1045 resultaten.
Tijdelijk – nog niet (2)
netgedicht
2.9 met 33 stemmen
7.791 Nog niet
Telkens hebben we bijna een huis, bijna
Terwijl de dagen zeker voortschrijden
De dag van het moeten vertrekken nadert
Nadert, nadert, nadert, nadert
Ineens is het genadeloos dichtbij
Plotseling is het spel gespeeld
Iets heel goeds is ons toebedeeld
Zonder aankondiging hebben we
De beste hand met kaarten
We slaan onze slag
Eén…
Nijdige Tijd, waarom is 't dat gij u versnelt
poëzie
4.0 met 46 stemmen
8.890 Maar na mijns Liefs vertrek, doordien 't begon te dagen,
En heeft de klokke boven zes maal niet geslagen,
In ene tijd, docht mij, van twalef uren schier.…
Een bittere pil
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.331 Om de pijn moet ik zacht huilen
Alleen in de nacht aan het strand
Laat de wind mijn zorgen meenemen
Zuchtend, eenzaam en toch trouw om de kinderen
Er is niemand die mijn verdriet kent
Bij jou kan ik nooit meer met mijn gevoelens
Ze doen je niets meer, ze maken je warm noch koud
Jij ziet het liefst dat ik zou vertrekken
Maar ik weiger, ik hou…
Leven
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.374 Zo zal je leven je voor blijven gaan
En je zal ook niet beter weten
Uiteindelijk zul je ook een hoop vergeten
En niet meer zo bij je leven stil blijven staan
Uiteindelijk zul je vertrekken van deze aarde
Misschien voldaan, misschien ook met verdriet
Onderschat daarom je leven niet
Maar geef het jouw eigen unieke waarde.…
Wisselende posities
gedicht
2.3 met 124 stemmen
35.538 Ik schrijf zeur niet, vlucht voor je vertrek.
Die jou niet noemen slapen zoet, morgen willen ze best
een tekening over je maken < niet langer lastigvallen met de eigen,
weinig kan al gezin zijn >. Tragische humor kan wonderen:
je verzoek per sms om een opbeurend woordje. Ik raad je angst
verschijnsel na verloren samenhangen.…
Tapijt
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.881 Plots sprong ik naar het verleden,
waar ik in een hoek van een vertrek,
als een kind zo tevreden,
voor mezelf een eigen plek
bouwde, vol geborgenheid.
Nu besef ik mij te meer,
de onschuld van een kind,
niet wetend dat telkens weer,
ieder nieuw geval bemind,
bezoedeld wordt in tijd.…
Ballade
poëzie
2.5 met 11 stemmen
3.017 Alleen ben ik ter venstere, ter deure,
Alleen ben ik, in eenen hoek gedoken,
Alleen ben ik, om op te gaan in treuren,
Alleen ben ik, stil weg of uitgebroken,
Alleen ben ik, het is mij wèl gegeven,
Alleen ben ik in mijn vertrek beloken,
Alleen ben ik en zonder vriend gebleven.…
IN EN BIJ HET WATER
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
531 Op het strand klinken
's morgens vroeg ijle tonen:
zwanen vertrekken,
vliegen over grauwe zee
naar de paarsblauwe einder.
Frisse zucht beroert
het hoge gras, geeft het meer
snelle, huiverende golven,
gaat voort, zonder ophouden...
Om zich in zee te werpen?
Kloek waden reeën
door de stille Waddenzee,
zoeken de verte.…
Zwartewater
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 De felle gloed bij het vertrekken van de dag
na stralend in mijn hoofd.
In een blinkend meanderend spoor
trekt ze door dit groene landschap
Levensbron, en schependrager
getemd door rotsige oevers
begroeid met wilg en vlier.…
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen
boven grasgroene duinen
in helderheid van zonneschijn
en grauwheid van humeur
zijn fratsen overbodig
gaat arrogantie niet op reis
landschap komt fleurig tot gedachten
heldere beekjes stromen over rotsen
zwarte kraaien verhalen van zomer
protesteren tegen alles in taal
wolken vertrekken…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 jij vergeet de handgeschreven brieven
in een land, niet ver van hier
verwissel jij de postzegels
met de meeuwen van de lucht
om lief te hebben in stilte
om je heimelijk en zwijgend
te beminnen
klinken er zachte geluiden
in rustig verlangen
om te ontsnappen
aan heimwee
toen
liefde gewoon was in ons bed
zonder een vertrekken…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 begin
Een nieuwe start van een zin
Fijn om iets te kunnen schrijven
Genoeg om in herinnering te blijven
Hoopvol, met dingen uit het leven
Iemand die altijd naast je staat
Jaren was jij vaak paraat
Kletsen over allerlei dingen
Luisterend er geen doekjes om winden
Menig telefoontje of een mail
Niets was jou ook teveel
Omdat we straks gaan vertrekken…
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 band
als een frauduleuze handeling buiten
het bereik van een gezond verstand
nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar
as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren
naar de tegenstelling van eb en vloed
dus mijn beste, je woorden spreken nog
zoals een boot ligt aangemeerd aan het
anker van het oor, je stem is het sein
om te vertrekken…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 verwart, ik vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die daad
laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat ze ons achter
om te schuilen voor aankomende stormen
grote hoogtes zijn genoten
om met eerbied te vertrekken…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 knarsende sloten en
piepende scharnieren
doen mij niet zoveel
zij horen bij het
betreden van een huis
van middelbare leeftijd
waarbij de trap zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Ik voel een zachte vraag
in hun vertrek: wat is het om werkelijk
te vertrouwen, om niet te weten en toch te gaan? Hun vlucht
raakt iets in mij dat niet spreekt, maar beweegt op de adem van hetzelfde geheim.…
Ochtendgevoel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 Ik heb opeens geen zin meer
Het doet me pijn, het doet me zeer
Ik voel me toch niet zo sterk
En ga niet naar mijn werk
Maar dan zakt het ongemak
Toch voel ik me nog zwak
En vertrek toch van huis
Met in mijn oor gesuis
Op mijn werk aangekomen
Zit ik even te dromen
Hoe het vanochtend ook weer was.
