989 resultaten.
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind horen als het waait
De regen voelen als het regent
En weer ruis horen van dichtbij
Wegen met tijd banen voor me uit
De straten hebben zich gedoubleerd
De stad is stil en baadt in geduld
Ze huilt zacht wat rimpels…
druppels
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
736 geurende bloemenblouse
kijkend door de wazige bril van toen
zag ik haar steeds door de polder
gaan, op weg naar de volwassenheid
zwaaiend in een open Lotus Elan
beten haar witte vriendelijke tanden
een afdruk van vele jaren in haar foto
zoute tranen liepen pijnlijk over mijn wang
proefde het einde van een spannend weerzien
veel rimpelende…
Kamperfoelie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
567 Ook ik ben blind geboren en ik
Tast mij in geen duister
Verlatende dat wat ik dacht te hebben
Begroetende dat wat mij overrompeld
Met een eeuwige rimpeling van besef
En oordeel van tijd en notie van gebrek
Aan alles waar een mens gebrek aan
Denkt te mogen hebben.…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 verbonden
met grijs en dun geworden haar
in hun broosheid, met veel zorgen
zo werden zij hoogbejaard
man en vrouw de handen verstrengeld
‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
de ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels…
gekleed in steen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.092 gekleed in een jas van steen
kruipen de huizen strak geleed
nauw sluitend tot aan de keel
op de hoekige golf van wijken
waait wind dicht aan het lijf
vaak lijkt het alleen maar stil
het verkeer sluit onverschillig
in panden van de nieuwe wijk
waar licht een rimpeling begint
op een plas de trillende jonge
boom staat in een kom van beton…
Ode aan een watervogel
netgedicht
2.5 met 12 stemmen
510 Hoe meditatief en intuïtief het portret van een
eenzame vogel kleeft langs de oever terwijl het silhouet in
verschillende kleurnuances weerspiegelt op het rimpelend, plooiend
en golvende wateroppervlak, een inspirerend beeld om nooit meer te vergeten.…
Diepe vijver
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
412 Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig en heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt.…
Diepe vijver
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
463 Een windvlaag, die over het water strijkt,
het voorzichtig heel zachtjes aait,
doet het rimpelen, maakt kabbelende golfjes,
opgelost voor ze de walkant hebben bereikt.…
Wat tussen ons leeft
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
618 Je blik zegt genoeg
stilte groeit tussen ons heen
woorden hoeven niet
Ik hoor je nog voor je spreekt,
voel de rimpeling in je stilte. Elke blik een
fluistering die mij moeiteloos bereikt. Je adem trilt door
mijn huid, een taal zonder woorden. Je aanwezigheid golft door mij heen.…
De reis van een vlinder
netgedicht
2.4 met 13 stemmen
688 Zacht als morgenlicht
zweeft een vlinder door de tuin
niets raakt ze echt aan
Ik beweeg door de aarde
zoals licht dat danst op rimpelend water,
raak alleen wat zichzelf wil laten raken — mijn breekbare
hart leest stilte als moedertaal en weet wat komt, nog vóór het is gezegd.…
Ons lijkt voortaan ik alleen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
316 Een kinderlijke glimlach
rond onze oude maangezichten
wanneer we dromen
over vrouwen die voortborduren
over de oude voorbeelden
die al het leed in de wereld
weer even aan elkaar breien
voor voetballende
mooie, donkere jongetjes
Totdat we onszelf
weer in de spiegel zien
onze diepe rimpels en bakkebaarden
onze uitgezakte wangen
die…
Echo van de Amstel
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
161 gekke tante
een prachtige vrouw die dacht
dat de wereld op haar wachtte
het water van de Amstel sleept zich voorbij,
een bruine stroom vol plastic, zeik en rotzooi
net als de tijd van toen
en de teringzooi van nu
niks verandert
de wereld is oneerlijk
echoot de stem van de psychologe
Belinda vreest dat zij gelijk heeft
in de rimpeling…
Het laatste moment
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
2.465 Een verheugde lach
verjongt het rimpelig gelaat
ogen blikken helder
eenmaal nog de kamer rond
voordat ze breken
een beverige zucht
het leven gedoofd
stilte alom en…
ik buig mijn hoofd.…
ZANGDRIFT
poëzie
3.4 met 11 stemmen
5.101 Geeft de onbezorgde vreugd
Der jeugd,
Haar zoete mijmeringen,
In schaduw van ’t aloud geboomt,
Of waar, van munte en tijm omzoomd,
De rimpelende duinbeek stroomt,
Hem weer — en hij zal zingen.…
Ode aan ooit
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.248 Om hem te doen geloven
Dat hij is
Kom maar
Het water is niet koud
Voel maar in de diepte
Zodat je stappen zet naar hier
Aarzelend een eerste been
Teruggaan kan niet meer
Het andere worstelt nog
Iets houdt jou nog vast
Je wilt zorgen
Denken, verzachten
Voor dat iets
Kom
Want dat wil je
Elke beweging
Geeft vertrouwen
Het rimpelende…
Voor P.
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
1.041 Neerwaartse druk leidt tot rimpels en zorgen.
Fraaie gezichten, subtiel gemaskeerd.
Kunstenaars houden expressies verborgen
indien men op canvas geen onderlaag smeert.
Het goud in de bergen verandert van vorm
als het daglicht verschijnt.
Durf uit de schaduw van kunstlicht te treden.
