146 resultaten.
Bij 't venster
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.945 Het windje, zoel van bloemengeuren, streek
Mij langs de warme wangen, zwaar en loom,
De bijen gonsden om de lindeboom,
Vlak bij mijn open venster, en ik keek
Doelloos naar buiten, waar ik bij de heg
Aan de andere zijde van de eikenlaan,
Je moeder langzaam langs haar bloemen gaan,
En toeven zag en uitzien langs de weg.…
treurwilg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
571 je was een treurwilg aan de waterkant
waar kroos
en weemoed langs je wortels dreven
ik zat te wachten op een steen
wat verder
en zag de stroming langs je deinen
de kano's vaarden steeds aan je voorbij
of bleven slechts heel even aan je oever toeven.…
Pasen steeds mee?
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
485 Een ei, groen als jong, ontwakend grasland,
waarop een klein gouden kruis vredig blinkt,
door dichte, milde zonnestralen omrand,
toeve doorgaans, terwijl het zwijgend klinkt,
in elke ziel, gewijd aan onze Heiland,
die lijden, gepaard met zegen, bezingt.…
Wijk C
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Na de arbeid was het gezellig sfeervol toeven
bij het café van Dikke Dries in de Waterstraat
op de hoek; of één van die andere bruine kroegen,
een welkom thuis voor de koopman na een jaarmarkt,
of iedere andere Utrechter na een stedelijk bezoek.…
NACHTELIJK ZUYLEN
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
574 Een kleine luister naar de bestemming
voor elke sterveling: de ontmoeting
met God, bij Hem te toeven zonder tijd.…
Berg en Dal, Rijk van Go(e)d
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
607 dat lied
Maar bezoek dat gebied
In het Rijk van Nijmegen
Ligt een stukje rijk van God
Het is niet alleen goed
Het is meesterlijk goed
Ik was er met man en hond
In Fletcher Hotel Erica geslapen
En heel veel gelopen, geklommen, gedaald en stil gestaan
Genietend van uitzichten, ‘doorzichten’, vergezichten
Waar we heerlijk konden toeven…
De Lente
poëzie
3.8 met 45 stemmen
8.727 wat scheen uw toeven lang! -- is 't niet mijn leven
dat door uw donzen adem wordt gewekt?
Eens zult ge niet meer keeren, als ge trekt,
des weerziens zaligheid mij niet meer geven
en grimmig grijnst dan d'eindelooze nacht.…
De polder waar ik geboren ben
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
487 sloten en door heggen
ingelijst door muziek van vogels die daar leggen
langs de randen door silhouet van bos opgefleurd
bijna nergens was rust zo heerlijk te vinden
ideaal daar die ruimte van ’t polders land
natuur nog beheerst door boerenverstand
daar zwierf ik dagen door ’t veld met m’n vrinden
slechts zelden ziet men mij daar nog toeven…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Soms mag het druk beramende heden
zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom,
is dan toeven onder een pruimenboom
vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden.
Binnen de wortels huist het verleden,
verschijnt telkens als een springbron van stoom:
door het lover ruist een natte luchtstroom,
herinnert aan eens genoten, geleden...…
VERBOUWING
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Door het statige Antwerpen verspreid,
toeven schilderij en beeld in kerk of kluis,
vinden weer de weg naar hun hersteld tehuis.
Verjongde muren omhelzen elke tijd
der wonderwerken, begeleiden altijd
oud én pas levend kunstklankengeruis.…
MIDDENSTATIE
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Samen klinken reizen en toeven vreedzaam.
Geschiedenis, voortgang: beide tonen vlijt.
Antwerpens spoor geniet de wijdste faam.…
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 noem mijn naam nog eenmaal moeder
ik ga weer heen
zie je ogen
die reeds in andere werelden toeven
3.30 u.…
Een herschepping
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 daarna het zacht
gevoelig rood
de ruimte laat
om zich daar na
fantastisch gaaf
te etaleren dat
het resultaat een
herschepping naar
volmaakt gaat sauveren
ogen kijken
donkerder en
intenser in hun
vele schakeringen
wenkbrauwen volgen
de natuurlijk welving
lippen zijn uitnodigend
gevormde raakvlakken
waar het fantastisch
toeven…
Oktober
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.576 Laten wij nog eenmaal proeven
van dit herfstig tafereel
straks komt lange winter toeven
koude sneeuw wordt dan ons deel.
In de herfst van onze levens
strelen wij de late zon
wij genieten nog slechts even
op een bankje in 't gazon.…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
878 Het is er heel goed toeven
in dat dorpje ver van hier
de mensen doen rustig aan en hoeven
niet zo nodig drukte en vertier.
Ze voelen zich met elkaar verbonden
in vrijheid weliswaar
een hechte gemeenschap, en zij stonden
waar nodig voor een ieder klaar.…
Ene wolk
poëzie
2.2 met 6 stemmen
1.761 Uit lichtblauwe ogen straalt een groet,
Die noopt tot toeven onder 't lover,
En als met onweerstaanbre tover
Stroomt zachte ontroering door 't gemoed.
Eén woord, waar schuchter 't hart in fluistert,
Eén handdruk, die men nooit vergeet,
De Liefde ontwaakt, voordat zij 't weet,
En dan - een wolk, die 't al verduistert.
