Alle inzendingen over rouw

1080 resultaten.

Sorteren op:

als een moeder gaat

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 791
als een moeder gaat maar niet echt wil omdat zij een zorg achterlaat is het moeilijk dat een geest over de laatste grens heengaat deze ziel zo bewust van liefde en trouw is daar mee bekend, verliest zich teneinde raad in de weg die men moet gaan, doorheen aardse rouw, ook al lijkt het verscheiden op verraad immers loslaten hoort bij een moeder…

DE PAUW

poëzie
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.553
Plots valt de vracht der vederen zacht, zacht naar achteren bijénen, en als in rouw gaat nu de pauw stil op zijn schubbige tenen, naar 't grote hok met haan en klok, zijn parmantige woning, en 't is alsof de ganse hof treurt om een dode koning.…

Notre-dame en haar gargullen.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 566
of zullen ze rouwen en spouwen en wenen om weeral die drieste stamp tegen de schenen?…

Geen zee te hoog

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 649
't Zijn allen haters van het vinkentouw de vloeraanvegers en de handenschudders blinde politieke aardverschuivers steeds dieper dompelen ze ons in rouw De zeemeermin draagt haar met paardestaarten uilen dragen water naar athene alweer marcheert napoleon naar wenen dolfijnen dragen zeemeerminnenstaarten Een radar pikt een drone,…

Focus?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 612
Al zijn we sneller dan de wind in het avondrood en komen we morgen dichterbij de sterren, gedreven tegen de stroming in van licht wat joeg het mens-zijn aan tot zijn dood, het maakt niet hoeveel we rouwen, met zoveel data en vernuft als laagje verveeld vernis, niet alles camoufleert de verschraalde tijd, die ons de les laat lezen uit de geschreven…
Pama7 oktober 2020Lees meer >

2020

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 535
Een jaar van afscheid en van rouw Een jaar van hitte en van kou Van afstand en van eenzaamheid De mensen raakten zoveel kwijt Een baan, bedrijf of gezondheid Het virus kent geen barmhartigheid Te lang geen knuffels en geen zoen Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen De intensive care ligt alweer vol Een zwart scenario protocol…

Als ik straks ga (liedversie)

gedicht
1.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 4.390
In mij Kwijnt het beeld van je bleek Gelaat in schaduwen Van tederheid De geur van bloemen in je hals Van nectar, vond ik je mond In een duizelende Reis met jou Als een dagpauwtje naar de zon Brug: Rouw…

Nieuw jaar 2026

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 489
voorbereid toen ik vanmorgen het journaal keek Maar toch Je hoopt tegen beter weten in Dat mensen verstandig zullen handelen Niet dus Het verstand heeft het verloren Van agressie en geweld Waar vuur in het klein feest kan zijn Is het vernietigend in het groot Dat wordt weer dagen puinruimen Weken evalueren Maanden herstellen Jaren rouwen…

De brievenbesteller.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.106
Zwart lak en zwarte randen, Ze maken me altoos week, Ik zie verbroken banden En zucht, schoon 'k weinig spreek; Maar denk: zo gaat het heer en knecht, En rouw - vraag is hij wel oprecht? Want waar hij spreekt, schoon 't hart niet sprak, Daar is de rouw maar - lak.…

Bij het graf mijns vaders.

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.099
Eenmaal toch vliedt zorg en smart daarhenen, En de baan des levens loopt ten end'; Dan zal God ons daar met hem herenen, Waar men rouw noch bange scheiding kent. Almelo, december 1840.…

verlangen

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.572
Brekend als kristal en krijsend week je voor het duistere eiland waar de rouw sluimerde in een herberg van verlangen in het snijpunt van strelingen Woelig gretig vond ik de hitte in versmolten lijven de rare paring van mogen en opgetogen happen naar tederheid Vluchtig als zand in een vuist. Jij bent bestemming en reis.…
Wimper10 juli 2003Lees meer >

