Alle inzendingen over sneeuw bezinning

2838 resultaten.

Sorteren op:

Winterdag

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.231
De lucht is blauw , de vloed is ijs, 't Blinkt al in de avondzonneschijn, En langs de takken, bruin en grijs, Hangt de ijzel, als een blank gordijn ; Daar vliegt, met korte vleugelslag, Een kraaienzwerm door 't pijnboomhout... 't Is toch een heerlijk ding in 't woud, Zo'n winterdag, zo'n winterdag! Het mosbed kraakt, — de rappe voet…
J.P. Heije21 december 2012Lees meer >

Kerst 2012

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 507
Maar goed dat het als regen is gevallen, Want anders was het schuiven met zijn allen, De sneeuw lag dan een halve meter hoog. Met dank aan dertig millimeter regen, Een witte kerst is niet altijd een zegen.…
Wim Overweg25 december 2012Lees meer >

De strakke kragen riet

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 502
mis de ochtendrijp in roze tinten bij een rood omkranste zon het ongerepte witte landschap waar de stilte krakend klonk grijze buien met hun sluiers sneeuw die dansen op de wind krasse schaatsers langs de strakke kragen riet verglijdend in het verre niets eens zal de vorst zijn winterse entree gaan maken anders zal de lente nooit…
wil melker30 december 2012Lees meer >

just white

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 772
knisperloop door niemandsland het uitgestrekte onbevlekte ik schrijf mijzelf heel even op een onbeschreven blad strek mijn tong verlangend in de ruimte waar vlokken brandend landend tot versmelting komen heerlijk onbeschrijfelijk lijf'lijk ijs - ijs koud…

In de mist

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.163
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren Van naakte voetjes luideloze tred: Leden omsluierd overgloren Het sneeuwen statiebed.…

Niet meer schaatsen.

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 701
De sneeuw verpest het en het gaat binnenkort ook nog eens dooien. Arme man in schaatspak gekwetst door weergoden draait zich om naar huis. Wees gerust de zon gaat schijnen binnenkort.…
Sanne L25 januari 2013Lees meer >

DOOI

poëzie
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.529
Zoals bij 't sneeuwen die vlokken vervaard weiger en trage vallen op aard, zo moeten alle gedachten van ons van uit hun hemel van dromen en dons dalen op aarde waar alles dooit wat sneeuwwit en droomrig de dingen vermooit.…
Alice Nahon29 januari 2013Lees meer >

Over de stille, stille sneeuw.

poëzie
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.955
Over de stille, Stille sneeuw, Diep uit de verte, Onder de lage Malv'-witte luchten Nadert het tinklen Tinklen, tinklen, 't Gulzilvrig rinklen Aanzwellend, klankwellend, Uitschuddend, zwierend Een sleep van geluidjes: Schelklikke klankjes, Pretdolle zangkjes, Rap, druk, uitvierend In vreugdvlugge schatering Bellekens-klatering…

't Druipt er vanaf...

snelsonnet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 861
Mistroostigheid en griep gaan hand in hand Gedurende de late winterdagen Met om de beurt veel sneeuw en regenvlagen Aan al dat water hebben wij het land En wat er ook ter wereld mag gebeuren Wij voelen nattigheid tot in den treure…
Ko de Laat26 februari 2013Lees meer >

Half-maart

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.104
Door klonter-sneeuw in bijna duister, Na somb're dag zwoegt ge eenzaam voort; In kolk of wolk, niets roert of ruist er; Maar laag in 't West — zie schemerluister Als rozetuin door avondpoort!…

Sfeer van zacht

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Schaduwen in de sneeuw van bomen, langgerokken vertellen mij dat de zon zichzelf glanscentueert terwijl ik mijmer over schoonheid niet te vatten in gradaties van helder en blits Ik sta voor een keuze in mijn leven het gewirwar in mijn brein is nu rust en elk antwoord is juist…

STILLE WITTE ZATERDAG 2013

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 509
Tussen dood & leven ligt de stilte van het wit Ijzig stil valt de sneeuw uit de hemel op Stille Zaterdag 2013 Maar de grote witte vlokken zijn aan de verliezende hand zoals ook steeds de dood van het leven Nog een nachtje slapen en dan is de Heer waarlijk opgestaan! nog wat meer nachtjes slapen en het weer gaat zeker omslaan!…

Ararat-anomalie

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
(Boektitelgedicht) De rivieren Eufraat en Tigris stromen echt al eeuwen IN BABYLON, tegenwoordig Irak SNEEUW dwarrelt en vaak stormt in dikke vlokken of stuif als de top van ARARAT na vermoeiende en zware dagen op zoek naar de ark van Noach eindelijk is bereikt Zelfs DE sportieve CHINEES heeft zeer scrupuleus vlag geplaatst…

Laatste halte

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 580
Zal hier ooit iemand voorbij trekken transparant wellicht, zonder omlijning zou niet elke beweging teveel zijn voor dit rimpelloze beeld? deze beklemmende stilte duldt geen bries over dit gelaat van het onaantastbare het struikgewas als gefronste wenkbrauw tegen de oplichtende schaduwen elke stap op dit karpet is een aanranding van de…

In een vrije val

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 520
wit pluist het vlokje langs mijn raam danst op koude vlaagjes snel en dan weer traagjes mijmerend als flonkerend kristal zwevend in een vrije val ooit zal zij zich hechten en tot dons vervlechten de wereld zachtjes toegedekt voor even zonder smet…
wil melker20 november 2013Lees meer >

