319 resultaten.
Wildernis van ziel
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
539 De dagen,
verloren geen schoonheid
tussen eiken, beuken en wilgen
groeide ik
uit mijn hemd
en uit mijn dromen
in rookwolken
nachtwouden
speelde ik
indiaantje met mezelf
tegen blanke betweters
ik verbond mijn geest met vrede
in deze wildernis van ziel
liep ik weg uit de stad
van de dwaasbeschaafde mensen
om in het wilgenwoud…
Oneindigheid
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
941 In de tempel van het woud
tussen beuken
bruine kathedralen
doodstil mijmerend
fluistert het lover onhoorbaar
het geheime verhaal
van regendruppels
de dromen van de wind
En over de wijde heuvels
verborgen valleien
lome rivieren
zeilen zwijgend
de wolkenschepen
met boven hen
het verre niets
het lied van oneindigheid…
De zon
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
592 Kijk maar, het groen op de beuken groeit gewoon door.
Nog een paar uurtjes ben ik bij je.
Daarna, mag je met de maan mee.
Zie ik je morgen weer.”…
Niemand weet
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
714 Een boom een
berk en een beuk
een landschap bossen
in volle wintertooi
een schaap graast
in een vuile wintervacht
je handschoen geworpen
je voeten in de middagzon
een avond met een belofte op morgen
de wind schreeuwt
om een sneeuwvlok
ik weet het ... maar
je vlecht het rijp in mijn haar
zonder te weten waar, waarom te zoeken
naar wie…
Oorlogszaad
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
705 De vuisten die verwoed op onze deuren beuken
uit angst voor weer een oorlogswee.
Kinderen vluchten niet, ze worden meegenomen.
Belanden in een mallemolen, één van leven of de dood.
Zijn zij het, die uit oorlogszaad zijn voortgekomen,
is dat dan onze vrees? De dreiging van papaverrood?…
AGRESSIERUPS
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
498 Ik haat hem zo dat mijn handen jeuken,
krijg er de kriebels van, wil hem vangen,
zodanig dat ik brand van verlangen,
om nu eens flink op hem in te beuken.
Want hij heeft niks dan op zijn nest gelegen,
en ook nog eens een lintje gekregen!…
HET VADERHUIS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.698 Als de hoge beuken
stil, met zacht geruis,
rond de gevel wiegen
van mijn vaderhuis.…
Evenwichtig
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.352 Soms vliegen harde woorden
kris kras over mij heen
en beuken ze met vuisten
op mijn hout generfde hoofd,
vaak schoppen ze
tegen mijn schenen
die zo stijf zijn als een plank
of gaan ze op me zitten
bij gebrek aan een bank,
maar wat er ook gebeurt
ik sta garant voor evenwicht,
behalve bij een verhuizing
dan sjouwen ze me mee,
omdat het…
Sikkel
netgedicht
4.9 met 15 stemmen
766 Het fladderen van gedachten
- motten op het vale licht -
klinkt luider dan
het beuken in mijn borst!
De nacht breekt uit
het kreupelhout en aan mijn
mond ontsnapt een hese kreet
terwijl ik ren.…
losbandig tafereel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.031 nu eikels knappend
in hun vrije val
zich naast
de beukennootjes wagen
is de zanderige allee
van rode beuken
en van zomereiken
een losbandig tafereel
eekhoorntjes rennen
met grote ogen lange tenen
gepluimde oren
spichtig door de dreef
een Vlaamse gaai
scheert magistraal
als een schietspoel
door het lover heen…
Linde
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
469 daar staat een bloeiende linde
ze is een beetje rank
ik zou haar willen voelen
om te weten hoe ze het land beschrijft
voor haar zou ik willen zitten
met een kleed en picknickmand
broodjes met jam besmeren
en genieten van het weidse land
trots staat ze tussen wat beuken
genietend van de voorjaarswind
en geeft een beetje bloesem
aan een…
Woud
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Monumentaal – beuk
in grootmoeder’s tijd
geborgen worden.
Evenzeer een eik,
erfgenaam in vader’s lijn
verbonden zilver.
