de wanhoop nabij na gisteren ben ik thans alleen Zachte druppeltjes regenen er in ’t donkerstil, nachtelijk uur Waarom schijnt mij geen ster?…

Gesloten Toekomst

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 644
Leeg was ik Inwendig - Mijn toekomst Voorgoed gesloten Vastgeketend aan Mijn verleden Met een fataal Gebrek aan weemoed En de moed der wanhoop Streed ik zo hard ik kon Voor het laatste Restje leven Voor die nieuwe horizon Die 'k in me had En Goddank bereiken kon Met oprechte dank aan: alle behandelaars Universitair…

de storm

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 600
Waar gaat de wind koud, triest en baldadig alsof de reis pas net begint en dan terugkerend en ongenadig waar de wolken zo grijs geen licht door laten zo wreed doch wijs verandert liefde in haten hoop in weemoed die kaarsen doen uitdoven en veranderen tranen in bloed die wanhoop beloven tot de aanvaarding toe pas dan, zal de storm zijn…
F23 december 2012Lees meer >

Keerzijde.

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 735
Dagen van wanhoop, maar ook van geluk. Bomen in volle bloei, toch zijn er vele takken stuk. Door wind geknakt of soms geheel weg- gerukt. Hemel blauw dan weer grijs en wat is wijsheid nog wanneer men lijdt? Iedere dag een nieuw begin en een nieuw eind. Zon en maan wisselen elkaar af, licht en donker bestieren het bestaan.…
martin valk19 oktober 2013Lees meer >

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

Toegift

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 16.949
Hem vragen waar zijn wanhoop op berustte, hem zijn geliefde weer terugbezorgen, of zijn werk, of zijn zelfvertrouwen? Nu kunnen we een heel klein beetje rouwen niet eens om hem, omdat we hem niet kennen, maar uit een vaag gevoel van menselijk fatsoen.…

dat huis

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 538
waar ik tegen muren leunde bescherming zocht achter deuren die zich sloten tegen kwaad dat huis waar ik geschreeuwd heb in de wanhoop van wat leegte zeggen wil en waar geborgenheid tussen alle witte wanden zacht vervloeide tot een massa warme handen rond mijn lijf dat huis verlaat ik, ik laat het voor een ander ik wens de stille zegens…
switi lobi20 augustus 2017Lees meer >

buurman

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
je moet ze goed oprollen dan lust ik ze wel slobberend eet hij even van wanhoop bevrijd weet jij wie ik ben?…
J.Bakx2 oktober 2020Lees meer >

Ademt onafhankelijk zijn

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 853
ze de wereld aan een donkere vlek ogen uit een schaduw bij de muur ademt onafhankelijk zijn de geur van bier en rookt het gif dat basis lijkt voor dubieus vertier ze raakt ons als ze wankelt de muur haar loslaat en een schaduw wegvlucht met haar grijns rotte tanden klagen vingers wijzen met hun zwarte nagelranden naar de wanhoop…
wil melker5 december 2006Lees meer >

De witte zwarte gier

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 544
Ineengedoken zit de witte gier Te kijken naar zijn zwarte soortgenoten Hij voelt zich niet gewenst en wordt verstoten Vraagt zich wanhopig af wat doe ik hier Hij is een rariteit, men geeft geen zier Om hem, hij heeft er tranen om vergoten Totdat een mens een plaatje had geschoten Beschouwde hij zich als een dooie pier Een fotograaf kreeg…

Land van genade en verdriet -1

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.018
tussen jou en mij hoe verschrikkelijk hoe wanhopig hoe vernietigend breekt het tussen jou en mij zoveel verwonding in ruil voor waarheid zoveel verwoesting zo weinig is overgebleven om voor te overleven waar gaan we heen van hier? je stem slingert woedend langs de kil snerpende zweep van mijn verleden hoe lang duurt het?…
Antjie Krog9 november 2017Lees meer >

Hoop op de Morgenster

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.081
als het licht plots uitvalt in ons leven de donkere nacht zo eindeloos lijkt onze hoop tot leven is opgegeven is er nog een Ster die ergens prijkt een Ster die nooit ophoudt te schijnen en van ver wenkt als het moeilijk gaat al kan wanhoop haar glans ondermijnen de dag komt dat ze weer oplichten gaat de Morgenster die hoop heeft gebracht…
greta casier27 november 2018Lees meer >

bloemen in prikkeldraadgroen

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 928
ik heb ze gezien schoenen en wat laarzen de voeten miste ik ze zijn toch ooit gedragen zocht sporen in barakken en kampen voelde de kilte ondanks talloze lampen las op de muren de wanhoop van toen ze doodden hun uren met bloemen in prikkeldraadgroen vloeren zijn versleten en deuren kraken hun het eindeloos vergeten als de wind ze…

woede vlaagt in rood

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.308
kleuren vlecht in beelden die je handen maken je zucht en blaast wat lucht in glas je vingers raken aan wat toekomst was een ster die barst in grillig lijnenspel je lach verdwijnt omdat je met je tanden knarst woede vlaagt in rood achter je ogen lippen krampen pijn pastél heeft niet gemogen je kauwt op harde angst vermaalt in wanhoop…

