492 resultaten.
De macht van zachtheid
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Waterdruppels hollen rotsen uit.
Zonder liefde overleeft geen mens.
Zonder menselijkheid geen staat.
Zachtheid en geduld van engelen,
overwinnen politieke hardheid.
Liefde breekt de macht van haat.…
Ultra Mare
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.492 Hier is de wereld niets dan waaiend schuim,
De laatste rotsen zijn bedolven
Na de verwekking uit de golven,
Die breken, stuivend in het ruim.
Het laatste schip wordt weerloos voortgesmeten,
Het zwerk is ingezonken en asgrauw.
Zal ik nu eindelijk, vergaan, vergeten,
Verlost zijn van verlangen en berouw?…
veilig heenkomen
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
428 de golven kennen geen naam
onthouden en vergeten niets
dromen spoelen aan
al duizend jaar en nog langer
de ark der verworpenen
werpt zich op de rotsen
een reis die begon als
enkeling tussen ontelbaren
enkele maanden oud
en morgen weer…
Fluisterend naar de zee
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
558 Wit besneeuwde bergen, waar hij zijn oorsprong vond,
klaterend, vol van zacht kristal de rotsen rond,
vol van levenslust ruisend, dromend,
tot een machtige rivier samenkomend.
Vredig tot rustige stroom verheven,
dan weer briesend door dooi omgeven,
vloeit hij langs de oevers van het dal,
rotsen omhelzend, polijstend na hun val.…
Adieu
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
985 ik heb
met de dood geweend
zo zacht
dat zelfs geluid niet
meer bewoog
woorden
van maagden
een gelukkig kind
blootgefluisterd
in mijn handen
gedragen
langs rotsen
en de ruwe
noordrand
heb ik
het licht
gewogen van
een volle maan
na de vadermoord
in mijn vlees
onder lakens
en dekens van toen…
Oceaanblik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
707 Het diepe blauw
van de oceaan
toont een spiegeldroom
golven vemengen zich
met gevoel
zilt schuim
spuugt koppen
tegen hoge rotsen
een meeuw krijst
de verlate schreeuw
naar geborgen land
en ik begeef me
in de noorderwind
van duizend verlangende dagen…
Een golvende intimiteit
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
601 je bent gekust
door strand en land
met een golvende intimiteit
als rotsen jou
blokkeren ondergraaf je
hun granieten superioriteit
vloeit in eb en
vloedbeweging meegaand
naar een eindeloze openheid
waar water
mist en wolken elkaar
bevolken zonder onderscheid…
Water naar de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Een golf sterft,
wanneer die tegen rotsen,
te pletter slaat.
Water blijft eeuwig stromen.
Precies zo stromen mensen,
zoals rivieren stromen,
als stromend water naar de zee.…
Waterloop
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
225 Water klettert op de rotsen
van een omarming is geen sprake,
zachte rondingen ontbreken
niet haar vastgeraakte waarheid
van gebutste stenen die zich vlijen
om niets meer dan een verlangen
naar het bijzondere gevoel
van aanhoudende strelingen
terwijl omzwervingen voorbij gaan
blijven waterlopen stromen.…
Onredelijk?
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
865 Vlinders brengen geen
nacht door op de maan
teneinde het stof
voor hun vleugels
te vergaren
en zeesterren slapen niet
op de rotsen
van de Sierra Nevada.
Dit is precies
waarom men dichters
onredelijk noemt.…
Gedachtestroom
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
582 Als water in stromen
tussen oevers van beken
door vlakke velden
glijden gedachten
van dag tot dag
regelmatig en ritmisch
klateren als bergstromen
over rotsen in waterval
onstuimig bruisend
door diepe dalen
tot waar rust keren zal
naar vredig stromen.…
The Burren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 Zelfs God
heeft er een handje van
alles op één hoop te gooien
zei de priester tegen de kapelaan
het is een keiharde werkelijkheid mijn zoon
in al zijn wijsheid
heeft de Eeuwige
de engelen bevolen
het restant van alle
stenen en rotsen
in Ierland te strooien
geloof me maar kapelaan
zo is het echt gegaan…
Gedachtenstroom
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
463 Als water in stromen
tussen oevers van beken
door vlakke velden
glijden gedachten
van dag tot dag
regelmatig en ritmisch
klateren als bergstromen
over rotsen in waterval
onstuimig bruisend
door diepe dalen
tot waar rust keren zal
naar vredig stromen.…
Vlamden felle kleuren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
631 Jij groeide alleen op rotsen.
Men dacht dat je was uitgestorven.
Ik tekende jou vol in mijn gedachten.
Felle kleuren vlamden in mij.
Een kinderlijke blijdschap.
Een luxe glans, vandaar dat ik het niet aanraakte.
