Alle inzendingen over vrucht

1331 resultaten.

Sorteren op:

mijn gracht

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 763
zo ik graag zou willen de werkelijkheid heeft ingeboet het grootse zou mij zwaar doen tillen zo ga ik vaak hier mijn weg soms verdwaald in gedachten een plek van overpeinzing van denkbeeldige krachten die mij doen verwonderen over het palet van water, groen en keiensteen hier overdadig aanwezig en mijn gemoed doen verzachten tot vrucht…

Passie

hartenkreet
4.0 met 26 stemmen aantal keer bekeken 4.416
Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.…

Wezenlijk geluk

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 625
Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon Het werd donker de dag dat ik het licht zag Volwassen zijn heeft zijn voordelen De verantwoording ligt zo goed als in je eigen hand Wanneer je een vrouw om haar hand vraagt volgen echter de bevelen Mijn verleden zwart omrand Geen verboden vruchten…

Derwish

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 597
Als ze danst, wordt de beweging universeel, de aarde, sterren, bloemen, alle stromen alles wordt in haar wezen opgenomen, betreedt met beide voeten elk werelddeel, ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht, deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke wenteling, wordt de aardse tucht vermeden, draait bomen, groene heesters uit de grond, baart…
pama6 januari 2009Lees meer >

Zaden van de berk.

netgedicht
3.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 572
onder dat mos, beloven kan ik iets, daar beneden is waarschijnlijk niets, slechts voer voor een verhaal, waarin ik verdwaal, na afloop te trots om te huilen, onmogelijk de tijd te ruilen, mijn plek verkleind tot omzoomd zerk, waarin ik me kan verschuilen, daarboven jagen associaties op de zaden van de zilverberk, die ieder jaar weer vrucht…
pama28 januari 2009Lees meer >

LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 671
Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden Wordt de mens gevormd door zeven stralen Door in het stoffelijke af te dalen Worden plus en min goeden en kwaden Wij zijn de vruchten van kosmische zaden Meetbaar op louter dichterlijke schalen Langs de lat gelegd door het vertalen Van een begrip als helen en als schaden Het midden houdend tussen droom…

FLUITSPEL

poëzie
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.624
Speelman, die ten dans komt noden, Troostend melodie doen vlieten, Want ik weet de gang der goden; Hoe zij eerst de onbewuste, Sluimerend als gesloten kelken, In de kuise boezem rusten, Dan ontluiken en verwelken; Wee, dat tranen wekt en zuchten, Wie toch kan het heil begrijpen, Dat beloofd wordt door het rijpen, En vervulling vindt in vruchten…

het dal van......

netgedicht
4.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 939
In het dorre landschap van de geest waar hier en daar een bloem van onvergankelijkheid geurt raap ik de scherven van mijn hart in herinnering heerste de stilte hier en sprak met ongekende diepte elk woord was als een rijpe vrucht gevuld met de puurste nectar van liefde het landschap ademde regenbogen en nu met zijn nieuwe heersers…
pelgrim22 augustus 2010Lees meer >

De appel en het paradijs

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 602
schuld van appels (en slangen), gegeten (en gevreesd) door dames en heren, die compost verwarren met het composteren van de geest De dichter plant een pit van de Adams appel en Eva verzoekt hem herhaaldelijk Maar de Godheid laat het zaad groeien tot onmetelijke hoogten die de appel doet verbleken Tot in verre streken draagt hij vrucht…

voorbestemd

netgedicht
3.9 met 16 stemmen aantal keer bekeken 658
langzaam in een wandeling door herfst in het oude, vertrouwd zoals de ochtend die nesten bouwt op schouders van het ronde zwijgen verstaanbaar en gehuld in handen ook al boog de vijver zich bleek rond mijn lichaam, schuifelden banken de zon omlaag wij bewogen, hielden ons vast aan weerszijden van de weg, stilte als vergeten vruchten…

Overal liefde

hartenkreet
4.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.117
Want dit is waarom: Een bloem prachtig bloesemt Een vogel zijn kwetterende jonge vol energie voedt, De zonnestralen de voorjaarsbloemen verwarmt, Een fruitboom heerlijke zoete vruchten geeft, Een beekje een rustig kabbelend liedje zingt, De maan de donkere nacht verlicht, De regen de droge aarde vochtig maakt en Een moeder haar baby teder verzorgt…

Vastgeroest?

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 572
Gelijk een zwaan, die schuchter de veren strijkt, zich dompelt in het koele meer om de lange slaap te vinden in een donzen bed, gebonden aan het strikte heden, in de brekende golfslag van de tijd, schuddend aan mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is het moeilijk keren in een…
pama14 maart 2011Lees meer >

Mijn ziel wil dansen

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 629
Mijn ziel wil dansen onder blauwe luchten waar alles nu in bloei staat, witte pracht die niet te zeggen valt, op weg naar vruchten die rijpen tot een zware, niet te stelpen kracht. Hoe alles nu belofte is voor morgen, en zonder haast, alleen de stilte rijpt.…
Adeleyd16 april 2011Lees meer >

