1330 resultaten.
Wie je bent zeg je zelf ?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
550 er is hoop als je diegene wordt die je eigenlijk al bent
sta je daar als een kwetsbare unieke mens in je blootje
maar wel als kapitein op je eigen schip,
laat de mensen maar lachen en schelden,
jou krijgen ze nooit kapot,
want jij zegt nu eindelijk zelf wie je bent
na jarenlange strijd met de anderen in jezelf,
nu ben jij tenslotte jij geworden…
Ik wil jouw voeten..
hartenkreet
2.1 met 11 stemmen
1.117 De man was nu volledig kwetsbaar.
Hij lag naast haar.
Zij lakte zijn tenen en legde een gevangenisketen om zijn beide enkels.
Voordat hij het wist waren zijn voeten vastgeklonken aan een liefdesbed.
Dat was zijn enige plaats die hij verdiende vond zij.
Hij was ongeletterd en stom en blind.
Hij kon niet voor haar zorgen.…
De gedempte put
gedicht
2.5 met 4 stemmen
3.582 Ik lees
weer, word kwetsbaar en hard, kan reizen zoveel
ik wil, bedacht geluk, streek over de schedel:
zon die minder heet, wijn die minder wreed was
wanneer ik op mijn gemak het maanlandschap vergat.
Ik dempte, dempte niet. Zand en stof. Geen grein
verstand. Hoezo risico?…
Bespiegeling
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 Film
Niet dapper, maar
wel kwetsbaar
Is Ai Weiwei, aldus zichzelf
in overpeinzing, reflectie
TROMMELTOREN, als les voor elite
als waarschuwing voor het regime
't Volk wil behagen
De Chinese
zon zal ooit schijnen
op een Chinees
dilemma
't Beven van de aarde in 2008
verdient continu inspectie
China; Beijing, 2001…
Diep vertrouwen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
808 Eén van de grote uitdagingen in het leven, zéker nu:
kun je jezelf vertrouwen ten opzichte van jezelf,
maar ook in veiligheid, vrede en waardigheid naar de
andere kwetsbare kleine mensenziel?
Kun je dat opbrengen... in lichte àls in donkere tijden?
Je bevrijden van de duisternis inzake het geweten?
Kun je?…
Alleen op de tast?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
600 Kon ik maar de mooist opgemaakte taart
voor je bereiden met hemelhoge kaarsen,
het verlicht de wereld met duizend ogen
dan je ben meester over onafgemaakte dingen,
niet bevreesd hun kwetsbaarheid te verklaren,
voetstappen vullen zichzelf in het natste mos
in de opgestoken mist wordt lief en leed betwist
schaduwen van de silhouetten worden gewogen…
ga ik diep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
549 vol tevredenheid
naar een tijde van pijnlijke
doch menselijke in verlegenheid
dat alles in wisselwerking
met de parate rede
en indrukken die schaven
of warmte printen op de huid
u ziet al
ik schrijf niet zomaar, het is geluk
dat ik ervaar
ook niet, het is heden nacht
hoe ik mij voel
ach, ik zeg het maar';
redelijk kwetsbaar…
Fluithaas
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
573 Dit schattige, bruinvachtige diertje
is al hoogst kwetsbaar op zich.
Door de opwarming van de aarde dreigt
ook deze diersoort uit te sterven.
Door de wereldwijde CO2-vervuiling
gaan zij door oververhitting dood.
Ze kunnen werkelijk geen kant meer op,
want in het dal is het nog warmer en
hogerop groeien onvoldoende planten.…
Vrij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
472 Kwetsbaar, ongenuanceerd,
laat het alles in me vrij..
Laag, na laag,
Broos en weerloos,
machteloos,
valt de entourage van me af.
Het is,
wat dit beleven,
heel het treurspel,
mij al tijden weder gaf.
Het doek vervalt.
De mantel leegt zich in zichzelf.
Vrij, laat alles, nu maar vrij..
