Alle inzendingen over rotsen

492 resultaten.

Sorteren op:

De macht van zachtheid

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Waterdruppels hollen rotsen uit. Zonder liefde overleeft geen mens. Zonder menselijkheid geen staat. Zachtheid en geduld van engelen, overwinnen politieke hardheid. Liefde breekt de macht van haat.…

Ultra Mare

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.492
Hier is de wereld niets dan waaiend schuim, De laatste rotsen zijn bedolven Na de verwekking uit de golven, Die breken, stuivend in het ruim. Het laatste schip wordt weerloos voortgesmeten, Het zwerk is ingezonken en asgrauw. Zal ik nu eindelijk, vergaan, vergeten, Verlost zijn van verlangen en berouw?…

veilig heenkomen

netgedicht
2.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 428
de golven kennen geen naam onthouden en vergeten niets dromen spoelen aan al duizend jaar en nog langer de ark der verworpenen werpt zich op de rotsen een reis die begon als enkeling tussen ontelbaren enkele maanden oud en morgen weer…
Iniduo3 maart 2023Lees meer >

Fluisterend naar de zee

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 558
Wit besneeuwde bergen, waar hij zijn oorsprong vond, klaterend, vol van zacht kristal de rotsen rond, vol van levenslust ruisend, dromend, tot een machtige rivier samenkomend. Vredig tot rustige stroom verheven, dan weer briesend door dooi omgeven, vloeit hij langs de oevers van het dal, rotsen omhelzend, polijstend na hun val.…
Jan A. Jansen21 februari 2009Lees meer >

Adieu

netgedicht
4.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 985
ik heb met de dood geweend zo zacht dat zelfs geluid niet meer bewoog woorden van maagden een gelukkig kind blootgefluisterd in mijn handen gedragen langs rotsen en de ruwe noordrand heb ik het licht gewogen van een volle maan na de vadermoord in mijn vlees onder lakens en dekens van toen…

Oceaanblik

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 707
Het diepe blauw van de oceaan toont een spiegeldroom golven vemengen zich met gevoel zilt schuim spuugt koppen tegen hoge rotsen een meeuw krijst de verlate schreeuw naar geborgen land en ik begeef me in de noorderwind van duizend verlangende dagen…
Almaresáre9 december 2006Lees meer >

Een golvende intimiteit

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 601
je bent gekust door strand en land met een golvende intimiteit als rotsen jou blokkeren ondergraaf je hun granieten superioriteit vloeit in eb en vloedbeweging meegaand naar een eindeloze openheid waar water mist en wolken elkaar bevolken zonder onderscheid…

Water naar de zee

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 433
Een golf sterft, wanneer die tegen rotsen, te pletter slaat. Water blijft eeuwig stromen. Precies zo stromen mensen, zoals rivieren stromen, als stromend water naar de zee.…

Waterloop

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 225
Water klettert op de rotsen van een omarming is geen sprake, zachte rondingen ontbreken niet haar vastgeraakte waarheid van gebutste stenen die zich vlijen om niets meer dan een verlangen naar het bijzondere gevoel van aanhoudende strelingen terwijl omzwervingen voorbij gaan blijven waterlopen stromen.…

Onredelijk?

netgedicht
4.7 met 19 stemmen aantal keer bekeken 865
Vlinders brengen geen nacht door op de maan teneinde het stof voor hun vleugels te vergaren en zeesterren slapen niet op de rotsen van de Sierra Nevada. Dit is precies waarom men dichters onredelijk noemt.…

Gedachtestroom

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
Als water in stromen tussen oevers van beken door vlakke velden glijden gedachten van dag tot dag regelmatig en ritmisch klateren als bergstromen over rotsen in waterval onstuimig bruisend door diepe dalen tot waar rust keren zal naar vredig stromen.…

The Burren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 606
Zelfs God heeft er een handje van alles op één hoop te gooien zei de priester tegen de kapelaan het is een keiharde werkelijkheid mijn zoon in al zijn wijsheid heeft de Eeuwige de engelen bevolen het restant van alle stenen en rotsen in Ierland te strooien geloof me maar kapelaan zo is het echt gegaan…

Gedachtenstroom

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 463
Als water in stromen tussen oevers van beken door vlakke velden glijden gedachten van dag tot dag regelmatig en ritmisch klateren als bergstromen over rotsen in waterval onstuimig bruisend door diepe dalen tot waar rust keren zal naar vredig stromen.…

Vlamden felle kleuren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 631
Jij groeide alleen op rotsen. Men dacht dat je was uitgestorven. Ik tekende jou vol in mijn gedachten. Felle kleuren vlamden in mij. Een kinderlijke blijdschap. Een luxe glans, vandaar dat ik het niet aanraakte. Maar toen de wind jou blies had ik toch spijt.…

