Alle inzendingen over rivier

1883 resultaten.

Sorteren op:

Ganzenvlucht

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 860
In volle vlucht door de vroege lucht als jachttoestellen in een formatie vliegen ze in het vredesteken elke vleugelslag met een gratie die de kribben doen verbleken Het kale water weerkaatst gesnater de sonar van de ganzengroep de uiterwaarden liggen leeg langs de rivier een groene stoep de dijken als lange rollen deeg Eén schamel schot…

Oude handen

gedicht
3.7 met 68 stemmen aantal keer bekeken 21.884
Als ik oud ben wil ik oude handen die, als op de reliëfkaart van een basisschool hun gebergte, hun rivieren durven tonen. - Verre landen waar ik in kan wonen. Ervaren aderen, vingers met verhalen. Handen die ergens waren; op schouders, om een hart, in andere handen.…

Potentiële energie

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.612
Hoeveel kan ik niet verwezenlijken, als lucifers al die bomen doen knappen, huizen vernielen, rivieren een andere kan doen uitgaan. Het ontbreekt me alleen aan een duwtje: aarde die beeft, bliksem die inslaat. Maar geen haast als tijd toch aan je zijde staat. ------------------------------- uit: 'Kritische massa', 2002.…

De laatste waan

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 661
menselijk gezicht ik dacht dat hij speelde wat vlaagde en de tijd vertraagde in de luwte van toen had met hem te doen omdat hij zich stuurloos liet gaan duikend in de laatste waan wilde de wereld zien zijn krachten meten zonder ankers en limieten alles vergeten liet zijn macht tot orkaankracht vieren maar verzoop in gezwollen rivieren…
wil melker29 oktober 2017Lees meer >

De verleiding

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 1.933
Ik die vlucht uit de voorspelbaarheid weet het gif van de verleiding dringt binnen steeds verder kronkelend als de rivier in mijn aderen, effectief en onverwachts Het breekt abrupt verkeerde richting vandaag lang nog staar ik mij na.…

Illusionaire tocht

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 707
vandaag ligt weemoed aan de voet van mijn diepst verstopte bergkam mijmer ik langs de ontstane rivieren die de rug in alle koelte verlieten nu leiden ze naar een warmtebron waarin ijsbloemen zeepbellen zijn doorlopend sta ik stil bij de tweesprongen die mijn verstand en hart verscheurden geen denkraam verstond het tikken geen glas maakte…

Manshoog ´t gras

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.124
Bijna manshoog het gras hier Van watervogels hoorbaar vertier ´t roept en lokt Vragen stellen we uit aan de groengele oever van de trage rivier Wij nestelen ons wijken eerst aren en halmen leggen zich als bij wind neer Wij,gelieven weten van geen talmen geven ons blozend bloot En de vogels...…
Harry Daudt30 augustus 2006Lees meer >

Het wezen der poëzie en de donkere dagen voor Kerstmis

netgedicht
3.3 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.423
De vraag bleef hangen in de schemering die het ouderhuis opslorpte, de vallei toedekte, aan de rivier van mijn jeugd haar glans ontnam. De duisternis viel snel op deze donkere dag voor Kerstmis.…

Gegronde wegen

netgedicht
3.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 611
vandaag ligt weemoed aan de voet van mijn diepst verstopte bergkam waad ik door ontaarde rivieren die de rug in alle koelte verlieten ze leiden mij naar een warme bron die zelfs ijsbloemen laat ontdooien en even sta ik stil bij de tweesprongen die ooit mijn loopbaan verscheurden geen denkraam verstond het tikken geen glas maakte wegen…

Geheimzinnig

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 841
Kijkt door een mistig gordijn ziet de wereld in een nieuw vuur de eeuwige rivier bruist en gutst. Een opwindende wellustige gil kloppend hart vindt serene rust. Glansrijk voor passie uitverkoren heeft zij haar onschuld verloren.…
Jasmien26 oktober 2007Lees meer >

Voor Aphrodite

hartenkreet
3.8 met 45 stemmen aantal keer bekeken 3.313
Heb je lief, daarom moet ik je verliezen Wat blijft zijn ankers wankel ingeslagen in een weerbarstige, zanderige bodem waaronder een tapijthaai, zeepieren, een slak een naakte, van wie de kleuren blijven bekoren zichzelf niet meer zijn zoals zand verschilt van rivier en zee, in meer of minder rond versleten zijn tot er weinig meer overblijft…

Park

gedicht
2.6 met 124 stemmen aantal keer bekeken 31.266
een peinzende introverte gestalte die niemand groet hij zag een man passeren hij zag een man met hond passeren hij zag een man met vrouw passeren Toen is hij naar de vijver gelopen en heeft het glanzende oppervlak doorboord met zijn laarzen hij heeft het rondgejaagd met de schoolslag ------------------------------------- uit: 'De rivier…

ons huwelijk

hartenkreet
2.2 met 49 stemmen aantal keer bekeken 7.344
De rivier kan niet zonder water De maan niet zonder nacht De zon niet zonder dag Wij niet zonder elkaar.…

Hier

hartenkreet
2.0 met 42 stemmen aantal keer bekeken 4.656
Op een eigen verzonnen rivier drijf ik van berg naar dal en hoor mijn klanken klinken in ieder uitverkochte hal. Dit alles zegt niks over de pijn in mijn hart of al die stomme liedjes over de smart maar dit hier is nu eenmaal het leven Keihard.…