Oliebollen

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.114
vreemde vrede daalde neder over het wachtende publiek en vanuit de wagen klonk zacht ruisende vioolmuziek Wie ter plaatse oliebollen of een wafel-slagroom at ontdekte dat men tijd en ruimte op het plein direkt vergat De stille pijn werd weggenomen genezen werd de zieke vrouw en wie zijn geliefde had verloren werd verlost van trieste rouw…

Een heel nieuw jaar...

hartenkreet
2.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.142
Een heel nieuw jaar wordt ons gegeven - een klein gedeelte van ons leven dat zorgen kent en ook wel vreugd, dat rouwen doet en ons verheugt. Een heel nieuw jaar komt nu er aan opdat we met ons hart verstaan dat alle mensen evenwaardig en niemand minder, eigen-aardig elkanders broers en zussen zijn en al de rest is schone schijn.…
Adeleyd30 december 2005Lees meer >

De kleine drenkeling

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Als de doden de gelukkigen zijn, verwacht je dat de wereld ophoudt te bestaan Als men een genetisch zoektocht begint naar herkomst van het kind, blijkt het lichaam verteerd door de levende aarde laatste bewijs van z'n bestaan vergaan Overvallen mij die vreselijke beelden rouw ik opnieuw en vraag ik weer wat het kind in godsnaam heeft misdaan…
Custor10 maart 2008Lees meer >

Het bankje...

hartenkreet
3.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.713
Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Tot de dag kwam dat het onheil over mij kwam Ik werd gewond, gekerft, volgespoten met graffiti Mijn bruisende hart van hout, vuil van vandalisme Eens mocht ik plaats nemen in het plantsoen Nu huilt mijn hout in stille rouw De mensen lopen met afschuw langs mij heen Morgen komen ze me halen om mij…

Grafdicht

poëzie
3.6 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.868
Wat koomt gij rouwe dragen, En mijne dood beklagen? Ai, staakt uw droef gesteen*! Schept moedt, en weest tevreên, En wenst mij niet op aarde Bij u te zijn in waarde. De wereld die is doch Vol valsheid en bedrog.…

- AlS FoUt beSchoUwD –

netgedicht
3.8 met 66 stemmen aantal keer bekeken 625
aLS FoUt beSchoUwD, koestert slinkse rouw ambitie volgend elke zin en lijn opnieuw onverschillig wenst de gegraveerde betekenis te hebben. Kleurt op duizend fronten daden, dik gedrukt de foute uitdrukking mislukt in alle pogingen om rare spelling te verwerpen, fout die proeft dat waarheid geen lege bladen zijn..…

De kleine bedelaarster

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.898
Och, sluit niet uw oren zo koel voor mijn klagen: De nacht is nabij, en ik bibber van kou; Mijn moeder is krank van gebrek en van rouw: Och, geef mij wat brood: ik zal nooit u weer vragen. Neen, noem mij niet lui, niet vrijpostig en stout; Ik zou wel zo graag leren breien en spinnen!…

dekkend in lagen

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 721
het is er teveel aan één en al rouwen overal is men aan het bouwen bomen voor beton laag op laag het drukt, leunend op een plafond, de dood de blunders de visie het omni-potentaat in duizend verschijningsvormen het legaat van registers op de gespleten seconde wordt niet gesproken alleen de vooruitgang het glas stinkt niet of het is…

Lieve Heertje

poëzie
2.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.430
Ik heb honger, ben in nood en voor mij zijn vrienden dood, 'k heb geen kamer en geen vrouw, 'k bleef alleen, doch zonder rouw, 'k heb geen tranen, 'k heb geen lach... morgen zij de schone dag!…

Geboortegrond

poëzie
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.876
In 't hoge Noorden nijpt de kou, Daar ligt de sneeuw, daar is de rouw, De schemering en de nacht Waarom bewoont de Noorderman Die streek der duisternis? Omdat hij dáar zich wel bevindt Omdat de mens het plekje mint, Waar hij geboren is. Hij vraagt geen-rozen aan de Mei, Geen vruchten aan de herfst.…

