1669 resultaten.
Het zielenraken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
470 ik zag vogels
schichten om
door de zon
hun kleuren
op vleugels
voor jou uit
te laten lichten
zij zwermden
opgewonden door
jouw aanwezigheid
verdrongen zich in
vlucht en schreeuw
om je blik voor even
te mogen kruisen
pas toen jij
ging zitten konden
zij zich gauw in
discipline schikken
op een lage tak
die een schitterend
uitzicht…
Fantomen
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.076 Niet langer meer verdoofd
schreeuw ik om alle zomers die verdwenen…
Blauwe doek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
559 Jij die niemand onrecht deed
En in schreeuwen uitbarstte
Met een troep wanhopigen om je heen
Ter vermenging van woede en verdriet
Zelfs al zou iedereen voor je huilen
Je jammerend hun mededogen betuigen
Het onrecht voor de camera slepen
Het kind gewikkeld in een blauwe doek
Je gedode kind dat niemand onrecht deed
Blootgesteld aan geweld…
Ruimschoots Verward
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.459 Dit strand, in aanblik gevuld met leegte,
verlaten ben ik, edoch niet allenig,
vijfendertig miljard minuscule kiezeltjes,
waarmee ik enkel mijn gedachten stenig,
Geklapper langs mijn dichtgeknoopte warmte vesting,
stormachtig geretourneerde asem van zilte geur,
verstandsverduistering met een schreeuw vanuit de long,
terwijl de zee me vraagt…
Familie fort
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.333 Je spreekt en bouwt een muur
Waarin mijn gedachten vruchteloos
Een nis van enge geborgenheid zoeken
Je schreeuw legt mijn oor te luister
Maar het echoët slechts mijn wanhoop
Vast te moeten houden aan jouw idealen
Mijn wil strekt zich, tast steen voor steen
Tracht muren te breken, er door heen te zien
Tot zijn vleugels kracht krijgen…
De bank in het park
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
697 in herfst gewaaide
lege straten
ademt de wind
diep en vermoeid
kristallen woorden
ik kijk er doorheen en zie
de dichter
zijn lied schreeuwen
nog harder dan vogels
die langs jonge bruiden
en oude zondes
breken met de lichte val
van de zomer
hij draagt zijn pijn
in verstilde akkoorden
en zoekt troost bij
allen die willen…
vertragischt
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
611 Siamees in elkaar
twee verloren zielen die dienen
wat ooit eens geweest vandaag
het leven laat gevoelen
tijdens de laatste tango
het vuur brult laaiend op
tussen de wervelpassen door
de magie volop herlevend
voelen ze zich weer even
mens in elke wereld met
een deugd in iedere twist
te lang zwegen ze toen
praten nog kon redden
wat schreeuwen…
Marcel Marceau is dood
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
868 De stille getuige van 'n gewelddadige eeuw
sprakeloos maakte hij kunst van lichaamstaal
zestig jaar stilte stroomt weer vol kabaal
z'n mime sterft met hem in Munch's schreeuw
Terug bij de antikunst van obsceen gedrag
van kabaal en grove taal voor effectbejag
----------------------------------------------------------
's Werelds grootste…
delete-delete delete
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
735 Ontelbare lege eenzamen
repeteren holle geprogrammeerde zinnen
lokomotiefstomend razen ze door je hart
houden je gevangen in tijd
tjoekesjoek tjoekesjoek
en dan sneller tjoekesjoek tjoekesjoek
en nog sneller tjoekesjoek tjoekesjoek tjoekesjoek
je zou willen schreeuwen
delete delete delete!…
Spiegelhuis
netgedicht
4.0 met 11 stemmen
1.425 Zie ze gaan de miezemuizen
op het land van dolle stier
waar zij in de spiegelhuizen
zich verdrinken in vertier
om een laatste dorst te lessen
in parfum en tierelier
Zie ze hier de leegte geeuwen
door het witgesuikerd glas
dat versplinterd door hun schreeuwen
zich een weg zocht naar hun jas
die geruild werd voor een spiegel
en een beeld…
Zachter
gedicht
3.3 met 30 stemmen
20.155 Soms droom ik dat: wanneer ik bang
ben voor de nimmer bange meeuwen
die vrij zijn, maar nooit blij
en die niet zingen, maar òf zwijgen
òf schreeuwen.
