Alle inzendingen over rots in de branding

26246 resultaten.

Sorteren op:

Humaan recht

hartenkreet
3.8 met 19 stemmen aantal keer bekeken 2.353
met recht een keel doorsnijden beter dan jaren in verdriet om slapeloze nachten met wraak gevoellens te lijden Tien jaren voor de boeg met aftrek van al gezeten en een derde vervroegd je bent zo weer vrij en vergeten Dus mannen opgepast voor je het weet is het zover geen S.M spelletjes ten huizen je ligt zo onder de grond te rotten…
Ivan Grud23 januari 2008Lees meer >

Onzeker

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 956
Gelukkig is het tijdelijk En niet voor langere tijd Machteloosheid is een rot gevoel Dat raak je niet snel kwijt Afhankelijk zijn van anderen Niet zelf kunnen sturen Onzekerheid die aan je knaagt Als het langer blijkt te duren Gelukkig is het tijdelijk Hou ik mezelf steeds voor Voorlopig moet het dan maar zo En draait de molen door Uiteindelijk…
Hookie23 april 2004Lees meer >

Een platonisch lot

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 659
Mijn geest vertroebeld door dingen die oud en beschimmeld lagen te rotten in de broedkist van de verloren tijd. Onmogelijk om louter iets te worden als je mens en dichter bent geweest, niet hoefde te bedelen maar kreeg. Wat ik nog zie ben ik niet meer slechts een flauwe weerschijn van oud licht dat me is gegund.…

Mijnen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.256
Hard als steen en sterk Uit diepe gewelven Stof en gruis van het zware werk Eeuwig rots delven Donker en koud is zijn bestaan Van aarde is hij een slaaf Met pikhouweel gehard van het slaan Een zware opgaaf Altijd op zoek naar glans Gesleten steen Een ritmische dans Al slaand om zich heen Wilskracht is hem niet vreemd Waar is de zon…
Raaf18 mei 2006Lees meer >

Stammen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 498
Prinsheerlijk liggen ze te rotten gevallen stammen na een storm. Geleidelijk vervalt hun ronde vorm tot pulpachtige overschotten. Het deert ze niet zo te vergaan. Van top tot teen begroeid met mos schenken ze voedsel aan het bos en vele beestjes een rijk bestaan.…

de pluk van vrijheid

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
mijn boeket doorstond de eeuwige vlucht, niets daargelaten maar toch ontheemd zal de kroon het hoofd verlaten al splijt het leven zich in twee halsstarrigheid is geen trots maar is de pluk van vrijheid, gedreven is jouw hand maar beneveld sta ik ver en bezie mijn ziel als de rots die mij bevrijdt het aardse draagt zo zwaar, het…
elze12 oktober 2013Lees meer >

Droomtijdig

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 477
Het begon met een wandeling het lopen over een bladertapijt daarna de bomen en het woud hoe sporen kenbaar werden Een rots in de schaduw in zich de warmte van de zon op de zuidelijke helling het ruisen van een waterval Het hart pompte het bloed water stroomde omlaag steen trilde van atomen ronddraaiend om een kern Ik heb…

Als ik.....

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 570
Waar is mijn huis op rots gebouwd? Als ik een Jood zou zijn: waar vind ik een haven gevuld met blauwe schepen onder witte zeilen? Waar zijn de mannen in ijzeren pakken die mijn kant op kijken? Als ik een Jood zou zijn: waar bloeit mijn roos, wie is mijn broeders hoeder, waar stopt de laatste trein?…

denkend aan Paul simon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 514
Nooit werd ik een rots of een gerieflijk eiland in de Pacific Paul Simon kan zingen wat hij wil poëzie mag dan balsemen demonen krijgt hij zelden stil.…

eigengereid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 667
’s morgens ontwaakte ze met een helder inzicht ze trok finaal haar roots uit legde ze omzichtig maar doelbewust in de pompsteen en waste ze quasi vroom met religieuze gebaren ze schilde ze nauwgezet op het huilen af en deed ze bij de soep later die dag kwamen haar ouders op visite en serveerde ze soep de vlam sloeg in de pan met…

Aflandig tij

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
de rots en jij kameraden in status bewegingloos en vrij samen een eiland in het woelige water van aflandig tij het was jouw plek waar de wereld verging terwijl jij droomde jij kende het stromen keek ook niet om wist wat er zou komen jullie contact was een plastische relatie gingen er samen voor waren een baken in zee waar…

WEG AANWEZIG

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 689
In een grote tuin ligt de stapel hazelnoten vergeten te rotten verspreidt langzaam aan de geur van gevallen loof dat in de bosgrond bedolven en verkruimeld vergaat om leven te schenken gelijk Kerststemming ieder jaar blij komt _ weemoedig weer verdwijnt bij het dagelijkse doen en gewone gebeuren ingetogen stroomt door het bloed van mensen…
Han Messie20 december 2020Lees meer >

verbinding

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 567
Tegenwoordig liggen de verbindingstekens weerloos open veel wind tussen de passanten gezichten onder een witte ijslaag dat vriest dat kraakt bewegingsloos de tongen kapot taalkundigen die zwaluw worden en hun winterpak aantrekken Het kwijnt en rot traag aan de nerven van de woorden huizen worden vergeten takken tot blad straten tot…

Badende Susanna

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 725
als een waterlelie baadde ze omringd door narcissen zich wanende onbespied twee mannen voelden hun vlees en hun bloed met hun hart en hun ziel en hun zaad kwam tussen droom en daad zij waanden de witte waterlelie lief te hebben vals als zwarte kraaien en als rotte appels in de verte bij de grazende weiden klonk een hijgend hert…

