Alle inzendingen over verdreven

269 resultaten.

Sorteren op:

Zichzelf ontmoet zichzelf

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 651
Terugblik op een tijd geleden In een kwetsbaar wankel heden Verledens zijn verdreven Functies uit functies ontheven Vanaf gisteren is het mooi geweest Viering van een levensfeest Een scherpe blik, een gulle lach Vanaf morgen is er weer een dag!…

Ontvreemd

netgedicht
4.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 398
Je hebt de woorden uit mijn mond gestolen in mijn hart de zinnen uitgerookt verdreven uit de zinloze gedachten Het is niet zo gek dat je achterblijft in mijn verlangen tot waar de echo woorden draagt Hoe bouw ik een nieuwe taal als jij het alfabet hebt meegenomen?…

Definitief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.247
Zo vele keren in mijn leven heb ik steeds gezwaaid naar jou omdat ik zeker weten zou dat jij voor eeuwig werd verdreven telkens weer als je beloofde dat mijn verdriet niet nodig was de angst van mijn gezicht aflas dat iemand jou van mij beroofde doofde ik mijn weemoedzang en volgde stil de weg met jou de lasten dragend, vol van trouw…

Begin van wereldvrede

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Gedoken bij de ingang zat je daar ontheemd je ogen schichtig bang je was anders en vreemd van grote schoonheid waren je amandelogen gevuld met droefheid vroegen ze mededogen verdreven uit je warme land verstootte men jou ook hier sta je ook nu aan de kant voel je je als opgejaagd dier kom geef mij je hand en daarmee je vertrouwen…

De geleefde dag

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 648
mijn hand raakt het kozijn terwijl ik het ijzer beroer duw buiten weg, weg van mij die bedompte lucht van een gesloten cel waarmee ik avondrood voer het is hopen op koelte wanneer de dag is verdreven en de stilte haar diepte zoekt het geruis in mijn lijf neemt tijd om te zweven.…

Drijvende wolken

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 529
nog steeds in de nacht ook al is het dag gaan dreunende tonen door de zware lucht of maakt een snijdende flits telkens weer in het heden gewag van de dode tucht ook zijn er zielen, vele miljoenen in getal, die lijden in de gedachten van hen die overleven de oude vijand is verdreven doch in een andere gedaante hebben we nooit echt…

uit het hoofd

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 482
verstilde liefde lichamelijk stopteken verkramptheid verstilt verdraaide liefde liefdestralen naar buiten waar draait het echt om verdreven liefde de kernwaarde als drijfveer waar drijft het naar toe verbonden liefde de basis om te geven puur verbondenheid verdwenen liefde verloren door hoofdzaken verlangen naar rust verdwaalde…

Eerlijkheid duurt het langst

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.750
De nacht dat jij mij verliet kroop de maan bij mij in bed hij gaf licht aan mijn verdriet maar heeft mijn ziel gevangen gezet Die nacht versteende mijn leven de tijd lette niet meer op mij alle waarheden werden verdreven in mijn hart volgde een steekpartij Heel langzaam zal de pijn slijten en heelt de diepe wond van angst ik drijf verder…

Thans

netgedicht
3.8 met 18 stemmen aantal keer bekeken 825
heden nog aan gister zo komt het dat ik thans een herinnering draag waarop ik teer; een dunne laag zo licht als een veer maar wel met een gouden rand; handjes vol geluk wil voor even gedragen worden in geborgen gedachten die zichzelf zalig aaneenrijgen en niet op uitstel willen wachten immers vaak als de naderende nacht verdreven…

Zachte zijde

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
strelen heur haren aanvoelend als van zijde haar borsten bewegen in zacht zuchten die meer dan schoonheid schenken en niet in afstand vluchten terwijl de huid als pril gras schemert in een open weide ogen als zwarte kralen bespelen in andante het ritme van het hart verborgen achter voile mij zoekend als vragende verwante in verdreven…

De pen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Verdriet en pijn worden verdreven. Zoekend reis ik door mijn geest, vind dan lang vergeten herinneringen van een leven vol geluk. En ik schrijf: “Deze dag kan niet meer stuk.”…
Antje11 juni 2016Lees meer >

Land van mijn dromen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Ik voel opa’s ziel in mij krimpen van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…
Zywa1 juni 2018Lees meer >

Het verdwenen pad

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 451
zelden hoor ik nog de fluitende wind vocalen ontbreken als bladeren zijn verdreven dan gieren hoge tonen langs sprieterige takken alsof het bos zijn man zijn heeft laten zakken het donker passionele is alweer van even geleden in zomerse overvloed brachten bladeren hun groet nu schraalt schichtig wat omzichtig door…
wil melker25 november 2019Lees meer >

Wie ben ik geweest

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 439
Wie ben ik geweest toen natuur werd vernietigd bossen gekapt voor productie dieren door honger verdreven de hele wereld in onrust gevangen in vreemd verlangen wie was ik in werkelijkheid toen mensen elkaar te lijf gingen niet uit liefde of vrede wie was ik in hemelsnaam toen jij de hand sloeg aan jezelf niet langer door kom met…

paniek

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 417
kloppen zoekt in de doolhof waar angst geen uitweg kent de moesson zich laat gelden op delen van het lichaam die je bijeen houden, verstikking in beleving en geen stem die je tot een zuchtje wind kan temmen minuten raken uren waar kwartieren vluchtig in seconden verdwijnen, schreeuwen tot de klok van alle onwerkelijkheden wordt verdreven…
elze3 februari 2023Lees meer >

Molens

netgedicht
4.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 992
Verdreven warmte door kille kieren Waar klam en vocht deed zegevieren Kraken in nachtelijke symfonie Molens Draaien stenen verkrampte nieren Verhulde pijn ontbering reeds gewoon Noeste arbeid beloond met karig loon Beeldend het landschap tot op heden Door miljoenen bezocht en betreden Zo het ware en altijd het heeft behoord Draaien zij…

Wie is nou de Terrorist ?