1882…
HOEVE BIJ HET BOS
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
694 Op dik stalstro toeven honkvaste kloeken,
krijgen van hun rappe kuikens trippeldrang.
Gepiep, gekakel: één verkenningszang:
"Hoenders, leven zien. Heel het erf doorzoeken!"
Donzen en veren speurders bezoeken
tuin, dan ruim land, voelen uitdagende dwang
te spelen naast een boslucht zuigende koewang.…
Eendenkooi
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.462 Goed toeven moest het zijn waar alles werkte,
een voorbestemd, aanlokkelijk, zalig oord;
extatisch, dringend roepen van de soort-
genoten beloofde voedsel, onbeperkte
vrede en verrukt verkeer.…
LANDDUINENZIEL
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 donkergroen
strooien voldaan gevoel
over het geribbelde veld
wijzen steeds tevreden
naar de verandergrage lucht
daarnaast geeft het felle geel
of ongeschonden blank
van zandheuvelhellingen
drang om verder te zwerven
tegelijk blijven zoeken
tussen al die kriebelstruikjes
de omgeving schept behoefte
aan eindeloos ronddolen
én voortdurend toeven…
een beschilderde droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
742 ja, het is daar goed toeven
onder de oude eikenboom…
tolerant op voorwaarde
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
620 je zou denken die vis
in de maresingel van de sleutelstad
bij de uitlaat van de gasfabriek
waar het water warm uitstroomt
en het aangenaam toeven is
heeft zijn langste tijd gehad
steltloper streed aldaar op leven en dood
met vinnige opponent onvast tussen kaken
die terugbeet om die visvreter te kraken
met meer grip naarmate de tijd voortvlood…
BREDASE BOMENTAAL
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 De hoge blanke toren
van de ruimdenkende Grote Kerk
ziet met voldoening neer
op die brede levendige Markt
en oude straten daaromheen
waar mensen gezellig samenzitten
onder zoele platanen
wier luchtige onbekende spraak
de geest der Middellandse zeekust
naar deze stad roept om er te toeven
vol bezadigd rijk gemoed
de zachtgroene top
met…
On the beach
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
587 Met een kopje koffie in de hand,
want 't is goed toeven achter glas.
Dus gij Nederlanders: Ontwaakt,
de winter is ten einde gelopen.
Ga zonnen, indien mogelijk naakt,
of ga de nieuwste badmode kopen.…
Dorstig weertje
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 De man had dorst, daarbij een droge keel
dus streek ter lessing neer op een terras
beschaduwd door het groene boomstruweel
waar ’t met het warme weer goed toeven was.
~Eén pils, dan is mijn strot weer als fluweel~.
’t Bleek niet genoeg, er volgde nog een glas.…
Ik zie in mijn verbeelding de konijnen
poëzie
2.7 met 3 stemmen
799 Ge zijt heel anders dan uw neef, de haas,
Want vreedzaam kunt gij toeven in een kooi,
Daar zijt ge veilig, wordt ge vet, gij dwaas,
En valt ge niet des jagers strik ten prooi.
Doch liever zie ik u in een warande,
Omheind gebied, en waar ge holen graaft,
Daar zijn ge saam met duiven en fazanten,
In de Natuur, die allen voedt en laaft.…
BUITENLUST
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 (1962 - 2012)
Vrije adem van vroeger boerenleven
waait al een halve eeuw over de grond,
waar heerlijk toeven bij rustige stond
samen gaat met luisterrijk beleven.
Hier mogen mensen zich overgeven
aan kampeervreugd, eenvoudig en gezond.
Blije stemmen, gejoel klinken in het rond,
door wild woud en dierenrijk omgeven.…
Grondig bezinnen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
495 ik ben me grondig aan het bezinnen
laat m’n hoofd zakken tot op de grond
onder het maaiveld is het veilig toeven
ik val niet in slaap, want buiten de molens
maal ook ik, daal ik af in de krochten van mijn ziel
om vooral respect te houden met andersdenkenden…
ONWEERGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 genoegzaam huiverend te kijken
naar de oudste feestverlichting
slaande toonkunst en 't siervuurwerk
tussen mensen en Hemelingen
laten oplichtend concert klinken
bij opgewekt vallende regen
vertellen alle stervelingen
dat meegaan aan Gods sterke hand
onder geneugten en gevaren
tijdens het leven op aarde
een kortstondig voorspel is
van het toeven…
De wandelaar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
228 Daar was de ziel van méns, maar niet van God los,
geborgen in een monastieke schulp.
’t Gefluister won aan kracht vol zinnebeeld:
“’t Is hier dat men kan toeven in het zijn,
’t is hier dat strenge pijn uw smarten heelt,
’t is hier, dat zalig leven, puur en rein.”
“Ach wind, gij fluistert slechts van schone schijn?…
Als heersende vrouw
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 ik reik je met liefde dit speciale tapijt
jij vlijt je neer op het paradijs van weleer
samen ontvluchten we de groene oase
het brandend zand van de woestijn zal
ons met zijn thermiek naar de hemel dragen
onder ons bergen en de oude stad
waar het eonen geleden goed toeven was
beelden met mannen op de achtergrond
vrouwen met scherpe neuzen…