2379 resultaten.
Wij.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
653 Naast jouw hart, raast het mijne
Jij voelt mijn warmte, ik hou je stevig vast
In onze ogen lezen we het reine
Waarom komt dan het moment
Van onbegrip en ogen koud
Een eenheid niet erkend
Hoe komen wij er toch samen uit
Dat waar twee zielen samensmelten
Dit immer op weerstand stuit…
Woordenschat
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
577 Kon ik maar elke dag lezen
wat jij schreef op papier.
Dat heb je meermaals bewezen,
met je mooie zinnen hier.
Je bent beter dan literatuur,
jouw pleonasme is mijn tautologie.
Ik voel je passie en je vuur,
wanneer ik je schrijversnaam zie.
Betekenisvoller kan een vrouw niet zijn.
Vanaf gisterenavond weet ik dat.…
STERRENDOM
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 eindelijk schitteren kan
met al die anderen
om je heen
nooit meer zul je
je eenzaam voelen
jullie zullen met z’n allen
hetzelfde bedoelen
een richtpunt in het
donker zijn
voor hen die zoeken
samen voor de ene
een lichtpuntje in het
donker wezen
en jij zult voor altijd
bewonderd worden en
betoverend zijn en
ik zal je knipoogjes lezen…
spetterende letteren
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
518 vroeger sprak de oude dichter
toen wij nog arm waren en behoeftig
veegden wij wanneer de nood hoog was
de kont af met krantenpapier
hetgeen destijds niet onopgemerkt
aan ons voorbijging
je kon bij wijze van spreken
de krant in spiegelschrift
van m'n achterwerk lezen
ware het niet dat de zeden
dat in die jaren niet toe lieten
dus een…
LAIS CCXXXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Men mag haar lezen hier, maar de woorden
worden sluiers, knopen letterkoorden
tot alle tekst in haar gevangen is.
Later kan het ook zichzelf verwoorden
als esoterisch lidwoord in LAIS.…
zandlopertijd voor N.M.M.
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
711 het is als een vraag
in spijkerschrift
een enkeling slechts
kan de tekens lezen
het is als hangen
in de lucht vergeefs
wachten op een
onbekende bestemming
de tijd verstikt
in zanderige uren
zij weet nooit
wanneer ze weg kan gaan
hoe ze van het een
naar het ander komt
een enkeling leest
de tekens in de vragen…
Vergankelijkheid
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Vergankelijkheid spelt weer de herfst
en langzaam leer ik lezen,
van zomerlicht genezen: de uren zijn geteld.
De zon viert nog, maar heel bedaard
verguldt ze de eikenbladeren.
Behoedzaam voel ik naderen
wat node wordt gemeld:
dat vuur gedoofd wordt, niets gehoord
meer waar de zangen klonken.…
Alles van mij
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
121 Ballast of logboek, betekenissen
of afval, alles van mij
dat ik bewaard heb
omdat ik niet weet wat ik wil
houden, elke dag ben ik bezig
te leven en laat ik het maar rusten
Al mijn spullen heb ik uit de weg gezet
de boeken die ik nooit opnieuw zal lezen
de oude fotos, de kleurpotloden
een stoel en prachtige puzzels
alles van mij dat voorbijgegaan…
Stille maar luidruchtige grenzeloosheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 Tijd heeft het mij heelhuids onderwezen
waarom de dingen de dingen moesten zijn,
liet mij in nachten vaak het sublieme lezen
in ook mijn nachtelijke schrijfsels vol geluk en pijn.
