1057 resultaten.
afwezig op de curve van wellevendheid
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.022 glinstert ligbankgewijs
het flikkert allemaal binnenkamers
tot in de donkere krochten van mijn schedel
waar de inspiratieloosheid heerst
de mens zittend van zijn fundament gescheurd
er is een wellevendheid in het virtuele en het inloggen
het interactieve het spiegelbeeld
tussen het fictieve glas en wat hersenplaten
die zich buitenaards wanen…
neem het er van
hartenkreet
2.4 met 8 stemmen
1.042 mijn geliefde Here Jezus
we zijn nu 2000 jaar verder
en nog hang je daar
en kijk je uit over het landschap
het is een fraaie kerk
maar het lijkt me geen lolletje
één keer sterven aan zo’n kruis
dat is toch genoeg
al die graven / al die doden om je heen
waarom laten ze je in die waan
jij hebt je steentje toch al bijgedragen?…
TE ZWAAR TE LICHT
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.442 lust
In feite besefte ze het niet
dat ze weer controle zocht
Dat zij niet at..uit verdriet
bij gebrek aan..ogenvocht
De bloem had hij gestolen
en daarbij haar levenslust
In haar bleef hij ronddolen,
wurgde haar gemoedsrust
Opzij van haar weegschaal
zat dit meisje zonder tranen
Nimmer eten, was haar taal
om zich gelukkig..te wanen…
De storm der gedachten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
602 De storm veegt
de tekens van de rotsen
en ik laveer tussen waan en waarheid
rond het speerpunt van de nacht
waar de straffe wind ijlt, met tegenwicht
mijn gebeente bijeen houdt
in de storm der gedachten
waar mijn heil verankerd ligt
in het ongeneeslijke der natuur
hier, kabbelend op dit laatste uur
Illustratie: ' Het broertje…
FESTIJN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.241 Zo heerlijk me niet zielig alleen te wanen
Paradijs te toeven in al deze warme armen.
Familie kies je niet maar zalige vrienden gelukkig wel
Dames en heren, ik vergeet jullie beslist niet snel.
Het paradijs maken we allen zelf en zo groeit dit machtige spel
Geliefde Schatten slepen me geduldig door een hel.…
Bahnhofsmission Bonn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
488 heeft:
Terwijl de kolkende zaterdagdrukte
Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was
Zich eindelijk te ruste begeeft,
En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan…
Beethoven drinkt thee in Bonn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
460 heeft:
Terwijl de kolkende zaterdagdrukte
Van wat toen nog de Duitse hoofdstad was
Zich eindelijk te rusten begeeft,
En anonieme mensen weer gewoon
Mensen worden met misschien wel
Een heel gewone naam die tot dusver
Nog nooit iemand was opgevallen,
Bepaalt het gebeier van de zware
Klokken het einde van de chaos
Van de dag, de waan…
Voor de Aarde
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
684 Haar beste beschermers
Dat zijn wij
(Wie zal haar beschermen
Haar beste beschermers
Dat zijn wij)
Want zij lijdt
Zij heeft pijn
En zij strijdt
Om te zijn
Haar regen en tranen
Zijn de oceanen
Dat zijn wij
Want wij doden en vermoorden haar
Denken zij is toch wel altijd daar
Maar dat is niet waar
We moeten stoppen met die domme waan…
Gebed van een godsloochenaar
poëzie
3.0 met 1 stemmen
2.693 Ik heb nooit in U geloofd en kon U niet raken met mijn vuisten,
moet ik U ooit ontmoeten, ik bevecht U met menselijke waan,
met mijn stinkende adem, mijn hoogmoed, mijn lafheid en mijn puisten
tot mijn uitgerafeld hart van schrik plots tegen mijn ribben zal slaan.…
Sandettie.
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
612 Toevend in rijpe gras en bovenop genietend van de volle maan
Kussend kon ik alles bij je kwijt, douchen werd voluptueuze waan.
