1035 resultaten.
Met de Noorderzon ?
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.025 Ik zal die Satan pakken,
met wie jij vluchten moest,
ik schep genoegen in die daad
en laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken, ween
niet als de maan zijn vaste baan
verlaat,de vrucht van het verleden
is gerijpt om jouw roos te wekken
om de ongeboren droom nog te
ontdekken zoals werd beloofd, een
onbestaand eiland waar jij…
Zomers landschap
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
574 kleuren
met melkwitte koeien
en zeegrijze meeuwen
boven grasgroene duinen
in helderheid van zonneschijn
en grauwheid van humeur
zijn fratsen overbodig
gaat arrogantie niet op reis
landschap komt fleurig tot gedachten
heldere beekjes stromen over rotsen
zwarte kraaien verhalen van zomer
protesteren tegen alles in taal
wolken vertrekken…
Luisterschaduw
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
641 jij vergeet de handgeschreven brieven
in een land, niet ver van hier
verwissel jij de postzegels
met de meeuwen van de lucht
om lief te hebben in stilte
om je heimelijk en zwijgend
te beminnen
klinken er zachte geluiden
in rustig verlangen
om te ontsnappen
aan heimwee
toen
liefde gewoon was in ons bed
zonder een vertrekken…
Aanvangen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.110 begin
Een nieuwe start van een zin
Fijn om iets te kunnen schrijven
Genoeg om in herinnering te blijven
Hoopvol, met dingen uit het leven
Iemand die altijd naast je staat
Jaren was jij vaak paraat
Kletsen over allerlei dingen
Luisterend er geen doekjes om winden
Menig telefoontje of een mail
Niets was jou ook teveel
Omdat we straks gaan vertrekken…
iets in de krant
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
468 band
als een frauduleuze handeling buiten
het bereik van een gezond verstand
nu kan ik slechts nog zeggen, het ga je goed - maar
as verwaait zoals gedachten zich kunnen keren
naar de tegenstelling van eb en vloed
dus mijn beste, je woorden spreken nog
zoals een boot ligt aangemeerd aan het
anker van het oor, je stem is het sein
om te vertrekken…
Morgendicht?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
471 verwart, ik vermijd de pijn,
schenk je zuurstof
uit de beide boezem-
kamers van het hart,
de ene kamer pas gewit,
de ander nog ongewis de
toekomst tart, om in het
stof van het heden te bijten
Eens zal ik die Satan pakken,
met wie jij moest vluchten,
ik schep genoegen in die daad
laat hem zonder tranen met
de noorderzon vertrekken…
Nazomeren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
549 zon weet het
ze gaat eerder weg
ze verlaat onze mooie zeekust
De frisse ochtenddauw
doet spinnenwebben glinsteren
het voelt vochtig en klam
De zomer kan niet eindeloos duren
zoals ze gaf in onvoorspelbaarheid
zo vleugellam
laat ze ons achter
om te schuilen voor aankomende stormen
grote hoogtes zijn genoten
om met eerbied te vertrekken…
de dood nabij (1)
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
527 knarsende sloten en
piepende scharnieren
doen mij niet zoveel
zij horen bij het
betreden van een huis
van middelbare leeftijd
waarbij de trap zijn
eigen verhaal kraakt
maar dit huis leefde
communiceerde in een
prettig warme ontvangst
zonder precies het welkom
te duiden ruiten deuren
muren en vertrekken
hadden zo hun eigen sfeer
in…
Vogelvlucht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
552 Ik voel een zachte vraag
in hun vertrek: wat is het om werkelijk
te vertrouwen, om niet te weten en toch te gaan? Hun vlucht
raakt iets in mij dat niet spreekt, maar beweegt op de adem van hetzelfde geheim.…
Ochtendgevoel
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
801 Ik heb opeens geen zin meer
Het doet me pijn, het doet me zeer
Ik voel me toch niet zo sterk
En ga niet naar mijn werk
Maar dan zakt het ongemak
Toch voel ik me nog zwak
En vertrek toch van huis
Met in mijn oor gesuis
Op mijn werk aangekomen
Zit ik even te dromen
Hoe het vanochtend ook weer was.
