540 resultaten.
Herfst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 Boven het steekspel van hun blikken
toonden de kruinen van de bomen stervend steeds weer
nieuwe kleuren zonder naam
een milde wind trok bij hun eerste stemverheffing
ruisend nog wat verder aan
-het was herfst
op het scherpst van de snede.…
halve woorden
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
388 kon ik ze maar vertalen
de halve woorden
in slaap gemompeld
van lispelend gras
halve woorden
van de stervende soldaat
de oude vrouw
de ruisende bladeren
de stilte van de nacht
kon ik ze maar vertalen
de halve woorden
in slaap gemompeld…
lege kamers
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.476 lege kamers
scheefgezakt
tegen de ogen
van de nacht
stilte en
een geschuif
van voeten
over haar graf
sterf met de stervenden
draai de doden
tot ze opspringen
en dat kale pad
waarheen het ook leidt
met raven
zullen begroeten
je doorkraste de ramen…
Nepeta
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
115 staande in de ontvankelijkheid van licht
gelegen aan veredeld water
aan voorgedrukt evenwicht ontsnapt
geruisloos geruimd
kwetsbaar als kattenkruid
wentelend in wanorde
zie deksel voor houdbaarheid
buiten ademt een horde
-met stervend geluid…
zalm
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.094 zijn stervende moeder
legde hem als eitje
tussen de omspoelde kiezelstenen
zijn stervende vader
wolkte leven in hem
in een ultieme stoot
hij had geluk, als eerste
voelde hij zich als een vis
in het sneller stromende water
daarna ging het stroomafwaarts
bergafwaarts, velen
volgden hem naar de haaien
hij had geluk, keerde
als eerste…
Warmte
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
824 Warme zomer
Gloeiend zand
Helmgras waait
Zeegolven stromen
Warme zomer
Verfrissend water
Bladeren van schaduw
In brandende zon
Warme zomer
Avondzon gloeit
Nachtelijke verkoeling
In stervende zon…
Deze bloem voor jou
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
1.058 Ik kus
het lieflijk oranje
van de bloem
die stervend in mijn vingers ligt
'voor jou mam'
zegt mijn kind
mijn jongenskind
'ik plukte deze bloem voor jou'
blauwe ogen kijken
mij stralend aan
'omdat ik je zo lief vindt'
ik laat een traantje gaan…
Wolkenafscheid
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
1.035 Je nam het wolkenafscheid tot je
een laatste kus, een warme wang
voor het innemende dodenlied
tranen die je in mijn denken achterliet
op de ladder, samen ooit beklommen
herkende je bloemen, niet de vaas
op weg naar zoete dromen
was je me zelfs stervend de baas.…
LAAT ZE MAAR ZWAMMEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
446 ze zeggen zoveel
kondigen met hun bestaan
het einde van een seizoen aan
geven de herfst vrij baan
bekleden al wat stervende is
met kleurig fluweel
laat dat wat ons verlaat
nog eenmaal vlammen
voordat ook hun tijd vergaat
laat de paddenstoelen maar zwammen…
Kwetsbaar evenwicht
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
231 veredeld water
ontsnapt geruisloos
aan Pandora's
kwetsbaar evenwicht
vanonder het
voorgedrukte deksel
ademt het kattenkruid
en wentelt zich
onhoudbaar stervend
in ongelegen wanorde
buiten elke
ontvankelijkheid
van ruimte tijd
geluid en licht…
Herfstblad
hartenkreet
5.0 met 23 stemmen
815 Vol leven; toch stervend of dood.
Niemand zou geloven dat
Jij een regenboog bent in dit licht.
Eerst bruin met geel, nu bruin en rood.
Langzaam legt de wind je neer
Naast mijn voeten op de stoep.…
Verloren
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.016 Verdoken gangen
Leiden
Naar
Geheime kamers
Treuren
Om
Een
Verwonderd hart
Gevangen dromen
Breken
In
Rustende geheimen
Tranen
Door
Een
Wenend hart
Verloren vluchten
Drijven
Langs
Aangespoelde jaren
Verscholen
In
Een
Stervend hart…
Gedachten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.423 Langzaam vervagen met passeren der dagen
stervenden in de dorre woestijn van tijd
begraven onder het stof der eeuwigheid.…
en hoe je mij verwart
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.232 mij bonst het hart
dat ik jou stervend ben
wijl ik probeer te zien
de schuchtere kus
schuw op mijn wang
het hunkeren van
een ongedanste verte.…
Geheimen
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
739 Ze keek nog eenmaal om
tussen het riet
de eerste lentebloemen
te ver stond ik
om haar dromen te zien
verwaaide gedachten
stervend in de wind.
