2059 resultaten.
Eindejaarsgeneuzel
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
3.399 Het inhoudsloze geneuzel,
ben ik al reeds tijden moe.
Net als al dat getreuzel,
zo kom ik nergens meer toe.
Het eindeloze straatje,
van werken tot 's avonds laat.
Geen tijd meer voor een praatje,
is dit waar het om gaat?
Al weken probeer ik het gat te dichten,
van gezin, naar hobby en vrienden,
en dan nu nog Kerst op de koop toe.…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
handwerk
netgedicht
3.3 met 60 stemmen
965 Voor ik word vermoord door de lafaard
zal mijn haar groeien tot aan de voeten
Jurken van perkament zal ik dragen
dat het water zuigt tot aan de lippen
Met zingende bomen stook ik hoge vuren
braad met blote handen zeven dove hanen
Aan de voet van de berg moet graniet geraapt
havenloze dieren het wijde watervat gewezen
Doofstom en moe…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies
ik schep de zinnen
in stalen ogen, wikkel ze rond
vallende onschuld
want metaal kan moe…
mantelzwaar
netgedicht
3.6 met 33 stemmen
1.371 ik leg mijn vleugels stil;
het praten, moe, verzwijgt
de lage vlucht
naar rouw
de appelboom, vol van schaduw,
schudt druppels
op de nacht
wanneer mijn huid,
nog wit omrand, bogen
vouwt omheen de tijd
ik zie jouw naam
in het gras geschreven
hoe bladeren vallen,
bruin en rood
mijn stem kent
slechts het schreeuwen,
zwart,…
Huivering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
3.811 Ik breng je geen geluk, ik kom
Alleen vergeten in je schoot,
Moe van het reizen naar de dood
Die nader komt als ik niet kom.
Het vuur krimpt onder dunne korst,
Nauw sluit de kou van het heelal
Rondom de wereld, sluipt in elk dal.
Hoe kan ik rusten aan je borst?…
koud
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
2.581 En wie zichzelf zo machteloos,
zo moe voelt en zo vol van zorgen,
Die troost Hij zo een moeder troost,
die houdt Hij in Zijn hart geborgen.…
Aan zee
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
677 Moe van 't stadslawaai
komt hulp uit onverwachte hoek
m'n oren raken verstopt
het wordt stil om me heen
men zegt dat ik iets aan
m'n gehoor moet laten doen
maar ik houd me doof en m'n
oren fossiliseren tot schelpen
geluk is slechts 'n gevoel dat
we door denken opwekken
zo verwezenlijk ik 'n ideaal
waan mij in 'n houten huis
in de…
Mag ik
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.790 Zo moe, ik ben uitgeput en verslagen.
Mag ik je wat vertellen, wat geven,
zomaar om niets, ik beloof je dat ik er niets
voor terug zal vragen....…
Handelingsonbekwaam
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
624 Op dertienjarige leeftijd schreef ik
Gepassioneerde brieven aan de rechtbank waarin ik met klem verzocht
Om een verklaring van handelingsbekwaamheid
Tranen op het papier, een pen vol vuur
Nooit werden ze verstuurd,
Moe gestreden.
Een glimlach van meewarigheid
Als ik denk aan mijn jonge ik.…
Het geheim van de waard
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.324 De waard vult de glazen
Met voorbedachte rade snijdt hij de kragen
Wat zal hij hen verbazen
Hun vernederen en verlagen
Munten rollen over de bar
Langzaam treedt de alcohol toe
Steeds verder raakt men in de war
Uiteindelijk is men verslagen en moe
De centen zijn geteld
Echt bier is niet geschonken
Nooit aan iemand verteld
Iedereen is tevree…
Ik hoor de nacht
poëzie
3.7 met 9 stemmen
2.468 - - Ach, is ons lijf voor eéuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
'k u durf beminnen.…
Rust
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
643 Reisde ik naar ver en vluchtig,
Nog voor de rits het reizen al weer moe.
Nu, met natte brokken op het laminaat,
Heb ik dan de rust gevonden.…
Wolkenmantel
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
490 mijn denken vliet
met versnelde stap op natte straten
het water draagt schijn
zwijgt waar de boog hangt
in late lenteschemer
strak gebogen
mijn woord is moe naar het woord
poëzie verblauwd
(en al wat daar nog tussen ligt)
schijngolven vervloeien
spatten uiteen
tot op mijn mond in de straten
voor mijn oog
een wolkenmantel dekt warm…
Absoute
netgedicht
3.8 met 25 stemmen
1.230 het doek is gevallen
de laatste akte
speelt zich af
buiten het aanschijn
van vreemden
zonder enig licht
nog wat resterende stuipen
toegedicht aan ontheemden
geblinddoekt op planken
tastend op weg
moe van spoorloos kruipen
soms is applaus
door zwijgzaamheid omhuld
het kent begrip op afstand
zogezegd monddood kil
de zaal…
Gaten in emmers
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
587 In het dorstige land tasten
daklozen in het duister, ze
zijn de stralen van een
getergde zon en goddeloze
geloften al tijden moe,
papieren regels rotten in
het hout, een leger van
houtwormen splijt de wereld
open, dekt de aarde met hun
maskers toe, in de vlijt van
alle gestorvenen treft alleen
de hoop geen verwijt, de nachten…
Hoe iedereen niemand was
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
963 Het plein stond vol met mensen
en iedereen keek moe
Eén vraag werd nog geuit:
“Waar gaan we toch naar toe?”