De schuine kant van licht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 479
ik dans langs de schuine kant van licht dat gebroken is door de eerste kou in rijp en vorst de lucht strakt helder in een ijzige noordooster in tinteling kleurt huid van blauw naar rood de wereld in het wit is scheppings groot…
wil melker6 februari 2014Lees meer >

Valt als een wit gordijn

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 664
herinneringen sneeuwen nog niet erg hard maar wel gestaag de zuivere kristallen die het binden blijven helaas erg vaag ze stuiven en dansen ongrijpbaar door wind speels als de lach van een kind alleen in luwte verpakken ze langzaam het zijn binden is moeilijk te vatten vragen blijven niet aan het antwoord haken onzekerheid valt…
wil melker7 februari 2014Lees meer >

Je pluisde nog even

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 469
ik zag het grijs van de zee boven land vlokkig ontladen in dwarrelend wit dat stilte danste op een onzichtbare wind ik zwaaide en ving jou op de mouw van mijn jas je pluisde nog even toen je huisde in de holte van mijn hand schitterde kristal tot je structuren kraakten en een voor een braken jij als druppel de koude grond…
wil melker28 december 2014Lees meer >

Een malle gedachte over sneeuw

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
stel nou toch, denk ik even, dat de sneeuw het broze, tot ijskoud stof vergane gebeente is van gestorven en allang vergeten goden eens trots en sterk, eens aanbeden door velen in heksenkringen, in bloedige offerrituelen om nu in stukjes te verwaaien over steden en ik raak verder verdwaald in de vlokkerige omarming van zoveel dood tegelijkertijd…

liet hij fijntjes merken ...

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 715
koning Winter was weer in het land kort maar want hij is al weer verdwenen de sneeuw is door de zon al weg geschenen en mijn hand die kan weer zonder want maar zijn almacht liet hij fijntjes merken voor even veranderden alle bomen in berken…
AJ Meer30 december 2014Lees meer >

Sneeuwdier

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 592
Nu zal zij wel een sneeuwdier zijn ergens hurkend op een dikke tak, haar ogen vol tranen. Dagelijks liepen we hand in hand, vormden samen een lieflijk eiland; toevluchtsoord voor bannelingen. Soms vliegt een sneeuwdier urenlang, hongerig zoekend naar een prooi die zich camoufleert als sneeuwvlok. Vaak spraken we zonder woorden lagen…

Ingekleurde vlokjes sneeuw

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 495
we moeten zijn terugkeer vieren er een feest van maken zijn er voldoende slingers in huis voor als hij straks thuiskomt en zijn driften weer voor even heeft beteugeld confetti, die we omhoog werpen en dan als stuifsneeuw op zijn dronken harses zien neerdalen een bedwelmde man valt om ligt stil, bedolven onder olijke vlokjes sneeuw…

Lopen op verse sneeuw

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
De taal die alleen Uit klanken bestond Heeft nu ook Woorden gekregen Die ik kan schrijven Op mijn geduldige papier - In dichtvorm schrijf Ik ze neer, een Onbeschrijflijk gevoel Maakt zich van mij meester, Voor mij het gevoel van de eeuw, Dichten in mijn vergeten taal Voelt als lopen op verse sneeuw…

Vrieskou

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 472
Vroeger woei de wind zo straf, hadden we nog echte winters, waar aangevroren spelden op moeders schoot werden weggewreven. Snot pegelde aan neuzen, terwijl de dapperen het eerste ijs, onheilspellend hoorden kraken en of 't zou begeven. Bloemen plakten vast aan ramen, toen buiten nog wel eens naar binnen kwam, door kieren…
Marije Geerts12 november 2015Lees meer >

Sneeuwbui

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.907
De aarde drinkt de sneeuw met grote slokken en raakt verkild tot in haar ingewanden. De vlokken winnen door hun massa. Wanden van groen worden van spikkelwit doortrokken. De grondverf dekt. Dimensies dijen uit. En kijk, daar is de kerstkaart, rijstepap.…

Modeltuin

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 628
Een drukte van jewelste in mijn witte tuin en ik, ik zoek er woorden bij de wintercollectie is uit wat berken en een populier met wolgemutste kruinen de treurwilg oud fit naast een slanke den oogt witter dan de witste sneeuw een paar bomen van letters spreken mij aan het zijn zes essen op een rij zij kennen geen alfabet ik plak…

ode aan de winter

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
nooit onschuldiger schijnt ons de wereld dan in winterse dagen als van tooi ontdaan naakt de bomen zich met verse sneeuw gemanteld weten nooit kostbaarder praalt ons de aarde dan in winterse dagen als goudgele winterzon of van avond het licht aan takken en daken in ijskristallen parelt nooit teerder oogt ons de natuur dan in winterse…

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
in dwarrelende sneeuw nam ik je mee naar de maagdelijke witte wereld zoals de eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

De mooiste choreografie

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 472
het is al zo lang geleden dat sneeuwkristallen langs mijn ramen gleden dansend op wind blij als een kind in elkaar zachtjes raken spelend inhaken zij stralen licht in kristallijne weerkaatsing voor schaduw geen plaats in een gebeuren zonder haast terwijl zij vlagen op de mooiste choreografie lijk ik te smelten door de volmaakte…
wil melker26 november 2017Lees meer >