693 resultaten.
de god die in jouw schaduw leeft
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
600 mijn ogen zoeken de echo van jouw woorden
de wortels waaruit jouw lichaam vormde
ik vind niets dan kaal gelopen vlakte
een stekje uit de grond getrokken
mijn ogen zoeken de gulheid in jouw lach
de schuchtere aarzeling van je handen
ik vind niets dan jouw onbezonnen leegte
die mijn dansen opsluit in een kooi
mijn ogen zoeken de god die in…
Femme fatale
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
527 Hoe onbevredigend en triviaal
Zinledig gebaren soms, zonder de taal
Van femina, femke en femme fatale
Als je verlegen, te schuchter
voor bonny
Als tarzan, don juan of citizen kane
Niet meegaat met sugar en niks doet met honey
Bang voor brigitte of sweet lady jane
Hoe onbevredigd blijft dan je verlangen
Hoe onvervulbaar je wens nog een…
Love of my life
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 Met het hoofd geheven,
Vol tegen de wind
Schijnbaar verder leven
De ratio die wint
Geen traan, maar dapper,
Het gezicht is afgewend
Gaat de tijd steeds rapper
Maar niemand die mijn ware kent
Toekomst aan de horizon
Hart nog in verleden
Dat wil terug als dat nog kon
Geteisterd wordt de rede
De rede die het verliest
Van immer bonkend…
Venus Arctica
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
556 't Is waar gebeurd, geschied
Door elk gespot, gespied
Ooit studeerde zij
Nederlands en Frans
Ook ik studeerde er
Voornaamlijk Nederlands
Zij was gereformeerd
Haar vader ouderling
Gereformeerd was zij
Maar wel ondeugend ding
't Is waar gebeurd, geschied
Door mij gespot, gespied
Was Venus' spiegelbeeld
Haar evenknie…
Aemilia Aquarel
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
469 Aemilia Aquarel mijn evenknie
Dat is te zeggen ooit desanderendaags
Verwaardigde zich in het quouterwaals
Haar alter ego stevig te placeren
Zij emitteerd' een lied in sms
Hetwelk in haar sacoche was weggemoffeld
De hof van eden lag er aangeschoffeld
Om zo in deemstering te glariëren
Alwaar mijn paladijn zou visiteren
Met in mijn…
Zandvoortpanorama
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
496 Zienderogen kleurt de duintop vaal
Verzonken in een mist van grijze dampen
Ik hoor slechts twee, drie rode stieren stampen
In 't valse licht van een coureur locale
Maar boven in de panoramaflat
Lang voor Verstappen junior was geboren
En voor 't circuit geen toekomst
leek beschoren
Ging ik destijds met mijn vriendin naar bed
Terwijl…
Hartverscheurend
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
534 rouw bij lucht
kwelling bij zucht
verschrompelde kern
alarmbellen intern
warmte verdrongen
stikkende longen
wat was jij toch een fantastische jongen
leegte vult
verlangen brult
hersens die temmen
feiten die remmen
wil om te rennen
maar het moet wennen
wat ben ik blij dat ik jou heb leren kennen
wij verbonden
parels ontstonden…
Juweel
netgedicht
5.0 met 36 stemmen
1.203 Vanuit ons verleden
kleurt alles rijk hoe ik jou heb gezien,
een verloren geraakt juweel
omgeven door bemind groen
met daaronder de kleuren van toen,
ik bewonderde je aanblik
meteen op het eerste gezicht,
echter niet de gesloten luiken
die jij mij gunde nadien.…
instructies
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
635 hak vormen uit een alfabet
buig de rij van a tot z
totdat hij breekt bij de k
als een tak die knapt
de prijs van de omelet
is het breken van het ei
teken van voren, opzij en boven
contouren van een lichaam
splinters klinkers spatten
tegen je veiligheidsbril
weet wat dit worden moet
de vormen moeten uitnodigend lezen
hak er een taille…
Droevige Pierrot
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
610 Als ledenpop voel ik mij
slap over waslijn hangen
een droevige Pierrot
die zijn tranen laat drogen
in koele herfstzon.