Maar toen de wind jou blies
had ik toch spijt.…
Monddood
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
430 Plotseling ontmoet
haar tong
scherpe ruwe puntige rotsen
in haar mond
geen afspraak gemaakt
zelf
leerde zij haar zwijgen
gevoelloosheid
verplaatsen
nietszeggend haar stilte
beschermen
tegen
het opnieuw verdwijnen
vasthoudende
zonderling deze ruimte
als open mond
ertussen
te voelen…
rocher ruiniformes
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
548 m'n verbeelding
gaat met mij op de loop
op het Plateau de Larzac
bij het gehucht Cantobre
zie ik een man
met een vaag gelaat
wang aan wang met een vrouw…
droom na droom
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.427 droom na droom
splijten de rotsen open
steken ravijnen scherper af
verstuivend gebied
getijde na getijde
onder de blauwe koepel
tekent helder een woestijn
terrassen van zand
resten van een tempel
in stralende verlatenheid
--------------------------------------
uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…
Kismet
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
766 dertig stokslagen geleden
bliksem
splijt olijfbomen
langs de rotsen naar beneden
waar klokslag twaalf
de stenen spreken
in klinkende taal
wordt het vonnis gespeld
de kring van toorn
ruikt bloed
binnen de kraal
in de naam van de vader en de zonen…
Zonder vruchten
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
496 voel hoe
warme wind
het leven doet exploderen
met snelgroei
zonder vruchten
onder wolkeloze luchten
in verschraling
door hete ademhaling die
verschroeiend langs rotsen tocht
het eens
zo vruchtbaar land is
uitgedroogd en weggewaaid
kaalslag heeft een prijs
vernietiging van leven
is ook voor ons einde reis…
Springen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
539 Haar ogen op een kloof gericht,
haar handen op de rotsen.
Ronddraaiend zand
dat wind en zon niet lijkt te vrezen.
Zo leest de schepper
tekens in het zand.
Met ingehouden adem
wacht de koning
op haar springen.
Als zij aan hem vraagt,
Of ze durft te springen.…
Nelson
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 Nelson, Nelson wat is de wereld mooi
En na al die jaren heb jij het mogen ervaren
De rotsen
De planten
De dieren
De mensen
Kleuren
van Zuid-Afrika en de hele aardkloot
en nu ben je dood
En wie heb je geholpen? Voor wie heb je het gedaan?
Tegen het geweld waar je ooit voor was?
Je stem als zoete honing voor militanten.…
onhaalbaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
467 wat kon ons gebeuren
ons huis was van staal
totdat we in een
hemeltergende explosie
van vuur in het
hiernamaals verdwenen
de Walkuren zij lieten
ons links liggen
hun zilverkleurige vleugels
schitterden vervaarlijk
het Walhalla: alleen weggelegd
voor de ware held
piepschuim-rotsen
lichtten dreigend op…
zag zee op rotsen breken
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.356 om te zeggen wat er speelt
de zon het strand de zee
ik neem hun woorden mee
als dadelijk de golven brullen
dan kijk ik terug
zal me met bruin omhullen
ja, ja mijn brede mooie rug
weeg woorden die gesproken zijn
in het kabbelen van de vloed
hun warmte deed me goed
in koude onderstromen
voelde ik de kiezels op het zand
zag zee op rotsen…
dan is er nog de nacht
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
721 ik laat achter
slechts een stilte van tijd
heel even
zal de zee zich openen
en uren dragen in donkere handen
geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond
of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet
het moment is kort
zo beiden
nooit meer geweest dan dit
ik voel wind tussen de rotsen
en dan niets meer
het maakt me niet bevreesd…
Geen grote daden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
474 Meegesleurd in een zee
van klinkend woord
door brandend deinende golven
langs klimmende rotsen
roeiend met korte riemen
geen angst kennend
zie ik geen spook
die langs mij komt
maar hoor slechts;
“Gooi je netten
aan loefzijde uit!”
en zie, het net staat op barsten.…
Strand van voorbije liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
532 Achtergelaten op
Het strand van
Voorbije liefde
Neem ik gretig
De zilte smaak
Van dit zeewater op -
Mijn lippen smaken
Zilt als ik mijn
Tong er langs beweeg
Zout, of zilt, is
Altijd nog beter
En veel minder diep
Dan de wrange smaak
Van onze vergane liefde
Die kansloos op
De rotsen liep…
Zoetgevooisd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
449 Met het water op
rotsen uiteen spat,
in een klaterfeest,
en het licht diffuus
in regenbogen breekt,
waarvan het rozig
groen toch wel
het allermooist.…
Wolkenzamelaar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
438 De wind, voortdurend onderweg
Komt even neergestreken
En spreidt een sluier
van woestijnzand
Uit de atmosfeer
Meegevoerd van tussen rotsen
Half geërodeerd
Wolkenzamelaar van fijnstof
Onder ozondeken
De tuin, door bij en wesp genaakt
Blijft nimmer meer dezelfde
Niets bestaat dat niet eerst
Door iets anders is geraakt…
Triomfboog
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
517 je lichtte op
in breekbaarheid
perspectiefte diep
in transparantie
lijnde sierlijk
in de onverwacht
extra vagante
strakte van de boog
die compact
was belast met
een voetstuk dat
op rotsen aardde
de eenvoud van
constructie heeft eeuwen
doorstaan is als triomfboog
de geschiedenis ingegaan
wil melker
24/05/2019
www.wilmelkerrafels.deds.nl…
De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking
netgedicht
4.9 met 17 stemmen
904 Rillend stroop ik
de doorweekte kleren
van mijn lijf,
ik kruip over glibberige rotsen
en hul me in de
duisternis van een grot.…