Was ik toen meer in mijn sas?…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Zij vergrendelt het vertrek,
spant ketens met dikke, stalen schakels.
“Ik zit op rozen,
milde handen zullen mij liefkozen,
demonen vinden mij nooit.”
Dit gelooft de vrouw in kamerjas
dampend zweet in de vouwen van haar buik.
Gisteren nog mompelde ze in een droom,
een verhaal van trommels en trompetten.…
Later...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.120 Als ik later sterf en vertrek,
naar die vreedzame rustige plek,
krijg ik dan vleugels
of de mooie taak,
dat ik over alle dierbare levenden waak?
Mag ik dan af en toe
terug naar de aarde misschien,
om het verdere verloop van een ieder te zien?
Hoe het verder gaat zonder mij,
zijn ze verdrietig
of juist blij?…
Tederheid, leg nu uw hoofd
poëzie
4.2 met 13 stemmen
4.687 . -
toen klonk er geluid op de trap,
een stap jong en rank als het licht;
voor de schemer van dit gezicht
week de duisternis van het vertrek.…
Niet stuk
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.973 Neem niet mijn herinneringen mee
Laat ze maar bij mij achter
Ik gun je je vertrek
Ik wist dat het eens zo moest zijn
Ik wil eigenlijk helemaal niet weten
Dat jij weg bent
Dat ik je nooit meer zie
Niet meer in het echt althans
Het is beter zo
Ik weet het
Niet voor mij
Maar wel voor jou
Ik zie nog beelden
Ik hoor nog ons…
Weinig zeggend
netgedicht
3.1 met 20 stemmen
959 gouden koets
zie passeren
ben ik weer even een mens
die in sprookjes gelooft
dat ledigt de geest van zwaarte
volg mij en ga mee Oranje vereren
want zonder ons
kan de koets met inhoud
en de hoed op de bok
wel naar de stallen terugkeren
o ja, de troon doet zijn rede
in een zaal met hedendaagse ridders;
onze mensen zogezegd
en bij vertrek…
Niet alleen stof.
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 Het maakt het komend afscheid mild,
losgemaakt van kwetsbaarheid, nadat
ik me tussen je borsten heb gevlijd
tot alle geluiden in de wereld zijn
verstomd, dat is meer dan stof alleen,
het vertrek komt nooit op tijd, maar
verstilt de angst onbemind te zijn.…
Oma.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.676 Dan zwaaide zij mij uit bij het vertrek
van het tehuis.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.
De laatste jaren werd het minder en het
bezoek gaf zelfs soms hinder.
In een eigen wereld leefde zij en het
contact werd minder met mij.
Er is een oma dood gegaan.
