Alle inzendingen over verstilling

294 resultaten.

Sorteren op:

Winter 2

gedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 7.735
langzaam glijden hier de uren in een bestaan waarin het spreken al bijna onmogelijk het lachen ongehoord is het zwijgen een ziekte een bestaan waarin de nachten wakend worden doorgebracht wachtend op wat niet komt dromend van rumoerige trottoirs en teder geruzie onder de bruggen langzaam sneeuwt de voortuin vol en een vreemd…

rust uiten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.059
Flink aan de weg timmerende de afgelopen tijd Laat ik nu even verstek gaan loop de kantjes er af Wisselende van klinkende materiaal akkoorden Naar slechts een zandloper die geruisloos wandelt Het is het nu moment waarop tikken verstompt Stilte zijn aandacht krijgt waar de natuur zijn rust uit…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Voor de laatste keer loop ik het bos in. De zon schijnt, de vogels zingen. Het gevoel bespringt me, ik geef me over. Ik ben zó ontzettend blij. Blij met de bomen in het bos. Blij met de geplette egel op het pad. Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin en mezelf nog één wandeling alleen gunde. Ik kan het schreeuwen van de daken, alsof…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >

De volheid van stilte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Verdwaald in golven Geen geluid waar te nemen Alleen verstilling. Wanneer in de vroege morgenschemering mijn aandacht wordt getrokken door een sluier van verstilling in dichtheid en uitgestrektheid van waar de vage contouren van sil- houetten opdoemen terwijl gezichten en portretten lijken omhoog te zweven.…
CB12 december 2021Lees meer >

verstilde tranen

hartenkreet
2.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.108
het zijn de tranen die verstillen in de echo van jouw zin die een dak van wanhoop maakte met een eindeloos begin hoe kan ik jou ooit zeggen dat mijn liefde in jou bloeit dat het voelbaar door blijft stromen en verloren weder vloeit geen woord zal jou nu raken geen zin zal blijvend zijn slechts de echo zal nog resten als een steeds hernieuwde…
John Kroos4 september 2009Lees meer >

Van hart tot hart

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 813
Als mijn woorden jou verstillen je raken diep van binnen in zinnen die beroeren met gevoelens heel intens Als ik je even vasthoud met een pakkende emotie in een innige omhelzing dan voel jij mijn stille wens Als mijn bedoeling overkomt in klare taal die niet verward dan vind jij in mijn zwarte inkt dat ik schrijf van hart tot hart…

Droom over drie wijzen

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 455
Wanneer christenen verstillen, zoals boeddhisten dat verstaan. Ja dan, pas dan bestaat er een kans, dat de drie wijzen weer verschijnen. Ja, dan komen ze ons eensgezind vertellen, de grote liefdesprofeten en de verlichte Boeddha, dat de mensheid hen niet heeft begrepen. Ja dan, komt er een einde aan de misleiding.…

Dat ik

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.087
Dat ik dat mag allemaal die warmte, dat lijf, mijn lijf het water, eten alle functies liggen, slapen lopen, dansen dat ik uniek als elke bloem dat ik muziek kan horen mocht geboren baren kijken naar mijn willen me en de ander kan verstillen dat ik mag geven ja mag leven en nog zoveel meer dat ik daag'lijks leer…
Ralameimaar16 februari 2018Lees meer >

Elders hier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 499
Storende geluiden verstillen, in onze spontaan verstilde tuin. Wat is het toch rustig hier. Wij zijn met thuisvakantie, wanneer gelukzoekers, elders zijn.…

Kruisende handen

hartenkreet
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.160
Ik zal naar je luisteren Wanneer je tot een zwijgen groeit Ik zal naar je vliegen Wanneer je tot een stilstand komt Ik zal aan je denken Wanneer je gedachten verstillen Ik zal uit je ontstaan Wanneer je de eenzaamheid bemint Maar nooit zal ik aarzelen Wanneer jij twijfelt Aan onze kruisende handen Ik zal naast je blijven liggen…

