31786 resultaten.
afwezig kent geen laatste trein
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
972 in geluiden van de stad
hoor ik harten kloppen
het bloed is niet te stoppen
in verbluffende activiteit
voorbij de tijd van rusten, als ze
hun welverdiende maaltijd lusten
gaat de drukte onverminderd door
bruisend, is de link naar mijn gehoor
pas als kleine uren minder
mensen langs de muren tellen
vlakt het leven af, fluistert duister…
Tijdwachter
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.257 Langs oude, steile wegen
keren onze woorden ooit eens weer
terug naar ’t licht
en raken stil
de grenzen van de tijd.…
Metalen spiegel
gedicht
2.0 met 15 stemmen
23.750 Gaf mijn vrije tijd aan het Boek, uitgezonderd de uren uitverkoren
door me voor scherts met mijn kinders. Wat oude vrienden betreft, ik
miste hun por in de ribben niet om bonmots als Van je vrienden moet
je het hebben.…
zware stemmen
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
991 en in mijn grondloze
lichaam
dat het rustbed werd
van radeloze tijd, wit de wimpers
in het stof van de maan
Ik deed het voor jou en droeg
je geweten
immer toekomstig…
Verbinding van tijd
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
534 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alleen verbindt is tijd,
gesponnen op een brug van
grijze vervlogen haren,
ze wuiven naar elkaar, soms
ook terug, sedert uitgesleten
jaren en moeten ze bekennen
om elkaar nog altijd niet te
kunnen herkennen.…
Zaaitijd
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
431 waar de wind ergens uit waaien gaat
tussen duin en zand en stengels gras
waar het landschap op een kier staat
ontbloot in wat aarde
daar zaai ik de kiemen van wat nieuwe verzen
schuchter verlangend zullen ze daar groeien
gaaf en broos in ademloze uren
in het zand van de tijd
niet langer verstard door onzekerheden
tot wat onverwacht en zacht…
zomerkralen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
428 meer; het koord spant rond de tijd
zonder breken
zonder dwang
slechts alles dat de schittering bewaart van
zomers lang
en dagen zonder spijt…
Beeldend,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.312 Ik zal ze blijven zien
hun geur en tint om zelf
te overleven, gebeiteld in
de gewonnen strijd van licht
uit de greep van ongetelde uren.
Vragend zout in wonden
die verzuren, groeven
geaderd door de tijd in
nasleep van het verlangen
om de afkomst te bewijzen.…
Tijd en ruimte?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
526 Menselijke schaduwen worden
bleker, rekken zich uit in
een eindeloze
stroom van bitterheid
waarin zelfs
de zon veroudert,
vingers
ontstegen aan de bron
waarbij de uren zijn geteld.…
Vroege herinneringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
549 Onvergetelijk toerden we in blauw-azuur,
vergaten tijd in dolende bossen
vakanties verzwinden in het laatste uur.
Herinneringen vergen alleen het torsen
van wazige beelden, nieuwe woonwijken in vroege uren.
Hoe kan ik me van uw afscheid verlossen?…
Angstdromen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
476 bij de tijd te geraken
want ik leeg
mijn overvolle geest
in een totaal ontspannen
alle rugzakjes zijn weggehangen
dan schep ik mijn
eigen wereld zonder vrees
waarin angsten nooit
levensvatbaar zijn geweest…
Van jaar tot jaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
558 Het aftellen is begonnen en ik wacht
Nog luttele uren scheiden ons van wat komt
Tijd baant zich een weg door duistere nacht
Tot in eindeloos kabaal de stilte verstomt
Voor iedereen hebben we goede wensen
Veel geluk en gezondheid voor een heel Nieuwjaar
We gaan ons aan oliebollen en bitterballen verpensen
En nemen afscheid tot het volgend jaar…
De nieuwe modus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
489 beginnerstijd
trekt trage uren
langs nog niet
gevulde structuren
van het nieuwe jaar
onwennig is de
nieuwe sleet van
oude patronen die wij
als dagelijkse zekerheden
ooit hebben gedragen
daar vallen nu
gaten met hilariteit
bijdehandjes waren
er al aan gewend in minder
dan een mum van tijd
de nieuwe modus is
het zelfsturend team…
Stap voorwaarts?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
762 De seconden gaan te rap
om de uren te vergaren,
wat alles bindt is tijd,
gesponnen op het weefgetouw
van vergane jaren, om je
opnieuw te ontmoeten op
een glazen brug, over emoties heen
soms zwaaien we naar elkaar, maar
niet terug, ik moet je bekennen
dat we nog steeds niet in elkaar
herkennen van acceptatie, wat
ons scheidt…
Hoe lang nog?
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
558 maar
een vluchtige aanraking
hier in de verte noem ik je
mijn woorden als in pluche dekens
getergd door een wanhopig weten
jij hoort ze niet
en onbeantwoord sjokt de tijd
hoelang, hoelang dan nog?…
In eenvoud
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
485 ik wist
dat jij het
middelpunt
van het heelal
was las het
in je ogen
zag het op
je gezicht
het was vooral
de rust die
jij uitstraalde
in een universum
dat holde en tolde
met snelheden
van geluid en verder
sneller dan licht
zelfs de tijd was
daarvoor gezwicht
omdat het begrip
uren dagen maanden
en jaren het enige dat
geschikt…
Vervlogen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 De vervlogen jaren doen slechts als secondes lijken,
daarom heb ik als proef de klok eens uren teruggezet.
