Alle inzendingen over tijd en uren

31786 resultaten.

Sorteren op:

afwezig kent geen laatste trein

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 972
in geluiden van de stad hoor ik harten kloppen het bloed is niet te stoppen in verbluffende activiteit voorbij de tijd van rusten, als ze hun welverdiende maaltijd lusten gaat de drukte onverminderd door bruisend, is de link naar mijn gehoor pas als kleine uren minder mensen langs de muren tellen vlakt het leven af, fluistert duister…

Tijdwachter

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.257
Langs oude, steile wegen keren onze woorden ooit eens weer terug naar ’t licht en raken stil de grenzen van de tijd.…

Metalen spiegel

gedicht
2.0 met 15 stemmen aantal keer bekeken 23.750
Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet je het hebben.…

zware stemmen

netgedicht
4.0 met 25 stemmen aantal keer bekeken 991
en in mijn grondloze lichaam dat het rustbed werd van radeloze tijd, wit de wimpers in het stof van de maan Ik deed het voor jou en droeg je geweten immer toekomstig…

Verbinding van tijd

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 534
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat alleen verbindt is tijd, gesponnen op een brug van grijze vervlogen haren, ze wuiven naar elkaar, soms ook terug, sedert uitgesleten jaren en moeten ze bekennen om elkaar nog altijd niet te kunnen herkennen.…
pama5 juni 2009Lees meer >

Zaaitijd

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 431
waar de wind ergens uit waaien gaat tussen duin en zand en stengels gras waar het landschap op een kier staat ontbloot in wat aarde daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen schuchter verlangend zullen ze daar groeien gaaf en broos in ademloze uren in het zand van de tijd niet langer verstard door onzekerheden tot wat onverwacht en zacht…
Nadine16 maart 2010Lees meer >

zomerkralen

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 428
meer; het koord spant rond de tijd zonder breken zonder dwang slechts alles dat de schittering bewaart van zomers lang en dagen zonder spijt…
switi lobi13 augustus 2010Lees meer >

Beeldend,

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.312
Ik zal ze blijven zien hun geur en tint om zelf te overleven, gebeiteld in de gewonnen strijd van licht uit de greep van ongetelde uren. Vragend zout in wonden die verzuren, groeven geaderd door de tijd in nasleep van het verlangen om de afkomst te bewijzen.…
Pama3 januari 2013Lees meer >

Tijd en ruimte?

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 526
Menselijke schaduwen worden bleker, rekken zich uit in een eindeloze stroom van bitterheid waarin zelfs de zon veroudert, vingers ontstegen aan de bron waarbij de uren zijn geteld.…
Pama24 april 2014Lees meer >

Vroege herinneringen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 549
Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur, vergaten tijd in dolende bossen vakanties verzwinden in het laatste uur. Herinneringen vergen alleen het torsen van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren. Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…

Angstdromen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 476
bij de tijd te geraken want ik leeg mijn overvolle geest in een totaal ontspannen alle rugzakjes zijn weggehangen dan schep ik mijn eigen wereld zonder vrees waarin angsten nooit levensvatbaar zijn geweest…
wil melker5 november 2017Lees meer >

Van jaar tot jaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
Het aftellen is begonnen en ik wacht Nog luttele uren scheiden ons van wat komt Tijd baant zich een weg door duistere nacht Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt Voor iedereen hebben we goede wensen Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen En nemen afscheid tot het volgend jaar…

De nieuwe modus

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
beginnerstijd trekt trage uren langs nog niet gevulde structuren van het nieuwe jaar onwennig is de nieuwe sleet van oude patronen die wij als dagelijkse zekerheden ooit hebben gedragen daar vallen nu gaten met hilariteit bijdehandjes waren er al aan gewend in minder dan een mum van tijd de nieuwe modus is het zelfsturend team…
wil melker3 januari 2018Lees meer >

Stap voorwaarts?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 762
De seconden gaan te rap om de uren te vergaren, wat alles bindt is tijd, gesponnen op het weefgetouw van vergane jaren, om je opnieuw te ontmoeten op een glazen brug, over emoties heen soms zwaaien we naar elkaar, maar niet terug, ik moet je bekennen dat we nog steeds niet in elkaar herkennen van acceptatie, wat ons scheidt…
Pama10 december 2018Lees meer >

Hoe lang nog?

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 558
maar een vluchtige aanraking hier in de verte noem ik je mijn woorden als in pluche dekens getergd door een wanhopig weten jij hoort ze niet en onbeantwoord sjokt de tijd hoelang, hoelang dan nog?…

In eenvoud

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 485
ik wist dat jij het middelpunt van het heelal was las het in je ogen zag het op je gezicht het was vooral de rust die jij uitstraalde in een universum dat holde en tolde met snelheden van geluid en verder sneller dan licht zelfs de tijd was daarvoor gezwicht omdat het begrip uren dagen maanden en jaren het enige dat geschikt…
wil melker10 september 2024Lees meer >