--------------------------------------------
uit: 'Vergezichten en gezichten', 1954.…
Geen enkel punt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
1.352 Een mening een vooroordeel
wat schreeuwen interpreteren
Ideevorming van de bovenste plank
geen open communicatie respecteren
Geen vragen geen antwoorden
het dialoog niet meer te vinden
Respectloos leeg en ongrijpbaar
als woorden niet meer verbinden
Geen oren die nog willen horen
Flink kwetsen is geen enkel punt
Niet je hart maar hardheid…
Opnieuw omarmen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
811 Ook straks houd ik als ieder
Het aardse voor gezien
Geen keus
Het is een moeten
Een noodzaak bovendien
’k Zal huilen, janken, schreeuwen
Al is het ook mijn tijd
Het vele dat ik liefheb
Raak ik ten volle kwijt
Of zal er in wat komen gaat
Ook plaats voor liefde zijn
Als dat zo is heb ik geen angst
Ik vrees dan niet de pijn
Mijn hoop bewaar…
Mahler 10, NY en flarden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
741 een trom slaat
Mijn schreeuw om het Licht
is een uitbraak van klanken
verdund tot één toon
een trom slaat
Iemand geslagen
met stomheid…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 wil ik schreeuwen
Met de wanhoop haast nabij
Denk ik tegen beter weten
Liefste, maak jezelf nu vrij
Bid voor jou mijn lieve meisje
Al het goede op je pad
Nooit meer vallen in die kuilen
Geloof in dromen lieve schat…
Twijfel doorprikken
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
616 Gevoel alsmaar te
zwerven, als ik de
duidelijkheid verkies,
over lege oceanen, waar
allang geen land meer
is en geen raadzaam
baken, langs de meeuwen
in de witte doktersjassen,
schreeuwen oordelen
uit de kelen, waarvoor
ik de neus gesloten hou,
die alleen maar twijfel
zaaien, wat achterblijft
op een afgewogen zeef,
zijn de nog…
Rijnvlucht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 De dagen schreeuwen in het oor van mijn hart
En ik wist niet dat mijn zo goed gebouwde huis op zoveel plaatsen tocht binnen kon laten
Dan maar de jas aan en de Rijn opzoeken
Ik loop de kribben af
De oeverkiezels over
Diep
In water
Zak
Tot later
Met mij zakt de zon mee af
We worden klein en helder
Kalm mijn hart nog even
suikerzoete…
Ter verdediging
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
638 Wat er rest is dan een afdruk;
een vereenzaamd en veroordeeld woord,
vochtig, zoals dit gedicht
dat ik naar de leegte schreeuw, nog machtelozer
dan de cirkel, de dagen rond.
Ik jaag de dode bladeren in de kamer.
Hierbinnen woont de nacht.
Zonder maan.…
duister
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.277 maak het donker
zo donker
zo veilig
in de nacht
voelt ze zich heilig
het maakt haar zacht
niemand die haar ziet
haar schreeuw hoort
au
jouw licht
mag het uit?
het doet me zo’n zeer
en zoveel…
zoveel meer…
Het ergste wat je kan overkomen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.696 Doordringende oogjes die je aankijken
bijna smekend om het stukje aandacht
klamme handjes die je willen bereiken
een hopeloze schreeuw in een kille nacht
Tranen van een kind continu in aantocht
vreselijke pijn laat zich meedogenloos lezen
terwijl het altijd tegen de pijn vocht
wordt het nu door het leven afgewezen
Absoluut het ergste…
Zondag?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
626 Talloze schreeuwen: Gamma!
In treinen die vertraging hebben
hoor ik poëzie zonder pen.
