1080 resultaten.
als een moeder gaat
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
791 als een moeder gaat
maar niet echt wil
omdat zij een zorg achterlaat
is het moeilijk dat een geest
over de laatste grens heengaat
deze ziel zo bewust van liefde en trouw
is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad
in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw,
ook al lijkt het verscheiden op verraad
immers loslaten hoort bij een moeder…
DE PAUW
poëzie
4.5 met 4 stemmen
1.553 Plots valt de vracht
der vederen zacht,
zacht naar achteren bijénen,
en als in rouw
gaat nu de pauw
stil op zijn schubbige tenen,
naar 't grote hok
met haan en klok,
zijn parmantige woning,
en 't is alsof
de ganse hof
treurt om een dode koning.…
Notre-dame en haar gargullen.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 of zullen ze rouwen en spouwen en wenen
om weeral die drieste stamp tegen de schenen?…
Geen zee te hoog
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
649 't Zijn allen haters van het vinkentouw
de vloeraanvegers en de handenschudders
blinde politieke aardverschuivers
steeds dieper dompelen ze ons in rouw
De zeemeermin draagt haar met paardestaarten
uilen dragen water naar athene
alweer marcheert napoleon naar wenen
dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten
Een radar pikt een drone,…
Focus?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
612 Al zijn we sneller dan de wind in het avondrood
en komen we morgen dichterbij de sterren,
gedreven tegen de stroming in van licht
wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood,
het maakt niet hoeveel we rouwen, met
zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis,
niet alles camoufleert de verschraalde tijd, die ons
de les laat lezen uit de geschreven…
2020
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
535 Een jaar van afscheid en van rouw
Een jaar van hitte en van kou
Van afstand en van eenzaamheid
De mensen raakten zoveel kwijt
Een baan, bedrijf of gezondheid
Het virus kent geen barmhartigheid
Te lang geen knuffels en geen zoen
Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen
De intensive care ligt alweer vol
Een zwart scenario protocol…
Als ik straks ga (liedversie)
gedicht
1.4 met 18 stemmen
4.390 In mij
Kwijnt het beeld van je bleek
Gelaat in schaduwen
Van tederheid
De geur van bloemen in je hals
Van nectar, vond ik je mond
In een duizelende
Reis met jou
Als een dagpauwtje naar de zon
Brug:
Rouw…
Nieuw jaar 2026
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
489 voorbereid toen ik vanmorgen het journaal keek
Maar toch
Je hoopt tegen beter weten in
Dat mensen verstandig zullen handelen
Niet dus
Het verstand heeft het verloren
Van agressie en geweld
Waar vuur in het klein feest kan zijn
Is het vernietigend in het groot
Dat wordt weer dagen puinruimen
Weken evalueren
Maanden herstellen
Jaren rouwen…
De brievenbesteller.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.106 Zwart lak en zwarte randen,
Ze maken me altoos week,
Ik zie verbroken banden
En zucht, schoon 'k weinig spreek;
Maar denk: zo gaat het heer en knecht,
En rouw - vraag is hij wel oprecht?
Want waar hij spreekt, schoon 't hart niet sprak,
Daar is de rouw maar - lak.…
Bij het graf mijns vaders.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.099 Eenmaal toch vliedt zorg en smart daarhenen,
En de baan des levens loopt ten end';
Dan zal God ons daar met hem herenen,
Waar men rouw noch bange scheiding kent.
Almelo, december 1840.…
verlangen
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.572 Brekend als kristal en krijsend
week je voor het duistere eiland
waar de rouw sluimerde
in een herberg van verlangen
in het snijpunt van strelingen
Woelig gretig vond ik de hitte
in versmolten lijven
de rare paring van mogen en opgetogen
happen naar tederheid
Vluchtig als zand in een vuist.