Heelal biedt ruimte
om te kiezen - langs maansknoop
in eigen leven:
vast te houden aan
het oude web dat nu werkt
en te blijven zijn
óf
een berk te worden
en nieuwe werelden in
zelf op te bouwen…
winterkleurenpalet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
529 het donkere hout
de dreigende lucht
het vlammend rood van beuk
het zilverwit van berk
de oranjerode zon
het winterharde groen
het bleekroze van helleborus
de paarse sierpeperkorrels
het geel van winterjasmijn
het geelbruin van zwammen
de rode besjes van hulst
het amandelroze van primus
het winterkleurenpalet
van moeder natuur
ongeëvenaarde…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…
Kapot van een man
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
610 't Was voor haar niet zo leuk,
want hij gaf 'r een beuk
en zo kreeg ze een boom van een vent.…
Jij hoeft niet te breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 mijn golven
beuken tegen
weerbarstige rots
keer op keer
probeer ik
haar te bewegen
een baken in zee
dat branding ontlokt
aan het stromend getij
zij is alleen
durft eenzaam te zijn
zonder pijn
geen aanbidders of vrienden
die enkel zichzelf bedienen
van haar aanwezigheid
jij hoeft niet te breken
wil je alleen laten weten…
Aquariumbos
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
733 Water klopt al in je oren,
je navel sopt, wier slaat
onaardig tegen je volgroeide ogen
terwijl het fietspad langs de beuken golft…
Moederloos
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
3.883 De lijster zingt
een serenade
voor de dode
wit opgebaard
in de schaduw
van de beuk
Troostend bedoeld
klinken woorden
hol in de ruimte:
God wilde het zo
In de reiswieg
kraait de baby
ongeremd vrolijk
haar talloze
mama’s en dada’s
Ik kijk strak
naar de lange
witte baar
en schreeuw
van binnen mee:
mama…
Toverpot
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.486 Genazel, geneuzel, genezel
Zei de heks
en zocht naar de juiste spreuk
Gekwazel, gekweuzel, gekwezel
Vervolgde ze
en leunde tegen de beuk
Geronkel, gekonkel, gekakel
Riep ze er achteraan
Geponkel, gelonkel, gelakel
En de spreuk was gedaan
Ze gooide nog wat kruiden
In de grote toverpot
De pot begon te koken
En klaar was de stamppot…
Nietsontziend
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 kolkende massa baant
zich 'n weg
door tegen en er overheen
nietsontziend op zijn route
vol destructie dwingt hij
alles ten onder
wat eens een beekje was
wordt door metershoge golven
overvallen
alles verslindend beuken ze
door wegen en straten
kippenvel rukt op
wanneer de stroom is uitgeraasd
en gaat zakken
zijn het…
Lak aan alles
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 ik breek glas
beuk staal
met een moker
sla alles kort en klein
nog is
de chaos niet compleet
want ik sta overeind
die lak aan alles heeft
wie haalt
mij onderuit
voordat bezinning
mij vernielt
en ik moet knielen
voor de onmacht
van het lijf waaruit een
geest zich heeft bevrijd
ben gebroken
maar gewroken is de stem
die een…
Ochtendgloren
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.079 Aan de buitenkant praalt een gevel
de vertoning van een wijds gezicht,
een indruk dat meer te denken geeft
een statige laan met beuken
zonder geborgenheid van blad
draagt mee in het gemis,
de nacht alleen als decor
is mijn trouwste gezel.…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
Gekapt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
450 De jonge beuk
die altijd
in zijn schaduw stond
groeit in het licht
de ruimte dicht
en fluistert
in het duister
naar de afgehouwen stam:
“Ik mis je zo,
je zuchten en je kreunen,
je steun ook in mijn rug”
maar hij hoort
niets meer terug,
geen tak ziet hij meer wuiven
alleen de grote paddestoel
op de afgehouwen stam
lijkt een klein stukje…
Blad
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.955 Zoals dit ene blad losraakt
vanuit de top van een beuk,
in volkomen windstilte vallend,
zich nog om en om wentelt
in de lage zon van november
met alle lente- en zomerdagen
en nachten onder bruinverkleurde
huid en ik het één meter boven
aarde met vlugge hand van
voorspelbare ondergang red.…
Fagus sylvatica (beuk)
gedicht
4.5 met 2 stemmen
2.707 Hij heeft het allemaal op een rijtje. Weet
van jongsaf heel precies welke reus hij
later zal zijn. Onder zijn dichte bladerdak
-hij heeft immers de tere huid van een felle
roodharige- moet je met praatjes niet
aankomen. Niemand wordt hier langer
dan zijn ontkiemen geduld. Enkel voor
vrienden wil hij wel wijken, maakt hij zich
smal. Onder glanzende…
nu gaat de beuk erin
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
760 ik had alles op een rij
nu gaat de beuk erin
ik heb geen zin meer
me te conformeren
het is genoeg geweest
ik kap wat overtollig is
loodzwaar van jaren groeien
de takken buigen door
maar in het oerwoudgroen
kan niets meer bloeien
ik heb de grond gezocht
in humusachtig duister
de lucht rook al verrot
ik wortel in opnieuw beginnen
en…
In de lente juichen hun kruinen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
496 Kijk, die berk daar steekt zijn liefdessterke arm
in de takjesharen van een beuk, zonder te blozen.
De reus Sequoia ontdooit zijn geur bij de reuk van rozen
en de zuidenwind bewaait zijn babyschors, fraai en warm.
Beuken als afgeplatte giganten geven rust en schaduw.…
solsche gat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
818 nevel tussen de stammen van
eeuwenoude bemoste beuken
door statige toppen kreunt de wind
geheimzinnig kil huiveringwekkend
slechts ademen is hoorbaar
verre stemmen uit een donker verleden
brassende broeders roversbendes
moordend en lallend
verzwolgen door de aarde
verdoemd voor eeuwig
in het moeras daar beneden
verre zilveren vogels…
ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
gedicht
3.9 met 27 stemmen
11.910 ik was de linde toegedaan maar eerde ook de beuk
en in min was ik met de eiken en 't overspel
bracht mij naar de wilgen waar ik mij beknotte
toen zij hun kronen streken.
maar in nam mij
de waardin
die achter 't knotveer dranken dreef.…