275 resultaten.
Mannetjesputter
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.385 De putter zat hoog in de linde
en zong zijn liedje met plezier.
Een kleurig bolletje en hier
kun je die overal nog vinden.
Ik floot terug in c-majoor;
zijn kleurig kopje draaide rond
tot hij mijn grote lichaam vond
maar toch ging hij er niet vandoor.…
zon
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.493 speelgoed
alles buiten de box
twee armpjes uitgestrekt
tien vingertjes gespreid
verwachting en herkenning
liefde warmte vrolijkheid
stralende oogjes soms vol tranen
de zonneschijn van een kind
dit zonnetje gaat vroeg onder
en zal weer vroeg opkomen
--------------------------------------------------
(dagje uit het leventje van linde…
Dat is die minne die ewelic minnet
poëzie
3.3 met 26 stemmen
8.570 Kind, de bloesem van linden
Die opengaat.
Wat schijnen jouw ogen
Zo groot, zo goud -?
Kind, dat doet dat hoge
Vergulde woud.
Wat is - zeg - dat verre
Zoete verdriet -?
Kind, vraag dat de sterren,
Vraag het mij niet!…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Wat is dat toch met die geur van de linde
die mij ieder jaar weer terugbrengt naar
de tijd toen ik klein was en onbezorgd.
Alsof ik iets gedronken heb wat ik niet
kan beschrijven: iets wat bedwelmt en verrukt,
dat euforisch stemt en diep opgeborgen
herinneringen doet ontwaken.…
DUITSLAND MIJN LIEVELINGSLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Wat rij ik graag Duitsland binnen
o.a. het land van mijn dromen
er zijn er dus meer
maar mijn Duitsland
met mijn lievelingstaal
met mijn Bach
zijn cantates, zijn passionen
met mijn Berlijn
haar ‘Unter den Linden’
en wat zien ze me graag
mij en mijn mede Nederlanders
Duitsers zijn dol op Hollanders
En dan verbeter ik ze natuurlijk:
“We…
AAN C.TER LINDEN (05)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 U zit mijns inziens teveel in uw hoofd
Meer is ondoenlijk zegt daarbij uw hart
Ja, ik weet alles van het nachtelijk zwart
Waar twijfel toeslaat en je wordt beroofd
Van liefde en vertrouwen in een Wezen
Dat voor ons mensen niet te vatten valt
Dat zwijgt en niet meer van de kansel bralt
Gestorven is en naar het schijnt verrezen
Natuurlijk…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
De zucht naar 't eindeloze
poëzie
3.7 met 3 stemmen
2.251 De stille nacht, het eenzaam uur,
Het suizlen door de linden;
Dan denk ik aan de dood en 't graf
En aan verloren vrinden.
Dan wordt de geest zo onrustvol,
En haakt naar 't onbekende,
Als ik in 's hemels sterrenveld
De wakende ogen wende.
Dan schijnt de wereld mij zo klein :
Mij lokt die hemelverte.