Jij bent bestemming en reis.…
Oliebollen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.114 vreemde vrede daalde neder
over het wachtende publiek
en vanuit de wagen klonk
zacht ruisende vioolmuziek
Wie ter plaatse oliebollen
of een wafel-slagroom at
ontdekte dat men tijd en ruimte
op het plein direkt vergat
De stille pijn werd weggenomen
genezen werd de zieke vrouw
en wie zijn geliefde had verloren
werd verlost van trieste rouw…
Een heel nieuw jaar...
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.142 Een heel nieuw jaar wordt ons gegeven -
een klein gedeelte van ons leven
dat zorgen kent en ook wel vreugd,
dat rouwen doet en ons verheugt.
Een heel nieuw jaar komt nu er aan
opdat we met ons hart verstaan
dat alle mensen evenwaardig
en niemand minder, eigen-aardig
elkanders broers en zussen zijn
en al de rest is schone schijn.…
De kleine drenkeling
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.089 Als de doden de gelukkigen zijn, verwacht
je dat de wereld ophoudt te bestaan
Als men een genetisch zoektocht begint
naar herkomst van het kind, blijkt het
lichaam verteerd door de levende aarde
laatste bewijs van z'n bestaan vergaan
Overvallen mij die vreselijke beelden
rouw ik opnieuw en vraag ik weer wat
het kind in godsnaam heeft misdaan…
Het bankje...
hartenkreet
3.6 met 11 stemmen
1.713 Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Tot de dag kwam dat het onheil over mij kwam
Ik werd gewond, gekerft, volgespoten met graffiti
Mijn bruisende hart van hout, vuil van vandalisme
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen
Nu huilt mijn hout in stille rouw
De mensen lopen met afschuw langs mij heen
Morgen komen ze me halen om mij…
Grafdicht
poëzie
3.6 met 23 stemmen
7.868 Wat koomt gij rouwe dragen,
En mijne dood beklagen?
Ai, staakt uw droef gesteen*!
Schept moedt, en weest tevreên,
En wenst mij niet op aarde
Bij u te zijn in waarde.
De wereld die is doch
Vol valsheid en bedrog.…
- AlS FoUt beSchoUwD –
netgedicht
3.8 met 66 stemmen
625 aLS FoUt beSchoUwD,
koestert slinkse rouw ambitie
volgend elke zin en lijn opnieuw
onverschillig
wenst de gegraveerde
betekenis te hebben.
Kleurt op duizend fronten
daden, dik gedrukt
de foute uitdrukking
mislukt in alle pogingen
om rare spelling te verwerpen,
fout die proeft dat waarheid
geen lege bladen zijn..…
De kleine bedelaarster
poëzie
3.0 met 5 stemmen
2.898 Och, sluit niet uw oren zo koel voor mijn klagen:
De nacht is nabij, en ik bibber van kou;
Mijn moeder is krank van gebrek en van rouw:
Och, geef mij wat brood: ik zal nooit u weer vragen.
Neen, noem mij niet lui, niet vrijpostig en stout;
Ik zou wel zo graag leren breien en spinnen!…
dekkend in lagen
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
721 het is er teveel aan
één en al rouwen
overal is men aan het bouwen
bomen voor beton
laag op laag
het drukt, leunend
op een plafond, de dood
de blunders
de visie het omni-potentaat
in duizend verschijningsvormen
het legaat van registers
op de gespleten seconde
wordt niet gesproken
alleen de vooruitgang
het glas stinkt niet
of het is…
Lieve Heertje
poëzie
2.9 met 13 stemmen
3.430 Ik heb honger, ben in nood
en voor mij zijn vrienden dood,
'k heb geen kamer en geen vrouw,
'k bleef alleen, doch zonder rouw,
'k heb geen tranen, 'k heb geen lach...
morgen zij de schone dag!…
Geboortegrond
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.876 In 't hoge Noorden nijpt de kou,
Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw,
De schemering en de nacht
Waarom bewoont de Noorderman
Die streek der duisternis?