Verval van blauwe eenzaamheid

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 138
Goud rot weg tot brons, koude herfstwind geselt de takken, een zwart gezwel in de tijd. Mist kruipt over de graven, zwart water spiegelt de wolken, zonlicht is al lang gedoofd. De wind huist in de muren, gestalten dwalen door de schemer, wat stierf, keert nimmermeer.…

jij ebt, ik vloed

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 995
ik ga je liefhebben als nooit tevoor mijn vingers zullen dansen in woorden open ik zing zacht de melodie jij ademt alle kansen ogen die elkaar ontmoeten in herkennen en naar de onontdekte plaatsen zoeken jij ebt, ik vloed en samen maken we de branding, onze golven vinden hier hun stranding we sprongen in het tij de storm was…

EEN DING HEB IK BEGEERD

poëzie
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.033
Want, als op 't strand geslagen door de drift der branding Een kinkhoorn, draagt mijn ziel uit dit mijn leven mee De één onzegbre vreugd, die Gij mij hebt gegeven: Het Ruisen van de Wind: het Ritme van de Zee!…

de zon ontspande

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.086
het was geluk alleen je duim te strelen toen er tranen kwamen spontaan en opgaand in de branding van de zee je nam me mee in golven van verdriet zwemmen was krampachtig de slagen net niet machtig drijven ging nog niet met twee de zon ontspande in koesterende handen de snaar die kwetsbaar maakt wordt onbewust nog altijd aangeraakt…
wil melker8 augustus 2004Lees meer >

Winterrood

hartenkreet
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.598
En terwijl ze, met ogen vol diepe tranen en haar hart bewoond door scherpe messen, met elke verdwenen stap verder en verder van de inktzwarte, lokkende branding verdwaalde, huilden gebroken schelpen in haar koude, witte handen. En de hemel kleurde winterrood...…

lacht in vleugjes lente

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.311
ik breng je zee de branding en wat golven zomaar cadeau, uit mijn herinnering gedolven je opent stralend als ik binnen kom en lacht in vleugjes lente je ogen schijnen zon ik zie geen steen of grauw beton als ik mijn armen om je sla met woorden verder ga je fluistert kus als een beginnen woelt door mijn haar verleidt me tot beminnen…

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

De regenboog

gedicht
3.2 met 28 stemmen aantal keer bekeken 11.105
Het schip waarop wij stonden zocht cadans in storm en branding en het slaagde niet dan door dwars op de golven te gaan staan. Hevig schommelde het gevaarte, liet zich dan toch in het lichtend noodweer gaan vol overgave aan de boogbalans.…

springen vóór het vliegen. voor D.R.

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.179
transformatie van vlucht in landing kranige confrontatie met de branding vastberaden de vleugels ver uitgeslagen geselende storm en soms de wind die jou wil dragen onder die vluchtige, vermakelijke veren woon jij die het springen niet kon leren geen gefladder, springen en weer opstaan vloog je alsof je niet anders had gedaan onder die veelkleurige…
j.bakx24 oktober 2006Lees meer >

Waar adem leeft

hartenkreet
1.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 561
een zilte zeebries kwam mij tegemoet vastgenageld bleef ik staan waar ik stond aangespoeld drijfhout ligt her en der op het strand meegevoerd door wind en golven rollen en bruisen frisse golven in de branding van de zee over elkaar heen waar adem leeft daar waait de wind van Gods geest in vrijheid ongrijpbaar waait waarheen hij wil…
Quicksilver27 december 2008Lees meer >

Vloedlijn

netgedicht
2.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 514
Het is niet alleen de dood die me najaagt waarmee ik strijd, die ik aanklaag en zal verliezen, me in de nek ademt, oceanen stuwt en albatrossen draagt, houdt z’n geheim verborgen, verbond met wind en water wordt betaald als hij op de aarde beukt, breekt alleen in branding op rafelig land wijkt terug met schuim op kaken, berusting in…
pama21 april 2010Lees meer >

bloem der bloemen

netgedicht
4.7 met 35 stemmen aantal keer bekeken 980
de zee bracht je aan mijn oever sloot met haar binnenste, de ogen van de nacht op diezelfde oever zal ik op je blijven wachten, de dagen doorbrengen in zandkastelen tot jij weer terug bent, om met kinderhanden de klanken van mijn ziel te leiden naar onschuld waar zij nu breken op de branding van het leven en stilaan de botten van ons…
pelgrim13 juli 2010Lees meer >

Zonder tussenkomst (2)

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 536
Branding vergelijkt woorden uit de moedertalen, accent uit kleur te halen. Tussen eb en vloed, geen onderscheid inwendig , de huiskleur is bepaald. Instinctief gevecht de groene overkant te halen, ontheemding als geschenk. Cultuur luider slaat, z'n zinnen te herhalen, smeltkroes van de macht.…
pama1 september 2011Lees meer >

ik zie de zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
ik zie het beven van de zee in de branding van eb en vloed krachtig afgescheiden pijnlijk verlangen in stilte weggevloeid ik zie het nemen van de zee in een onstuimige stroom het strand is weer klem gezet piekeren in slapeloosheid een machteloos verzet ik zie het geven van de zee als zandloper langs het water de jutter zwerft nog rond…

Water als taal

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 589
Zoals taal is er geen vorm dat water niet beheerst grillige wanden en massieve randen omarmen zeeën en oceanen die meedogenloos stranden duinen en dijken testen elke golf opwellend uit diepe troggen is een woord op de lippen van de branding daar schuimt het spuwsel van zeegeesten tot onleesbare ruige verhalen vloeibare bladzijden…

Overpeinzing tijdens strandwandeling

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Branding hoe je slierten zeewier op nette hopen slingert aan het land. Golven ik luister naar je ruisen, open voor mij je taal en je verhaal dat in mijn gehoor mag huizen.…
Ralameimaar20 november 2016Lees meer >