Alle inzendingen over herinneren

6780 resultaten.

Sorteren op:

Vroeger

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 594
Als vroeger is verdwaald bijten de herinneringen als zuur gemis laat sporen zien waar herkenning zich verschuilt tussen de flarden van de tijd zelfs het geliefde tuintje verdwijnt in de kille asem het verlies de gele trossen van de treurwilg hangen zwaar en de laatste bloesems tooien zich tegen beter weten in terwijl de herinnering…
G.Driesman17 september 2017Lees meer >

Kwelling

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 158
Achter haar gesloten ogen Ziet zij caleidoscopische herinneringen Van wat zij was vergeten, Nu aan de vergetelheid onttrokken. Alleen de vraag die haar kwelt, Is of het herinneringen zijn, Dan wel louter fantasieën, Die bij haar willoos zijn gesteld.…
Joris Olivier12 september 2026Lees meer >

Expatjer

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 473
Jarenlang was ik een stadjer Maar van buiten, als student. Kom ik terug, ben ik expatjer Die verdwaald lijkt, niets herkent Van A-Kerk tot Martinitoren En aan de Vismarkt Huize Maas. Promenade, stadsgeraas Voel 'k mij nog thuis, ben ik verloren? Een krolse kater 's nachts op pad Laat onbedorven feuten huilen Bij alma maters Vindicat…

Hartklap I

gedicht
2.5 met 35 stemmen aantal keer bekeken 37.265
Ik schonk mijn oma hartklapkoffie bij het langzaam verbloeden van haar stoppelschedelige antimakassarman: zijn bolknak paste niet in haar rimpelige pruimemond. Het Beste las hij bij een bruine schemerlamp. Morele Herbewapening, roestsmaak van maagbloed, dood: mijn schouderklap van binnenuit een daalder waard, dat…

Beeld aan zee

gedicht
3.1 met 149 stemmen aantal keer bekeken 38.318
grote god van de liefde alsof hij brak toen onze handen loslieten we hebben hem niet gezocht maar daar ligt een verdwaald stuk van zijn gezicht alsof we misschien toch om ons heen is alles hetzelfde gebleven de wind het waaiende helmgras het witte zand nog is het een zomer aan zee alsof hij nu pas brak zo levend waren nog onze herinneringen…

twee lindebomen

gedicht
2.9 met 62 stemmen aantal keer bekeken 25.678
twee lindebomen strekken hun schaduw uit naar het huis dat hier stond ----------------------------- uit: 'Navigator', 2001.…

Sonnet XIV

gedicht
3.7 met 39 stemmen aantal keer bekeken 16.076
als dan het koperen keteltje vol as van wat ik was wordt leeggeschud over het geduldig gras, mijn lief, sta daar niet voor schut en veeg de rimmel van je wangen. Denk aan de vingers die deze regels schreven in onze tijd van verlangen en die je streelden tijdens hun leven. En lach om wat ik was, onder meer het gesnurk in de bioscoop, de…

Zomergedicht

gedicht
2.8 met 22 stemmen aantal keer bekeken 13.752
Van minder een stoel getimmerd, men gaat zitten onder een verbazingwekkend roerloze zon terwijl de dorpskinderen de vrede bezingen op hun blinkende brommers, terwijl de hemel ondiep is als water onder een roeiboot, terwijl men woorden laat drijven en zinken hoort men zich roepen, bloed valt uit de bomen men herkent zich, staat op om te…

Was vroeger alles beter?

gedicht
3.5 met 46 stemmen aantal keer bekeken 26.514
Vroeger, toen ik klein was, was de sneeuw veel witter Maar ook veel roder, als mijn vader mij bij min vijf buiten een bloedneus sloeg Vroeger toen ik klein was, scheen de zon veel meer Maar ook was ze veel heter als mijn vader mij, op het middaguur, buiten had vastgebonden aan een paal Vroeger, toen hij jonger was, had…

Gelijk men kakkerlakken ziet

gedicht
3.9 met 31 stemmen aantal keer bekeken 11.047
Gelijk men kakkerlakken ziet (die men ook later in de taartvorm vindt), zo kan men reageren op wat de wandklok toont. Niet op de uren die in muren dringen van woonst of werkvertrek. Maar op de uren die, van de wijzers afgespat, verdwijnen en verdwenen zijn, hoewel ze in glitterpakken op het netvlies hangen. Dit is wat ons de wandklok toont.…
Paul Bogaert29 september 2024Lees meer >

En het was zomer

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 651
de warme herinnering aan hun zomers samen krult haar mond in een zacht glimlachen achter gesloten ogen dansen sterren ze fluistert een kushand in de lucht het was goed zoals het was ze blikte heel even maar terug…

Het kerkdijkje

gedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 8.715
Het kerkdijkje is dichtgegroeid met wilde struiken, het land licht braak. Verder dan hier kan ik niet terug: het prikkeldraad - geroest - waaraan Gijs B mijn haren vlocht en hard wegliep, en lachte zoals ik later heb zien lachen in de buurt van prikkeldraad; het desolate achterlaten waar vluchten wordt bekocht en schreeuwen als de regen…

LICHT DES LEVENS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 494
Ik toef in een woud van rozenbomen. Witroze schemer verzacht een zangersmond, die overal klinkt, uit bloemen, op de grond. Broederschap tussen elfen en gnomen? Ach, hier blijven, nooit meer vandaan komen... Geurige rozenadem zweeft soezend rond, toont zijn zoete draaidans als eeuwige stond, maar drijft me tevens naar de boszomen. Mijn reis…

Volmaakt

gedicht
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 23.626
In vers gras vrijen om later veel later in de dood nog even na te geuren als hooi ------------------------------------------ uit: 'Werkboek, bloemlezing 1983-2010'.…

Zoveel leed...