Omdat hij dáar zich wel bevindt
Omdat de mens het plekje mint,
Waar hij geboren is.
Hij vraagt geen-rozen aan de Mei,
Geen vruchten aan de herfst.…
Juffrouw Bibeb.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
699 De hele straat is in diepe rouw.
Juist is een auto voorgereden,
een die past bij een deftige mevrouw.
Want juffrouw Bibeb was een edel mens.
Daarvan was men overtuigd.
Ze was bij iedereen bekend.
't Hele dorp kwam bij haar thuis.
Juffrouw Bibeb is niet meer.…
Vader en Dochter
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
912 Eva reeds
is de dood toch schering en inslag
Ook toen al was de wereld
als gevolg van appelbeet
niet foutloos, zonder leed
Steeds vol verlangen ziet zij
uit naar terugkomst en -keer
hoewel zij met engelen
danst in vibratie, ziet
zij door ochtendnevel
haar tijd in een nieuwe dimensie
Zo zou men kunnen zeggen
hoewel in treurnis en rouw…
De jongste, de oudste en ons zelf
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
901 We gaan de grafsteen bekijken
de steen op het graf van onze zoon
van onze jongste
we gaan met de oudste
onze nog enige
en met ons zelf
We hebben ons weer bij elkaar gesleept
door de rauwste rouw heen
van onze jongste
we gaan door met onze oudste
onze ook zó dierbare
en met ons zelf
We gaan ook door met onze vele vrienden
steun en…
LIED
poëzie
3.0 met 2 stemmen
3.963 Eens heb ik rouw gedragen
Om die ik had bemind;
Toen waren al mijn dagen
Tot droevigheid gezind.
Daarna werd mij in dromen
Een helderheid bekend,
En mij werd afgenomen
Al zorgen en ellend.
Al na een duistere avond,
Ter helle middernacht.
Mocht ik een lied vernemen
Dat gaf mij nieuwe kracht.…
Gestileerd marmer?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
427 Voor haar als beeldhouwster
stileerde was zij zichzelf als
eerste vrouw uit gehamerd
marmer, alsof je iets ziet van
haar deemoed uit de aderen van
de eeuwigheid die ze creëerde
uit de spiegel van de schoonheid
die zij schiep, de trots, de rouw,
nagestaard door iedereen, trots waaruit
een uitdrukking verscheen, de ogen
en gezicht kijken…
Gepoeft, gepaft
poëzie
4.1 met 13 stemmen
4.404 Past op, en niet te bij en gaat,
gij heren: heel die waterstaat
en zult ge, of ‘t zal u rouwen,
niet storen. Zwicht de vrouwen,
die heersend met de bezem staan,
of seffens zal hun tonge gaan!…
Ach, kom dan verdomme toch op met die winter!
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
838 meer voor de gek kan houden
Mijn lichaam stil geworden ook niet naar een ander smacht
Ik me oprecht afvraag of je ooit bestond of wij
Een kans gedroomd samen de toekomst in te gaan
Geen basis voor te vinden, verzinnen of gemaakt
Juist nu wil ik bevriezen in de sneeuw
Voelen wat ik weet dat eenzaamheid kan zijn
Weten wat ik mis en daar om rouwen…
Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen
gedicht
2.3 met 315 stemmen
62.555 Opnieuw worden wij ouder en kleiner
En roekelozer in de gestage regen,
Waarin wij de rouw dragen voor de vele voorbije banden
Verder door de lage landen van de landerigheid.
------------------------------------------------------------------
Uit: 'Mijn Tegenstem', 1973…
je geest is nu te lezen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
684 dan had ik meer begrepen waarom
je soms wat minder om me gaf
het open boek van nu
hadden we samen moeten lezen
liefde tussen ons was dan
misschien een leven lang gebleven
jullie tranen als een laatst refrein
de melodie wordt afgebroken
hand in hand gaan ze nu staan
de laatste groet wordt uitgesproken
ik glimlach als ik jullie zie
rouw…