155 resultaten.
De dauwoedemen leven
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 het strakke blauw van de hemel
trekt sporen over het vlakke land
de dauwoedemen ademen
hun vrijheid om tenslotte
te verdwijnen in het niets
ik ken geen bergen die hoger zijn
luchtkastanjes nog niet gerijpt
in hun stekelige huis vallen te vroeg
blijven ongeraapt kleven
en leiden de herfst
naar weer een ongerept seizoen
het…
Sugar baby
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
3.037 Nu is het uit, met haar plaats ingenomen
door een op decorum staande vorstin
die mij stekelig niet meer laat wegkomen.
Wat het was? Liefde, verstand, levenszin,
maar wilder had ik het niet kunnen dromen:
Insuline als nieuwste hartsvriendin.…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om de stekels…
Eigen zwaartekracht
hartenkreet
2.1 met 9 stemmen
1.934 Zij had haar liefde
keurig aangeharkt
hartstocht op de paden
onmin in de schaduw
jaloezie binnen de perken
Maar het miste perspectief
geen verdiepte dieptes
met verzwolgen gevolgen
De rozen bloeiden
zo vroeg dit jaar
zij keek met handen
maar een doorn drong
stekelig in haar vinger
witte rozen rood
Zij keek naar het pluisje
het…
Weer was ik veel te hard voor jou...
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.830 Weer was ik veel te hard voor jou,
te stekelig mijn woorden
alsof ik niet begrijpen wou
wat we ooit samen hoorden.
Wat we ooit samen hoorden
en richting gaf aan onze ziel;
ik hoop dat het niet stoorde
dat ik zomaar hier binnenviel,
dat ik zomaar hier binnenviel
en jouw verdriet vergrootte...…
LEVEN BIJ VERGAAN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 De egel ligt stil;
zoekend loopt een doodgraver
tussen zijn stekels.
Op gevallen loof
bloeien bosjes levend groen:
jonge brandnetels.
Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe boom?…
geklommen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
819 het stof
en zijn griploze handen klommen
achter de trekhaak van de ogen
de grijze rotstanden grijnsden
reeds vele krijgsgevangenen
van de strijd met zijn huid bloot
ook de winden lachten neerwaarts
en met schmink van geld
toverend gemaakte ogen
lachten vanuit een glazen paleis
met ouderlijke fundamenten
toen in zijn stekelig…
Rode bessen
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
512 nog groent
de herfst in
krachtig blad
en rode bessen
omgeven met
prikkels en stekel
wordt leven
maandenlang bewaard
wij winterslapen
niet maar vieren
onze feesten vol
verwachting en hoop
met sneeuw en
ijskoude regens
blijft ons binnen
veel ellende bespaard
toch houdt
de pandemie mensen
kort omdat bij iedereen
er aan de…
Kleine lieve levenslijnen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
549 jij die altijd voor alles
en iedereen moeiteloos
overeind was gebleven
je ogen in tegenlicht
ietwat geloken misten
net dat alerte stukje ik
alsof zij wisten dat
de kleine lieve levenslijnen
zich hadden verdiept
in een plotseling verdriet
dat de tijd niet meer trotseerde
maar zich nu voluit manifesteerde
samen hebben wij alle stekels…
Mijn winkel vol venijn
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
909 ik ben er niet
kan even niemand velen
duik in mijn winkel
vol venijn dat delen
wil ik niet in pijn
ogen haken stekels
weer ordenen in vakjes
en ook de slakjes die ik
veel te vaak op woorden leg
verpak ik nu in zakjes
berg ze in de kluis
ik wil een schoner huis
natuurlijk is venijn
te koop maar voor ik
naar de klanten loop
is er…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
Roos
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
679 Net zo stekelig en pijnlijk
als een distel, zeer waarschijnlijk.
Maar een roos is mooier,
denk je bij jezelf.
Dan maar wat hinder.
Maar hoe zit het met de distel?
Die heeft weer…
een prachtige vlinder.
Onze schepper vond het niet moeilijk,
Hij schiep ze allebei.
Want schoonheid is vergankelijk.…
Ongerijmd vogeltje
gedicht
4.8 met 4 stemmen
1.764 Gek
die gele stekels waar de veren zijn mislukt.
De bek snakt nog. Hij lijkt verwonderd
dat een zo dun vlies de zon bedekt.
Elke dag verwondt ons, alleen de laatste doodt.