Zonsondergang

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 571
De natuur verstillend, verkillend, ons deert het niet. Ik wil met jou een bloeiende tuin en in elk kwadrant leven voedend, zo tevree verwerven. In het vuur van hartstocht gewrocht zing ik mijn lied. Ik wil met jou de laatste keer de zon in zee zien zakken.…

Verstilde wereld

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 727
Mijn lange stille laan, een sneeuwverlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bonsent bloed wat door het hart van de aarde gonst, wat mij uit de verdoving wekt, zijn zintuigen gericht, op een voortschrijdende…
pama23 december 2009Lees meer >

Ook niet veel

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 872
Gelaten de woorden volgen die gedachten kunnen zijn maar alleen het wachten verstillen. Omdat ik niet meer ben dan de troostrijke schaduw die niet zal vergaan. Of de stem die sprekend de kou van het ontwaken in elk verhaal van gisteren laat terugkeren.…
proficiens1 november 2010Lees meer >

Einde

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.268
Toen hij zei dat hij niets meer wilde En het avondland dichterbij kwam Het geroezemoes om hem heen verstomde Door bijna niets omringd De verstilling, het zwakke licht Nader tot hem kwam Ging de herinnering met hem op stap Een reis langs Memory Lane Het ontluiken van de liefde, de schoonheid en de troost Verschrikkingen, ontluistering, uiteindelijk…
Ralph Nawijn19 december 2011Lees meer >

A tot D is CB

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 582
een ruimte die mij niet aankijkt waar stilte ondersteunend blijft muren adem dragen van anderen de tijd die niets van mij verlangt ik voel hoe ik hier mag rusten als een vorm van aandacht licht door hoge ramen valt stil ligt op steen en hout ik hoef niet meer te worden dan wanneer ik uiteindelijk opsta de ruimte in verstilling verlaat…
Stoker10 januari 2026Lees meer >

Ten onder

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 329
Het gebulder overstemt Mijn nog onuitgesproken woorden, Verstillend zonder klank. De wind verwaait al mijn gedachten, De zon verschroeit mijn zijn, Ik ga aan mijn Sehnsucht ten onder.…
Joris Olivier18 februari 2026Lees meer >

Zonder aftiteling

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 490
Het sneeuwt over de kristalen herten aan het ijsmoeras, wat maant tot stilte, bewegingen verstillen in kilte, warme harten ademen alert op elk gebaar en blaast kapok uit neus en ogen, kool van transparante inkt maar even zichtbaar, onhoorbaar in de slag van snelle vleugels afgeworpen, verdwijnen schaduwen op het parelscherm van de avondwind…
pama12 januari 2010Lees meer >

Hemelvaartsdag

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 636
Een vrije dag een glimlach in de agenda diepere betekenis verloren vrije dagen geboren Als kind wist ik van varen op de wolken een geest die brandend in mensen hun passie zou vertolken Zonder passie als drijfveer Blijft een onvervuld verlangen Knagend, meer, steeds meer verstillen onze innerlijke zangen Het zonlicht zal over de dagen…

Verstilde wereld

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 614
Een lange stille laan, een sneeuw verlichte weg de bomen, de oud geworden dromen, het water, bevroren rimpels verstillen tijd, ingeblazen door de wind, nergens enig geluid, het is een wondere wereld die me omsluit, het bruisend bloed dat het hart van de aarde omsluit en wat uit mijn verdoving wekt, de zintuigen gescherpt op de…
Pama18 december 2018Lees meer >

tijdsintensiteitspectrum

netgedicht
1.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 458
het is nooit mijn bedoeling geweest noch zal zijn de lezer te behagen een klein plezier te doen een verstilling in de verdrukking der dagen door een vertraging in de tijd aan te leggen tussen zinnen laag voor laag de werkelijkheid indringend een ademzachte fluistering lang stil te laten staan om exact dat op die fractie van die ene…
R.E.N.S.12 december 2025Lees meer >

over de schutting

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 142
stuitert over de schutting zeggen ze hier dus ook dat van mijn gedachten terwijl ik alleen maar muren zie en gesloten zaken Het bestaan berust buiten die muren ontdek ik hier misschien wel op een vergissing omdat je altijd zelf leven moet met beperkte keuzes Dit wachten verlangt weinig van mensen dat voel je hier aan de pijnlijke verstilling…
S. Struyke6 augustus 2026Lees meer >