Loze belofte schept namaak-karaat.…
Huil niet, Majorca
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.169 Langzaam verstrijken de rimpels in 't water
En langzaam verschijnen ze op mijn gezicht;
Drie jaar geleden is vader verdronken,
Slaap zacht, Majorca, want morgen is 't licht.…
vijftig jaar
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
961 Zie ik daar geen rimpels komen
en wat kraaienpootjes daar?
"Jeugd" een woord om van te dromen!
Trouwens hoe is 't met jouw haar?
Ach, ik ben je maar aan 't plagen,
het loopt echt nog niet zo'n vaart.
Je hoeft echt nog niet te klagen
je bent best heel goed bewaard.
Voel je je een dagje ouder
bij het zien der kindjeslief?…
Gefluister
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil
dat is maar voor even, vertelt het leven
jij en ik zijn een enkele spaak
van het aldoor draaiend wiel
en ademen uit de zuchten van haar
wind totdat jij en ik vallen als een blad
op d'aarde waar tussen het zaad
van de eeuwigheid zich aldoor bevindt
voel mijn rimpels…
HOE IK MIJN VERJAARDAG VIERDE FOPPE 51
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
876 WELTERUSTEN JONGEN OOGJES DICHT EN SNAVELTJES TOE JE BENT NU VAN MIDDELBARE LEEFTIJD HET GEZICHT HEEFT RIMPELS EN HET HAAR IS KORT GEKNIPT DOOR DE THUISKAPSTER EN GROTE BRUINE VLEK OP GEZICHT TOE LACH EENS EEN BEETJE EEN BIJZONDERE DAG JE KUNT HET WEL ZIEN IK VOND HET LEUK JARIG TE ZIJN DAN WORDT JE EVEN IN HET ZONNETJE GEZET DANK U HEER DAT IK NOG…
Mooi grijs
hartenkreet
2.4 met 25 stemmen
965 Op welke wijze een stelsel van lijnen en rimpels begint
te tekenen en zonder voorbehoud wordt afgedrukt op het voorhoofd
tegelijk voel ik rillingen van gouden nachten over de rug op weg naar ledematen
Stilletjes verkennen van jouw top tot teen van waar einde nog helemaal niet is geschreven.…
Het laatste blad
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
510 Nu somberend en laat mezelf meeslepen door een stroom
aan vergrijzende gedachten ronddwalend in het hoofd, plekje nabij
In aanraking komen met donkere dagen die al in de ochtend verrijzen terwijl
mijn steeds meer rimpels en vlekken verschijnende lichaam verdrinkt in grauwe mist.…
Hoe het voelt om oud te zijn
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
532 Nog een verjaardag
proosten op nieuwe rimpels
in de winterzon
Wanneer ik bejaard ben, zou je mij vervangen
door een jonge lente zodat mijn zachte soepele huid en
kleine neus worden vergeten terwijl sproeten opklaren met de tijd
Weet je nog dat we elkaars handen vasthielden of mindere dagen omarmden.…
Het stille meer
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
650 Misschien herbergt het water
een vergeten verhaal, gefluisterd in rimpelingen die oplossen en nooit meer terugkeren.…
Reflecties van rust
netgedicht
2.5 met 17 stemmen
818 Stilte in het meer
spiegels van lucht en bomen
de tijd raakt het hart
Zon werpt haar zachte gloed op het
water, elke rimpeling trekt de stilte in verschillende
richtingen. In de spiegel van de vijver ben ik niet meer ik, maar een
samensmelting van bomen, lucht en stilte, waar tijd even stilstaat en alles samenkomt.…
De glimlach van de dageraad
netgedicht
2.3 met 15 stemmen
1.015 Een merel zingt één heldere noot, die
rimpels trekt in de ochtendlucht, alsof hij de tederheid
van dit uur begrijpt zoals ik dat doe, en ergens verderop fluistert het
water tegen de stenen. Een taal van verlangen, ontkieming en het zachte ruisen van hoop.…
De band met de natuur
hartenkreet
2.5 met 274 stemmen
1.284 Spanning lost op in het rimpelende licht.
Als ik wegga naar de drukte van
stemmen en stenen, draag ik het bos nog mee,
een fluistering in mijn borst. Ik weet dat ik opnieuw zal gaan,
om op te gaan in het moment, want daar vind ik mezelf, in de stilte van het leven.…
Winterwonderland
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
364 Hier mag je even verdwijnen in het glanzen,
tussen rijp, reflectie en verstilde rimpels,
tot je voelt hoe stil geluk kan zijn
als de dag ontwaakt in dit winterwonderland.…
Mijn vader
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.934 Even doe ik mijn ogen dicht
In mijn gedachten verschijnt het gezicht
van mijn vader
Het lieve, oude, vermoeide gezicht van pa
De rimpels om zijn ogen, de glimlach om zijn mond
Zijn grijze haar dat langzaam dunner wordt.
In zie zijn lichaam, door ouderdom
en ziekte langzaam wat gebogen.…
sexy sixty
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
630 de kleuter die jij was
werd een jongen later
die uitgroeide tot man
die zich vader zag worden
om vervolgens nu opa te zijn
zestig zijn is zo niet erg
je leeft je leven dankbaar
kunt lachen en zingen
of woedend zijn soms
want leven geeft en neemt
elk jaar dat je tellen mag
heeft zijn charme en gratie
zoals de rimpels op het gezicht…