1057 resultaten.
laat mij maar
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
372 je blij moet zijn
dat je dit leven hebt
gekregen
dat je gezegend
bent (als in ‘zijn’)
dat jij op deze aarde
ronddoolt
als de zoveelste halvezool
proberen we blaadjes en gaatjes te tellen
ook wel zegeningen genoemd
of wat we er zelf van maken willen
wat mij betreft
zijn we buter dan buutvrij
mag een fuut zich een berk voelen
of wanen…
Een gedichtje over de ontbrekende sterren
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
420 Maar of ik ze te zien krijg,
ze überhaupt verdien:
daarvoor ben ik overgeleverd
aan de willekeur
en het wisselvallige humeur
van hen die zich goden wanen
over het sterrenregime.…
Natte verf
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
365 Je schildert jezelf in een leegte
achter kale horizonnen
waar lust met liefde copuleert
van alle kanten bekeken
door de waan van de dag
helder in abstractie
stillevens verflauwen
een wereld zonder ratio
verleent zich gevoelens
rivieren fluisteren verhalen
over jouw naam, jouw hart
in empathische tederheid
onmacht versus kunde
in…
De reflectie van het licht
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.044 Het tijdelijk verblijf van pijn van waan
maakt plaats voor ’t pad waarin wij verder gaan.
Het firmament heeft zijn gezang gestaakt,
maar in het mensenhart is
nu een heilig vuur ontwaakt.
De orde die daarboven eeuwig blinkt,
is nu een gloed die in de ziel verzinkt.…
LIEFDE-ZANG
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.223 Kom: de asse van de haard laat gene kool nog branden;
en zo de huivring van 't herdenken door u gaat,
wees stil: mijn woordeloze spot heeft zachte handen,
die 't oude wanen-kleed om uwe schouders slaat.…
dodenmars
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.335 hikkerde hik hik
ik hoor het schoffelen als valse violen
snaar slof snaar snaar
de juiste tred om achter doden te dolen
het blijft een hopeloos gebaar
slof slof slofferder slof
sprakeloos dof
rom rom rommerde rom
mijn doel lijkt bereikt
de symfonie der tranen
wordt allengs ingezet
morbide in g kleine terts
ik moet me in de hemel wanen…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel te verkrijgen,
En…
Droogte
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
978 De dorst draalt
Langs de weke wanden van het verhemelte
We wanen ons in woestijn
En in een luchtspiegel
Vind ik de waterval, jouw wellend speeksel
Het loon voor een verbeten geduld.
Genoeg geluld
Want mijn maag is verwend
En pruilt na de magere oogst.…
vlieg op
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.392 fotograaf kwam zo close flitsen
dat de hele kroeg zag die heeft waan
zelf voor het vogeltje te kunnen gaan
al dacht-ie zelf leep te blitsen
terug van mokkels gaaf jennen
bleek mijn plek bezet ik moest verkassen
zat een staartmeesje daar dom te krassen
aan pixels nog te herkennen
brutaal klonk si si si sirrrrr churrup
piepte tsie err…
brief aan jou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
669 bed liggen,
dromend over schaapjes, wolkenluchten
regenbogen, vliegende schotels die vreed-
zaam door de lucht heen vliegen en verder
slaap ik nog, wat ik daar moet weet ik niet,
maar het helpt de nacht te verdrijven
het helpt m'n zinnen te verzetten en daar
ben ik buitengewoon dankbaar voor-
en verder schrijf ik stukjes en droom wan…
Het jaagpad
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
625 Op ‘n turfschip omgebouwd tot woonark groet mij een hand
ik herken in de figuur mijn oom die al jaren dood is, ik heb
de grens van waanzin overschreden, ben in ‘n waan beland.…
Eerst de tol ?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
609 Je bracht mij een nachtbedrog
een waan in schijn van een
korte droom, mijn schroom
deed me vermoeden en heb ik
je mijn slaap verkocht, het
blinde in de eerste klacht van
aanzwellende beloften,het masker
door het lot gebracht in de
lust van verhitte dorsten,
ik vond mij terug in lege dromen,
verzadig mij in het eenzaam zijn,
je kussen…
DE DICHTER
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.050 Aldus wie zijn geluk in 't noden van een teken
gelijk een geurig brood meewarig-blij durft breken,
en nut de zuurste zemel-korst in heil'ge waan;
om bij het heil dat weende en 't vreemde leed dat lachte,
en in de hoede van uw deemstren, o Gedachte,
eens, als een schone vraag, glim-lachend heen te gaan.…
Freya
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
449 Luister naar de woorden van de Vrouwe,
de Heerseres, de Godin der Wanen:
Lust en liefde,
seks en sensualiteit,
hierover heers ik.
Het orgastisch genot
is mijn geschenk,
ik geef het graag,
ik geef het gretig.
Talrijk zijn mijn minnaars,
ik behaag hen aan mijn borsten,
ontvang hen tussen mijn benen;
zij bekoren mij.…
Aurora Borealis Paranoia
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
512 Borealis aureool
Waar is die gouden zonnegloed gebleven
De heerlijkheid, de glans die haar omstraalt
Aurora Perestrojka parabool
Ze noemde hem haar kleine man, idool
Door supermaan bezeten, idolaat
En dwangneurosen, lichte paranoia
Geobsedeerd en manisch-depressief
Sprekend en publique in 't offensief
Gedreven, voortgejaagd door wilde wanen…
Een inktzwarte hemel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
472 Leven in een waan.
Op een kruispunt in mijn duister sta jij,
een lichtpunt, helder stralend.
Als enige troost in een lege vallei.
Spontaan maar nooit voldaan.
Ach, bleef je maar hier bij mij.
Maar zoals zo vaak,
moest ook jij weer gaan.