Een afgedankte clown
ver van geliefde verwijderd
een stem zonder klank
geen muziek om te spelen
adem zonder lach.
Waar is mijn liefste
die mijn lippen weer krult
bij muziek van mijn viool
dansend bij licht der maan…
Paddenstoelenflora
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Met je weggaan wil ik
in dag van toen
de paddenstoelenflora bewonderen
maar dag van toen
is dag van nu
jij staat daar
met jouw paraplu
het regent niet
je hebt verdriet
in dag van toen
dat is het niet
in dag van nu
is dat verlies
veranderen, verschimmelen
paddenstoelenflora bewonderen
in dag van nu, ik mis je niet.…
Ex
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
504 Daar lag ze
Als een plaatje
Een lach op haar mond
Haar hoofd in tweeën
In weeën van woede
En nijd verwond
Ze wilde niet bloeden
Niet één traan
Langs rode mond
De wind zal haar waaien
Als ex verscheurd
In papieren wond.…
met de stenen mantel der liefde..
netgedicht
4.6 met 63 stemmen
3.244 De verandering is merkbaar aangebroken,
een zachte sluier van onaantastbaar goud
ontspiegelt alles wat aan liefde zo hard
in mijn gezicht werd teruggekaatst
ik verloor aan kracht de kwinkslagen,
aan diepte jouw schier onmetelijke lach
aan hoop jouw neergeslagen ogen
het blindelings vertrouwen dat ontbrak..
de ruïnestenen op het uitgelopen…
Destijds Toekomstige Tijd...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
519 ..die zij niet zag zitten...
Soms richtte ik mijn pijlen op niet te
Realiseren, niet te krijgen
Heel de wereld lag aan haar voeten
Daarna de kus die mijn wereld deed trillen
Haar naakt omvatte mij geheel
Overdonderd' mij
Reeds voor de eenwording, samensmelting waren wij
Innig samen tot het eind der tijd
Dat 't eind der tijd helaas niet…
Oktober
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
541 Late vogels vluchten
langs blauwe hemellichten
richting grijze horizon
oktober is op zijn mooist
wanneer ik je wil kussen
meer afscheidsbrief
dan ik letterlijk bedoel
voorgoed voorbij die zomerdromen
er dansen fraai gevormde schimmen
ritmisch in leegte van herinneringen
het zijn de vroegere mensen die van mij
hebben gehouden, om…
Schaamlippenschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
577 Een pluimpje hasj verlaat mijn strot
terwijl Camila in de hoek naast het bed
met een komodovaraan ligt te paren
en de stank van het beest de kamer vult
Drink je wijn en denk niet aan de morgen
word je wakker naast een nest vol
padden met tieten en dijen
of staat ze haar eigen eieren te bakken
Ik kook wel vaker in mijn eigen brouwsel
verdorven…
't Minste bij haar vertrek
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
520 30 jaar geleden stopte mijn
hart en
devalueerde mijn geheugen
3 decennia terug, ging ik
er 2 weerom in tijd
geenszins een leugen
20 jaar geleden weer alles
op rails
ontwikkelde zich, ongeneeslijk
Polycythemia Vera met
een veel teveel aan bloed
ziekte onwezenlijk
Een ziekte zonder hoop op ge-
nezing
Een ziekte met als gevolg gebrek…
Achter jouw stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
433 Nu jij dit leest
voel ik de adem van de zee
de duinen waarop wij
ooit ravotten
jij bent het niet voor mij
achter jouw stilte
begint de horizon met dromen
open jouw geest vol mooie beelden
voor mij ben jij het nooit geworden
achter jouw stilte lik ik mijn wonden.…
Wie ben ik geworden
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
528 Wie ben ik geworden
nu de nacht over de stad valt
de maan zachtjes huilt
jij met een lach een ander kust
dezelfde liefde ooit voor mij
is voorbij gegaan in duister
onvolkomenheden
ze blijven bij me
zoals de nacht
hoort bij de dag
zal ik aan je denken
met of zonder lach.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Wij zijn niet meer bij elkaar in die droom
er ligt een schaduwstilte in ons nieuwe domein
de echo gehoord van verborgen muziek
waar wolken in gekte voorbij zweven
is nu de kalmte van de zomernacht
zelfs het afscheid doet geen pijn
niet meer in mijn hart
nooit meer in mijn gedachten
het is voorbij
in dankbare schaduwstilte.…
Heimwee
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
522 We lopen samen stroomopwaarts
door de voegen van de stad
mijn dagboek en ik
we gaan gescheiden
zij in een mystiek bloemenveld
ik in een keurig joggingpak
door het dagelijkse leven
wanneer ze zwaluwen ziet
tekent ze een landkaart
haar vingers in het zand
neemt ze mijn hand
een land, een dromer.…
DUIZEND METER FILM
netgedicht
4.8 met 18 stemmen
464 ---------------------------
---------------------------
Wie zijn hier verdwenen
en hebben deze
volle tafels achtergelaten?
