1332 resultaten.
haar betovering
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
662 ik lees woorden
van een vrouw, de diepere waarheid
van het kwetsbare
benoemd op iedere
lente- en wintertrede
in een zoektocht
tussen handen, klein en groot, in een lichaam,
vreemd gescheiden doch onafscheidelijk
en opnieuw
in adem, een bloem over fluisterhuid
zoals het optillen
wanneer het wenen
wensen golft, een spreken wordt
en…
GEBORGENHEID
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
766 de buitenwereld mag dreigen
dankbaar streelt moeder haar kwetsbare kind
kijkt vanuit de reddingsboot
over de troosteloze zee
ziet hun machtige stoomschip zinken.…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen dekens
Hij spreidt zijn zonlicht van tedere vlammen
en wil haar bevrijden uit de armen van de onmacht
die als gletsjers geklonken zijn aan haar diep verdriet
Wat hij ziet
is haar kwetsbare…
Omhuld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Als een omhullende schelp
Plaatst ze haar armen
Binnen deze warme begrenzing
Mag het gevoel zich uiten
Verwordt een trots ego
Tot een week mens
En weent
Laat de kern zien
Als een kind
Kwetsbaar en puur
Geeft toe aan
Weggeredeneerd gevoel
Zo in deze greep
Grijpt het aan
Roept op tot
Beschermend koesteren
Los laten is
Wederkeren…
Zo simpel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
604 Zo onbezorgd, zo toegewijd
Zo samen, zo gedreven
Twee kleine vogels met een doel
Bedenk dat maar heel even
Geen afspraak hebben ze gemaakt
Maar zie ze samen werken
Zo trouw, zo ijverig, zo liefdevol
Dat is wel op te merken
En dan zijn ze maar twee vogeltjes
Zo kwetsbaar en zo klein
Toch heb ik wel de wens gehad
Om net als hen te zijn
Hun…
De laatste mens?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
422 nieuwe vragen,
er is brood,
er zijn spelen hier,
loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
magie gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid…
ANTWERPENS TROTS
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
408 Bij avondduister schijnen felle stralen,
vloeien samen tot een mild, helder licht
op muren met streng, waakzaam aangezicht,
sterke wachters om kwetsbare zalen.…
Omgewoelde aarde?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
584 nieuwe vragen,
er is brood,
er zijn spelen hier,
loop niet dood in slechts
één karrenspoor, de
ongelijke dogma’s achterna
in slijtende verlangens op
het lang verwachte dier,
Het is om het even hoe dat
heten mag, maar ik zal je
blijvend strelen, met in
hoop gedeelde dromen,
beide uit de ongeneselijke
kracht van kwetsbaarheid…
Dromen van toen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
707 houden in vergeten verdriet
in leven te houden wat het licht niet ziet
om zachtaardig aan te vangen met frisse vertedering
Zijn dagdromen koesteren het ontwaken van muziek
doorgaans komen ze in stille avonden tot leven
onverschillig voor waarheid, wars van ethiek,
snakt de jongen in hem hiertoe alles te geven
Voor de man, eeuwig koppig, kwetsbaar…
Brokken in mijn keel.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Geef mij de schubben van het
gulden vlies, deken van visionairs,
meer onzichtbaar dan voorheen,
vooruit te lopen in de schreden
van hun kwetsbaarheid, ik omgord
het zwaard van woorden als harnas
waarmee ik het vege lijf wil redden,
maar ook in eigen vooroordeel.…
Happinez
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
453 Ben je bereid
naakt en kwetsbaar te reizen?
Zet je wonden om in wijsheid,
vluchtelingen laten alles achter!
Het voelt alsof zij echt spiritueel zijn
en ik doe alsof.
Typisch Wabi Sabi.…
gemaskeerd
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
372 nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
is er als onzichtbaar korstje
het eelt van gebleven angst
die door onze aderen stroomt
om het verlangen te stelpen
naar die knuffel of omhelzing
dat de zinnen al zo lang jeukt
nu langzaam de deuren weer
naar de wereld ons opengaan
schuurt behoefte met weten
mijn muur van kwetsbaarheid…
Kniel voor mijzelf?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
401 Onze geprezen ziel
sterk of zwak tot
aan de Achilles hiel
gemeenschappelijk
gebruik van riten en symbolen
oneindige creatie van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen uiterste polen, de
draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
die ik zoek, altijd…
virus
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Het neemt niet het leven
van wie zichzelf niet aan de regels
houdt, wel dat van de oudsten
en de meest kwetsbaren onder ons.
Het is een smeerlap die Covid-19.
En het is veel meer dan ons geduld dat hij
op de proef stelt.
Het is onze beschaving.…
De ommuurde stad
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
615 Al wat vreugde geeft en vuur
is op aarde van korte duur
kijk daar; het gebaar
de armen van een dansend paar
met het vriendelijk gelaat van het
uitverkoren zaad
kwetsbaar grijs en oud in
de winter koud en guur rondom
Zijn Heilige
natuur
't zoete klagen van Corona dagen
de onontkoombare dood
een gouden traan valt uit 't
hemelrood…
Wolvenvriend
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
574 zoeken geen prooi meer
het tongen is te intens
het zoenen zo wonderbaarlijk
dat het verlangen is verdwenen
jij ziet soms dronken beren
onderweg als je mijn benen streelt
voel ik hoe je in mijn hart kunt kijken
hoe jouw adem speelt met de wind
de melodie van een orgel
waar ochtenddauw ontwaakt
even jouw weerspiegelde tranen
op kwetsbaar…
Je laatste dag
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
533 Zo bijzonder kwetsbaar en sterk.
Hoe ik jou zo zag.
