176 resultaten.
Ode aan de kersenboom
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
958 de takken glimmend bruin
lijken kaal maar ondertussen
is er een waas van heel licht leven
dat door loopt tot in de kruin
door malse regen en lentezon
zwellen de knoppen en kleuren bij
de schubben laten los
de blozende bloesem komt vrij
als jonge bruiden lente tooi
staan ze in wolken van organza
te pronken en rozig wit te blozen
o, bloesemtijd…
Rokjesdag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
725 Mijn bril zet ik op voor
het fenomeen dat door
de lentezon verleide vrouwen
de wereld laten aanschouwen,
zich bloot gevend boven de knieën
daarmee prikkelend de fantasieën,
want met het verhogen van de temperatuur
stijgt de zoom, waardoor moeder natuur
ons toont wat gebleekt was in de winter,
nu hunkert naar pigment
en bijna elke jonge…
's Heren watermolen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Op het terras
bij een glas
soes ik weg
in de lentezon
in het geroezemoes
in het watergebruis
droom ik weg
over de blauwe bossen
de hooggelegen akkers
de natte beemden
over de grillige oevers
het snelle water
de stille kano's
over de eeuwen schoonheid
van 's heren watermolen.…
Haar stilte wit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
869 nog zijn
konijnen traag
maar in een vlaagje
lentezon ontwaakt hun
eerste voorjaarssprong
zien ze het
prille groen van
lichtend mos dat
in warmte weer ontkiemen
mocht na winterslapen
struin door duinen
naar het strand
waar golvend grijs
haar stilte wit
in een opkomend tij
in variaties blauw
leg ik de schelpen
in jouw hand…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.
Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.…
Lockdown
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
749 De lentezon
deed alles openbreken,
de wereld om me heen
bleef leeg en stil.
Nieuwe vogels
hoorde ik zingen.
Vuurwantsen
zag ik het terras veroveren.
Vreemde wezens
vulden dag na dag het scherm.
De dagen gingen hun eigen weg,
we konden ze niet volgen,
we verdwaalden.…
Zwarte rozen in de lentezon
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.183 De dagen hangen aan een dunne draad
bijen zoemen in een honingraat
een kat droogt zijn vacht bij de haard
en het alfabet is van de kaart
De regen valt maar hindert mij niet
ik heb genoeg aan mijn verdriet
met al die nattigheid langs mijn wangen
is er niemand die mijn tranen ziet
De klok slaat als een hamer
in de tiktak hollende tijd
er…
GEMINI
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.083 als in spreken
in doen of in gedachten
Spiegelt jouw beeld
mijn eindeloze trachten
Alsof ik geen verleden draag
er verder nooit iets is geweest
Vervaag jij al mijn kwalijk denken
scheppend aan mijn nieuwe geest
Terwijl vanuit je diepste zijn
je grage glimlach zich ontplooit
worden mijn vergeten en bevroren zaden
door jouw nieuwe lentezon…
het eind in zicht
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.624 het licht van de lentezon
zo kaal nog maar viriel
strooit tranen in je ogen
staalt de kern van je blik
geen jaren meer te gaan
de maanden weken
de liefde houdt je wakker
telt de donkere uren samen
in een verenigd ademen
de troost zijn trots te zijn
geen winter meer te vrezen
de weken dagen
je lijf legt zich langzaam af
in de armen…
Hoe een idyllisch strand in een slagveld kan veranderen
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
831 Maar de lentezon duikt onder,
op zijn zeepaard, de dragonder!…
Heerlijke lente
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
492 Bijen, bloemen, vogels
een pracht van kleuren, geuren, energie
beweging leeft in alle dingen
dankbaar voor de lentezon
Beweging doet de wereld springen
en is jong, zoals ze eens begon.…
Op de rug van een libelle
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
683 een libelle mij mee voerde
Naar zonnige waterkanten
Trof ik daar dansende groepjes muggen aan
Trompetbloemen bliezen hun engelachtige klanken
Voor het menselijk oor onhoorbaar
Zachtjes over de gladde waterspiegel
Vele viooltjes vielen bij
Om het lied der natuur te vervolmaken
Dit vertoon werd foutloos belicht
Door de luister van de lentezon…
levenscycluster
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
5.410 groen en fris
op de onttovering na de winter
tot groei en bloei te komen
uit de versplintering van sneeuw
en vorst en ijzel wederom herboren
het laatste smeltwater zoekt haar heil
met de gevoeligheid van een moederhand
over het babyvel van haar laatst geborene
en glijdt onafwendbaar haar weg
naar het korstmos op de bodem
de flauwe lentezon…
Spiegelend
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
710 die baard en snor dan ook nog eraf
Verwenste mijn onzekerheid als onmin en laf
Het zijn van die opleeftijd zijnde momenten
Het brood is nog goed maar mist de krenten
Denkend daaraan maakt mij regelmatig kriegel
Dus bij mij thuis weg ermee geen enkele spiegel
En ik zit weer genietend op het balkon
Heerlijk met een klein borreltje in de lentezon…
Hoe de leegte zich vult
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
577 met vorst aan de grond
en de lentezon die
mijn ogen zoekt
tussen stammen door
denk ik terloops
zou een ijsheilige
zich zo voelen:
koud op aarde
warm in de wolken
het leidt me af
van de zwaarte
en laat mij zweven
in ochtendgedachten
die vol van leegte zijn
als dan ook nog
drie honden mij begroeten
geleid door een schone maagd…
de rust van september
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
563 komt de natuur tot rust
lage zon verlengt schaduwen
avondnevels verdoven dagen
dempen het goud van afscheid
bomen verliezen hun pracht
kale takken buigen in de storm
daar is hoopvol leven verborgen
in de kille en donkere grond
maanden van felle verstijving
en sluipende dood trotserend
kiemend in de levenswarmte
van de klimmende lentezon…
laat me een paasmens worden....