De zwaluwen vliegen laag
zonnestralen rusten uit
nachtregens drenken de aarde.…
Origineel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Want achter al je clownsgezichten
Gloeit nog steeds die ene wens
Die geen pen kan achterhalen
En die altijd verder uitgediept
Enkel helderder gaat stralen
Of je nu huilt, of stil geniet
Je kunt geen poëzie bereiken
Door het nieuwe toverwoord
Niet door geëngageerd te lijken
Door te dichten, ‘zoals het hoort’
Dichten is geruisloos schreeuwen…
zwarte ogen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
536 ik schreeuw vanaf
plakkaten en foto's
mijn kleine, zwarte ogen
huilen
ik raak jullie harten
gelijk de regenbogen
niet met pijlen
doch met hoop
'licht'
zei je, 'het komt eraan'
maar mijn zwartheid
kent geen woorden
zie me dan
hier sta ik tussen krotten
maar mijn handje
verheft zich niet
nu moeten jullie
ja, ook de rijken…
Genezen tijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
549 Laat me weer geboren worden in het januarilicht
schreeuw me los en gooi me als een vlinder in de vlucht
van de genezen tijd, want dat is me toevertrouwd
zoals mijn naam en ik me vreemd gebleven zijn.…
getekend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
448 de dood, ondanks dat ik veel verloor
te groot is het besef
dit decennium gaf lef en schreef
geschiedenis
mijn worsteling blijft immer vol met missen
haken, in mijn opengesperd gemoed
ruimte leeft
het heeft me al gebracht
waar ik – nochtans - wezen wil
kil- en onverzettelijk stond tijd
in rauwe blokken stil
mokken had geen zin; schreeuwen…
Ook zo is de dood
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.008 aan uw vleselijke resten
Eén voor één
hebben uw vezels
uit huldebetoon
uw vlees laten kraaien
uw laatste ademtocht geleid
Nu zwijgen de lippen
Stilte heerst straks ook
als uw onderkaak
-als was het in een verlaat afgrijzen
voor de aanschijn des doods-
door spieren niet langer gesteund
ongewild neerwaarts zal zwaaien
maar een schreeuw…
De kleine bedrieger
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
615 Het lijkt of om mij heen
de rollen zijn verdeeld,
de mensen spelen
hoe ze moeten zijn
in wat ze zeggen, schreeuwen,
of zijn zij wie ze zijn,
rol ík als ander binnen?…
dichtbij de aarde
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
520 wind geeft
het vleugels voor
deze wervelende reis
dichtbij de aarde
fietst het kind
de klaterende regen
stort zich met
met overgave neer
dichtbij de aarde
fietst het kind
het vliegensvlugge avontuur
eindigt abrupt in een
schrijnende ontknoping
dichtbij de aarde
ligt het kind
teder voorzichtig
tilt de moeder
haar kind op
een schreeuw…
Achter het geduld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 zal het een verslavende vrijheid zijn
die jou en mij verblindt,
wil ik geen angst ervaren
“het goede is mij immers welgezind”
schreeuw ik om mezelf te bedaren
toch nadert de schaduw nu snel
hetgeen ik eigenlijk niet verkies
maar wat hoor en zie ik niet,
is het een sprookje waaruit ik vertel?…
tot dood verdronken
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
436 het gemoed wankelt
nu het onwelgevallige
van dood en verderf
ver weg gezaaid
ons machteloos slaat
ook nu
nu dit kind
waarvan een de ogen
onbevangen straalden
ons de harten openbreekt
schermutselen wij
met vergeefs tumult
wegkijkend van de wereld
schreeuwen wij haar stil
het schuldig geweten
met de wijzende vinger
ook nu
nu dit…