1331 resultaten.
mijn gracht
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
763 zo ik graag zou willen
de werkelijkheid heeft ingeboet
het grootse zou mij zwaar doen tillen
zo ga ik vaak hier mijn weg
soms verdwaald in gedachten
een plek van overpeinzing
van denkbeeldige krachten
die mij doen verwonderen
over het palet van water,
groen en keiensteen
hier overdadig aanwezig
en mijn gemoed doen verzachten
tot vrucht…
Passie
hartenkreet
4.0 met 26 stemmen
4.416 Wulpse rondingen gestrekt op laken van vers groen
Bedekt en omringd door wijnen en exotische vruchten
Voeren jouw lijnen mij naar de waanzin van wellust
Zinnelijk drift in niet aflatende verscheurende honger.…
Wezenlijk geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
625 Vooruitstrevende toekomstplannen betalen geen loon
Ik bepaal mijn eigen lot is slechts spot en hoon
Het werd donker de dag dat ik het licht zag
Volwassen zijn heeft zijn voordelen
De verantwoording ligt zo goed als in je eigen hand
Wanneer je een vrouw om haar hand vraagt volgen echter de bevelen
Mijn verleden zwart omrand
Geen verboden vruchten…
Derwish
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
597 Als ze danst, wordt de beweging universeel,
de aarde, sterren, bloemen, alle stromen
alles wordt in haar wezen opgenomen,
betreedt met beide voeten elk werelddeel,
ze draalt niet in haar zinnelijke vlucht,
deelt met iedereen haar serene vrucht, in elke
wenteling, wordt de aardse tucht vermeden,
draait bomen, groene heesters uit de grond,
baart…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 onder dat mos, beloven
kan ik iets, daar beneden is waarschijnlijk niets,
slechts voer voor een verhaal, waarin ik
verdwaal, na afloop te trots om te huilen,
onmogelijk de tijd te ruilen, mijn plek
verkleind tot omzoomd zerk, waarin
ik me kan verschuilen, daarboven jagen
associaties op de zaden van de zilverberk,
die ieder jaar weer vrucht…
LERING VAN EEUWIGE WIJSHEID
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
671 Vanuit de Grote Beer en de Pleiaden
Wordt de mens gevormd door zeven stralen
Door in het stoffelijke af te dalen
Worden plus en min goeden en kwaden
Wij zijn de vruchten van kosmische zaden
Meetbaar op louter dichterlijke schalen
Langs de lat gelegd door het vertalen
Van een begrip als helen en als schaden
Het midden houdend tussen droom…
FLUITSPEL
poëzie
4.0 met 9 stemmen
1.624 Speelman, die ten dans komt noden,
Troostend melodie doen vlieten,
Want ik weet de gang der goden;
Hoe zij eerst de onbewuste,
Sluimerend als gesloten kelken,
In de kuise boezem rusten,
Dan ontluiken en verwelken;
Wee, dat tranen wekt en zuchten,
Wie toch kan het heil begrijpen,
Dat beloofd wordt door het rijpen,
En vervulling vindt in vruchten…
het dal van......
netgedicht
4.4 met 36 stemmen
939 In het dorre landschap van de geest
waar hier en daar
een bloem
van onvergankelijkheid geurt
raap ik de scherven van mijn hart
in herinnering heerste de stilte hier
en sprak met ongekende diepte
elk woord was als een rijpe vrucht
gevuld met de puurste nectar van liefde
het landschap ademde regenbogen
en nu met zijn nieuwe heersers…
De appel en het paradijs
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
602 schuld van appels (en slangen),
gegeten (en gevreesd) door dames en heren,
die compost verwarren met
het composteren van de geest
De dichter plant een pit
van de Adams appel
en Eva verzoekt hem
herhaaldelijk
Maar de Godheid laat het zaad
groeien tot onmetelijke hoogten
die de appel doet verbleken
Tot in verre streken draagt hij vrucht…
voorbestemd
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
658 langzaam
in een wandeling door herfst
in het oude, vertrouwd zoals de ochtend
die nesten bouwt
op schouders van het ronde zwijgen
verstaanbaar en gehuld
in handen
ook al boog de vijver zich bleek
rond mijn lichaam, schuifelden banken
de zon omlaag
wij bewogen, hielden ons vast
aan weerszijden van de weg, stilte als vergeten vruchten…
Overal liefde
hartenkreet
4.1 met 19 stemmen
1.117 Want dit is waarom:
Een bloem prachtig bloesemt
Een vogel zijn kwetterende jonge vol energie voedt,
De zonnestralen de voorjaarsbloemen verwarmt,
Een fruitboom heerlijke zoete vruchten geeft,
Een beekje een rustig kabbelend liedje zingt,
De maan de donkere nacht verlicht,
De regen de droge aarde vochtig maakt en
Een moeder haar baby teder verzorgt…
Vastgeroest?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
572 Gelijk een zwaan, die schuchter de veren
strijkt, zich dompelt in het koele meer om
de lange slaap te vinden in een donzen bed,
gebonden aan het strikte heden, in de
brekende golfslag van de tijd, schuddend aan
mijn levensboom, waarvan de vruchten maar niet
willen vallen, in het stof van opgewaaide verzen is
het moeilijk keren in een…
Mijn ziel wil dansen
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
629 Mijn ziel wil dansen onder blauwe luchten
waar alles nu in bloei staat, witte pracht
die niet te zeggen valt, op weg naar vruchten
die rijpen tot een zware, niet te stelpen kracht.
