6775 resultaten.
Hologram
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
452 Het was net alsof de zwoele Emma
in de hitte van de zomerdroom bij me was
in haar doorzichtige roze jurk hing zij
de was op om te drogen aan de waslijn
ik keek naar haar lichaamstaal en genoot
toen zij zich omkeerde zag ik haar tieten
met op haar tepels opgestoken madeliefjes
ze was zoals een hologram van een bloem
haar wulpse bloementaal…
Reikte je de hand
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
803 het waren geen tranen
een tsunamie of
de springtijvloed
maar langzaam
stijgende emoties
en het deed je goed
in ontspanning
verwaterden gevoelens
het eerst in overloop
je wilde uit
het zuigende moeras
nog met de ogen droog
ik reikte je de hand
jij ging op eigen
krachten weer aan land
en weet de bodem weer
ja dit gebeurt…
als een briesend paard
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
682 In een abri kan je schuilen
voor het gieren van de wind
als de wolven in me huilen
dan spaar ik kraai noch kind
Maar morgen gaat het beter vast
dan bied ik u mijn schouder aan,
verlos ik u van zware last
en droog ik elke traan.
Doch heden ben ik misantroop,
ik worstel met mijn geesten.…
Rivier
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
554 Geen kabbelend waterplezier
zal mijn ogen weer doen stralen
en hen, betraand, troostvol drogen.
Mijn tranen zullen de zee niet halen,
ze blijven voorgoed ruisen in mij,
daar waar zij stromen mogen,
blijf jij altijd in mijn hart nabij.…
op zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
543 dan die gemoedelijkheid langs mijn huid
van kruin tot kuit strijkt
ook verwachting tussentijds
scherpe tongen, met
een vlammend commentaar
maken slechts onzekerheid waar
ik buig en laat mijn haar
in sluiers naar beneden vallen
gelijk als het gestorven blad
van stille herfstbomen
en het lallen van een dronken tong
een stofbad in te droge…
NotreDame
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 Onze dame
Onze Grand dame
in de greep van vlammen
die om zich heen grijpen
als een dolle
verzot zijn op droog hout
Onze dame
Onze Grand Dame
lijkt niet te blussen
daar de vuurzee
nietsontziend
om zich heen slaat
Onze dame
Onze Grand Dame
kijkt machteloos toe
evenals de Parijzenaren
waarbij een gat
wordt geslagen in het hart
van…
schoenen zonder veters
netgedicht
3.6 met 40 stemmen
12.306 ik heb de dood ontmoet
een vriendelijke man
bril en witte jas
de geleerde titels
las ik op de rekening
van later pas
maar dat terzijde
zijn hand was droog
de mijne klam
hij zei... waarvan
ik keek hem aan
dacht daar zo het mijne
van, zag ineens mijn
schoenen zonder veters
natuurlijk hoor
ik bij betweters
hij gaf mij bloemen
ik…
Watermolenpad
netgedicht
4.9 met 16 stemmen
705 Aan de Oosterschelde
dichtbij verstreken getijden
toont haar oude aanblik kracht
om wind en stoom af te blazen,
de droge Scheldemond
zij behield een dorstig gevoel,
eerder rijk gevuld met water
rond het verdwenen getijdenrad
na drooglegging ontbrak vloed
aan de nood om nog te stromen,
effende voor menigeen het pad
om heden daar veilig…
Er is, er zijn
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
599 het opgeheven handje
een wandeling in allenigheid met zacht vertraagde stap
het inhalen van mezelf en het negeren van de regels
de geur van vers brood, er is niemand die ik ken
er is niets wat nog moet in deze plotse regenbui
hier stap ik in een plas op de harde blauwe weg
en ginds staat mijn huis, de redding is nabij
er zijn altijd droge…
Wereldvrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
515 Dus dit is de wereld
Als natuurgeweld levens eist
is het nog niet genoeg
Dus dit is wat nog moet
tot de laatste snik
alsof de onschuldige burger erom vroeg
Laat de regen maar
laat de wind versteende harten
in vlagen tot gruis verdwijnen
Want als de zon tranen mag drogen
is elke wolk teveel
in ondermijnen
Dus dit is onze wereld
Waar…
Blote voeten
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
496 we hebben onze
schoenen uitgedaan
liepen op blote
voeten in het
glinsterend
natte gras
nog was de zon
niet warm genoeg
om de dauw
op te drogen
alleen de bloemen
openden al hun ogen
rechtten hun stelen
om ons niet met
gesloten knoppen
te vervelen keken ons
kleurend en subtiel
geurend aan
wij voelden ons
apart en verheven…
RONDOM DE ETNA
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 vaders
gemaakte droogrek
de klamme bedompte
lucht valt amper te
dragen en beneemt
ons de adem
het knettert achter
de mica raampjes
we gaan aan die lucht
nog net niet dood
en niemand heeft nog praatjes
ga dan maar gauw met een kruik
naar boven naar bed
de ijzige kou trotserend
en morgenvroeg is de was
gelukkig weer helemaal droog…
Liefde en verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
209 Tranen vloeien in overvloed,
Troostende kussen vegen ze op,
Tranen drogen zo schoon op,
Verdriet blijft achter, ongezien.