0 kon ik vliegen!…
heem
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
12.139 met blote handen
restaureer ik de oude foto van ons huis
en de kleur neemt toe
een veegje speeksel
verwijdert een vlek
kaal de linde,
bruin de beukenheg
geen dahlia’s meer
de rok van m’n zus bolt
en vader staat pal
aan de weg
ik strek m’n armen,
vogel met m’n mouwen
de dakpannen zijn te blauw
ingekleurd onder de grauwe lucht…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Eiland
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.157 Ik zie gevlochten takjes groeien
tot mand gevuld met verenpluis
de architecten zijn twee kauwen
die bezield een wiegje bouwen
in d’oude Linde voor mijn huis
Het tweetal is gezwind verloren
en treedt zich in het lieve lusten
tot de plicht die aan hun beidjes
gesteld wordt als er broze eitjes
in ’t warme liefdesnestje rusten…
't Neemt toe, men weet niet hoe
poëzie
3.3 met 30 stemmen
7.711 Laatst ging ik in de hof, daar schreef ik op een linde,
Ik sneed in een pompoen de naam van mijn beminde;
Het schrift was eerstmaal teer*, men zag daar anders niet
Als dat het groen gewas beschreidde mijn verdriet:
Maar als* ik naderhand hier weder kwam getreden,
Toen stond ’t uitgepuild* al wat ik had gesneden;
Dies* riep ik…
Heer van de herfst
netgedicht
2.5 met 77 stemmen
14.221 laat mij het lied
uit de lispel van de linde puren
nu de uren minder vurig zijn
van zonneschijn
laat mij de tover
uit het het rosse lover
van de hoven halen
nu de schalen overlopen
van karmijn
laat mij nieuwe noten kraken
grote herfsttapijten maken
vol van opensplijtend rijm voor u
want mijn hart bespeurt
de geur van uw beminnen…
Wat een vertoning
netgedicht
2.7 met 38 stemmen
2.435 Liefje midden op het Damrak
voor een massa in een linde
wippen we als hazenwinde
wij samen op een brede tak
Repetitie traag en half zacht
om die mensen te animeren
zal ik je kant en klaar garneren
met boter voor de Keizersgracht
Waar we bij eenden gesnater
vet gaan klikken boven water
tot ik jou drop in vies zwart nat
Om te kijken…
Dag oma!
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.692 Kon u uw eigen jas niet vinden
hebt u een andere uitgezocht
herkende u de halte bij de bocht
of telde u opnieuw de linden?…
Blijvend dromen
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
626 weer te dromen
dichtbij het licht
rond de oude linden
de tierige aarde vinden
zo nabij blozen
met de slingerrozen
rond de open poort
in het zomerhuis wonen
waar het zorgeloze kind
uit een bloeiend hart
liedjes schommelt
van fijnbesnaarde tonen
blijvend dromen
dichtbij het water
rond de kring van druppels
de spiegeling op het…
kuste je rode lippen fel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
1.374 stappen waren licht
heel doelgericht
ik danste tussen lach en ogen
kuste je rode lippen fel
we gingen door de hel van
ons erotische vermogens
je putte me niet uit
bracht steeds vers fruit
in eindeloze stromen
bleven we godzalig komen
jij was het sprookje uit
mijn meest intieme dromen
nog zijn mijn sporen
niet te vinden tussen
de linden…
wat je nodig hebt is moed
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
212 wat je nodig hebt is moed
de velden achter je te laten
voor wat zij zijn of worden
en zelfs die groene blaadjes
zullen heus wel verkleuren
zonder jouw betrokkenheid
de schoonheid van de linde
zal niet minder zijn dan
wanneer jij haar aanschouwt
tot je plotseling beseffen zou
dat bloemen jou niet zien
elk leven zonder jou kan
dat…
opschieten
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
534 na één nacht
pronken de jonge linden
vol lentegroen
om zich heen.
amper is het halfvasten
en het geel van de paasbloemen verdween.
half april
overal geuren de meiklokjes
en lokken bijen en mensen
in bosjes bijeen.
merels en meesjes azen hun jongen,
schapen lammeren aan de lopende band.…
Toegift?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
393 Stilheid die de dorst zal stillen
linde bloesem etst het leven
in een terugkerende odyssee op
de koele huid van een zwerfsteen
gegrift, alle ervaringen als gift met
pieken en dalen een evenwicht met licht
betaald, op dichters graf, waaruit
gedrevenheid ademt, als toegift .…
Klassefoto
gedicht
3.2 met 749 stemmen
91.526 de blonde Goudriaan vooraan,
de schele Kast, die jongen van Peen
ruggelings tegen het Periodiek Systeem,
de mooie zware Wieke van der Linden
naast de leraar die zij beminde,
de kleine Vink, de dorre Krol,
magere Kossen, Kooiman de hater,
Spoelstra de schaker, Johnnie de meid,
Rie die zo lachen kon, edoch later
nog zoveel heeft geschreid —…
Geheim
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.022 Ergens bedolven onder stof
van gestold verlangen
achter echo’s van psalmen en gezangen
in de laatste kelder van het hof
naast het hakhout uit oude linden
hoop ik het terug te vinden
Een eeuwige schemer pakt kil mijn hand
verpakt het pad in gedoofde kolen
en nauwelijks tastbaar ligt verscholen
het bruine sieraad uit het verre land
Ik breek…
Een dichter in Holland
gedicht
3.9 met 14 stemmen
8.070 En toch, hoe afgedwaald ook in dat land,
waarin de hele wereld is te vinden,
soms stuit ik op een smal en effen strand,
of op een stad met grachten en met linden,
of op een vaart met vissers langs de kant,
en dan ben ik, als ieder, mild vanbinnen.
