1231 resultaten.
Dromenland
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
1.018 uit
Wachtend tot iemand me die droom brengt
En het slaapzand in mijn ogen strooit
Soms is het een goed iemand
Maar soms slecht
Dromen of
Nachtmerries
Dromen zijn
Kleur en fel
Lief en zacht
En zijn je hart
Dan slaap je op rozen
Je hebt je ogen dicht
Maar ziet geen zwart
Nachtmerries zijn
Grijs en dof
Boos en hard
En zijn onrustig…
Tweeslachtig
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
481 Vervloekt onomwonden de schrijnende
onrust in de vruchtloze morgenstonden
of bij de schater van een ironische maan, als
wat geen vorm of toon had gevonden, z’n
eigen weg zal zoeken, ver bij hem vandaan,
komen beide seksen, dicht bij hem te staan,
dan wordt geluk hem niet ontnomen, dat
is de ware poëzie uit één stuk.…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Liefdeszwendelaar
hartenkreet
4.6 met 26 stemmen
2.476 Dank je voor al de onrust
welke je deze nacht weer bracht
Jouw loze beloftes van weleer
je mijn hart hebt afgeslacht
Dank je voor de onzekerheid
alle hoop de angst en pijn
Liefde vol liefdeloosheid
hoe respectloos kan je zijn
Dank je voor al je verzinsels
ik weet wel weer genoeg
Je laat me keihard vallen
terwijl ik je op handen droeg…
vul het glas
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
750 de dag is onrustig, wil deuren
toetrekken
ik sta dichtbij
en mijn verlangen wordt even groot
om jou te vinden
ik zal het verleden ontmoeten
in toekomstig geluk en weer afscheid nemen
tussen de teugjes door
het zal niet langer
dan één seconde duren
glanzend, gretig
wanneer de nacht in déjà-vu
een nieuw en groot lichaam baren…
Verstikking
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
812 Strekkend naar zielespinsels
Verbroken door een zucht
Het ontastbare geheel
Dringt door tot iedere vezel
Herinneringen verloren in de mist
Van het onzaligmakende verleden
Schrille kreten
Ontsnappen aan opeengeklemde snavels
Gebonden door strengen
Vlas door schikgodinnen geweven
Het zuchtende hart
Dat geen balans weet te vinden
Onrustig…
Tweeslachtig?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
532 Vervloekt onomwonden onrust in de
baarmoeder van de morgenstonden of bij
de schater van een ironische maan, als
geen vorm of toon kon vinden, een ander
pad moest zoeken, ver bij zichzelf
vandaan, dan komen beide seksen dichter
bij hem staan,wordt geluk hem niet
ontnomen, dat is poëzie uit één stuk.…
Mini(n)atuurtalent
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
733 Ze wenst geen onrustige apen.
D'r voorkeur gaat uit naar de knapen
die stil blijven zitten
of liggen te pitten:
ze zijn op hun stilst, als ze slapen.
Al zijn het maar piepkleine prentjes,
ze werkt met plezier voor d'r centjes,
maar zegt altijd tegen
't model: 'Niet bewegen!'
Ze tekent het liefst stilleventjes.…
Afscheid nemen bestaat niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.359 Huilend, kijk ik vannacht door mijn lachende ogen
Mijn onrust wordt door een stille noot tot kalmte gebracht
Vooruitkijkend, voel ik langs mijn herinneringen al je leegte
Afscheid nemen bestaat niet
Iedere dag zorgt de zon dat ik je vergeet
Iedere nacht brengt de maan jou naar mij toe
Ik vergeef het mezelf, ik kan jou niet vergeten
Afscheid…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…
Sociale vulkaan
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
538 Krottenwijken die niet zijn
Opgeruimd maar weggeruimd om plaats
Te maken voor stadions die niet zijn af gekomen
En dakloos maakten de mensen
Die er woonden - en nu ook
De score waarmee ze verloren
Open wonden maakt in ziel en zaligheid
Lijkt de slapende vulkaan tot uitbarsting
Te komen, drie-en-twintig bussen in brand
Gestoken, sociale onrust…
Gestild verlangen
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.446 Mijn weekwerk eindigt: milde Sabbathvrede
Voert mijn onrust tot een geruste zin.
Met genoten van mijn Volk treed ik in,
Waar bij 't stijgen van onze Sabbathbeden
Een vrome knaap juicht met huivrende stem
Als eens de Priesters van Jeruzalem.
-------------------------------------------
Het Joodsche lied. Tweeede boek (1922)…
Alicia, ook dit is wonderland
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
736 nadat ze onrustig geslapen had,
werd ze wakker en zag
een heerlijke kop
dampende koffie
voor zich staan.
ze nam een flinke teug en…..
