3338 resultaten.
Orpheus
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
639 Dan weer stal ik mijn geweten
achter haar besef, denk ik
haar te kennen, maar dan
bespelen haar vingers als
zachte vioolsnaren mijn muziek
En ik al rijkelijk ronkend
als een krolse kater
me vergewis van haar noten
op mijn gezang
Zij herkent dan Orpheus
in mijn statige gestalte, die
zich richt naar haar volle maan, haar
klaviert met al…
Het koppie gebogen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
609 je polsde
mijn hand sprak
in het spreiden
van vingers duimde
voor dieper verband
heb je omarmd
je schouders geraakt
zag je ogen het koppie
gebogen onze liefde
heeft lippen gesmaakt
opgetogen zijn
we gegaan hebben
minuten tot uren gewogen
de klok wederom horen slaan
wij kunnen de wereld weer aan…
Post ante quem
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
570 Die nacht dat je binnen vloog
En rustig op mijn vingers zat
Het gebeurde nimmer meer
Werkelijker werd de droom nimmer
Een gevoel dat onbeschrijfbaar is
Wetend dat je nooit meer
Van iemand anders zal kunnen houden
Doch niet kan blijven dwalen
In het labyrinth van het verleden
Je leven voortzet
En jezelf met elke dag
Een beetje meer verliest…
in een fors arrangé
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
554 ik knipte nagels
aan vingers zo lang
voelde de kou
die lag in haar hand
ze speelde piano
in een fors arrangé
miste geen toets
in het grijze verlee
nu streelt ze noten
in gedachten verdiept
en neuriet haar woorden
bij ongehoorde muziek
wat ze nu componeert
is haar nooit aangeleerd
een weemoedig lied zingt
over afscheid zonder…
Het knaagdier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Enkel een zonsondergang
doch niet meer voor mij:
ik zou mijn vingers verbranden.
Schichtig vluchten mijn gedachten
als een rat. Vetgemest en mollig.
Wanneer word ik geslacht?
Het knaagt aan mij, een offer
aan de welvaartmaatschappij.…
Ik wou zo rustig zijn
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
413 In mijn binnenst stampen beesten
Samen met het ontluisterd licht
Ik heb mezelf van nog geen ding bevrijd
Ik zie het verre water blinken
Het gras gloeit op dooft uit is donker
Er is geen einde en geen begin aan deze nacht
O hand schrijf door totdat de vingers zijn verbrand
Ik heb geen lichaam en geen zwaarte meer
Ik wou zo rustig zijn en…
Hoogspanning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
506 op een klein stukje van mijn huid
schrijf je het woord elektriciteit
met je zachte lange vingers
helemaal over me uit
je ontdoet me van mijn woorden
berooft me strelend van mijn zinnen
vonkenregels produceren plots
een hart kloppend kabaal
metaalmoeheid maakt zich meester
van de punten en de komma's
ik vouw ze uit tot liggende streepjes…
Pulkgoederen
snelsonnet
3.5 met 2 stemmen
1.435 Voor u, notoire neuzenpeuteraar
Verschijnt een surrogaat-orgaan van rubber
Maar die verschoont u niet van bulk en flubber
Neem dan uw eigen gok in godsnaam maar
Opdat uw neus volledig leeggeplukt is
En net zo inhoudsloos als dit product is…
Floris, klokkenluider
snelsonnet
5.0 met 4 stemmen
608 Hij hekelt een bestuurder: dissident!
en wordt berispt vanwege klokgelui
Dat loopt toch uit de gaten van het spui
Je bent maar een geschiedenisstudent…
O Floris wees toch blij dat je mag leren
Hoe jij je kosten goed kan declareren!…
Beeldvorming ( voor Bachir )
netgedicht
3.6 met 29 stemmen
1.837 Je telde de sporen van een verleden,
je vertelde over scherven in het zand,
gedolven herinneringen,ze gleden
door de magere vingers,langs
de lidtekens van je hand.…
Lied van Liefde
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.101 aan
Haar gouden vingers die jou streelden
bij het zonverlichte raam…
Pinksterretjes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
868 De kleinste vingers van de hand
die zitten aan de buitenkant
hoe raar dat ook mag klinken
we noemen deze pinken
De handen zijn als bladeren
die met elkaar vergaderen
soms wuiven ze als palmen
of zwemmen rond als zalmen
De vingers op het toetsenbord
beoefenen de wandelsport
ze ratelen en huppelen
ze dartelen en druppelen
Ook dansen…
Meerstemmig
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
384 het is een
meerstemmig
donker sprekend
gezang dat
woorden
vergeet tranen
doen oplichten
die sporen trekken
over een huid
die gesloten
lijkt omdat
zij nog nooit
liefdevol blijkt
te zijn gekuist
waarvan de mond
alleen honger kent
in handen die
wroeten vingers
die zoeken naar het
meest eigen stuk
dat als geluk
wordt meegedragen…
Eén meer
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
695 Twee vingers slaan
op een ongeteld aantal knoppen
schakelingen in positie
slaan hersenkronkels zichtbaar
in een leesbare resolutie
strelen vreugde
in nietige delen
slaan mis op wis
zodat er woorden blijven staan
die slaan
op iets buiten de context
maar verslaan duizend gedachten
duizend en één deze keer…
Lucifers tussen de ogen
gedicht
2.8 met 43 stemmen
18.839 Lucifers tussen de ogen
lont tussen de lippen
armen gestrekt vooruit
vingers gespreid
Angst voert aan het leger
miskleunen en flaters
nacht telt de verliezen op
dromen brengen geen soelaas
Geen hoop op laatste der
rechtvaardigen de onderduik
is al besproken in een muizenis
geen punt geeft licht
-------------------------------------…
passievruchtaanbidster
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.455 Het sap druipt exotisch
langs haar wang en haar vinger
dept hem bij het begin
haar huid begint spontaan te trillen.