-
Het is tijd.…
Onze Monarch en Opperwezen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
452 Er ligt een generatie geveld
met rimpelige huid
dof als perkament
tesamen met alle
kwetsbare
zwevende tussen
zon en maan
wantrouwen en zorgen
verdoven het brein
steeds meer winkels
sluiten hun deur
voor de corona geur
adem die binnen
komt sluipen
als de pest
dat de economie omver gooit
als na een
oorlog met kanonnen
om vervolgens…
vlocht ik mijn verhaal
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
635 heel verrast
voorzichtig vlocht ik
mijn verhaal met
reepjes mooie zinnen
de kleur was prettig
en de geur vertrouwd
aan de inhoud
zouden we beginnen
gebruikte later
grote woorden
een harde mening
om te imponeren
stoere vragen om
jou weer te provoceren
meer jezelf te laten zien
je had me door
raakte zwakke plekken
toonde kwetsbaarheid…
Surrealistische gong?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
467 Wat blijft het beste advies in een
zekere kwetsbaarheid te overleven?…
blaren vallen alle jaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
513 gaat
in hoeverre kies jij of ik ervoor
wil je het zien aankomen;
we leven toch aldoor in dromen
of in het roepen dat ik alsmaar hoor
ik verschuif weer de stoelen,
zal ik er een gewoon ruimen
en zo minder leegte voelen
of worden de afstanden juist groter
waarmee ze eenzaamheid bedoelen
het tafelblad behoudt zijn omvang
rotsvast en kwetsbaar…
Innerlijk kind
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
591 Er is een heimelijke schat in je hart,
iemand, of je zelf,
je onbekende 'ik',
het ik waarvoor je vlucht,
omdat het zo kwetsbaar is
Gemok of verdriet, schuld of boete,
wraak wat je niet zo bedoelde
een gevoel dat je niet wou.…
Tijd en tij,
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
429 De wereld verovert en
naar onze hand gezet
Het is de natuur in onze
onbesproken aard
Wie daar aan vasthoudt,
weet dat het zinloos is
Dat alles te bespelen is,
is allang verjaard,
Verliest haar in zichzelf
In het lied van eigenwaarde
En zijn we een deel van een
onberekenbare weg
Tot aan eigen kwetsbaarheid
overwint de kracht…
G.O.D.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
479 Onze geprezen ziel
sterk of zwak, tot aan de
gemeenschappelijk Achilles hiel
gebruik van riten en symbolen
creatie van de geest, troost of vloek,
is mij om het even, een
deelbare kwetsbaarheid
tussen uiterste polen
in voor- en tegenspoed
draaikolk van de realiteit
misschien de verlossing die ik zoek
spiegel van vergankelijkheid…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 tegen in dit nog
lopende winterjaar, op een
dat kruispunt bij de altijd
bloeiende hazelaar, waar we
elkaar al hadden verloren
omdat wij de zonnegang niet
hadden verkend in onverlichte
treden deze af te wegen, de blik
gericht op de fixatie van de horizon,
de slinger van de levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid…
Liefdedrang
hartenkreet
2.2 met 20 stemmen
656 Bezield gaan ze op weg door liefdedrang gedreven
om de mens in nood een mooi uur te laten beleven
geen uitstel meer voor het kwetsbare en grijze lijden
op weg om terstond hun eenzaamheid te bestrijden
in de nieuwe jaargetijden een beker chocolademelk
met rozijnenkoek en een bladzijde uit het boek de melk
om van corona doem te bevrijden; wat…
gevierd zijn - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
574 in het leven dat wij vieren
in wie en wat jij ons bent
is er plots de confrontatie
met een onzichtbare vijand
die ons de adem beneemt
de zo intense kwetsbaarheid
genesteld in diepe emoties
laat zich volhardend wortelen
in passie voor liefde en leven
dat jij en jou zo graag bemint
het zout schreiend verdriet
van het schier onverslaanbare…
Zoals jij gaat
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
565 Zoals jij gaat
achterhaal ik niet meer
de dag naar morgen
Niet voor alles is het dan te laat
diepte lijkt in toenemende mate