Ze ving het licht
zo ik niet eerder zag
we liepen verder
en het leven sprak uit onze ogen.…
Ruimte emigranten
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
675 Met vleugels van licht
zeilend op sterrenwind
navigeren op hemellicht
laverend scheren langs
sterren en planeten, bij
Centauri Alfa overstag
laatste blik op thuis het
stervende zonnestelsel
aarde verzinkt in de zon
die z’n kinderen opvreet…
Gebogen violet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
543 Verbonden met de stervende,
Zijn kind, Zijn ervende,
neemt Hij de adem die Hij gaf
en leidt vanuit de Hoge
naar 't licht van Zonnebogen.…
Liedje
poëzie
3.4 met 19 stemmen
3.649 Ik strekte de dorstige lippen uit
Naar de klanken, die stervend vergaan,
Naar de golvende stromen van jubelende klank,
Naar de zoete weemoedige liefdezang.
O! dat ik de weelde drinken kon
Der klanken, die stervend vergaan!…
Hermelijnwit
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
919 waar de aronskelk
dauwdruppels vangt
spiegelt een hermelijn
onschuldig wit
als schaduwspel
van zijn sluipende moord
in het levensvocht
van de ochtendzon
dan hoort dit leven
een kilte lied
de stervende schreeuw
die stilte wordt
en dauwdruppels vangen
de ochtendzon
als de aronskelk
zich vult met bloed…
Amersfoort
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
2.221 Een kleine
Noordse Stern
poogt wiekend
los te komen
van het asfalt
waar hij
stervend ligt
de kleine jongen
hem over `t angstig
kopje strijkend
kan de aanval
ternauwernood
ontwijken
ons vertelde
deze vogel
tussen jou
en mij is het
op sterven na
voorbij…
Agnostisch
netgedicht
4.5 met 18 stemmen
917 Stervende goden
laten hun tempels achter
zoals schaaldieren hun huis.
In oerwouden en woestijnen,
op rotsige hellingen
en onder het oppervlak van elke zee;
al duizenden jaren
verbrokkelen zuilen.
Geen vesting
kan ons beschermen
tegen het verdriet dat we voelen
in het aangezicht van tijd…
Gezicht zonder ogen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 hij gaf een hand
lachte en keek
met gezicht zonder ogen
sprak een stortvloed
van woorden uit
een oceaan zonder water
gebaarde naar aarde
en de stervende zon
met mimiek zonder licht
samen zijn we gaan lopen
dwars op de wind
hij blijft spoorloos mijn kind…
Een vlucht naar de stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
642 langzaam drijft muziek
mij naar de ijlte
met hoge tonen
om daar in de rust
van een op een
tot mezelf te komen
geen drukte meer
door melodieën
koren en orkesten
het drukdoenerige
mijden dat de leegte
in het leven wil bestrijden
een vlucht naar de stilte
van de laatste toon die
stervend een eigen hemel kloont…
Strand
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
453 Staand op het zand van
een eenzaam ver strand
zoek ik vergeefs naar de bron
en die stip aan de horizon
waarop ik kan navigeren
om op het punt te arriveren
vanwaar ik ooit ben vertrokken
maar ik zie slechts in schittering
de dag mij bloedend verlokken
langzaam stervend in loutering…
Woordwaarde
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
1.313 Kunnen ze nog horen
deze letters van ademhaling
boven het vingerlicht gekras
van bevende vingers
stervende ogen
op het laatste woord?
Kunnen ze nog wijzen
op de schoonheid van de draad
ragfijne kabels doorweven
van leven?
Om te luisteren
met het hart in de hand
en de lippen onbewogen
naar het zachte zingen van de taal.…
Sterftevrees
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.471 Stervend blik je
vergeefs omhoog:
de val is reeds
je verplettering.…
VIOOL
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.204 ingeslapen muzieknoot
blaast nieuw leven in
waardoor zich een
vloeiende melodie ontbloot
instrument al eeuwenoud
bespeelt zijn magische snaren
adembenemend door
al zijn eenvoud
naderend slotstuk
heftige klanken snijden
door mijn ziel
doet deze stervende muzieknoot
weer leven…
In de wolken 2
gedicht
3.3 met 14 stemmen
8.862 Maar vertrouwd met de worg der stervenden
ben ik niet anders dan uw geest
op zoek naar een zwermrijper andere
als de leegte wordt gewijd.
Zo word ik uw drijfanker,
neemt gij de dood niet meer.
------------------------------------------
uit: 'De sprekende gelijkenis', 1979.…
Danser
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
527 Gekruiste armen
Je staat in het licht
Je opent je ogen
En je zwicht
Telkens weer
Voor mij
Wiegende heupen
Je kijkt me aan
Ik verdrink in jou
De stervende zwaan
Neem me mee op je rug
Laat me zweven
in de vleugels
van je tijd
En hou me vast
Als ik weg moet gaan…
Dienaar van Licht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 er was eens een engel
geboren zonder vleugels
naar verre sterren vliegen
kon zij niet
een stervende vlinder
schonk haar er twee
zij glansden parelmoer
op de rug van haar hoeder
glimlachend verhief zich de engel
handen gevouwen rond een tere ziel
bracht de vlinder thuis
naar de hof van Eden…