14956 resultaten.
Oude mensen verdwijnen...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
541 Oude mensen wonen er tevreden.
Maar oude huizen zijn onzuinig.
Oude mensen zijn een kostenpost.
Thuiszorg is duur.
Oude huizen worden afgedankt,
getekend door de tijd,
en afgebroken.
Oude mensen verdwijnen.…
Hexagoon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 winden stemmen
hele koren kippenvel
de sjamaan tapte van het rendier
een aan muscimol rijke urine
trippelde als een Raspoetin door de poedersneeuw
nu
ze haalt m’n lul uit d’r mond en pauzeert
ook haar neus is rood
hou hem stijf
mompel en ik gris
naar een thermoskan truffelthee
laat ons de takken en hazen
de appels en zwijnen de
varens…
Stokebrand
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
321 O Stokebrand, laat een ding
helder zijn
de varens rond de zilverreigervijvers
de poelen des verderfs
aan gene zijde
waar schraapzucht heerst in schorre herenkelen
rond tillen van de duiven bij kastelen
daar zullen cijfers, nimmer letters walmen
de mondiale vloek der mammon galmen
in naam der trust van magatrump
en musk
En zal het frans…
Gouden ooft
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
775 Zomervuur gedoofd
door de herfstregens geblust
dragen mijn handen
rijkelijk het gouden ooft
waarop nog uw zegen rust.…
[ Met mensen intiem ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 Met mensen intiem
willen zijn: moeten delen --
in hun geheimen.…
[ Blijf maar een kind, dan ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Blijf maar een kind, dan
kun je prinsheerlijk slapen --
in vreemde armen.…
[ Lusteloos duw ik ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
380 Lusteloos duw ik
mezelf op het campinghek --
heen en weer terug.…
Eerste bladzijde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
615 Het is weer ochtend na de nacht
bedrijvigheid in de oude havenstad
we zijn dol op nieuwsgierige fotografen
zegt de dolle diva tegen de kale kapper
in de kappersstoel door een roze bril
leest ze de eerste bladzijde
van een roman over ouderdom
vergane glorie en vergankelijkheid
hoe lang nog
denkt de oude vrouw
en ze slaat de eerste bladzijde…
Dag lieve geschilderde dag
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
458 Hoe neemt deze plek, haar as je verstilt in bezit,
ondanks het ongebreidelde of het verbluffend
mooie, van ook oude en knoestige rododendrons.…
de man op het plein of de dood van Coster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 de groene rug van de gebogen man
draagt het midden van het plein,
een overleefd gebaar in zijn hand
voor letterketters en lichtgelovigen.
stil op de drempel van een oude tijd
bevestigd door aanleunende huizen
leeft hij in de plooien van zijn mantel
en het klokkenspel dat er om drapeert.…
nocturne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
518 De pokkelige schijf heerst iel
over de desolate vlakte
waar tussen varens en wat schriel gewas
verdoken leven huivert
om wat komen moet.
Want als de volle maan het goddelijke oog versluiert
ontwaakt het oude bloed
en splijt de wig der waanzin
het broze breukvlak tussen mens en beest.…
Niets
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
793 Niets is nieuw
Alles is oud
Nieuwe dingen worden gauw oud
En oude dingen worden weer waardedevol…
Nieuwe lente
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.293 Van roestvrij staal was zijn gezichtscontour alras, haar
zogezegde slangengif zou hem niet langer meer verrotten
en die veel te weke tintjes groen in haar zo bleke lentebotten
bevroren onder zijn druk van snoer die zij probeerde nog
te weren.…
U oude machtige Freyja
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.454 U, oude, machtige Freyja van het Noorden
U, stille en vreugdevolle schoonheid
Ik groet U, Freyja, schoonste der aarde,
Uw Maan, Zon en Sterren,
Freyja van de groene Aarde.…
Levensadem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
170 Een oud verlangen dat vurig in mij leeft,
terwijl mijn bevend hart zo bleek verscheen.
Och, luister hoe het deinende groen
de verre, zilte levensadem ontvangt
de wereld koelt haar koortsige zoen
waarnaar het hart al zo lang verlangt.…
Vogelparadijs
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.397 En in de heksenbezem bij de deur
heeft het winterkoninkje
een prachtig nest gewrocht,
kunstig geweven van hondehaar
en zacht groen mos,
heeft hij zijn oude plekje opgezocht.
Zo zit de hele tuin vol leven.
Ze hebben het niet slecht.