Was ik toen meer in mijn sas?…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Zij vergrendelt het vertrek,
spant ketens met dikke, stalen schakels.
“Ik zit op rozen,
milde handen zullen mij liefkozen,
demonen vinden mij nooit.”
Dit gelooft de vrouw in kamerjas
dampend zweet in de vouwen van haar buik.
Gisteren nog mompelde ze in een droom,
een verhaal van trommels en trompetten.…
Later...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.120 Als ik later sterf en vertrek,
naar die vreedzame rustige plek,
krijg ik dan vleugels
of de mooie taak,
dat ik over alle dierbare levenden waak?
Mag ik dan af en toe
terug naar de aarde misschien,
om het verdere verloop van een ieder te zien?
Hoe het verder gaat zonder mij,
zijn ze verdrietig
of juist blij?…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 . -
toen klonk er geluid op de trap,
een stap jong en rank als het licht;
voor de schemer van dit gezicht
week de duisternis van het vertrek.…
Niet stuk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.973 Neem niet mijn herinneringen mee
Laat ze maar bij mij achter
Ik gun je je vertrek
Ik wist dat het eens zo moest zijn
Ik wil eigenlijk helemaal niet weten
Dat jij weg bent
Dat ik je nooit meer zie
Niet meer in het echt althans
Het is beter zo
Ik weet het
Niet voor mij
Maar wel voor jou
Ik zie nog beelden
Ik hoor nog ons…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 gouden koets
zie passeren
ben ik weer even een mens
die in sprookjes gelooft
dat ledigt de geest van zwaarte
volg mij en ga mee Oranje vereren
want zonder ons
kan de koets met inhoud
en de hoed op de bok
wel naar de stallen terugkeren
o ja, de troon doet zijn rede
in een zaal met hedendaagse ridders;
onze mensen zogezegd
en bij vertrek…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Het maakt het komend afscheid mild,
losgemaakt van kwetsbaarheid, nadat
ik me tussen je borsten heb gevlijd
tot alle geluiden in de wereld zijn
verstomd, dat is meer dan stof alleen,
het vertrek komt nooit op tijd, maar
verstilt de angst onbemind te zijn.…
Oma.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.676 Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek
van het tehuis.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
De laatste jaren werd het minder en het
bezoek gaf zelfs soms hinder.
In een eigen wereld leefde zij en het
contact werd minder met mij.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.…
Vakantiekaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 Lieve allemaal
ik stuur jullie even snel dit kaartje
want ik heb niet zo heel veel tijd
omdat we vandaag op excursie gaan
in het Grand Canyon National Park
en Donald, onze tourleider, houdt
nu eenmaal van op tijd vertrekken
mijn hotelkamer in Las Vegas is
super de luxe en het eten is echt
op zijn Amerikaans, zeg maar een
pond vlees per…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Slapend in bed mijn hand in die van jou
Ik apte je... om die laatste zin vooral,
en 't herhalen,
vertrekken naar de horizon van al…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Maar één ding weet ik zeker, op
een goede dag wordt mijn oude ziel bevrijd van
alle angst en pijn in haar zodat het verlossend lichaam ook een
zwervende vlucht zal meemaken, als een trekvogel vanuit de vertrekkende aarde.…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 van hun onmin
heb ik iets van je aan
het is geen vraag maar een muur
een advies kijk door hun kleren heen
kijk naar de rafels van hun ego
wijs liever naar elkaar
wijs naar de vloeibare zon op het water
zeg woorden die ertoe doen
zeg dat we een godsvermogen waard moeten zijn
als zelfs de zee de moeite neemt
om hier te komen
om weer te vertrekken…