Mijn oma wel te verstaan.…
Vakantiekaart
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
566 Lieve allemaal
ik stuur jullie even snel dit kaartje
want ik heb niet zo heel veel tijd
omdat we vandaag op excursie gaan
in het Grand Canyon National Park
en Donald, onze tourleider, houdt
nu eenmaal van op tijd vertrekken
mijn hotelkamer in Las Vegas is
super de luxe en het eten is echt
op zijn Amerikaans, zeg maar een
pond vlees per…
Paars 2
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
485 Slapend in bed mijn hand in die van jou
Ik apte je... om die laatste zin vooral,
en 't herhalen,
vertrekken naar de horizon van al…
Onderweg
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
480 Maar één ding weet ik zeker, op
een goede dag wordt mijn oude ziel bevrijd van
alle angst en pijn in haar zodat het verlossend lichaam ook een
zwervende vlucht zal meemaken, als een trekvogel vanuit de vertrekkende aarde.…
Restwaarde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
347 van hun onmin
heb ik iets van je aan
het is geen vraag maar een muur
een advies kijk door hun kleren heen
kijk naar de rafels van hun ego
wijs liever naar elkaar
wijs naar de vloeibare zon op het water
zeg woorden die ertoe doen
zeg dat we een godsvermogen waard moeten zijn
als zelfs de zee de moeite neemt
om hier te komen
om weer te vertrekken…
Overmacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
720 geen bereik
geen durf uit
te spreken
hoe haar tranen
stromen langs
lijnen die ooit
aanraking waren
meer is er niet
enkel het beven
van handen die niets
meer kunnen dragen,
haar mond vol
ingeslikte dagen
haar dieren die
kijken alsof blijven
de eenvoud toont
vogels die tegen
ruiten tikken,
vrijheid bestaat
ze wil vertrekken…
Het oude huis
poëzie
3.2 met 5 stemmen
3.140 Verstandig is 't van tijd tot tijd,
Een teedre, sterke band,
Die 't arme harte bindt en vleit,
Te schudden van de hand:
Te scheiden van een dierbre plek,
Vol weemoed en genot,
Te wennen maar aan elk vertrek -
Verhuizen is ons lot.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Herinner je het slingeren tussen puin en fortuin
het uur van vertrek
Broeierige sterren leken zich te verhangen
aan mijn trillende schaduw
Gedachten vulden de nacht
Herinner je de glans, als vers geld.…
L' histoire se repète
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.437 De hulp stond hen af, maar ze zei op een dag:
'Al dat huishouden wordt me te zwaar;
't is te druk hier in huis, dus ik neem nu ontslag
en vertrek naar een kinderloos paar.'…
De laatste trein
netgedicht
3.0 met 22 stemmen
2.290 Annabel uit Roosendaal
nam laatst de laatste trein
Daarmee dacht zij nog redelijk
vroeg weer thuis te zijn
De trein was verder helemaal leeg
toen zij daar ging zitten
Ze las wat in haar spoorboekje
over het vertrek van laatste ritten
Toen de trein eenmaal op snelheid was
verscheen de conducteur
Die Annabel vertelde
wij passeren nu Etten-Leur…
Burn Out (2)
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
3.403 meer dan eens
Twijfel zaaiend bij het publiek
Ga ik dan eindelijk toch onderuit
Behalve mijn lijf voel ik niets
Geen liefde geen haat
Mijn verdriet lang vergeten
De hoop over het hoofd gezien
Overal krokussen en ook narcissen
Mijn licht niet meer dan een nachtkaars
Stervend zonder toeschouwers
Eenzaam in het leven
Zij zegt mij te vertrekken…
Sorgh-vliet
poëzie
3.6 met 15 stemmen
6.614 waar mij dit vertrek, en volle macht gegeven,
Om daar met stille geest mijn dagen af te leven,
Ja, om nooit met een Haag voortaan te zijn gemoeid,
Als met de haag alleen, die hier bijwijlen bloeit.
----------------------------------------------------------------
Grondlegger van Park Sorghvliet is raadspensionaris Jacob Cats.…
Definitief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.247 dat iemand jou van mij beroofde
doofde ik mijn weemoedzang
en volgde stil de weg met jou
de lasten dragend, vol van trouw
langzaam maar zeker minder bang
berusting kroop nu door mijn leven
in al die keren zonder jou
omdat ik zeker weten zou
nimmer werd jij van mij verdreven
dan op een dag, zonder verdoven
voorspelden tongen jouw vertrek…
Het beest heeft gewonnen
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.366 Alle opleidingen ten spijt,
je bent definitief je
geheugen kwijt…
Ongelukkig vertrek ik in de wetenschap
dat je mij al vergeten bent, als ik de code
nog moet intoetsen bij de deur om de
afgesloten afdeling te verlaten.
Ik neem je ongelukkige gevoel met me mee…