248 resultaten.
Dankbaarheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 toch is dit niet het einde van het verhaal
want straks komt lente weer opnieuw
met bloesems die de takken sieren.
Waarom toch kunnen we
niet elk seizoen gaan vieren
want steeds er is een reden
voor veel dankbaarheid,
al zien we ook niet elke dag
de blauwe luchten
en houden we het liever
bij wat diepe zuchten.…
Veeg herinnering bijeen
netgedicht
3.2 met 32 stemmen
4.623 zoveel ballen
zijn er al gevallen
in het tuigen van de boom
weer een droom
in duigen de kinderhand
van toen is nu een oom
raap altijd de scherven
in drukte van belang
veeg herinnering bijeen
en weet hun glans zal
volgend jaar niet erven
maar ik laat ze nooit alleen
zo sier ik mijn boom
met schijnbaar leegte
aan de winterharde…
Pen op papier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
574 Een pen kan op papier
begrijpend zijn,
naar de waarheid zoeken,
kan ook met zeer veel sier
verwarring scheppen
of zelfs vervloeken.
Ze kan soms helpen
leegten te vullen.
Mededelingen te doen
De waarheid verhullen.
Ze kan zelfs verzachten,
de waarheid ontkrachten.…
Klaaglied om Felix
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.859 Vanmiddag stierf mijn kat
Zij was wat oud en ziek en moe
Zes levens resten haar
De muizen maken grote sier
En ook de vogels fluiten veel te vrolijk
Zelfs de hond van de buren
houdt even op met blaffen
Ik zal haar "koppen" missen
Het schuren van haar pluimenstaart
Haar teiltje blijft nu onberoerd
Geen melk meer en geen brokken
Ik word…
Rustplaats
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
1.667 Bloemen sieren deze trieste plek,
waar tijd lijkt stil te staan,
en treuren schijnbaar in stilte,
om het leven, waar kruisen aan herinneren.…
en een lange herfst vruchtte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
834 ik heb de
dagkalender weggegooid
weken waren al verscheurd
wat in maanden was gebeurd
leeft als herinnering
is opgetekend
in een rol behang
van meterslang met
warme kleuren die
nu mijn kamer sieren
dit jaar was veel te vieren
lente groende in verbloemen
zomer bundigde zich uit
en een lange herfst vruchtte
tot ver in de wintertijd…
Een laatste afscheidsgroet
netgedicht
4.0 met 33 stemmen
7.613 bloemen sieren je houten kist
de kleur past ongenoemd bij jou
zacht speelt klassieke muziek
en ik hoor, je neuriet mee
het besef dat het goed is zo
wordt in mooie woorden geschetst
waarna de laatste melodie begint
een enkele traan valt gelaten
even strelen handen zacht
over het hout dat je omhult
een nieuw begin, voor ons een einde
dit…
Yper
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
823 Gebroken
geknakt
regenererend
des leven
lijdzaam
overleden
Doods
toekomstloos
brutaal
door eigen hand
aangerand
Fragmenten
rond
gesmeten
sieren
ondergekregen
nooit
wederkerenden
De nacht slaakt
verdwaalde schoten
verschillend de
tussen
liggende tijden
De wacht schrikt op
bezweet
bleek
trekkend
Mijn god
het gaat…
testamentgevoel
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.406 blijven
verwijlen in ieder hoofd
dat hij zo graag heeft bemind
ook al is hij verder gegaan
naar de andere zijde
geen onderwerp laat hij gaan
hij vertelt over alles wel iets
wat het hem heeft gedaan
of zelfs helemaal niets
daarover beslist het uur
dat het zijn pad heeft gekruist
hij ontkent daarbij alles
wat zijn eenvoud maar kan sieren…
Wandelmeditatie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 Ze sieren, kleuren de stenen,
vullen het vlakke met diepte.
Vrij fladdert
een vlinder erdoor.
Het riet, dat groeit en dat groeit,
wuift wild en het ruist
tussen vogelgetjilp en gefluit.
De wind waait door
m’n haar.
‘k Hoor mijn adem,
zie mijn stappen in dit spel,
dat nooit stilstaat,
dat alsmaar bewegen
en elkaar aanraken laat.…
Eeden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
497 Liefste laat me naast je zitten
op de milde oktoberbank
je handen zoeken, je vingertoppen
rakend met de hartslag van
ons verbond omsloten
Je oogt naar rustige einder
je glimlacht met je wangen
je lippen wil ik sieren
met het tederst woord
langs je ranke hals toegefluisterd
liefde
kan deze stonde beklijven
vrij van leugen en belang…
Langs de afgrond van de werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Every night, party night
Glitteren neonletters die
Jouw derderangs nachtclub
Avond aan avond sieren
In de hoop dat er nog een paar losers
Zo gek zijn af te komen op je
Goedkope vermaak, gelardeerd met
Verlepte snollen die in een vorig leven
Ooit knappe mokkels zijn geweest -
En jij zelf, in afwachting van deurwaarders
Die jouw armetierige…
Louis wordt wakker!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 God van Nederland was
dacht ik puur vooruit
en verving de hele achterhoede
door Depay Wijnaldum Lens
Huntelaar en Kuyt
Met het volste vertrouwen
in De God van Australië
die de Aussies modelleerde
naar de emoe en de kangoeroe
voor grote sprongen voorwaarts
zonder behoorlijke achteruit
Vooruit als basis gaat men trots op
deze dieren sieren…
Diamanten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 met gevoel
om een hartvol roest
Schitterende herinneringen
De kleur van jouw ogen
Die eerste keer, verdwaald
in elkaar, samen
de weg aan het vinden
Alles waar jij goed in bent
dat je toch los moet laten
Cadeaus zonder pretentie
hand in hand gegeven
voor het hotel, in vallend blad
Wolkjes ademen zonder tekst
Sneeuwvlokken sieren…
Kracht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
560 Mijn heldere krachtige geest
temde het innerlijke beest
en heerst nu als majesteit;
sterke, strak gespannen spieren
die mijn nobel lichaam sieren
vieren mijn vitaliteit.