De bronzen meisjes in bikini
zijn ergens anders nu,
laten openingszinnen
landen op hun borsten,
komen toch altijd thuis.
(alle meisjes leiden zonnige,
kleine levens, de avondwind om elke
zachte hoek, zuchtend om hen…
Klaprozen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
587 Toen ik klaprozen voor je plukte,
Poppies, zoals ze liefkozend in het engels worden genoemd.
Poppies dag na dag geplukt
In een felle, vroege zomerzon.
En ik herinner me
Hoe zowel blad na blad
Als traan na traan
Langzaam de winter aankondigden.
Afvallige gratie en
Scheidende schoonheid op de achterbank
Nog altijd trekt jouw naam, jouw geur,…
Semen dubium
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 Het twijfelzaad
dat twijfel zaait
in 't hart en de
genen dergene
Voor wie het semen
dubionis een keus is,
zijn existentiële
conditie bepaalt,
Is het meer
dan materie
die welig tiert
maar 't hart
breken doet
waar twee
zielen wenen...…
Trekvogels
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
641 TREKVOGELS
Het zou wel overgaan
melancholie om afscheid
van wat eens zo vertrouwd
dichtbij was en voelbaar
Een hoofd achter een spiegelbeeld
een hand op een schouder
een naakt lichaam ervoor
onbekend en ver weg…
Ik liet je alleen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
579 Ik liet je alleen
En sindsdien weet ik niet
waar je gebleven bent
Nu kijk ik overal op straat om me heen
Ik dacht je te zien in
een weerspiegeling van een winkelruit
maar het was slechts een hersenschim
En je stem, lijkt het wel, hoor ik
in ieder zuchtje van de wind
Ik fluister je naam alsof je dichtbij bent
Jij bent dichtbij
Ik…
Net als Icarus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Net als Icarus
kwam ik te dichtbij
en viel
Niemand treurde
om mijn val
Dus stond ik weer op
en probeerde het opnieuw
En ik viel weer
En ik stond weer op
En ik probeerde het weer
opnieuw…
Ik ben niet hier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Ik ben niet hier
Niet eens in de buurt
van ergens daar in de wereld
waar ik wil
Waar jij bent
Ik ben ik in mezelf
Ik ben ik in ergens daar
In de wereld
In de buurt van
Ergens…
Mount Everest
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
558 Op de top van Mount Everest gestaan
Ademloos van het uitzicht genoten
De zon ging onder in het westen
In het oosten kroop de nacht langzaam dichterbij
Er was geen ontkomen aan
Daalde af over begaande paden
met de sterren als mijn gids
Mijn pad leidde mij naar
ongekende oorden
Naar onontgonnen woeste gronden
Waar de verlatenheid in…
Apeldoorn
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
688 In een fragment
van een seconde
besloot ik het,
tikte haar naam in
en zag haar aangezicht
ongewijzigd.
Drie maanden stilte;
een vacuüm
van gedachten.
Het begint lekjes te vertonen
de lucht staat in de rij,
smacht om de leegte verlossen
van opgelegde eenzaamheid.
Het ongeschreven verdrag
staat op het punt
geschonden te worden
m.a.w…