Juffrouw Bibeb.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 699
De hele straat is in diepe rouw. Juist is een auto voorgereden, een die past bij een deftige mevrouw. Want juffrouw Bibeb was een edel mens. Daarvan was men overtuigd. Ze was bij iedereen bekend. 't Hele dorp kwam bij haar thuis. Juffrouw Bibeb is niet meer.…

Vader en Dochter

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 912
Eva reeds is de dood toch schering en inslag Ook toen al was de wereld als gevolg van appelbeet niet foutloos, zonder leed Steeds vol verlangen ziet zij uit naar terugkomst en -keer hoewel zij met engelen danst in vibratie, ziet zij door ochtendnevel haar tijd in een nieuwe dimensie Zo zou men kunnen zeggen hoewel in treurnis en rouw…

De jongste, de oudste en ons zelf

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 901
We gaan de grafsteen bekijken de steen op het graf van onze zoon van onze jongste we gaan met de oudste onze nog enige en met ons zelf We hebben ons weer bij elkaar gesleept door de rauwste rouw heen van onze jongste we gaan door met onze oudste onze ook zó dierbare en met ons zelf We gaan ook door met onze vele vrienden steun en…

LIED

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.963
Eens heb ik rouw gedragen Om die ik had bemind; Toen waren al mijn dagen Tot droevigheid gezind. Daarna werd mij in dromen Een helderheid bekend, En mij werd afgenomen Al zorgen en ellend. Al na een duistere avond, Ter helle middernacht. Mocht ik een lied vernemen Dat gaf mij nieuwe kracht.…

Gestileerd marmer?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 427
Voor haar als beeldhouwster stileerde was zij zichzelf als eerste vrouw uit gehamerd marmer, alsof je iets ziet van haar deemoed uit de aderen van de eeuwigheid die ze creëerde uit de spiegel van de schoonheid die zij schiep, de trots, de rouw, nagestaard door iedereen, trots waaruit een uitdrukking verscheen, de ogen en gezicht kijken…
Pama4 december 2019Lees meer >

Gepoeft, gepaft

poëzie
4.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 4.404
Past op, en niet te bij en gaat, gij heren: heel die waterstaat en zult ge, of ‘t zal u rouwen, niet storen. Zwicht de vrouwen, die heersend met de bezem staan, of seffens zal hun tonge gaan!…
Guido Gezelle21 september 2019Lees meer >

Ach, kom dan verdomme toch op met die winter!

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 838
meer voor de gek kan houden Mijn lichaam stil geworden ook niet naar een ander smacht Ik me oprecht afvraag of je ooit bestond of wij Een kans gedroomd samen de toekomst in te gaan Geen basis voor te vinden, verzinnen of gemaakt Juist nu wil ik bevriezen in de sneeuw Voelen wat ik weet dat eenzaamheid kan zijn Weten wat ik mis en daar om rouwen…
Egoechos28 augustus 2007Lees meer >

Als een verwante, met niemand heb ik de hoop gemeen

gedicht
2.3 met 315 stemmen aantal keer bekeken 62.555
Opnieuw worden wij ouder en kleiner En roekelozer in de gestage regen, Waarin wij de rouw dragen voor de vele voorbije banden Verder door de lage landen van de landerigheid. ------------------------------------------------------------------ Uit: 'Mijn Tegenstem', 1973…

je geest is nu te lezen

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 684
dan had ik meer begrepen waarom je soms wat minder om me gaf het open boek van nu hadden we samen moeten lezen liefde tussen ons was dan misschien een leven lang gebleven jullie tranen als een laatst refrein de melodie wordt afgebroken hand in hand gaan ze nu staan de laatste groet wordt uitgesproken ik glimlach als ik jullie zie rouw…