Zegt, vertel, valt huidhonger ook echt te genezen,
brengt tijd ooit iets anders om ook jou te laten lezen.…
En dan
gedicht
2.9 met 53 stemmen
19.342 Als ik er maar niet in hoef, in die ogen,
als dat beest maar niet naar mij gaat kijken, niet op mijn krant gaat zitten,
want dat moet je weer aaien, met bewust gestuurde handen, terwijl je denkt;
ik wil verder lezen en dat je wel nooit een goede moeder zult worden.…
Bijbel en kind
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Toen ik amper geboren was
om half tien op dinsdag 12 februari 1952
werd de Bijbel al in mijn maag gesplitst
niet dat ik al kon lezen
maar er werd veelvuldig voorgelezen
eerst kinderlijk tot steeds meer met volwassen stem
toen ik zelf goed kon lezen
ik zal tien geweest zijn
las ik de Bijbel in een adem uit
het Hooglied sloeg ik grotendeels…
Simpelweg
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
65 Ik creëer en draag voor;
soms is het ook gewoon simpelweg lezen en laten lezen.…
Schijn bedriegt
hartenkreet
2.5 met 14 stemmen
1.161 Lezen in een boek
dat door geen schrijver
werd geschreven.
Houden van iemand
terwijl je hem haat.
Stil blijven zwijgen
terwijl je druk praat.
Ontzettend populair zijn
en geliefd bij iedereen.
Maar je stiekem eenzaam voelen,
zo verschrikkelijk alleen.…
Een schaduw van het leven
hartenkreet
4.0 met 11 stemmen
1.039 Je bent zó ver weg
Het bereik is zo klein
Je gedachten niet te lezen
In een wereld
Waar niemand de toegang krijgt
Je bent hier aanwezig
Met een prachtig lichaam
Ik kan je aanraken
Maar je voelt geen liefde
In de wereld van jouw donker
Je bent mijn geliefde
Ooit beminde je mij
Je passie was ongeremd
Het ongeluk maakte alles stuk
In…
Anselma in Heidelberg
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
1.083 Af en toe ontmoet hij haar
twee keer in de trein
's-morgens bij het heengaan
's-middags bij het terugkeren
ongeveer twee keer per jaar
Zelfs als hij tegenover haar
zit en glimlacht, verheugd
haar te zien, leest zij
verder in Schopenhauer
ernstig en ingetogen
terwijl hij Schopenhauer
niet kon lezen in het openbaar
zonder tranen…
Uitwaaien
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
636 na een eindeloze nacht
van schrijven en van lezen
wacht ik op een morgen
die enkel mist brengt
het miezert
wolken regenen uit
als moest het zo zijn
toch laat ik me niet kisten
ik trek mijn wandelschoenen aan
zet er stevig de stap in
vriezeganzen vliegen over
wind bijt rode wangen
maar als ik thuiskom
sla ik kille handen
om een kop…
Ongerijmd
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.363 De kat ligt in de uitstalkast
heel zondags mooi te wezen
een strofe, ingelast,
om uitgebreid te lezen
en in mijn hoofd begint
een zachte pijn te zeuren
was ik nog maar een kind
dan kon ik plaatjes kleuren
maar deze lieverkoek
wordt hier niet meer gebakken
die tijd, al jaren zoek,
krijg ik niet meer te pakken
ach, was ik maar een kat…
Zwartwit
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.281 Zij zoekt
een scherpe bril om haar zwartwit
verhaal in eigen taal te kunnen lezen.…
Tranen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.003 Ik ga naar bed
Vol goede moed
Ga liggen in het donker, lezen lukt me niet
Knipper, mijn wangen worden nat
Tranen beginnen te stromen
Zonder dat ik er erg in had
Ik ga uit bed
Vol goede moed
Neem vrij, werken lukt me niet
Knipper, mascarastrepen op mijn huid
Tranen beginnen te stromen
Zonder enige vorm van geluid…
worst
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.359 toeristen gaan er met plezier naartoe
omdat men zulks met bier pleegt te serveren
ik denk dat ik het ook een keertje doe
cultuur hoef ik dan niet meer te ontberen
want daar heb ik nog nooit veel aan gedaan
en in musea veel er veel te leren
zo wordt mijn opleidingsniveau voortaan
ten minste even hoog als atheneum
ja onbevangen laat ik u dit lezen…
Een gedicht schrijft een man
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
2.164 Zijn blik is somber, er valt
geen woord te lezen. Littekens
verzwijgen een verhaal.
In de tweede strofe komen
de woorden op gang: hand,
die over het vel gaat, hoofd en hart.