Vallende ster

netgedicht
4.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 619
En steeds weer verlangde ik naar het licht de rivier van kristal de roep van de ochtendvogel de dans van de windvlinder de geur van de roos die bloeide voorbij de schaduwen van eenzaamheid Daarom, menslief Gedenk niet mij maar alleen mijn woorden… de droom die erin schuilt... een vallende ster schitterend... heel even...…

Dien haar

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 522
ga verder dichter schep de woorden wek de vele dove oren met uw natuurlijke akkoorden u dient haar die al het leven draagt en telkens geeft om dan te laten vieren feest gelijk de dieren om u heen bezing ze onbevreesd ook de steen de wolken en rivieren laat aardse pracht uw ogenblikken hier verlichten zodat verwondering de barsten…

Carillon Silence

netgedicht
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 605
ik wil niet denken aan de wijzers die je in enkelvoud neerschrijft tussen alles en niets omdat je ziel geen luisterlongen draagt in het zwarte hart van de rivier waarin je torens bouwt als tijdgeraamtes getooid met jaarringen uit mijn zacht verdriet dat in trage schreden en zonder verweer neervalt tot laag onder de grijze…

Als je

netgedicht
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
als je weg zou vallen zullen rivieren verdiepen waardoor stroming zich zal versnellen als je weg zou vallen zullen grote donk're wolken samen pakken en dreigen voor de dag van morgen als je weg zou vallen zullen bomen en bloemen nederig buigen voor een grootheid zoals jij als je weg zou vallen zullen er onmetelijk grote gaten ontstaan…

Perpetuum Mobile

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 473
Groen gras over verre velden struiken zo hier en daar een boom die geschiedenis vertelt of een bos vol frisse geuren een tuin vol weelderige bloemen park met borders van kleuren waarin concerten van vogelzang mensen op bankjes langs paden rust van water in rivier, meer of beek geluid van klaterende waterval wind zacht ruisend door de…

Droombestaan

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 557
ik geloofde eerst de woorden niet zo tegengesteld als ze waren in uitersten was de ooievaar waarschijnlijk blind en de boerenkool weer vol met rupsen in zichzelf gekeerd in automatisme droomde ik bewegingen, beweringen veranderingen die niet voorgesteld werden als een God boven een vastgeroest gezin toen mijn vader verdwaalde van de rivier…

“Uit het niets”

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 481
Overloop het water op het late uur of in zeven sloten tegelijk, waarvan waarachtige rivieren blijven stromen, verwachting uit het niets, dan te dromen dat die ene dag nog moet komen.…
pama6 juli 2011Lees meer >

durf jij?

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.196
... met open hart met de rivier meestromen richting 'wij zijn'...…
vilija17 december 2011Lees meer >

Weer licht

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 432
snel dichterbij verlicht de schimmen aan de overzijde de donder knettert even oorverdovend het weerlicht verblindt mijn beide ogen en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten Dan zwakt het spektakel langzaam af vreemd genoeg is het nog steeds droog langzaamaan wordt het weer stiller ik kan weer kijken en ik luister Van over de trage rivier…
geeraardt25 augustus 2012Lees meer >

1

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 6.609
Zwemmend rivieren oversteken? Onder de sterrenhemelen slapen En 's winters een mantel dragen Van sneeuw? in rotssteen misschien, Doortje 3017, vereeuwigd worden Met zware, sierlijke voorwaarts Gerichte hoorns door een Verwonderde had uit Het paleolithicum? Doortje? ----------------------- uit: 'Tempel', 2013.…

reizen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 754
op de landkaart volgen onze vingers de kronkelende blauwe lijn van een stilgevallen rivier we lezen de namen van steden in miniatuur we beklimmen de bergtoppen met wijs- en middenvinger zonder poespas dribbelen we over stippellijnen van de grens waar een ander papieren land in zakformaat onze verbeelding tart we schuiven de kaart opzij…
J.Bakx19 juli 2013Lees meer >

Najaar Normandië

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 721
De grijze koeienlijven drijven zonder poten boven de rivier. De geur van vis, die tussen vangst en slacht hier gebleven is. De boten hangen op hoge poten, gevangen in de haven van laagtij. Het cirkelen van schreeuwende meeuwen, die elkaar verjagen. Hij zet zijn kraag op tegen dit grauw, dit weidse vage.…

Mijn boom herdenkt

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 534
herdenkt de stilte van de zee het verhaal waarin jij bent heen gegaan en mijn wanen denken mee mijn droom herleeft de stilte van de armoede in werkelijkheid mijn boom is beleefd en leeft in stille aardigheid zonder opsmuk met een verlegen gebaar staat hij daar in weemoed met alle takken klaar om het leven te vertakken naar rivieren…
mobar3 december 2013Lees meer >

Voorjaar

gedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.885
Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem. Ze luistert, maar laat haar, ja, laat haar en leid haar. ------------------------------------------------ uit: 'De luwte van het late middaguur', 2002.…

Voorjaar

gedicht
4.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 21.989
Ze wil het zwijgen aanleren, nog even aanmeren in de rivier van je woorden, in de bedding van je stem. Ze luistert, maar laat haar, ja, laat haar en leid haar. -------------------------------------------------------- uit: 'De luwte van het late middaguur', 2002.…

Vervagen

netgedicht
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 623
Ik dacht zojuist aan jou net zoals gisteren en elke dag sinds het gemis begon hoe kon ik weten dat verdriet de leegte dieper maakt zoals het water traag de bedding schuurt van een rivier niemand heeft me ooit verteld waarheen een zwarte zwaluw vliegt als tijd de horizon vervaagt zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen je zei…