De mango en zij zijn één
zonder te weten, trekt zij plots
haar schone velletje eraf,
samen met haar geweten, een schone lei…
De schepping voorbij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
415 jij sluierde
macht langs
slankranke vingers
transparante
voiles dwarrelden
sierlijke pracht
je lach sprak
zacht de meest
verleidelijke kleuren
subliem waren
hun universele flitsen
in je ogen te bespeuren
tegen de donkere
sterrennacht
lichtte blond zacht op
een volmaakte wij
ging in vereniging
de schepping voorbij…
Nieuw de nacht
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.125 Trillend lekt de maan
zilte melk op je amberhuid
zacht je vingers, los je haar
wind waait lauwe druiven aan
Ik drink je lach, je oogopslag
jaag je tong op drift in mij
hoor de krekel, hoor hem niet
glijd en val in leegte diep
Voor even één, de eerste keer
voor even nergens, niemand meer…
ontglipt
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
1.219 als los zand door gespreide vingers
ontglipt mijn leven telkens weer
zoals ik gisteren nog hoopte
zo kan ik het niet meer
mijn ziel zo overhoop gesmeten
zo uit mijn lichaam weggerukt
zoals ik gisteren nog liefhad
ga ik nu onder pijn gebukt
mijn lijf verteerd door smeulend vuur
vol littekens en wonden
waar ik gisteren nog trots op was…
Haar strakke blik naar zee
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
565 Zij heft haar tengere armen
met strakke blik vooruit
lange haren wapperen in zilte wind
geen kou kan haar deren
door lang dun gewaad
als de zon ten onder gaat
zij is één met de zee
en de zee met haar
rollende golven spoelen aan
de kracht van het universum
oude woorden in haar hoofd
broze vingers reiken…
Nog één keer genieten..
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.889 Je trouwe ogen kijken mij aan
Ik zie het verdriet in je ogen
Zacht omarm ik je lichaam
In een lange warme kus
Woorden hoeven niet meer
De laatste honger stillend
Zacht leg je mij neer
Je vingers spelen over mijn huid
Ogen glijden als in vuur gesmolten
Deze nacht zal het einde zijn...…
De Nachtwacht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 wist als de bloedende maan
begluurt een naakt papier
de zwijgende schrijver die
donkerblauwe woorden doopt
in zijn uitgelopen droom
schreeuwend kreuken nepgouden
vingers geschreven verzinsels
vol schrammen en builen
huilen haar regens de woorden
van het vaak gevallen kind
dat onbezonnen dromend
zijn harde waarheid vindt…
Ontlading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
478 zij zagen
jouw blik
keken mee
ontdekten de
magie van
samen beleven
een armzwaai
je vinger wees
ingehouden adem
kwam ineens
tot ontlading
het was feest
zij waren op
pad gegaan maar
kwamen niet aan
het was of iedereen
hun kleine bestaan
zomaar vergat
maar in jou
herkenden zij
stukjes leven
waarvan zij dachten
die zelf nog…
de blauwe rivier
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
772 van Gaasperplas
naar Weesperplein
vloeit inkt
dan berg ik mijn pen
stroom met de massa
de roltrap op
steek de Amstel over
en loop naar kantoor
op die plek stroomt
bruine vloeistof in een beker
ik richt mij op een scherm
licht valt over mijn gezicht
met de kussens van mijn vingers
stort ik woorden in emmers
werkwoorden
en persoonlijke…
woorddiarree
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
982 nee laat maar
even niet van je horen
je walmt naar zeer
en ik hoef
niet meer
ik zie een dwang
om je gezicht
aan te raken
elke seconde
een tik tegen
je sik
om het kwartier
schiet mijn vinger
door het papier
toetsen vliegen
van het bord
was je kleren,
je lijf met zeep
en neem meteen
je mond mee
je walmt naar zeer
ik hoef…
In zwart wit
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
620 je speelde
de mooiste akkoorden
liet in zwart wit
kleurrijke vlinders los
een vlucht
in geluidloze dans
op de warme
lucht van de avond
zag vingers
de toetsen strelen
voelde vleugels
zacht langs me zweven
dit intieme moment
van dans en muziek
hebben wij woordloos
als onze liefde erkend…
Stilte voor de storm
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.046 Het is letterlijk stilte
voor de storm
spookachtige straten
bijna verlaten
op een enkeling na
optimist of niet in staat
vastgelopen
in meters file
motoren oververhit
vingers trommelen
chaos en paniek
wachtend op het oog
angst zweet
voor de monsterlijke kracht
deuren en ramen
dicht gespijkerd
lijdelijk wachtend
tot de tornado losbarst…
Partituur voor een partizane
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
615 jouw schaduw
laat ik
onaangeroerd
doch je warmte
schilder ik als een zomer
op mijn rusteloos behang
jouw blikken
bewaar ik
in de koelte van mijn ogen
en je vingers
strooi ik als toetsen
over een piano
je voeten
loop ik achterna
in verdwenen sporen
en je handen
draag ik als kralen
rondom mijn hals
maar je stem
leg ik…
Stil water
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
988 Laten we zwijgen,
laten we zwijgen liefste
en het stille water van dit leven
met zachte vingers strelen.…
select
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.266 hoe jong ze noten kraakt
haar vingers laat dansen
over het klavier, het lijkt wel spelen
zo voelt het ook alleen
die stoel is zo hoog
en de koekjes staan ver
ze weet hoe leuk Lotte het vindt
om te dansen op haar muziek
en eventjes alleen zonder publiek
te doen waar ze zin in hebben
onopgelegd maar perfect, dat wel
ze kennen geen anders…