Echter die fijne tijd samen wil niet meer komen,
dus heb ik er eindelijk voor gekozen
om opzoek te gaan naar nieuwe prachtige ogen,
daar die van haar in de oneindigheid zijn meegenomen.…
vijvertje geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
635 je mag het best wel weten
ik huil soms uren lang
er vormt zich dan een watertje
een beekje stroomt zijn gang
ik traan langs harde keien
en zachte rozemarijn
ik kletter nog een waterval
en weg is dan mijn pijn
en als de uren om zijn
mijn tranen zijn dan op
dan speel ik met de vissen
zie lelies in hun knop
dat huilen niet voor niets…
Valse hoop
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
624 Je liet me staan
Daar in de regen
Uren wachten
Op dat plein
Ik dacht nog wel
Er zit iets tegen
Wat tegenviel
Bleek ik te zijn
Ik was gek genoeg
Om te vertrouwen
Vreemd genoeg
Bleek dat een fout
Wat wederzijds
Had moeten wezen
Bleek achteraf
Zo kil en koud
Je liet me staan
Daar vele uren
Verzopen, nat
En nagestaard
Wat jij toen…
De tijden veranderen
hartenkreet
4.8 met 14 stemmen
1.064 Ach de tijden zijn niet anders,
dan de goede oude tijd,
maar vriend en vijand worden
meer en de zwakken krijgen
de overhand.…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 Stil, om wat van de ander werd vermist
in onbewust of onbedoeld vervagen
van alle al vanouds gevlijde lagen,
waarmee de tijd kon worden uitgewist.
Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand
om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen,
je mond bewoog om wat ik wilde zeggen:
wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
Afscheid van de tijd
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
2.291 Als de tijd je heeft ingehaald
en je gedachten zijn afgedwaald,
naar het licht dat op je wacht,
dan is dat wat de pijn verzacht.…
wijs-heden
netgedicht
2.7 met 29 stemmen
2.114 ik aanvaard
dat nachten vallen
als tranen
dat stilte breekt
maar ook
een nieuwe dag
dat sterven
komt
voor al wat leeft
en lente
winter
nodig heeft…
Een tijd om te redden
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.408 Je voelde je bedrogen
Omdat ik om een beetje tijd vroeg
Je dacht dat ik een ander zag
Maar aan jou heb ik meer dan genoeg
Het doet pijn om te voelen
Dat mijn vertrouwen wordt gewantrouwd
Ik wil tijd om uit te vinden
Waarom je zo’n wantrouwen heb opgebouwd
Heb ik me verkeerd opgesteld
Of zeg ik soms de verkeerde dingen
Ik heb altijd de…
passieloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
850 schimmige gestalte
gewikkeld, glanzend zwart
gelaatloos, gerimpeld
aanzienlijk verward
blik richtend naar de horizon
passie en enthousiasme verloren
accepteerde ooit onsterfelijkheid
maar wilde niet langer, bij levenden behoren
liefde gekend, liefde verloren
alles gezien, alles gehoord
ik keek naar hem, hij naar mij
Hij sprak niet, zei…
waar wilde bloemen bloeien
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.160 ik heb je nooit
zien lachen in de
barsten die je toont
wel wuiven jonge planten
je verlangen en je droom
ik leg mijn handen
op je warme steen
de zon kust er de uren
de nacht valt rauw
en straalt immense kou
ik voel je
scheuren als je koelt
de zaden dwarrelen
naar de plek die
jij geopend hebt
je glooit het naakt
tot hellingen…
Voltooid-verleden tijd
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
1.349 groeven
door een landschap
van rimpels
opgehoogde wallen
onder ogen zien
het zicht
vervagend
grijze strepen
wolken
gouden haren
trekken draden
door de tijd…
Om één jaar jong te zijn
poëzie
3.8 met 4 stemmen
1.516 Om één jaar jong te zijn, gaf 'k ziel en God,
Ik, die geluksdorst met ekstazen les:
Ja, ja stompzinnig ergens in de Nes
Met dronken prolen slaan de boel kapot,
Dan met een meid naar bed, en van genot
Schreeuwen en schreeuwen doen, een keer of zes:
'K zou Brahman, vond ik Mephistopheles,
Zelfs ruilen voor Jehova Zebaoth.
En deze wens, die…
't Is lang geleden (2)
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.345 Zo zou ik eenmaal naar de hemel gaan,
En vleugels krijgen, wit als een kapel,
En vliegen door de lucht, zo hoog, zo snel,
Sneller dan vogels, hoger dan de maan;
En 'k zou misschien op Zondag mogen staan
Vlak bij de troon van God, naast Gabriël;
Jesus vond 't zeker goed: die wist het wel,
Dat ik op school mijn best zo had gedaan.
En dan…
't Is lang geleden (3)
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.419 Maar - één ding was er, dat 'k niet prettig vond:
Ik kende een plaat, waarop een neger vloog
Met de armen om een blanke, in 't donker. Hoog
Zag je veel licht; beneden was de grond.
Werd hij nu ook een engel? Met zo'n mond?
En met dat griez'lig witte van zijn oog?
Ik hoopte, dat grootmoeder zich bedroog,
En hij niet was bij God, als ik er…