in mezelf te zijn geborgen
Nog wel als een kwetsbare veer
die wankelt op de slagen van mijn hart
en geen verschil maakt tussen dag en nacht
ik heb weet van de eindeloze wederkeer
Zoals dat wordt gevoeld
en ik…
Vlinder zonder vleugels
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 grip meer op de teugels
die hem zouden moeten leiden
in deze fase van zware tijden
na een beroerte volgde de val
waardoor zijn bekken brak
trombose volgde, dat ontstoken raakte
grote wond werd met eigen huid gedicht
zijn hart is zwak, pacemaker werd geplaatst
heeft al jaren Parkinson
ik wist niet dat een mens zoveel verdragen kon
kwetsbaar…
Bomen
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
617 niemand getuige is
op het onvolprezen groene kerkhof
van de eigentijdse melancholische narcist
waar bomen simpel bomen zijn
is de echo in haar oren te horen
nymfomane van het woordgebied
met beide voeten op de grond
geworteld in het ruwe heden
buigen de ontbladerde takken
voor woedende wind, weerbarstige regen
breken de bomen, de kwetsbare…
Gaandeweg
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
465 strofen ogen toch nog vaak als een sprookje
want als ik dichtbij kijk of ver weg zie
wordt de ene mens door de andere mens gruwelijk onteerd
of krijgt de natuur, in al zijn facetten, ons onder de knie
dit is even als luchten van het hart, vertelt mijn gemoed
wanneer de adem even stokt op onverwachte momenten
en ik overdenk wat onze kwetsbaarheid…
Monotoon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
282 Alles wat kwetsbaar was
is al lang
opgebruikt.…
Vrijheid is een werkwoord
netgedicht
2.4 met 25 stemmen
491 De geschiedenis heeft ons de les geleerd:
dat vrijheid kwetsbaar is, in vele stukken.
Het is het recht om zelf je weg te kiezen,
te spreken zonder vrees voor wat men vindt.
Om nooit de menselijkheid te verliezen,
zodat de hoop het van de wanhoop wint.
Dus koester deze dag en geef hem door,
als een vlam die we brandend moeten houden.…
Samen in de luwte
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
159 Maar juist in die kwetsbaarheid ontstaat onze kracht,
omdat hier de eenzaamheid met warmte wordt getemd.
Kijk maar rond aan deze tafel,
voel de rust in dit café.
Hier luisteren we naar de stilte tussen de woorden door.
Je draagt dit niet alleen, we dragen het samen,
vinden opnieuw de moed en de hoop
waar je die even verloor.…
Levensboom - de stilte die mijn gevoelige ziel omarmt
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
100 Je stam draagt de sporen van generaties,
waar kwetsbaarheid en kracht elkaar ontmoeten.
Je wortels omarmen de diepte van de aarde,
je kruin reikt naar de hemel, vrij en onvervangbaar.…
De Marionet (Borderline)
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.347 nergens van uitmaakt
Mijn waarneming duister en zwart
Het lijkt alsof het hele leven staakt
Tegen mij, mijn zijn, mijn hart
Mensen willen de clown, het lachende gezicht
Ik kan het niet, ik ben uw geld niet waard
Mensen blij maken behoorde tot mijn plicht
Ik ben het omhulsel dat mijn moeder heeft gebaard
Nu schrijvende aan mijn gedichten
Kwetsbaar…
jij
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.662 eens dansten wij volkomen onverwacht
in de buurt van de vulkaan
er in het minst niet op bedacht
dat het zo snel zou gaan
we dansten verder, bedachtzaam en alert
rekenend met smeulend vuur
dat het niet aangewakkerd werd
nog vóór het eerste uur
je toonde mij je kwetsbaarheid
je lach, je traan, je raakte wat
je gaf me liefde, rust en tijd…
Wereld van glas
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
846 De laatste druppel aan het hangend blad
valt langzaam naar beneden
De zon schijnt in het vallend nat
spiegelt beelden uit het verleden
Verloren gegaande dorre gebieden
kwetsbaar aangetast door droog klimaat
Geen water voorhanden, alzo geschiede
meedogenloos in de zon gebraad
Thans veranderd in onvruchtbare woestijnen
duinen van…