Voorzichtig krijgt de man vorm.
Langzaam ontstaat poëzie.
Met de pen leest het gedicht
wat er niet staat.…
Laatste oordeels klaar
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
514 nog ben ik
niet uitgetreden
maar ontmoet
steeds vaker
stukjes verleden
die zich laten zien
pas nu kan ik
de puzzel lezen
die ik toen niet
kon maken omdat
ik de harmonie van
verbinding niet had
mijn heden is een
rokend spektakel
van korte lontjes
bosjes rafels die nog
aandacht eisen omdat
ze niet klaar zijn
en mij de tijd en…
Gespiegeld
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
395 echt gespiegeld
hebben wij nooit
we kaatsten
naar elkaar
zagen vorm
en kleur alleen
een vage lach
kon er vanaf
pas later
ontdekten wij
dat ons schrijfgerei
voor lichaamstaal
in formaat
verschillend was
dus een eigen
perceptie had
wij zijn gegroeid
in elkaar lezen
het uittekenen
had niet altijd
een innemende
kracht die kwam…
Ode aan mijn hand
hartenkreet
4.2 met 12 stemmen
1.249 ineens moet je weer aan de bak
stilte verbroken door woorden uit mijn brein
gehoorzaam en nauwgezet
help je mijn zinnen onfeilbaar zijn
securiteit is je waarborg
je schrijft in verbeelding, met daarbij
horende aarzelingen en correcties
de muze die zich van spoor tot letter ontwikkelt
in een blote nieuwsgierigheid van lezen…
herkent u de glimlach
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
926 raakte het de hemel
in een zucht en met
rood doorweven
treur dan niet om herfst
of wind die aan de winter tast
sluier schaduwen met stemmen van de zee
of laat rozen zweven, in het zonlicht spiegelen
u hebt immers uw zielenkracht gevonden
omhoog, omlaag, als trillende vleugels
stil gefluisterd in het bloemenblad
van uw ontvangend lezen…
ver gaan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.074 de wind ging aan de haal
met hoe je heette
voor het eerst had je een naam
het water beukte het hart op hol
jouw hart van zand en zout
niet eerder kon je spreken
de verf op de blinde buitenmuur
verborg wat je schrijven wilde
pas dan leerde je lezen
geluidloos val je,
val je samen met het wit tussen de woorden
ver gaan om aan te komen…
het geluid van heimwee
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
749 nooit meer, m ’n lief
zal je nog gedichten in mijn ogen
lezen
woorden
en een nieuwe dag
een avond die nog eenmaal naar je toe
zou keren
op hol geslagen is de stilte
het ongeboren kind, midden op
de weg
gekromd, het schrijven
naar het licht
de aura die als een vlinder
door de kamer
speelde
wij hebben geschreven, m ’n…
leesles
netgedicht
4.5 met 20 stemmen
693 als hij als tiener het alfabet leert
vindt hij de letters ongrijpbaar
hij kijkt naar de bladzijden
en opgejaagd duikt hij in de zinnen
scherpe woorden zijn gestrikt
ik laat hem gaan,maar
hij wil niet meer lezen,opgeven dan?
zal ik hem op de goede weg helpen?…
Lentevuur
netgedicht
2.9 met 11 stemmen
562 Zweetdruppels parelen
van een ebbenhouten huid
op die van ivoor
twee paar donkere ogen
ontmoeten elkaar
in de hartstocht
van het moment
lezen liefde
als handen en voeten
elkaar krullend
omhelzen
in een woeste dans
zweet parelt en warme tranen
genieten………zij …hij…wij…ik…jij
het wordt lente
fluistert de wind koelte
door het geopende…
ook nu nog
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
690 op je wangen hangt een blos
nog van het blozen wat je doet
sinds je kind bent
jeugd die van je af te lezen is
het vanzelfsprekend middelpunt,
een leeg glas bungelt losjes tussen je vingers
in je andere hand zie ik nu zelfs
half gewikkeld in een briefje
de felgekleurde lolly weer
van een medeminnaar uit de straat,
gelukkig roept iemand…