Hoe alles nu belofte is voor morgen,
en zonder haast, alleen de stilte rijpt.…
Galypso
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
521 Uit haar schoot weerklonken
sirenen, gezang zonder
woorden, stapte ze uit
haar ziel, wenkte met de
ogen en haar lippen - vast
besloten, alsof ze mij haar
zegen gaf, “ Wacht met
wikken niet te lang, er ligt
een niet ontdekte vrucht te
rijpen met een honingzoete pit."…
Dagelijks brood?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
631 In de vlijt van alle gestorvenen
treft alleen de hoop geen verwijt,
de nachten woelen twijfels bloot,
er lekken onrijpe vruchten uit de
hemel en door de gaten van het
firmament om door de ‘onkreukbaren‘
- met integere woorden - te worden
bijgezet als hongerige wolven.…
Mephistopheles Epicureus
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.066 Ik zie de mens, maar ik begrijp hem niet: -
Hij eet van 't leven al wat lekkers smaakt,
En proeft van ál zijn passies: zijn mond raakt
Iedere vrucht, die iedre hand hem biedt.…
Vastgeroest idioom ?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
454 In de golfslag van de tijd, schuddend aan mijn
levensboom, waarvan de vruchten niet willen
rijpen. En in het stof van verwaaide verzen
is het moeilijk keren in een vastgeroest idioom.
Het einde dient vooral te blijven waar het
is, eens zal ik zal hem toch wel ontmoeten.…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 jonge
ent die zich veilig voelde in de luwte
van het begin
stakende takken zonder blad schrapen
met lange halen het vernis van de wind, de kou
zal in zijn honger blijven zoals de schaduw
van de verdwenen pas
niets zal de tijd doorstaan in weggelaten woorden
er rest nog wat tapijt van het nooit geoogst respect
twijgen worden mens en de vrucht…
Mijn hart is jouw huis
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
589 Waar alle vruchten van de liefde groeien
aan die éne Boom waar rond wij samenzijn.…
Fundament?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
610 slaap maar door in mijn gerijpte vrucht,
droom je los uit de tentakels van het mos,
anker je gevoelens waarin je zeker staat
laat je kristallen zaad
nippen van het licht,
kiemend in het fundament
van een eeuwenoud gedicht.…
HERMES VAN PRAXITELES.
poëzie
4.0 met 4 stemmen
963 Maar immer vrucht'loos streeft het naar zijn buit
En wekt de god niet uit zijn mijmer-rust,
Wiens heil'ge droom in vage verten ziet....…
SPEL VAN TIJDEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
522 Soms mag het druk beramende heden
zichzelf verliezen, afwachten _ lui en loom,
is dan toeven onder een pruimenboom
vol zoete vruchten; schaduw koelt tevreden.
Binnen de wortels huist het verleden,
verschijnt telkens als een springbron van stoom:
door het lover ruist een natte luchtstroom,
herinnert aan eens genoten, geleden...…
Oktober
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Oktober draagt zijn eigen vrucht.
Met haar behagen weet ik waarom
ik besta. De voorbije vitaliteit
is nu aan het sterven, maar ik weet
er gloort een groene toekomst hierna.
Oktober stemt mij niet verdrietig
om een afscheid. Met haar verder
te moeten leven is mij niet de eer
te na.…
Afgelopen zomer
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
439 Afgelopen zomer
dronk ik sangria met Heather
koel en boordevol vruchten
omdat we een weekje Madrid deden
en we niet alsmaar konden bomen
over de hoe's en waarom's van
onze lievelingsdichters
in het Parque del Retiro
hebben we op een bank de poëzie
van Federico García Lorca
geanalyseerd (ondertussen
bestudeerde ik haar ronde vormen…
Aan de horizon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
607 Aan de horizon
voor die voeding van de verboden vrucht
zonder het spel
van deurtje open deurtje dicht als in een klucht.…
De benzinepomp
gedicht
3.8 met 5 stemmen
2.574 Daar hangt de vrucht’.
-------------------------------------------------------
uit: 'Waar de burchten stonden en de snoek zwom', 1979.…
ontelbare bloesems
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
571 als achterblijver sta ik de dood
te dirigeren langs de balans
van schaduw en inteeltige vruchten
er is niets dat mij nog bindt
tegen het besef, al spreek
ik in eigen woord dat nonchalant
zicht keert van roem naar duiker
waar wallen over oevers zijn gelegd
en tochtige streken zijn gedempt
met daden zonder pragmatisme
doch hoe ik…
In tegenslagen en momenten van pech
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
512 Het zijn die momenten die zoeken naar
de vrucht, die rente geven op de voorpret
na de koude van een winterse lucht; zoals
ze in het leven een gouden zege na de regen
kunnen geven.
Gouden zegen vaak een verfraaiing na
een verduisterende spijt, die te laat
kwam omdat de verleiding in het leven
soms als een mes aan twee kanten snijdt.…
De eerste vonk?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
336 aan de stroom van
krachten in hun baan
van blijdschap te bewenen
in het literaire landschap
maar herschept zichzelf
weer tot faam
macht in rijm, wel
of niet verjaard in
strikt of los verband,
een golvend stem
die haar ziel raakt,
het kleedt het naakt
het voedt, herschept
als uit een oud getij
scheurt de bolster
van de vrucht…
Melancholie?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
443 Huivert de schaduw van een
kaars waarvan de hoop blijft
branden, symboliek van de
vertraagde werkelijkheid,
waarvan niet te winnen of te
verliezen valt, plukt de zoetste
vrucht uit de bron van
acceptatie in een herwonnen
stilte, voer voor psychologen,
maar het blijft wrang en zuur,
ik vlucht weer in mijn mooiste uur.…