Regendruppels

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 514
In mijn hoofd schreeuw ik wanhopig je naam, kom toch weer in mijn armen schuilen. Vogels die wegduiken in beschutting biedende struiken, een blaf van een hond die verloren gaat. Ik kan je liefelijke geur nog steeds ruiken, het is net alsof je naast mij staat.…

Puin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 531
kapot, verslagen en verloren ze scheppen modder in een onaards landschap zoekend naar hoop met angst voor wat ze vinden in een uiteengevallen gemeenschap puinresten, puinhoop wanhopig biddend naar Allah of God in zinderende hitte is angst kouder dan ooit vechtend tegen het noodlot stenen en modder zijn overgebleven resten waar…
Erna Kagenaar17 september 2023Lees meer >

Woordbloesem

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
Lange zinnen roepend om een antwoord meegesleurd door wanhopige verhalen nuchter door de harde realiteit saaie muizenissen in de tijd woordbloesem tussen het verse groen een bevestiging van zuivere liefde wil jij mij vragen voor een zoen?…
mobar18 januari 2024Lees meer >

Obladi oblada

netgedicht
2.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 504
Zie je me vliegen, trek je stoute schoen an mijn nestasvogala, weet jij nog hu hic jou na jouw aubade liet unbidan wanhopig zong, o lief, waar blief je nu? Hinase zingt obla di obla du kom dan bij mij, wat unbídan wi nu?…

Voetafdruk

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 527
Er zit een onverzettelijke vernietigingsdrang in het dagelijkse van onze voetafdruk een onvermogen om de planeet te redden en we doen er bijna allemaal aan mee, vertelt ze en ze voelt de eenzaamheid nu er veel meer handelingen nodig zijn om moeder Aarde uit haar wanhoop te redden ze kijkt naar haar voetafdruk in het zand ziekte en geldgebrek…

De boot is vol

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 377
middel zitten we op de top van de berg midden in de zee waarin onze huizen borrelend en het vee blatend en mekkerend verdwenen, de vogels moe in neerstreken en doornat gezonken zijn Mijn dochter houdt haar baby voor zich uit, de voetjes zijn nat Ze dompelt hem onder Het zal niet meer lang duren dat we verdrinken, we willen niet wanhopig…
Zywa11 februari 2026Lees meer >

Het beloofde land

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.496
door nevel omsluierd zich verdichtend tot een donk’re mist jij wist de weg naar een land, waar met warme zonnestralen mist verdwijnen kon je reikte me je hand hoopvol liep ik naar je toe talrijke, tastende handen plots verschijnend uit de duisternis je nam hen mee naar je beloofde land misschien leken zij minder sterk zag je mijn wanhoop…

Zeeslag

gedicht
3.2 met 79 stemmen aantal keer bekeken 19.157
Ook nu, een half bestaan of meer al later, geeft mij de wanhoop dikwijls nieuwe moed.…

Herfst

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 608
Wat leefde, leefde om doodstil te zijn bij de strijd van het laatste blad voor wie het twijgje wind een storm was en dat, half gestorven en verkleurd, zich wanhopig vastklampte aan moeders schoot, zo nauw verbonden aan de onzichtbare aarde, die, in nevelen gehuld, niet in staat was het sterven van haar laatste kleinkind aan te zien…
Wim Niesten19 oktober 2003Lees meer >

Handen

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.727
Ze omhelzen zichtbaar de wanhoop in mijn rimpels. Ik vind mijn glimlach in de warmte van jouw ogen. Ze schrijven teder mijn tranen in het zand. Ik verberg mij veilig in de warmte van jouw schoot en verzegel jouw woorden, geboren uit hoop, in de warmte van mijn handen.…

de onwetenden

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 848
Anderen keren op hun stappen terug En vervloeken de vlag van het vaderland Zij krijgen de splinters van de wanhoop over zich heen Knielen voor de willekeur van de meester Zij zijn verdoemd, Al zij die onwetend zijn.…

Vervagend

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.502
Haar hand smoort droge snikken in smeken strekt de arm zich uit kreten sterven zonder geluid in de wanhoop van haar blikken Knikkend zoeken de knieën grond het lichaam buigt voor het geweld moe van het strijden en geveld door 'n schrijnende diepe wond Verzwakte handen weggekwijnd vangen nog even 't vol gewicht voordat ze in d'r neergang…

Een gedichtje

hartenkreet
4.8 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.875
Ik schrijf een gedicht voor jou Zoekend tussen alle woorden, probeer ik te vinden wat ik zoek Geen woorden van liefde, Die heeft iedereen Gewone woorden Die iedereen begrijpt Eenvoudig maar wel raak Hoeveel woorden zullen er zijn Ik zoek en zoek steeds dieper en dieper Mijn ogen branden En mijn hoofd loopt om Wanhopig wroet ik dieper…

zondagmiddag

hartenkreet
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.867
zondagmiddag zag ik jou je handen in je haren wachtend in de kou verkild waren je ogen versteend was je gelaat de witte wereld om je heen leek je te gedogen er was geen mens op straat behalve ik die je daar zag zoals je stond, gebogen sprak ik je aan en zag de treurnis in je ogen maar toen ik je omarmde in een wanhopig streven je met mijn…