Weg vlogen alle dromen.
Het was je laatste dag.…
De laatste dag in een jong leven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
589 Zo bijzonder kwetsbaar en sterk.
Hoe ik jou zo zag.
Weg vlogen alle dromen.
Het was je laatste dag.…
Er zijn nog geen reacties op de inzending
gedicht
3.6 met 5 stemmen
1.888 Het is nog steeds stil aan de andere kant
van de lijn
blijkbaar is er iets gezegd dat
tot nadenken stemt
iemand is duidelijk in verlegenheid gebracht
misschien was ik het zelf wel
toen veel als nagalm doordrong in het dichte bos
van kwetsbare gevoelens en tijd
zoals je niet meteen reageert
op een bericht.…
Sprookjes
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
623 verhalen over
sprookjes met eeuwige liefde
En word telkenmale tot de orde geroepen, zo lijkt
maar door wie, wat en met welk gezag
Alleen de natuur kan mij op de knieën krijgen:
de aardse eeuwigheid is schromelijk beperkt,
men kan enkel herinneringen aan elkander rijgen
Derhalve beschimpt een bittere glimlach
bij tijd en wijle mijn kwetsbare…
Egel
hartenkreet
4.5 met 15 stemmen
693 Een egel op het voetpad
Zo kwetsbaar en zo lief
We lopen rustig langs hem
De kleine hartendief
Jij snuffelt heel voorzichtig
Hij blijft geduldig staan
Ik maak een snelle foto
Onder een blauwe maan
Dan lopen we weer verder
Het egeltje ook weer
Plots steekt hij zomaar over
Ik kijk nog maar een keer
Totdat hij veilig aankomt…
ODE AAN DE LIEFDE
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.325 Een kwetsbaar hart verblijdt.
Een zwoele wind streelt zacht de haren.
Heerlijk gevoel, moed vergaren.
Het mooiste liefdeslied klinkt door de ruisende bomen.
Toont de weg om terug in balans te komen.
Troosteloze gedachten, diepe zucht.
Drijven voorbij als donkere wolken in de lucht.
Spiegelbeeld in het water.…
MEERVOUDIG KUNSTWERK
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
501 de gevreesde witte potvis
die wraakgierig een schip ramt
waarna het snel zinkt
met de woorden
en de lijkwade der zee
golfde weer voort zoals het reeds
duizenden jaren geleden deed
dat schone wijde doodskleed
bedekt verdronken mensen
strijd van leven op dood
door alle dieren gevoerd
moedigt nieuw komend leven aan
beschermt kwetsbare…
Dodenmaskers
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
599 Ouderen en kwetsbaren gaan aan het virus dood o sakkerloot wat overblijft gaat door de goot
Een groep kwetsbare van alle leeftijden en een vergeten groep thuiswonende ouderen
niet meer genoemd maar dood verzwegen
de beperkte vaccins hebben de werkende jongere gekregen
Vijfentachtigjarige een uur in een lange rij blauw van de kou…
mam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
2.713 jij, gevangene van onwillig lijf
ik zou met je willen praten
over dood, en angst en eenzaamheid
over liefde, toekomst, samenzijn
en t andere dat mij bezighoudt
en dat ik niet tot je doordring
door je keuze niets te willen, en
vastgeklemd aan je principes
soms een kind dat ik nooit had
hulpeloos maar niet te helpen
een harnas vol van kwetsbaarheid…
Stalen Vogel
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
836 Ineens ben ik heel kwetsbaar...
Ik doe een schietgebedje
en vraag aan Onze-Lieve-Heer
"Bewaar ons voor een ramp,
en zet ons veilig aan de grond
weer neer..."…
iedereen voor elkaar
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
1.422 Kwetsbaarheid
Is dat geen dapper moment
Moet het perse slecht zijn
Dat je even bang of onzeker bent
Huilen
Is dat geen eerlijk moment
Dat je je masker even laat liggen
En even één met je verdriet bent
Lief zijn
Is dat geen onzelfzuchtig moment
Is het slecht dat je even jezelf vergeet
En er even voor die ander persoon bent
Algemeen…
witte droom
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
948 voortbewogen door
zes maagdelijke engelen
langs azuur blauwe luchten
zij spannen een doorzichtig veld
van geluk met een uitgestrekte
gracieuze geste
genade schenkend
met verleidelijke ogen
die mij onderwijl bedwelmende
bloemengeuren toe zuchten
waarop geen enkel
aards genot kan bogen
uit hun frêle goddelijke flanken
klinkt een kwetsbare…
Loslaten
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.716 Mistig uitzicht op het pad
Wezenloos de klappen vangen
die het leven toebedeelt
Bij de één wat meer dan bij de ander
Mijn ziel is bedekt met een laagje eelt
De juiste stappen zetten in het leven
Thuiskomen is het grote verlangen
Adempauze van alle tegenslagen
Even slachtoffer mogen zijn
Genoeg van al het dragen
Van stoerheid naar kwetsbaarheid…
Schimmen
gedicht
3.1 met 88 stemmen
38.460 Het schimmig verleden had me kwetsbaar gemaakt
Een blik vol afschuw uit een grimmig geweten.
In zijn ijzige ogen was mijn neergang ontwaakt
En vervolgens in roestige splinters gespleten.
Ik voelde me tot schim van de toekomst verworden
Als een ridder geveld door zijn bloedeigen zwaard.…