---------------------------------------
uit: 'Tot zover voorlopig', 1959.…
Gelukstraat, Gent
gedicht
3.9 met 51 stemmen
40.041 Linden, kinderen in een onverstaanbaar
nieuwe taal, herkenning van een uitzicht
bij het raam; en binnen trekt het pleisterwerk
zijn eigen krijtkring in een oud lokaal.
De schim van lang verloren leven
kan iemand in de armen nemen,
maar niet het waaiend lichtland
in zijn hoofd.
O paradijselijk vergeten op gewone
dagen, zij geloofd.…
Stemming
poëzie
3.9 met 10 stemmen
4.074 Zijpelregen,
Zonder zegen,
Langs de wegen
Neergezegen,
Ruis in ’t harte
Van de zwarte
Linden langs de laan.
Regenvlegen
Die, als narren,
Komen sarren,
Ruist nu vege
In het lege
Van mijn hart,
Moederstille smart.
Filterregen, zijpel zacht
In mijn hart uw klamme klacht
Mei 1914…
Herfstliedje
poëzie
3.3 met 18 stemmen
5.157 De wind zit in de
Gele linde
Wat te vertellen, -
Kijk! die kastanje:
Daarvan kan je
De blâre' al tellen!
0! o! daar begint
Die woelige wind
Ze te vergaren - -
Goud! goud! is het ooft.
Over mijn hoofd
Rollen de blâren!
---------------------------
Eerste oogst (1912)…
Geestverschijning van de meikersenboom
gedicht
4.0 met 1 stemmen
5.668 Bij de geknotte linden is doorzichtig
-stralend met lichtrode vruchten, geel
en groen blad, sneeuw op zijn takken -
de meikersenboom verschenen, roomwit
bloesemend, takkenwringend spiegelend
door het raam in de koudblauwe tegels.
----------------------
uit: 'Tirade', 1994.…
Lichtschip
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
459 Er komen steeds meer kleuren in de vlag
tot het hele spectrum straalt als een zon
een baken
op de onrustige reis
Het is maar een vlag
geweldloze communicatie
in de wind
een zwijgende blik
De stok een toverstaf
een zieneres, baken
van geduld
uit goed hout gesneden
Eik en linde, vlier, vijg en kers
de bomen van Moeder Aarde
beuk en…
Dikke touwen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
301 Zijn adem gleed langs tafels en banken;
Erbarmde zich om zijn verslagen mond;
In gitzwart katoen liep hij in het rond,
Op weg naar de linde met haar ranken.
Zijn verlangen naar het eind mocht ik niet,
en de schoonheid die trouwde met zijn pak,
die als een van de eersten de dood zag.…
Vormloos denken
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
3.195 de sneeuwbes
trost nog parelwit
naast de linde
die mijn pad verkleurt
zo dwingend geurt
in stervend geel
naar bladgroen-dagen
mijn adem
wolkt nu dampend wit
in bittere kou
die 't denken kleurt
en zo gelaten speurt
naar grijs en grauw
uit vergeten dagen
de sneeuwbes
bruist zo parelwit
naast de slapers
die in 't fletse licht
van…