“Waar gaan we toch naar toe?”
riep men door elkaar
en niemand die het wist…
Voor de spiegel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.235 zijn zwart en jij bent blond
kijk, nu draai ik mijn gezicht opzij
en is mijn hoofdje ineens niet meer rond
Als ik lach, lacht de spiegel met me mee
en als ik praat, praat de spiegel terug
gek hoor, hij ziet ons alletwee
en hij doet alles net zo vlug
Er is één ding wat hij niet kan
kijk nou, we beginnen te gapen
ben je een beetje moe…
Gemist ochtendlicht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
773 Eindelijk van taken verlicht
kijkend in het al weer verhelderende ochtendlicht
sluit zij nog even vluchtig haar ogen toe
voor de nieuwe dag, opnieuw,..zo moe.
Zij wenst het welterusten aan ochtendstond
om opnieuw te dromen van "goud in de mond".…
mij in mei
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
637 ik droom mij in mei
zet gedachten opzij
en wordt niet moe
ik heb vleugels op z’n plek
heerlijk, dat ik mij droom in mei
op één oor
wat is het heerlijk buiten
wie liefheeft
wow, ik voel me goed
’t vast een ander
dat mag je mazzel noemen
ik begrijp nu eindelijk
hoe het zit
onder de gele maan
droom ik mij in mei
op één oor
mm, mm, alles…
kerstdis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.577 kerstdis
lichtjes in de boom
voeren mij terug naar die droom
van het ouderlijk huis
vol warmte en geborgenheid
een baken in de tijd
broertjes, zusjes, pa en moe
voeren mij naar die
dagen toe
na de mis aan de dis
vol twentse lekkernij
allemaal zij aan zij
in gedachten duurt dit voort…
Masker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
507 In wiens gezicht voel
ik de ontreddering,
moe van de nachtrust,
gapend en zwetend jonglerend met
washandje en gevoelig koud water,
cornflakes en cafeïne,
de redders in nood in dit ontwakend begin?
In wiens masker zal
ik me vandaag verontschuldigen,
om de zorgen van de nacht
te verhullen,
om de zorgen van de dag
te verbergen?…
Het godje Sinep
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
653 Wanneer ik moe naar bed wil gaan,
staat Sinep helemaal uitgerust op.
Gaat soms exhibitionistisch staan!
Ik wil echt van hem gaan scheiden.
De maat is nu eindelijk vol!
Wie denkt Sinep dat hij is?
Een overgewaardeerd lulletje,
wanneer ik mij niet vergis!
Eindelijk word ik baas van mijn goddelijk lijf!…
ambtenaren
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.005 klimmen ’s ochtends
torenhoog
veilig voor weer en wind en zon
achter stenen glas staal en beton
urenlang ruggen kromgebogen over
documenten papieren en dossiers
ze zinken ’s avonds
in stalen kooien
naar diepe gangen
van trieste treinen
de helle van het heden
ze heten jan en miet en piet
ze zijn van het prikken uitgeput
hebben uren moe…
Prediker 1:8
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.077 Zachtjes, het is zo moe. Wees stil, 't is op.…
Herfst op het kerkhof
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
593 De grafsteen
met de gebeitelde letters
die jouw intieme vriendschap
in de nacht een liefdesnaam gaven
staat eenzaam op het stille kerkhof
bij de uitgebloeide hortensia die moe is
door doden die zwijgen in alle talen
bladeren van droeve bomen
dwarrelen wanhopig voorbij
de diepte van jouw dromen
maar jij zal nooit tot leven komen…
Een magisch perspectief
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
481 Een stalen spiraal
Bewoog als een wonder
Omhoog
Zijn ogen glinsteren
Van plezier
Ik verklaar wat ik waarneem
Maar zie direct
De magie vernietigd
Moe, met ogen bijna dicht
De bocht om gereden
In diepe sneeuw
Zonder problemen
Wie anders dan het Licht
Kon zulke hulp hebben gegeven
Mijn heldere tekst
Maakt diepe sporen
Van verdriet…
De beste
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
627 Ik strijd, ik ijver, ik betwist,
maar ik word zo moe.
Ik faal, ik val en geef op.
Ik wilde graag de beste zijn.
Ik val en ik sta op.
Met tranen, want vallen is niet fijn.
Vallen dat doet pijn.
Ik vecht, ik strijd, ik blijf worstelen.
Ik wil een keertje overwinnen.
Ik struikel, ik val, ik faal.
Ik moet alweer opnieuw beginnen.…
Ingesponnen wereld?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
468 ruiten verschijnen de wasem
van beeltenissen van weleer,
een goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof en
herinneringen en enig
spoor waarin schaduwen
gedwee verdween op hun
de tocht door open vensters
van de wereld, ging teloor
in de donkerste nacht, ontsnapt
op lemen voeten, ben benieuwd
voor welke dwangmatigheid ik
moe…
Ik hoor de nacht die nader-zijgt
poëzie
5.0 met 4 stemmen
937 – – Ach, is ons lijf voor ééuwig moe,
en onze zinnen?...
Míj faalt de kracht, te zeggen hoe
’k u durf beminnen.…