Monddood

hartenkreet
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
Plotseling ontmoet haar tong scherpe ruwe puntige rotsen in haar mond geen afspraak gemaakt zelf leerde zij haar zwijgen gevoelloosheid verplaatsen nietszeggend haar stilte beschermen tegen het opnieuw verdwijnen vasthoudende zonderling deze ruimte als open mond ertussen te voelen…
Silann Nara14 januari 2026Lees meer >

rocher ruiniformes

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 548
m'n verbeelding gaat met mij op de loop op het Plateau de Larzac bij het gehucht Cantobre zie ik een man met een vaag gelaat wang aan wang met een vrouw…

droom na droom

gedicht
3.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 13.427
droom na droom splijten de rotsen open steken ravijnen scherper af verstuivend gebied getijde na getijde onder de blauwe koepel tekent helder een woestijn terrassen van zand resten van een tempel in stralende verlatenheid -------------------------------------- uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…

Kismet

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 766
dertig stokslagen geleden bliksem splijt olijfbomen langs de rotsen naar beneden waar klokslag twaalf de stenen spreken in klinkende taal wordt het vonnis gespeld de kring van toorn ruikt bloed binnen de kraal in de naam van de vader en de zonen…
Hanny13 juli 2010Lees meer >

Zonder vruchten

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 496
voel hoe warme wind het leven doet exploderen met snelgroei zonder vruchten onder wolkeloze luchten in verschraling door hete ademhaling die verschroeiend langs rotsen tocht het eens zo vruchtbaar land is uitgedroogd en weggewaaid kaalslag heeft een prijs vernietiging van leven is ook voor ons einde reis…

Springen

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
Haar ogen op een kloof gericht, haar handen op de rotsen. Ronddraaiend zand dat wind en zon niet lijkt te vrezen. Zo leest de schepper tekens in het zand. Met ingehouden adem wacht de koning op haar springen. Als zij aan hem vraagt, Of ze durft te springen.…

Nelson

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Nelson, Nelson wat is de wereld mooi En na al die jaren heb jij het mogen ervaren De rotsen De planten De dieren De mensen Kleuren van Zuid-Afrika en de hele aardkloot en nu ben je dood En wie heb je geholpen? Voor wie heb je het gedaan? Tegen het geweld waar je ooit voor was? Je stem als zoete honing voor militanten.…
P.J. Van Erff15 december 2013Lees meer >

onhaalbaar

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 467
wat kon ons gebeuren ons huis was van staal totdat we in een hemeltergende explosie van vuur in het hiernamaals verdwenen de Walkuren zij lieten ons links liggen hun zilverkleurige vleugels schitterden vervaarlijk het Walhalla: alleen weggelegd voor de ware held piepschuim-rotsen lichtten dreigend op…
J.Bakx8 december 2019Lees meer >

zag zee op rotsen breken

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.356
om te zeggen wat er speelt de zon het strand de zee ik neem hun woorden mee als dadelijk de golven brullen dan kijk ik terug zal me met bruin omhullen ja, ja mijn brede mooie rug weeg woorden die gesproken zijn in het kabbelen van de vloed hun warmte deed me goed in koude onderstromen voelde ik de kiezels op het zand zag zee op rotsen…

dan is er nog de nacht

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 721
ik laat achter slechts een stilte van tijd heel even zal de zee zich openen en uren dragen in donkere handen geen zoeken meer naar de dagen in mijn mond of naar de vreemde die ik nu en dan ontmoet het moment is kort zo beiden nooit meer geweest dan dit ik voel wind tussen de rotsen en dan niets meer het maakt me niet bevreesd…

Geen grote daden

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 474
Meegesleurd in een zee van klinkend woord door brandend deinende golven langs klimmende rotsen roeiend met korte riemen geen angst kennend zie ik geen spook die langs mij komt maar hoor slechts; “Gooi je netten aan loefzijde uit!” en zie, het net staat op barsten.…

Strand van voorbije liefde

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
Achtergelaten op Het strand van Voorbije liefde Neem ik gretig De zilte smaak Van dit zeewater op - Mijn lippen smaken Zilt als ik mijn Tong er langs beweeg Zout, of zilt, is Altijd nog beter En veel minder diep Dan de wrange smaak Van onze vergane liefde Die kansloos op De rotsen liep…

Zoetgevooisd

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 449
Met het water op rotsen uiteen spat, in een klaterfeest, en het licht diffuus in regenbogen breekt, waarvan het rozig groen toch wel het allermooist.…
Marije Geerts26 februari 2016Lees meer >

Wolkenzamelaar

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 438
De wind, voortdurend onderweg Komt even neergestreken En spreidt een sluier van woestijnzand Uit de atmosfeer Meegevoerd van tussen rotsen Half geërodeerd Wolkenzamelaar van fijnstof Onder ozondeken De tuin, door bij en wesp genaakt Blijft nimmer meer dezelfde Niets bestaat dat niet eerst Door iets anders is geraakt…

Triomfboog

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 517
je lichtte op in breekbaarheid perspectiefte diep in transparantie lijnde sierlijk in de onverwacht extra vagante strakte van de boog die compact was belast met een voetstuk dat op rotsen aardde de eenvoud van constructie heeft eeuwen doorstaan is als triomfboog de geschiedenis ingegaan wil melker 24/05/2019 www.wilmelkerrafels.deds.nl…

De Engelse Sonnetten, 4. De eerste ontwaking

netgedicht
4.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 904
Rillend stroop ik de doorweekte kleren van mijn lijf, ik kruip over glibberige rotsen en hul me in de duisternis van een grot.…