Marseille, ik was de koningin der prinsessen, openbaring zo top
Plage Napoleon, bloot onbegrensd genot, passies laaiden op.…
Mijn lief fluistert
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
805 afgebroken zuil
Het fluistert zacht, het fluistert hard
Mijn traan, gewordt een huil
En ik zie, begrijp en snap
De sluier van geluk, waar hij zo fragiel
de reis, stap voor stap voor klap
een lijf, een leven, een ziel
Mijn knieën week en ik zak door
De wind raast en maakt baan
het suist, roest en vindt gehoor
geluk illusie, liefde waan…
Tatoekan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
536 De zomer lonkt, de zomer wenkt,
de zomer komt eraan
boven de zee het zwijgen
van de zon, de dag breekt aan
zinderend en vlinderend
een flinterdunne waan
van ozonrafels in het zenit,
van hun laag ontdaan
zwoele erogene zones
zwellen af en aan
op zwaar gezalfde zonneheuvels
van hun top ontdaan,
zuchtend onder monokini's
zwoelheid -…
Stad,vrucht van eigen spiegel ?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 onverwerkt verleden
het vruchtgebruik van de tijd is volbracht
onbestemde roerselen verlaten in zijn kracht
gevangen zich oprichten als de wind de staart
van de weerhaan op de toren raakt
een gulle kastelein mij het laatste drankje schenkt
tegelijk met de eerste krant uit de spiegel van de nacht,
dwingende actualiteit waarin de waan…
het leren vandaag beschermt de morgen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
452 Die mij behoedt voor de morgen waan.
Ik leef voor het geluk van morgen
Voor wat morgen gebeurt moet ik zelf zorgen.
Ik zet veel op het spel voor het leven nadien.
Maar ik vergeet wie ik ben voordien.
Het leren vandaag beschermt de morgen.
Beschermt het hart tegen onmogelijke zorgen.
Maakt het doen zoals het kan.…
boomschors
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
558 ontsproten verstopping
stapsgewijs wijsgeer hovelingen onderdanen
Denen Finnen ontginnen
piloten grenadine tuimelaar moedermelk
zoogdier rust bewustzijn fijn fijnzinnig
rijp vrucht tijd gewichtsloos loos alarm
sterrenwacht noodlanding
maanwandeling aalmoezenier witbier
promillage
villawijk woningnood wit rood bruin
zwart afkomst religie wanen…
Thisbe verhoord
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
621 Als Theseus zonwit zeilend naar Athene
Zijn brits 's nachts deelt met prinses Ariadne
Blindvarend en verraderlijk verruild
Verlaten op een Dionysisch eiland
Waar zij, door god der wijn versmaad, nog huilt
Ontroostbaar en onstilbaar is het leed
Haar op het eiland Naxos aangedaan
De flirt van Bacchus liet haar in de waan
O Thisbe, schoonste…
Leven
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
495 omkoopbaar
Vrede bevochten vrede
Rust opwindende rust
warmte ijskoude warmte
Liederlijk Leven - lieven liefde
Hé jij daar
Laat je nu ook herinnering rusten
Herken je ook oprechte echte lust
Tot leven - zinnelijke beminnelijke levensjaar
Zoekend vrienden vinden
Latend - liefde - een beminde
Wachtend verder gaan
Warme armen - wat is waan…
Für Elize
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 voorbij
De horizon van tijd, mijn lief
Maar ook ík zei, El, 'k heb je lief
Ik zong het zelfs, met heel mijn hart
Als dichterziel, poëet en bard
Is het het lot dat ons zo tart
Waarom deed jij opeens zo hard
Bleef jij op 't laatst in Kiev staan
Of was jij thuis nog, voor je baan
Waarom liet jij die vogel gaan
Liet jij jouw lover in de waan…
Fatamorgana-oase
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
479 Vind geen schaduw om te rusten
slechts een fatamorgana aan 't verschiet
spiegelbeeld van waan en zelfbedroog
zelfs enig voedsel vind ik niet.
Uiteindelijk valt mijn oog op rijke oase
met palmbomen en spuitende fontijn
maar ik keer terug op mijn schreden
het zal wel weer een drogspiegel zijn.…
Diagnose: Labyrint der Groten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
437 Zie—uw waan is een bibliotheek
met planken tot in de maag van de maan.