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
518 opbeurende lentezon,
lavende regen.
laat me een paasmens worden:
die uitdraagt dat leven sterker is dan de dood,
dat geen verdriet honderd jaar blijft duren,
dat optimisme bron is van energie.…
Promotie
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
577 Twee dames van gegoede stand
liepen langs het Groetse strand
in de prille lentezon
toen zich dit gesprek ontspon.
~Mijn Klaas~ zei Elly van der Laan
~heeft een kanjer van een baan,
bij de Firma van der Steur
is hij technisch directeur~.
~Mijn Hendrik-Jan~ zei Truusje Bakker
~procureert bij Kloek & Wakker.…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 Lentezon heeft winter verdreven, nieuw groen en bloemenpracht ontwaakt.
Geuren, kleuren, hernieuwende energie, ziel door indrukken geraakt.
Lichte bries streelt jeugd van het jaar in bomen en over velden zacht.
Nieuw leven dartelt in weides, vogel zit op haar kostbaarste bezit en wacht.…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 een prille lentezon laaghangend,
belicht een brug, in neveldraad gesponnen.
het klare water zo zacht kabbelend,
zocht kronkelend zijn weg naar zee.
zelfs mijn schaduw onderwater nam gedwee,
de vele hindernissen, moeiteloos en zonder struikelen.…
herboren
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.082 geleken
als vandaag toen ik langs het pad
van bloem naar bloem ben gehuppeld,
waar ik besefte hoeveel kleur en warmte
het leven om mij heen bevat
Ik ben door muren heen gelopen
en over vele bergen heen gegaan,
ik heb aan afstanden gebouwd
en opnieuw weer afgebroken
tot ik mezelf uiteindelijk heb verstaan
Ik sta nu als gelijk aan de lentezon…
Zonder enig woord
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
720 er werd gewuifd
met uitgestoken hand
in een breed lachend gebaar
je losse haar
verwaaide blond
in wind en lentezon
ogen die verrast
ineens de mijne vinden
uitbundigheid in lichaamstaal
we kwamen samen
in een zinderend omhelzen
zonder enig woord
pas later verhaalde
jij je leven dat voor
even was ontspoord
ik wist nog van
de…
Een wijze les
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
503 Achter de wolken
slaapt in het bos
‘t droomproces
een wijze les
het voorjaar wint
opnieuw aan kracht
een ieder heeft hier
lang op gewacht
gordijnen waaien open
winter is gelopen
lentezon geeft vreugde
aan kleine trage schaduwen
werkelijkheid bekoort dromen
er klinken stemmen in de natuur
dit is een andere stad…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Diep van binnen hopen ze met mij mee
op veel groen en de lentezon.
Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.
Ik zie ze op en neer vliegen en bespreken.…
Droomzon
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
657 Waar lentezon, in zomerse warmte geladen
zorgt voor liedjes, fluitend over de paden
waar mannen, soms hun plicht verzaken
en mussen zwijgen op de zolderdaken
ontwaakt de stad in tussenpozen
voor hen, die slechts de droom verkiezen
tot nieuwe wegen, andere plichten
desnoods het schrijven, over verliezen
waar menigeen, hen op komt zoeken…
Alles overtreffende muze
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
545 Zag je wandelen in herfstbos
lentezon scheen door bomen
alles kleedde zich met kleurig mos
alleen omdat men jou zag komen.
Zag je door het witte veld
schoner dan reinste straling
en overal werd over je verteld,
“Jammer, ze heeft aan iedere man maling!”…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 kijk eens wat een lenteweertje
juicht de verpleegster
als ze de gordijnen opengooit
ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven…
ZO SIMPEL IS GELUK
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 geluk is simpel
het ligt in de
engelachtige puurheid
van vers gevallen sneeuw
in de kleuren en geuren van
planten en bloemen die opkomen
in de acrobatiek van de eekhoorns
tussen machtige eikenbomen
het ligt in de klanken
van de eerste vroege vogels
in de warmte van
de prille lentezon
vergeet de overdonderende kleuren
van de herfstbladeren…
poëtisch drijfzand
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
195 Juist op zo’n moment
wanneer die simpele penseelstreek
een verbijsterend schilderij wordt
de rauwe klei zich vormen laat
in hypersensitieve handen
tot een dieper verlangen
als klanken het oerritme overstijgen
het gezang de lentezon omlijst
een o zo fijne verschijning verdwijnt
en het hart niet meer stoppen kan
met bloeden en weer opbloeien…
De avondstraat
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
813 De kleine huisjes staan warm bijeengevleid
te blozen waar de late lentezon ze dichtdekt
met de ijle deken van de trage avond.
De mensen zitten buiten stil te praten
van de gewone dingen uit hun kleine wereld,
veel stilte tussenin.…