Als Gods tranen over d’aarde vloeien,
En een zondvloed achterlaat,
Is des mensen verdriet,
Verdronken in Gods overvloed.…
Wat Jezus zei aan Maria Magdalena
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
218 Wil dus je tranen drogen en leef!…
Devoon
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
437 welke weg kent geen vertakkingen
het pad, het spoor is van einde ontdaan
adem stokt en verstijft als hemelgewas
precies zoals eerder beschreven
er gloort een tijd met vissen op het droge
hun land uit mist gehouwen
dit staat naast een woord, zij aan zij
te betreden met een tijdperk als voorjaar
vrij van orde en toestand
om aldus het…
Kan er alleen maar voor je zijn
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
3.665 Jouw gevoel
je verdriet
Ik zie je kwaadheid
je tranen en je pijn
Voor mij ongrijpbaar
maar ik voel ze toch
je gedachten, ik denk ze met je
Ik kan er alleen maar voor je zijn
Als ik zou kunnen
liet ik je pijn verdwijnen
je tranen drogen
je kwaadheid sussen
Maar ik ben geen tovenaar
Ik kan wel knippen met mijn vingers
maar gebeuren doet…
dood
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
2.183 Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg
Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht
Sterren weerkaatsen op het water
als ijskristallen in het zonlicht
Trieste wateren kabelen verder
Een korrel zand heeft de zee verlaten
Om dag en nacht droog te ervaren
De duinen roepen hem tevreden toe
De wind van hoedanigheid
Zal je…
'K ZAL MIJ VAN TE DICHTEN ZWICHTEN
poëzie
3.9 met 12 stemmen
3.109 ‘k Zal mij van te dichten zwichten,
zo ‘t mijn hert niet wel en gaat:
wie kan rijpe bezen lezen
van een tak die droge staat?
Laat de lieve wonnenbronne,
laat het leutig zonnenvier,
laat de verse blommen kommen,
laat weerom de lente, alhier!…
Kampvuurrood
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
417 zacht
verdwaalde
het laatste
kampvuurrood
nog klonk
de droge tik
van een tak
wolkte
vettig geel licht
opkleurend
naar de wind
het had gesmaakt
was eerst verdiend
in een honger krijgend
gevoel door de
exotische specerijen
in het natuurlijk garen
nam ieder zijn deel
elkaar bedankend
voor net iets teveel
het oogstfeest…
Sonnet voor Mishka
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
974 de zomer is droog, heet en kort
met botte bijlen en gebroken ruggen
het woud vergeven van de muggen
en de vrees dat het weer winter wordt
de winter is zwart, wit en lang
met zure stank en ziek gehoest
mentaal geknakt, fysiek verwoest
de dood is hier en gaat z'n gang
in een horizon gevangen
zal de Staat je niet vergeven
dat je uitspreekt…
Anderdaags spel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
385 stenen van
het trottoir
beneden
glinsterde
het lichte zand
tegen de robuuste
rots boulevard
de vormen
van het spel
anderdaags
leverden een
fantasierijk strand
om zo op
te duiken toch
moesten wij eerst
tot een mooie
plaats besluiten
moeders had
hoogte gekozen
een goed zicht op
het jonge spul
voor een stevige brul
met droog…
de sleutel
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.157 In plaats van naar beneden
Gaat het omhoog
Zolang gestreden
Ik maak mijn ogen weer droog…
met tranen in mijn ogen
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
920 met tranen in mijn ogen
zit ik stil op de bank
ik moet mijn tranen drogen
mijn vader die ik bedank
voor zoveel mooie jaren
dat we nog samen waren
maar nu is hij er niet meer
hij is boven
bij onze lieve heer
ik weet het wel
maar het ging zo snel
hij was ernstig ziek
mijn lieve vader
hij was uniek
altijd kon ik bij hem terecht
al was zijn…
Vannacht
gedicht
3.1 met 49 stemmen
23.991 Ik heb ze op het gras gelegd,
dat hard onder mijn voeten brak,
hun lijfjes droog en warm gewreven
en ze mijn adem ingeblazen.…
Omarm me even...
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.862 Sla je arm om mij heen
Laat me schuilen in deze pijn
Geef me woorden van troost
Maak dit verdriet weer rein
Kus mijn tranen weer droog
Laat de lach weer toe in mijn leven
Tover een kleur in mijn bestaan
Zodat ik je alle liefde weer kan geven
Sla je arm om mijn heen
Laat het zonlicht schijnen
Vul mij met je heerlijke liefde
En laat al…
Het zangerige
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
561 jouw stem
kent het hele
alfabet
je hebt het
vaak in sierlijke
letters opgezegd
ook droge
teksten komen
vloeiend uit je mond
omdat jij de
scherpe kantjes
al hebt afgestompt
jouw intonatie
heeft iets speciaals
als je met familie praat
dan komt het
zangerige van de
streek naar boven
generaties van
leven gaan een aantal…
dag dag
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.012 lieg in mijn smoel
spreek anders de waarheid
maar is die te droef
lieg dan in mijn smoel
spoel mijn biecht weg
ik boet me dunkt genoeg
ik zei niets teveel
deed ik te weinig
spoel dan mijn biecht weg
wieg wijl ik woel
ik blijt, geen honger
en alles blijft droog
wieg me als ik woel
druk op rewind
of forward als ik kweel
voel de kanker…
In wulpse bogen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
449 ik speel
met je schaduw
boetseer in donker
en licht je gezicht
en profiel
scherpt lijnen
die ik met liefde en
geduld zal verzachten
rondingen
laten ondanks
zwart wit hun
kleuren verschijnen
vlak voor het drogen
heb ik wimper en oog
lichtelijk aangezet
het neusje omhoog
lippen welven
in wulpse bogen
de mond in
glimlach…
Dat kouwe vlees van een ander
poëzie
2.8 met 8 stemmen
3.098 Dat kouwe vlees van een ander
tegen m'n droge handen
en mijn ogen onzichtbaar in de nacht -
dat koele sappige vlees - en al de kracht
van me de nacht in - 't is als dood,
alles zwart, geen wit, geen rood -
mijn hele hoofd lijkt wel koel,
er is nergens een doel -
zo lekker zwart is de nacht,
zonder ogen, zonder gedacht,
dat natte…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…