Elke diagnose die ik uis, wordt een mot
die zich verslikt in uw licht.
Blijf vooral liegen tegen de spiegels,
want de waarheid is een vergadering
die nooit eindigt.…
Gorgo Medusa
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
435 Langs rotsen in de rivier van mijn eigen tranen,
baant ’t bloed zich gelauwerd ’n weg
door mijn wanen;
als stoker van deze frontaal
brandende wijn,
en de pijn die ’t goed doet
onder volgers van Perseus’ sterrenzege,
verblijf ik halverwege.…
Echo in leeg huis
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
186 Ik poets het verleden, ik raak alles telkens weer aan,
ieder voorwerp ademt een treurige waan.
Langs de muren hangt ons leven, gevangen in lijstjes,
van verre vakanties en vrolijke reisjes.
Ik zoek naar je stem, naar een richting, een raad,
iets wat mij vertelt hoe mijn leven verder gaat.…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wij weten niet vanwaar wij komen,
Wij weten niet waarheen wij gaan, -
En enkel in vermeetle dromen
Wanen wij 't leven te verstaan.
Wij zijn getogen uit een duister,
Dat duizend raadselen omving,
Van vroeger uitgedoofde luister
Herleefde ons geen herinnering.…
vincent
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.314 Je schilderde in blauw en geel de wereld aan je voeten
Je wanhoop voor het leven versmolt met je eenzaamheid
op de grens waar waan en werkelijkheid elkaar ontmoeten
Je keek naar de sterren en de tranen bevroren op je ziel
O wereld, bad je; heb erbarmen met mij, Vincent
die al zwervend uit Gods handen viel
Je korte leven werd een hel van niet…
Oberon is mijn naam
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
952 Ik weef een waan langzaam en bedachtzaam
met het zilveren schijnsel van de maan
mijn trouwe godin zo eenzaam,
en met de resten van de zonnegod
die verloren zwerven door de nacht.
En dan...…
Voor je gevoel
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.018 Een leven als film aan je voorbij
Flitsen onvermoed en vanzelfsprekend
Soms terloops, soms velerlei
't Gevoel iets te hebben betekent
Een wereld door 't lot bezocht
Een leven in teken van de waan
Ziekte, dood, een stille tocht
't Gevoel machteloos te staan
Een kans sidderend van ongeduld
De uitdaging zoekend, opgetogen
Het idee, in goud…
Veicolo dell anima
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
791 De ogen binnenin gericht, in het voorbije
dat de toekomst is, waan ik mijn
actueelste heden. De lucht van wensen
bedorven als eieren, och longen,
borst, een kast vol knerpend zand.
Op de tast zal ik dansen als een zottin met
tegenstelling onder zolderdak van schedel
van waaruit niet langer de vlucht.…
Spel?
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.002 Voor mensen soms en soms voor God,
Soms voor een droom, een waan, -
Soms in de gulheid van mijn bod
Heb ik mijn ziel, mij zelve er tot
Een toegift bij gedaan.
Maar dan, wanneer ik binnentrad
En 'k opende mijn schrijn,
Daar lag, nog ongerept, de schat,
Die ik vol vreugd verloren had,
Al, wat ik gaf, bleef mijn.…
Jantje
poëzie
3.9 met 18 stemmen
4.472 Jantje zag
Met witte lach
Neer op al de boerenmaagden;
'k Wed, dacht Jantje in zijn waan,
Dat zij allemaal me vraagden,
Mocht een meisje uit vrijen gaan.
Jantje keek
Een hele week,
Of ze niet verliefd en werden;
Maar niet één, wie 't overkwam.
Toen zij zich aldus verhardden,
Werd het wijze Jantje gram.…
Lichtengel
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
492 Allerliefste magnetische aura van
miljoenen engelen, wereldwijde sjamanen,
straal de hemelse kleuren via blauw,
wij vermoeden slechts je goddelijk plan,
verdrijf uit ons de ontelbare wanen
en doe ons delen in je God-Vrouw.
Toon ons de kracht van je lange manen,
wil ons eeuwig verlichten, als je kan,
maak dan ons leven minder grauw.…