--------------------------------------------------
uit: het raadsel van de anderen (2026)…
een grijze oase
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
739 als de woestijn alleen de hitte verdraagt
van dorheid en struiken met stekels
kan ik nog zo hard worden uitgedaagd
en roepen uit een nabije verte
ik zou geen enkele voet kunnen verzetten
of woorden vormen tot vruchtbaar zaad
jouw zinderend zwart zal het beletten
in de schaduw van een grijze oase speel ik
een lied op de gitaar zonder snaren…
Wat gij niet wilt
netgedicht
5.0 met 293 stemmen
897 jij kon niemand
tegen de haren instrijken
het voelde altijd
als een verrijken van
de persoonlijke kant
waar stekeligheden
opdoken kon jij hun
scherpe kanten benoemen
kregen zij na verloop van
tijd het patina van zoenen
jij maakte geen
onderscheid in mannelijke
en vrouwelijke zijden
door die te benadrukken
raakte je hen beiden…
Bloesem
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
998 Een keur van honingzoekers aan zich bindt
Die hogelijk haar zoete nectar roemen
De meidoorn heeft dit jaar haar bloei verzwegen
En 't bijenvolk heeft haar dus niet gemoeid
Omdat haar bloesemkleed is uitgeroeid
Door snijdend koude wind en kille regen
Toch biedt zij na dit ongewoon molest
Beschutting aan voor nog te vormen leven
Haar stekelige…
Ik zoek dus ik besta
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
538 Je weet niet precies wat je zoekt
maar weet dat je iets kwijt bent
en dat je daarom nu verstrikt zit
in dit doolhof van gedachten
met de brede stekelige heggen
waar je soms overheen kunt kijken
maar niet over heen kunt stappen
zonder voortdurende pijn
heel hard roept hij –stop-
maar je kunt een rijdende trein
niet zo maar stilzetten
tenzij…
ik distel je met handen
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
876 ik heb altijd de kant gezocht om
de mooiste bloemen te ontlopen
groeide met hun bloeien op
al heb ik ze nooit willen kopen
ik zocht prikkers
vreemde vogels aan de rand
hun onkruid tierde welig, ze
staken me hun stekels in de hand
ik heb de steen geraapt
die jouw eeuwen lag te baren
generaties zijn voorbij gegaan
omdat ze je niet konden…
gewogen en geteld
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
502 Onder het gewicht van wolken
tussen hoge distels en scherpe stekels
de graftombe van gebroken kalksteen
in jaren van slaap en stilte
geen berichten van de dichter.…
storing
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
1.569 penseel
Hoor je de
muziek in mijn
woorden
of zijn het voor
jou valse
accoorden
Ben ik een roepende
in de woestijn in
jouw hoofd
en raken mijn woorden
kant nog wal
Zie je mijn verdriet
als ik merk dat
mijn woorden
niet landen
in jouw hart
Bedoeld als blaadjes
aan een orchidee
prachtig en teer
ontvang jij ze
als stekels…
Puntig?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
486 Stekelige roos, eenling in een
perk van een kostelijke kracht
in al z’n magnifieke kleuren
geeft het geheel z'n macht.
Maar deze ene roos verheerlijk
zich innerlijke roem en straalt
een daadkracht uit en blijft zo
waar zij uiteindelijk voor koos.…
Het stuift...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Het stuift…
In mijn hoofd stuit het verstand op de greppel die ik als kind groef
tussen stekelige kruisbessenstruiken en margrieten in,
en waar een kruis een graf benoemt
en nog een steen met eeuwige letters
aan die kant waar de bloemen zijn.…
Koos verkeerde luchten
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
672 een vallend blad
zijn tijd gehad
bijeengeveegd met velen
jij zag dat mijn kleur
anders was mijn vorm
meer kartels had
ik heb mijn stekels opgezet
toen ik begon te krimpen
het jonge had ik eerder afgelegd
groeide langzaam en
ben lang heel groen gebleven
volwassen word ik nooit
koos verkeerde luchten
zag herfst voor winter aan
verwisselde…
gebroken val
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
922 boven de de boomgrens
onder de azuren nok
ligt de kroon te lonken
ik ben gewapend met ijsbijl en zuurstoffles
licht speelt met kristal
op een gekreukte kegel van rots
een baken van trots
ik kruipklim op stalen stekels
tegen een graat op
over de wervels van de berg
met blauwe lippen
op bevrozen tenen
een gordel aan de heup
schroef…
Blindelings ?
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
593 Zomaar een morgen als alle
andere in het vrome licht,
aandoenlijk zonder stekeligheid
van de nacht en nevel, waarin de
dagen hun bitsheid hebben afgelegd
en het duister zichzelf met zwart
fluweel heeft gedrapeerd, waarin
een minstreel zijn fluisterwoorden
onbelemmerd uit zijn hart en luit
laat stromen en in alle toonaarden,
na jaren…
nog wil ik schrijven
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
522 zoals de hemel zielen verzamelt
aai ik doornen tot kleine
stekeligheden, voor wie me kent
was mijn schrijven de inhalatie
het vermogen dat nu
onbekend mijn krachten remt
het toetsen van mijn vaardigheden
is als smog aanwezig in de
latente geest die alle scherpte
heeft verbannen in de schranderheid
zoals het eens was geweest
moge ik…
Schaatspraat
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
517 Een oproerkraaier, zegt waar
het op staat
In Fries doordrenkte, stekelige zinnen
Strak afgemeten, houdt geen woorden binnen
Maar flapt ze er heel onwelluidend uit
Was het Henk Gemser niet
die zei - heel wijs -
Je schaatst pas door te praten
met het ijs?…
Tobler ohne
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
594 Een driehoekje van niks, zo'n Tobler ohne
Ik voeg hierbij een stekelig addendum:
Straks missen wij opnieuw
een Alpenpiek
Steun dus Confédération Helvétique
Als het ter stembus gaat,
per referendum
Voor het behoud der Jungfrau
van Cailler
Pralines met gestoofde Gotthardpeer
En de Mont Blanc op chocola
van Lindt
De tong proeft…
De tweespalt perceptie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 je lach is primair
eerlijk en open maar
eindigt soms klein met
een niet transparante keuze
tussen puritein en licht venijn
daar waar
mogelijkheden verwaaien
en rechtuit fabuleuze
draaien neemt kent plezier
de geheimzinnige weg van
wel geweten maar niet gezegd
of waar obstakels
en stekels wegen markeren
die in eenmalig proberen…
GIF BRENGT HEIL
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
13 Op een helling
van het Andesgebergte
klautert een stoere man
moeizaam naar boven
stapt een keer mis glijdt uit
rolt snel neer langs ruwe stenen
ziet om zich heen
leegte vol dreiging en spot
bij het gewaagde spel
dat zijn leven uitdaagde
terstond wil eisen
opeens
ligt hij stil overal pijn
stekels prikken genadeloos
de grote cactus…