Vervlogen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
De vervlogen jaren doen slechts als secondes lijken, daarom heb ik als proef de klok eens uren teruggezet. Echter die fijne tijd samen wil niet meer komen, dus heb ik er eindelijk voor gekozen om opzoek te gaan naar nieuwe prachtige ogen, daar die van haar in de oneindigheid zijn meegenomen.…

vijvertje geluk

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 635
je mag het best wel weten ik huil soms uren lang er vormt zich dan een watertje een beekje stroomt zijn gang ik traan langs harde keien en zachte rozemarijn ik kletter nog een waterval en weg is dan mijn pijn en als de uren om zijn mijn tranen zijn dan op dan speel ik met de vissen zie lelies in hun knop dat huilen niet voor niets…
Lautje20 december 2012Lees meer >

Valse hoop

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 624
Je liet me staan Daar in de regen Uren wachten Op dat plein Ik dacht nog wel Er zit iets tegen Wat tegenviel Bleek ik te zijn Ik was gek genoeg Om te vertrouwen Vreemd genoeg Bleek dat een fout Wat wederzijds Had moeten wezen Bleek achteraf Zo kil en koud Je liet me staan Daar vele uren Verzopen, nat En nagestaard Wat jij toen…
Hookie31 december 2015Lees meer >

De tijden veranderen

hartenkreet
4.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.064
Ach de tijden zijn niet anders, dan de goede oude tijd, maar vriend en vijand worden meer en de zwakken krijgen de overhand.…
Johanna25 januari 2005Lees meer >

CYCLUS

netgedicht
3.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.423
Stil, om wat van de ander werd vermist in onbewust of onbedoeld vervagen van alle al vanouds gevlijde lagen, waarmee de tijd kon worden uitgewist. Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen, je mond bewoog om wat ik wilde zeggen: wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
Aaike Jordans11 februari 2005Lees meer >

Afscheid van de tijd

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.291
Als de tijd je heeft ingehaald en je gedachten zijn afgedwaald, naar het licht dat op je wacht, dan is dat wat de pijn verzacht.…

wijs-heden

netgedicht
2.7 met 29 stemmen aantal keer bekeken 2.114
ik aanvaard dat nachten vallen als tranen dat stilte breekt maar ook een nieuwe dag dat sterven komt voor al wat leeft en lente winter nodig heeft…
klaasje4 maart 2005Lees meer >

Een tijd om te redden

hartenkreet
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.408
Je voelde je bedrogen Omdat ik om een beetje tijd vroeg Je dacht dat ik een ander zag Maar aan jou heb ik meer dan genoeg Het doet pijn om te voelen Dat mijn vertrouwen wordt gewantrouwd Ik wil tijd om uit te vinden Waarom je zo’n wantrouwen heb opgebouwd Heb ik me verkeerd opgesteld Of zeg ik soms de verkeerde dingen Ik heb altijd de…
robert15 maart 2005Lees meer >

passieloos

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 850
schimmige gestalte gewikkeld, glanzend zwart gelaatloos, gerimpeld aanzienlijk verward blik richtend naar de horizon passie en enthousiasme verloren accepteerde ooit onsterfelijkheid maar wilde niet langer, bij levenden behoren liefde gekend, liefde verloren alles gezien, alles gehoord ik keek naar hem, hij naar mij Hij sprak niet, zei…

waar wilde bloemen bloeien

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.160
ik heb je nooit zien lachen in de barsten die je toont wel wuiven jonge planten je verlangen en je droom ik leg mijn handen op je warme steen de zon kust er de uren de nacht valt rauw en straalt immense kou ik voel je scheuren als je koelt de zaden dwarrelen naar de plek die jij geopend hebt je glooit het naakt tot hellingen…

Voltooid-verleden tijd

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.349
groeven door een landschap van rimpels opgehoogde wallen onder ogen zien het zicht vervagend grijze strepen wolken gouden haren trekken draden door de tijd…
Rena23 juni 2003Lees meer >

Om één jaar jong te zijn

poëzie
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.516
Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God, Ik, die geluksdorst met ekstazen les: Ja, ja stompzinnig ergens in de Nes Met dronken prolen slaan de boel kapot, Dan met een meid naar bed, en van genot Schreeuwen en schreeuwen doen, een keer of zes: 'K zou Brahman, vond ik Mephistopheles, Zelfs ruilen voor Jehova Zebaoth. En deze wens, die…

't Is lang geleden (2)

poëzie
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.345
Zo zou ik eenmaal naar de hemel gaan, En vleugels krijgen, wit als een kapel, En vliegen door de lucht, zo hoog, zo snel, Sneller dan vogels, hoger dan de maan; En 'k zou misschien op Zondag mogen staan Vlak bij de troon van God, naast Gabriël; Jesus vond 't zeker goed: die wist het wel, Dat ik op school mijn best zo had gedaan. En dan…

't Is lang geleden (3)

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.419
Maar - één ding was er, dat 'k niet prettig vond: Ik kende een plaat, waarop een neger vloog Met de armen om een blanke, in 't donker. Hoog Zag je veel licht; beneden was de grond. Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond? En met dat griez'lig witte van zijn oog? Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog, En hij niet was bij God, als ik er…