Het is een drukte van belang,
van tortelduif tot rode specht.…
SchildersGoden
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
1.151 De ezel wankelt, ‘t linnen vecht terug
Maar sterk zijn de Stille streken,
kleurpalet, groen, rood en zwart
Oliegeur, terpentijn en oude koffie
De vloer besmeurd, ‘t lijkt wel abstract
Langzaam vormt zich een wazig beeld
De verstilde realiteit van het ontwaken
Een bloem ontluikend, van binnenuit
Aai van het penseel, zie!…
De oude hoeve
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
910 Vele jaren zijn heen gegaan
sinds ik nog op die plek heb gestaan
De oude hoeve waar ik als kind heb gespeeld
Mij nooit een ogenblik verveeld
De groene poort, het hof, de stallen
Vroeger vol bruisend leven, nu vervallen
Zacht heb ik de deur
achter mij dicht gedaan
In de hoeken weven glimmende spinnen
hun ijle waan
Een zonnestraal zoekt…
DAAGSE VERWONDERING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
494 Snuivend, woelend en graaiend roept dat blije kind:
"Eerst groene knobbels, dan _ bonte klokken
vol zoemmuziek, die je gemoed laat zweven!"
De man veert op, beseft: "Waarvoor was ik blind?
Vanzelf-gebeuren mag steeds verbazing lokken,
het zegenrijkste wonder in 't leven."…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Doofheid verbergt signalen van grof en oud,
zozeer dat zwijgen de voorkeur heeft.
Mijn zwijgen belet mij niet om te zien,
te staren zelfs naar het verbleekte licht
dat een betere invalshoek biedt bovendien.
Het is de zon die ik van schuilen beticht.
Denkbeeldig wakende ogen kijken helder groen,
echo's vervagen en herinneringen sterven.…
Mijn wereld vertakt zich
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
541 ,
Groen bloesemtapijt sneeuwt
de bühne onder, sneller wat
ik had verwacht, bewonder het
vuur, al was ik het kwijt,
in de liederen van de blind -
geschreven jaren, herbeleef de
teksten in de as van overweging.…
Liefste, kom uit
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.881 Zie, de linde,
levend goud om 't oude brons.
Er is al groen, getjilp, gegons. -
Zie de linde: zij bloeit voor ons.
En de wolken!
Ze varen hoog, ze varen gauw,
een zuiv're sneeuw van zee en dauw.
Wolken en zon in 't frisse blauw.
Liefste, kom uit,
de harde stenen uit.
Elkander tegen door het kruid!…
Zoektocht naar de oorsprong
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
994 ik ben op zoek gegaan
naar de diepe wortels
de vertakkingen
aan de stam van een boom
het nest in de groene kruin
ik zocht een oude droom
als een blad
dwarrelde ik wat rond
de wind nam mij mee
liet mij nog niet dalen
ik werd gepakt
door familieverhalen
een prentenboek
bracht mij in een hof
waar grootvaders rozen
kleuren door de hagen…
OERWOUD
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.931 aan armen en benen
van zijn heer vader
verdwaasde vleermuis tussen kettingen en staven
of clochards dichtgevouwen in zijn hoek
waar de groene wouden van Borneo en Sumatra
niet meer stoven en geuren
de mensen
achter het glas zijn nu het oerwoud
-----------------------
uit: Avenue literair…
Putven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
418 Veelstemmig gekwaak geeft oude boerenraad:
"Laat niemand jouw nest of grond gebruiken,
maar zoek elkaar voor wijze burenpraat."…
Vogelvrouw
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
718 op de hoek
de plek waar iedereen je kende
de plaats waar we je vaak hebben bezocht
Je was de kleine heuvel waarop je woonde
verscholen in een deken van groen
een cocon uit liefde gesponnen
Je was het huis, het terras, de trap naar boven
altijd zullen ze bij ons blijven
in hart en hoofd blijf je bestaan.…
De stille zonne daar ik zit
poëzie
4.2 met 4 stemmen
902 De stille zonne daar ik zit, voor mijne woning,
in de oude lijste van een groene en rode veil;
van al de bloemen op mijn mond de milde honing,
en in mijn hart van al de dagen 't vrome heil;
een witte roze aan mijne krage, en voor mijne ogen
de weiden en de Leië in lage zonne-brand;
van mijne vrouwe in mij het zorgend mededogen,
en van…
Ode aan de kastanje
gedicht
4.0 met 4 stemmen
3.416 Hun boom een kerel, zijn dos vol
groene stekelbollen. Als dobbelstenen
rollen ze weg, hun hoop gericht op boomhoog.
Onweerstaanbare pralines,
rap door kleine handen opgeraapt,
binnen als schat verloren gelegd –
dood in minder dan een winter.
Herfsttijd kreupelt weken door.…
Vannacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
641 Jij kijkt me met beloken ogen aan
zo groen zelfs op dit middernachtelijk uur
blijf je mijn rustpunt, mijn anker, mijn cesuur
mijn zomerwijn, mijn mirre, mijn dagelijkse graan.…
Zoeten
netgedicht
4.4 met 10 stemmen
696 Puur lig je aan mijn zijde
een naaktheid opgebouwd uit beelden,
gedachten en verwachtingen die mij aldoor mijden
of van tederheid naar waar ik zo smacht
ik wil me sterk aan jou blijven wijden
Mijn hand gaat over jou, het korte groen
niet hoger is mijn verbeelding liggend in het gras
doch in zwaarte en inhoud onberekenbaar
ik zucht na iedere…