Overpeinzingen

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 20
Herfstblad dwarrelt neer bank bewaart diepe stilte mos ademt het licht De lucht van vandaag vraagt weinig van je stem, alleen dat je kijkt naar wat traag voorbijgaat en de stilte toelaat in de kieren van de dag vóór de avond haar zachte grenzen trekt. Soms weegt de wereld zwaar op open zintuigen, soms glijdt ze ongemerkt langs de schouders…
CB6 november 2026Lees meer >

Schemerrood

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 14
Zachte schemering streelt de kwetsbare klaproos en grijze wolken De klaproos staat langs het pad waar stof en stilte elkaar ontmoeten. Haar rode bloem vangt het eerste zonlicht als een herinnering aan hoe mooi iets broos kan zijn. Tussen het hoge gras beweegt ze mee met elk zuchtje wind dat voorbijtrekt. Haar dunne stengel buigt zonder…
CB6 november 2026Lees meer >

Dichtbij

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 42
Kom, blijf nog even aan het water, waar het licht de bomen raakt. Ik schuif wat dichter naar je toe, je hand ligt open in de mijne. De wolken drijven langs hun spiegel, een gouden rimpel breekt het blauw. Je wijst me waar de nevel opstijgt; ik kijk, en kijk dan weer naar jou. Er zit een blaadje op je schouder. Ik neem het weg, je buigt…

Zonsondergang

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 60
De dag legt zacht zijn kleuren neer, het licht omarmt de wolken nog één keer. De stad wordt stil, de hemel gloeit, alsof er goud door alle uren vloeit. Wat zwaar was, mag nu lichter zijn, de avond draagt de laatste zonneschijn. En in de warmte van dit stille uur blijft liefde branden als een zacht vuur.…

De zoektocht

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3
Wereld raast verder mijn ziel, dwalend en zoekend licht gloort diep in mij De wereld raast in felle kleuren voorbij, terwijl de ziel in stilte blijft zoeken naar een verre glimp van vrede, verborgen achter de alledaagse ruis. Elke indruk raakt vandaag net iets dieper, emoties stromen als een ongetemde rivier. Toch blijft het hart de moed…
CB27 oktober 2026Lees meer >

Vertragen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 13
Een verstild herfstblad dwarrelt naar de zachte aarde zonder geluid Wanneer de herfst zijn goud en stilte over het land legt, laten de bomen hun kleuren langzaam zakken. Lage zon strijkt langs stammen en verdwijnt aan de horizon. Rust daalt als een sluier neer tussen mijn gedachten, waar herinneringen nog even blijven zweven. Wat ik…
CB15 november 2026Lees meer >

Gouden pad naar morgen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 5
Zacht licht dempt de dag prikkels zakken in de grond stilte keert weer terug De avond zakt langzaam neer over het open veld en legt een spoor van vloeibaar goud op de bedekte aarde. Wat overdag nog scherp en overweldigend klonk, smelt nu weg in de warme gloed van de dalende zon. Onder het strakke doek ademt de stille grond, geduldig wachtend…
CB20 november 2026Lees meer >

Ze verdween langzaam

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 339
Haar fijne, tere handjes spraken bronzen kleuren leed, gevuld door traanvocht, weggestreken onder wreed. In holle leegtes van haar gevlochten haar, waar menigte zocht, vonden vondsten elkaar. Tonen die gebaren spraken, en haar zijden spijkerstof vol lagen, waar ritmische klanken naartoe draagden. Naar een cadans van verlaat,…