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 646
Meestal zijn het herinneringen die liefdevol zijn. De dingen die vandaag gebeuren, zijn zo prettig niet. Het nieuws vertelt alleen maar narigheid, ellende en verdriet. Je schudt je hoofd, maar helpen doet dat niet. Het is hartverscheurend, alles wat je ziet. Wat kun je doen voor al het leed wat er is.…
Antje8 maart 2023Lees meer >

[ Hij is hier nog, thuis ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 499
Hij is hier nog, thuis, overal waar hij niet is -- maar wij hem kennen.…
Zywa18 december 2024Lees meer >

Geesten

netgedicht
3.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.999
Broze fragmenten van vertrouwen, onverbindbaar door de tijd, Herinneringen blijven, in hun onzichtbare eigen strijd. Ondanks de afstand, Blijft de pijn een stille metgezel. Niet rijker of wijzer, door wat ik nog steeds voel, maar niet vertel.…

lichtjesavond

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 556
vanavond fluistert de stad zacht in het licht een zee van kaarsen die schaduwen verlicht een warme gloed in de vaak kille nacht elk vlammetje draagt een eigen boodschap verbonden in de tijd staan wij hier samen met herinneringen aan liefde, vreugde en spijt voor hen die we missen blijft het licht branden een sprankje hoop dat altijd ons hart…

De laatste akkoorden

netgedicht
2.4 met 21 stemmen aantal keer bekeken 883
Zijn stem, een echo van verloren tijden, een melodie die te breekbaar is om vast te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
CB18 maart 2025Lees meer >

Sneeuw en ijs

netgedicht
3.2 met 70 stemmen aantal keer bekeken 370
ik ben de trap opgelopen nog brengen de bekende geluiden mij boven het zuchten en kraken hijgen om weer bij adem te raken nog altijd wenkt boven de overloop met zijn heerlijk tuinuitzicht op het water van de poldersloot waar seizoenen zich herhalen en zomers soms falen in het voldoen aan het menselijk verwachten want…

Droefenis

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 378
Weemoed over tijden uit ver verleden, Toen ik nog vol in ’t leven stond, Geen gedacht had aan herinneringen, Louter leefde in het hier en nu. Had ik toen geweten wat ik nu weet, Was voorbereid wat kome, Mij behoedt voor dit immense leed. Soms lukt ’t om weg te dromen Naar tijden van weleer, Niet belast met nog zal komen.…

Scherpenheuvel revisited

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 325
Weemoedige herinneringen drijven boven. Met moeder in de basiliek, gezoem van weesgegroeten, de mysterieuze put, het snoepgoed en de molentjes. Besef van verlies voorgoed. Verdriet en toch troost voor het beeld.…

Abrupt

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 368
De schoonheid van haar lach Met parelwitte tanden omkranst Door ’t karmozijnrood van haar lippen, Brengt herinneringen uit tijden van weleer, Toen jij mijn leven kleurde, Mijn bestaan naar D’hoogste toppen voerde, Waar'k gelukkig was.…

Vicieuze cirkel

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 174
In de eindeloze zee van mijn gedachten, Ligt die ene gedachte te wachten, Die ene, ik me niet meer kan herinneren, En dát, dat blijft mij hinderen. Ik weet niet of die gedachte belangrijk is, Dat maakt onzeker, ongewis, Daarom blijf ik mijn hersens pijnigen, Om mijn geweten te reinigen.…
Joris Olivier22 augustus 2025Lees meer >

Waar de winter danst

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 500
Moeder draagt de zorgen in haar jassen, ziet zichzelf als een ballon zonder lucht. Vroeger leek ouder worden een gerucht, nu rimpelt zelfs brandhout bij de tassen. Zelfs het erf plooit minder en strekt zich uit, naast haar, die ooit zo vlotjes haar jeugd droeg. Blad en hout sprokkelde ’s morgens vroeg, terwijl de winter danste langs de ruit…

schubert pianosonate D. 960 andante

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 285
de eerst klank komt zonder aarzeling uit de hemel vallen als de zachte emotie die me rustig ingetogen laat bewegen bewogen zit je naast me en fluistert nee dit niet het is te veel jaren later bij diezelfde eerste toon het gevoel van klein geluk dat kleeft aan herinnering die niet is vergaan in alle snelle gewoel van plaats en tijd…

Oud

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 273
Is dit oud worden? Zijn? Vaker en vaker je familieleden oproepen, je klasgenoten. De levenden. Meer en meer de doden.…

haar naam was Térèse

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 764
ik graaf ik graaf met overtuiging ik graaf om iets te vinden van die twee kinderen misschien wel gravend ergens in Europa twee blonde koppies een meisje een jochie tot ik beland in een schemerige caravan staand neem ik aan aan het hoofd van de uitklaptafel een radio klinkt door wat gelige contouren mensen praten tegen mij aan…
R.E.N.S.21 december 2025Lees meer >

Moeder

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 269
plots was de geur uit jouw sjaal verdwenen die lange tijd mijn herinneringen fris hield alsof de tijd zijn vingers had gesloten rond wat ik nooit verliezen wilde ik drukte de wol tegen mijn gezicht zocht naar een spoor van jou maar vond alleen de leegte die achterblijft wanneer een hart te lang moet missen toch draag ik jou, moeder in elke…
J.J.v.Verre26 februari 2026Lees meer >