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 807
waar angst de bommen gooit en haat met liefde wordt vergeleken, straten afgezet omdat de postbode was verstrooid Waar hoofddoek en tulband naar het oosten al knielend wijst, is het onze lach, die naar hen grijnst Wie wijst nu stil naar de juiste terrorist, ik noem een Blair een Bush , maar ook die Arabist; en zelfs als nu, Saddam is verdreven…
elze31 juli 2005Lees meer >

Voor Annick (vermoord teruggevonden)

netgedicht
4.4 met 38 stemmen aantal keer bekeken 1.973
Als 't roze morgenlicht een lieve dag aankondigt maar plotseling door zwarte luchten wordt verdreven, zo werd een veelbelovend leven in één klap afgebroken. Geen afscheidswoord werd nog gesproken. We vinden hier geen zin, geen troostend woord en toch draait veel op deze dwaze wereld voort.…

Zoon van Icarus

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 799
Wat is de wereld toch licht als het donker is verdreven langzaam de trap bestijgend die de aarde beneden laat de zongele hemel naderbij fel knipperend in de ogen Alleen is daar helaas nu echt de laatste tree de keuze is afdalen of toch verder Aarzelend wacht hij de komst van de avond van de nacht tot de eerste langs zal komen Springend…
geeraardt17 januari 2017Lees meer >

Land van mijn dromen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 165
Ik voel opa/s ziel in mij samentrekken van verlangen naar grond, geen akkers maar eigen graslanden Niet langer verdreven worden door de boerenzonen met hun honden, muizen en wantsen in de bedden voor hun zieken en hun zere rug van het ploegen en het planten wieden, oogsten en malen van het graan Ik ben verder gegaan…
Zywa4 augustus 2026Lees meer >

Cirkel van Geluk

hartenkreet
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.093
voor heel even, De sleur wordt door het lot verleid, En blijft aan dit moment kleven, Het lot gaat verder zonder spijt, En losgekoppeld zweven, Een Cirkel van Geluk is bevrijd, En raakt van de grond verheven, Elke ziel die door de tijd, In voorzienigheid is verweven, Richt de blik omhoog en raakt verblijdt, Elke twijfel wordt verdreven…

In de liefde verraden

hartenkreet
3.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.342
Een liefdeloze blik In haar roodgekleurde ogen De trilling in haar stem Haar hoofd verslagen gebogen Het leven heeft zijn nut verloren Nooit meer in haar leven Zal zij iemand bekoren De liefde in haar is eeuwig verdreven Een stenen muur om haar gebroken hart Door geen mens te doorbreken Geen wezen op deze aarde Zal haar hart nog doen…
robert25 januari 2004Lees meer >

Schrift

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 909
Maar een tijd terug Had ik dat alles opgegeven, Met de muur tegen de rug, Door de tijd verdreven, Het papier bleef leeg, En dat was precies hoe ik me voelde, De inkt kwam niet verder dan een vage veeg, Ik wist niet meer wat ik bedoelde, Maar nu heb ik hier toch weer een vol blad, En het voelt goed, Ik weet niet eens meer waar ik mee zat…

bij het breken van de bast

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 831
basten van bomen het gewin van hart en zin vloeken op wat wij minnen het zwerven diep van binnen voor wat het vluchtend licht zo raakt stellen wij ons onsterfelijk op alsof naaktheid nooit heeft gestaakt langs smalle wegen in galop welk uur is het dat wij vrezen als sluimerend de dageraad ontwaakt zijn het de schimmen, uit onszelf verdreven…

Onbewoonbaar verklaard

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 538
Noodzakelijk onderhoud Wegens permanent Tijdgebrek niet Uitgevoerd Overal kieren en Spleten, planken Die het begeven, Dak dat lekt - Wilde er nog Wel in wonen, Maar zag op een Morgen een wit bord Met zwarte letters Op mijn gevel aangebracht Mijn lichaam was Onbewoonbaar verklaard - Stante pede werd ik Van mijzelf verdreven…

kokmeeuw

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 538
hoog de hemel kijkend staat hij op een paal krietend krijsend alsof hij zeggen wil vanmorgen nog toch vloog daar mijn lief onder haar chocoladen kop boven rood haar poten vonkte wit als pas gepoetst zilverend het verenkleed dat naar voedsel vissend in de zilte vismarkt dook als een vlokje sneeuw door zonnestraal verdreven schoot…

Paradijs van wapens en geweld

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Een vrouw met een geweer Verdreven.…
Zywa8 maart 2023Lees meer >

Ergo Conclusio

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 14
Moet constant levend in vrees en beven Van de rivier de Jordaan tot aan de zee Een hele volksstam worden verdreven Als makke lammeren weer gedwee? Worden we door oogkleppen verblindt Is er in de Schrift geen voortschrijdend inzicht Te vinden dat hen beiden verbindt Tot broederschap in plaats van dit Godsgericht?…
Henk Jonker4 november 2026Lees meer >

armenslaap

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.213
je duffelde mij onbewust weer warmpjes in medeleven, het slapende niet verdreven. in je omarmende armen zweefde ik weg als herboren.…
David Troch30 september 2003Lees meer >