De gedachte aan je lach, je geluid, je gezicht,
doet me bijna stikken.
Ik wou dat je hier was.…
TUINMAN
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
147 De uren en de muren, altijd daar
en altijddurend, zijn hardnekkig
in de waan van zijn bestaan.
Gasten kwamen, vrienden gingen.
Schaduwen zijn hem al voorgegaan.
Vele glazen wijn werden geheven
met woorden van hun schijn ontdaan.
Niets viel te stuiten of te staven.
Alles verzonk in de buien van het leven.…
lief, onze rotatieas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
153 als jij van het breien zinnen
kan schrijven, het leggen van
puzzelstukjes in braille
uit kan lezen, hoe doorsta
je dan mijn waanzin
wanneer mijn innerlijke stormram
jou de nacht in delen splitst
zelfs nog in de nadagen die ik
voorheen beschouwde als een
absurdistische waan, daar mijn ziel
de wapenen reeds had gesust en
de intieme betrokkenen…
Stem van generzijds
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.655 "
"Hard drukt de spijt om noodloos lijden,"
"Om glorie, door een waan gemist"...
De aard was zo licht, toen ik moest scheiden,
en zoveel schoner dan ik wist.-
------------------------------------------------------------
uit: Dante en Beatrice en andere verzen (1908)…
Fotolijst
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
690 Nu het vocht oplost en transparant weerspiegelt
leven zintuigen in wanen
De geur van amber ontspant mij door het droombeeld.
Jouw gesproken woord fluistert zacht in mijn oor.
De smaak van appel siert onze verboden vrucht
dat was altijd jouw metafoor.…
Conte tragique
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.096 Wat kan ik, dan mij vrij te wanen:
mijn prins komt, op zijn magisch paard.
De draken zal hij sidderend splijten,
mij zegenen met machtig zwaard.
Ons wachten wolkenoceanen
ivoren sterren in het haar
en eeuwigheden samen zweven,
niet lang meer nog; een dag, een jaar...…
Geheim
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
1.694 Iets geheims gedaan
Niet gedaan in slechts een waan
Het was een moment
wat ik nog nooit had gekend
Iets wat ik altijd had gehaat
Zag het als een laffe daad
Toch is het ook mij gebeurd
Mijn geweten nu besmeurd?…
boekenoproer bij verhuizing
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
2.787 verhuizing van volkeren is als van bibliotheken
boeken die zich lang misplaatst weten of wanen
trachten zich met alle geweld een weg te banen
in de plankorde waar niet alleen wordt ingekeken
op het oosterdok kwamen meteen wanklanken
van temerig zeuren tot smartelijk kreunen
je zag ze wringen ontsteunen plots leunen
ieder die poolshoogte…
Stenen kabouter
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
583 vermomd
tussen tovernaar en bedelaar, toch
beschreven in gewone mensentaal, een
gedreven prins te paard, die menig
onstuimig hart deed verleiden, om toch
in het ontwaken uit te glijden over
ongedroomde dromen, ver van huis en haard
een stilte die laat zwijgen, als twee
witte zwanen die geruisloos hun wegen banen
en zich op diep water veilig wanen…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 wie is het die deze koers bepaalt
je raakt maar al te snel verdwaald
tussen profiteurs en criminelen
hulp die standaard faalt
ze zijn hier met zo velen
vreemden komen en gaan
in dit beroofde land met hoon
en zij die bleven staan
zijn veelal heel ver heen
wanen zich van smetten schoon
een koning zonder troon
zien in kiezels edelsteen…
Staaltjes van IJdelheid
poëzie
3.8 met 10 stemmen
2.921 Nos poma natamus
Zo hopen dwaze paardenvijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat graad'loos bluffen slaan
Tot hoger glorie nog te stijgen,
Een eretitel te verkijgen,
En, recht met 's Landsheers bruiloft…
De historische tuin
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
2.188 overvallen door een stilte
zo intens
dat ik me bijna
terug tussen de mensen wens
doch, net op tijd versta
ik 't geruis van het blad
dat ritselend neervalt op mijn pad
ik hoor, in deze Hof van Eden
stemmen uit een lang verleden
mijn raadselachtige geest,
gedrenkt in "toen",
laat mij vreemde dingen doen
achter die oude deuren en ramen
waan…
GEOLOGIE
poëzie
4.5 met 8 stemmen
5.174 zoeken
en al maar door
zinkt
en al maar door
zoekt
diepe zeeën
blauwe zeeën
diepe blauwe zeeën
diepblauwe zeeën
zinken
zoeken
naar de omgekeerde sterren
tweemaal blauw
en tweemaal bodemloos
Wanneer vindt het blauwe lood
in de blauwe zee
de groene wier
en de koraalrif
Een dier dat door het leven jaagt naar een gedachte vrede
–een wanen…
Volharding
poëzie
3.8 met 5 stemmen
3.360 [Romeinen 8:35 en 38-39]
Noch ‘t brullen der ontmensede tyrannen,
Noch zwoege dorst, noch snaken naar het brood,
Noch lichte vlam, noch zwaard van bloede rood,
Noch scherpe bank, noch ketenen gespannen,
Noch goedverlies, noch knevelen of bannen,
Noch hoge macht, noch diepe waternood
Noch tijdsbeloop in leven of in dood
Noch wan-geloof…
eindig licht
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
902 gerijpt onder het gesproken licht
De wereld is geboren in een eindig aantal vruchten
Uiteindelijk zullen we verstenen
in een filosofische schoolslag
terwijl alles wegdraait in het blauw
en onze beenderen te bleken liggen
in het witte licht van de geschiedenis
Zie ze daar liggen
met hun honderdduizend jaren
van zichzelf herhalen
in de waan…