Galypso

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 521
Uit haar schoot weerklonken sirenen, gezang zonder woorden, stapte ze uit haar ziel, wenkte met de ogen en haar lippen - vast besloten, alsof ze mij haar zegen gaf, “ Wacht met wikken niet te lang, er ligt een niet ontdekte vrucht te rijpen met een honingzoete pit."…
pama31 mei 2011Lees meer >

Dagelijks brood?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 631
In de vlijt van alle gestorvenen treft alleen de hoop geen verwijt, de nachten woelen twijfels bloot, er lekken onrijpe vruchten uit de hemel en door de gaten van het firmament om door de ‘onkreukbaren‘ - met integere woorden - te worden bijgezet als hongerige wolven.…
pama21 juni 2011Lees meer >

Mephistopheles Epicureus

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.066
Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: - Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt, En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.…
Albert Verwey9 september 2013Lees meer >

Vastgeroest idioom ?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn levensboom, waarvan de vruchten niet willen rijpen. En in het stof van verwaaide verzen is het moeilijk keren in een vastgeroest idioom. Het einde dient vooral te blijven waar het is, eens zal ik zal hem toch wel ontmoeten.…
Pama23 oktober 2013Lees meer >

twijgen worden mens

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
jonge ent die zich veilig voelde in de luwte van het begin stakende takken zonder blad schrapen met lange halen het vernis van de wind, de kou zal in zijn honger blijven zoals de schaduw van de verdwenen pas niets zal de tijd doorstaan in weggelaten woorden er rest nog wat tapijt van het nooit geoogst respect twijgen worden mens en de vrucht…
elze29 januari 2014Lees meer >

Mijn hart is jouw huis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 589
Waar alle vruchten van de liefde groeien aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…

Fundament?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 610
slaap maar door in mijn gerijpte vrucht, droom je los uit de tentakels van het mos, anker je gevoelens waarin je zeker staat laat je kristallen zaad nippen van het licht, kiemend in het fundament van een eeuwenoud gedicht.…
Pama25 december 2014Lees meer >

HERMES VAN PRAXITELES.

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 963
Maar immer vrucht'loos streeft het naar zijn buit En wekt de god niet uit zijn mijmer-rust, Wiens heil'ge droom in vage verten ziet....…
Edward Koster12 februari 2015Lees meer >

SPEL VAN TIJDEN

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 522
Soms mag het druk beramende heden zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom, is dan toeven onder een pruimenboom vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden. Binnen de wortels huist het verleden, verschijnt telkens als een springbron van stoom: door het lover ruist een natte luchtstroom, herinnert aan eens genoten, geleden...…

Oktober

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 583
Oktober draagt zijn eigen vrucht. Met haar behagen weet ik waarom ik besta. De voorbije vitaliteit is nu aan het sterven, maar ik weet er gloort een groene toekomst hierna. Oktober stemt mij niet verdrietig om een afscheid. Met haar verder te moeten leven is mij niet de eer te na.…

Afgelopen zomer

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 439
Afgelopen zomer dronk ik sangria met Heather koel en boordevol vruchten omdat we een weekje Madrid deden en we niet alsmaar konden bomen over de hoe's en waarom's van onze lievelingsdichters in het Parque del Retiro hebben we op een bank de poëzie van Federico García Lorca geanalyseerd (ondertussen bestudeerde ik haar ronde vormen…

Aan de horizon

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 607
Aan de horizon voor die voeding van de verboden vrucht zonder het spel van deurtje open deurtje dicht als in een klucht.…

De benzinepomp

gedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.574
Daar hangt de vrucht’. ------------------------------------------------------- uit: 'Waar de burchten stonden en de snoek zwom', 1979.…

ontelbare bloesems

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 571
als achterblijver sta ik de dood te dirigeren langs de balans van schaduw en inteeltige vruchten er is niets dat mij nog bindt tegen het besef, al spreek ik in eigen woord dat nonchalant zicht keert van roem naar duiker waar wallen over oevers zijn gelegd en tochtige streken zijn gedempt met daden zonder pragmatisme doch hoe ik…
elze10 april 2016Lees meer >

In tegenslagen en momenten van pech

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 512
Het zijn die momenten die zoeken naar de vrucht, die rente geven op de voorpret na de koude van een winterse lucht; zoals ze in het leven een gouden zege na de regen kunnen geven. Gouden zegen vaak een verfraaiing na een verduisterende spijt, die te laat kwam omdat de verleiding in het leven soms als een mes aan twee kanten snijdt.…

De eerste vonk?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 336
aan de stroom van krachten in hun baan van blijdschap te bewenen in het literaire landschap maar herschept zichzelf weer tot faam macht in rijm, wel of niet verjaard in strikt of los verband, een golvend stem die haar ziel raakt, het kleedt het naakt het voedt, herschept als uit een oud getij scheurt de bolster van de vrucht…
Pama28 oktober 2019Lees meer >

Melancholie?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 443
Huivert de schaduw van een kaars waarvan de hoop blijft branden, symboliek van de vertraagde werkelijkheid, waarvan niet te winnen of te verliezen valt, plukt de zoetste vrucht uit de bron van acceptatie in een herwonnen stilte, voer voor psychologen, maar het blijft wrang en zuur, ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…
Pama2 november 2019Lees meer >