Kracht om stevig in het leven te staan,
kracht om helemaal los te gaan.…
Landrottenleed
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.773 Je ziet ze overal, het is een rage
Van druipkaars, windlicht tot aan zeepbanket
Bij Zeeman, Blokker in de etalage
Een ieder lijkt met het bacil besmet
Wat eens begon als aardige collage
Als sier, voor bij je thuis, op het toilet
Lijkt nu wel rijp voor sexshop-entourage
Zie het daar staan! Mal torenkabinet!
Nee! Nee!…
als het doorzicht kwijnt
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.071 spanen hangen langs de boot
een stroom drijft me voort
ik weet niet naar waar
van het vreemde hier
in het uiteinde van
een afgehakte loot
naar het onbekende daar
ik heb weet van de verlamde passie
de opgesloten sier
alsof een eeuwigdurend zielenstaar
mij voortduwt in het zand van de woestijn,
wellicht een onvermijdelijk levensgebaar…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 Hier is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met…
Lentekriebels in Zuid-Frankrijk.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
762 Gele en roze bloesems sieren reeds
straten, parken en pleinen.
Geur van de lente hangt in de lucht,
terwijl de zon alweer dagelijks
zijn warme stralen laat schijnen.…
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 Enkele honderden struikelstenen sieren
sommige Amsterdamse straten. Stappen in
duizendtal gaan er dagelijks overheen
zonder emotioneel probleem. Stappers die
haastig hun zolen aan hen slijten;
onbekend met het oorlogsleed dat zij in
namen symboliseren in steen.…
Ochtendgloren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Een sluierdeken verbergt de opkomende zon
met uitrustende koeien die het nevel sieren
als bergtoppen over het weiland.
Kijkend naar de horizon ontwaakt het leven
door paarden die in silhouet grazen
met een groet van een hardloper als passant.…
Tevredenheid in contradictie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Ontevreden zijn om zaken,
die ons leven nog niet sieren
in het dagelijks bestaan.
Die de spanning bij ons opvoeren;
en ons klachten geven over wat
nastrevenswaardig leek;
maar uiteindelijk over minder
waarden bleek te gaan.
Ons leven is zoveel leuker
als het zich nuanceren kan
met de goede waarden van de dag.…
kokmeeuw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
538 krijsend
alsof hij zeggen wil
vanmorgen nog toch
vloog daar mijn lief
onder haar chocoladen kop
boven rood haar poten
vonkte wit als pas gepoetst
zilverend het verenkleed
dat naar voedsel vissend
in de zilte vismarkt dook
als een vlokje sneeuw
door zonnestraal verdreven
schoot lomp een botterik
met lood uit zijn geweer
niet mijn sier…
de kou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
693 Kabouters, trollen, elfen en dieren
kunnen volgende zomer
opnieuw mijn tuin sieren.…
Kerst
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.174 Fonkelende lichtjes sieren de donkere stad
Kerststemming her en der
Kerst komt er zo weer aan.
Velen nog naastig op zoek naar dat allerlaatste geschenk…
Winkels overladen met een mensenmassa…
In al deze drukte vergeten we
waarom het bij Kerst eigenlijk gaat.
De komst van Jezus
Die verlossing wil brengen
Voor iedereen van ons.…
Zwaard-lelies
poëzie
2.9 met 7 stemmen
1.297 Zij pronken en stralen en strekken
Hun vuur-prachtig rood;
Zij staan voor de ramen te gloeden
Als van kardinalen de hoeden,
Van machtigen, groot;
En staan in de hoeken te vlammen
Als pluimen in hellem-kammen
En vanen in oorlogs-nood;
En schaatren diep en schreeuwen
De kreet stil die ging door de eeuwen
Om Vrijheid en brood;
En sieren…
Om jouw lover van sterrennevels
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
654 toverogen
Weg van kermende hartenpijn
in nieuwe jaarringen
Gelijk zeven sloten
de tijd verdichten
in kruisende hemelbogen
Waan me ver
over de rivier van het sonore
en geef het gezicht
aan mijn lief
die de schoonste droom
verwaait in mijn verlangende schoot
als de zwellende wind
heimwee snoeit
van geknotte kruinen
Dan sier…
GOEDE BEDELING
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 rijkelijk gedrenkt wordt
door kleine rivieren
als de Reuss en de Neckar
wilden deze stromen méér zijn
wellicht al het water
van de Rijn vervoeren
dan
schiepen ze gevaarlijke moerassen
armoede om hen heen
spoelden zichzelf
naar hun ondergang
moge tevreden bescheidenheid
voor altijd beide levengevers
van welvarend dal
en grazige helling sieren…
Verdwaald
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
542 als verrassing voor m'n gade
voor de sier in huis
De hommel
aarzelde niet
betrad gepast de kelken
Ik opende de deur
daarmee de brede weg
naar vrijheid, buiten.…
Einde van het pad
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
435 En recht lopen paden naar de horizon
Die het veld verdelen in vieren
Terzijde de namen in strak gelid
Zwijgend en toch veelzeggend
Wijzend naar het eind van het pad
Waar straks ook ons kleurige bogen sieren.…