ze kromp ineen
ze kromp en bleef krimpen
tot ze nog kleiner
dan klein duimpje….…
Weeffout?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
428 Zaai mijn loten in de wind
van een naderende storm
mijn onrustig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen
van de golven van een
oceaan, om daar te ontwaken
leer mij van de vruchtbare
grond te eten indien ik de
aardse armen ontstegen
in het oog van een argeloze
orkaan, die mij zwijgend aan
de blinde…
Danklied
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
383 hoop en verlangen
de wisselende maan hebben gezien; een
biddend ademhalen
dat de dalen van stilte opent; grijs en oud
jong en blij
op zilveren voeten
kom ik naderbij
als naar een huwelijksfeest
bereid en waardig om brood en wijn
te ontvangen
dat de ziel loutert en sterkt
hier kunnen we ademen
omhooggetrokken uit een zee van onrust…
Tranen van verdriet in de nacht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
590 Met een emmer vol verdriet naast mijn fauteuil
zit ik met gevoelens zoals afwachtende wolven
die huilend hun onrust vergezellen in de nacht
onder de volle maan met emoties bedolven.…
roodborstje
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
582 ik volg zijn doen en laten
vanuit mijn keukenraam
de tuin lijkt op een vogelhuis
door vele kastjes en fonteintjes
een klein bruin vogeltje op de grond
lijkt ietwat sterk verward
huppelt onrustig tussen struiken
ook schichtig voor de kat
het scharrelt als een kip
met zijn kleine sterke pootjes
de grond gaat wat opzij
en laat vele zaadjes…
zandkastelen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 na iedere donkere nacht
komt een lichte dag
maar de onrust blijft
zoals ook nieuwsgierigheid
naar het gewenste einde
terwijl de zorgen doorgaan
om nieuwe besmettingen
de strijd tegen het virus
is als zandkastelen bouwen
terwijl magere hein beukt
als zware storm op strand
die met getijden stromend
steeds weer de gaten slaat
die jij…
Geen reden om te klagen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
661 Kan ik die kille onrust doen vervagen
Door uit te kijken naar iets helemaal anders
En mij aan hele nieuwe dingen wagen ?
Ik zie voor mij geen reden om te klagen
Over de gestage voortgang van de dagen,
Al overvalt me soms neerslachtigheid
En ook de weemoed, moeilijk te verjagen.…
Schommelingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
600 Wanneer mijn gevoel alles zeggen zou
was dit papier geen noodzaak
kon het gewoon makkelijk; even gauw
hadden mijn gedachten niet deze moeilijke taak
bleef de onrust achterwege
sprak mijn hart de waarheid
stopte deze niet halverwege
kwam alles tot dat ene feit
werd mijn verstand weer de baas
kreeg deze weer vat op mijn leven
veroverde het…
Geestverwant
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
908 die is me iets
te rechts en die is me veel te links
zij is me iets te open
en zij is gesloten als een sfinx
die daar heeft niets met dieren
en zij ook niets met hem
en hij snapt niets van hun manieren
en zij luisteren niet naar z’n stem
hij is eentje die straf rookt
wat mij totaal niet zint
een roker is vandaag de dag
hij die hiermee onrust…
het ligt besloten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
462 voldoen, de
rijpheid van het heden ontgaat
vervloekt de monogame chaos
van dit kil bestaan
de tijd die mij voldaan
het leven tracht te herzien als
een reis door de doornen
van mijn ziel, verzekerd van
mijn dromen laakt elk seizoen
dezelfde kreet die mij ten dele
laat waden door het stoffig
rantsoen waarmee ik me
dikwijls voedt, onrust…
de orde blijkt nog blonder dan...
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
988 koppen hangen weer vandaag
de ogen niet geboeid, die bloeien
slechts hun eigen wijze kleur
desinteresse kauwt heel cool
de schone schijn van zekerheid
ze rappen urenlang de tijd
onrust is nu aan het woord
een nieuwe heeft de groep verstoord
alle plaatsen zijn weer ter beschikking
de orde lijkt nog blonder dan
het was met ogen blauw…
De richting
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
462 Een hart klopt heviger bij verlangen
dan het wachten op het ochtendrood
in 't brein is onrust niet te vangen
bij het naderen der tijd in aardse schoot.
De tijden worden ontsloten
in de grenzen van leven en zijn
en gaan steeds onverdroten
over paden met brood en met wijn.…
M, de m van "M" van Margriet van der Linden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
468 "De Wereld Draait Door"
is met vakantie
en ook Matthijs
Matthijs van Nieuwkerk
Maar de wereld draait door
is nooit op vakantie
en daar is Margriet
Margriet van der Linden
Met het dagelijks talkprogramma
'M', primetime NPO 1 tussen 7 en 8
neigt een beetje nog naar Matthijs
maar is vooral bedoeld voor Margriet
De dokter en de dominee hebben
mij ten…
van lente en zomer (revisited)
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
823 Dan wordt zij vrouw, vruchtbaar onrustig
en in het lichterlaaie van haar plooirok zon
waaiert zij zichzelf zo stralend uit
dat ieder zeggen moet:
Jij zomer, ja, je bent
de mooiste van je zusters.…
Het doolhof
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
477 de lichtgroene
heggen fluisteren
op de vlagen
van wind en
soms zag ik
het zwart grijze
haar van een
schim verderop
daar zat ik
weggedoken
zwaar ademend
met kloppend hart
oren en ogen
wagenwijd open
om jou te traceren
in het doolhof
waarin wij echt
verdwaald waren
maar jij zweeg
ik keek naar
opvliegende
vogels in
onrustige…
Gisteren
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
2.045 Steeds komt er een andere vergeten muur
die ik onrustig moet trotseren.
Maar ‘k wil even blijven stilstaan
om te rouwen bij die oude treurwilg,
‘k wil niet altijd blijven voortgaan.
Zijn stervende takken reiken
niet over de muur naar morgen.
Ze verdorren in het laatste licht.…
WROK
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.111 De lucht hing laag in geelgrauw vale broeiing;
Het land lag stil, als voelde 't dat daarboven
Wolken van strijd en onrust samenschoven,
Vol weerlichtvlamverzet en toornegloeiing.…
De dingen die je nooit deed
hartenkreet
2.2 met 13 stemmen
2.679 Je stopte me een paar bruine versleten schoenen toe
maar na het aantrekken van de kousen hield ik op
en gooide mijn grondvlak in het diepe,
waarna het altijd boven kwam drijven
en mij liet zien dat het ook zonder armen kon
blijven drijven op het onrustige water.…