1232 resultaten.
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 de bar van Hotel Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman
de fles omhoog houdt
hij die piano speelt
wiegt zijn hoofd
nipt van bier tussendoor
en laveert verder over de toetsen
naar de vrouw die danst
al maar nader danst
haar geur bedwelmt mijn huid
rinkel haar zilver…
vanuit het schrift
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
681 langs water licht schaduw
ver ster water licht geen
richting recht ster ver
recht richting water ster
geen water langs licht richting
een licht schijnt op dit water
zilver glimt langs water in een schaduw
schaduw licht water lang
geen ster ver weg val
richting
recht richting
het schrift sterft
kus deze geest weg vooruit onderweg…
Sterrenkind
poëzie
3.8 met 5 stemmen
5.279 Zij dachten hun vrouwen gelukkig te maken
Omdat zijn mantel van zilver was,
Maar zij moesten hem voeden en bij hem waken
Als was hij een kind van hun eigen ras.…
Aan Godse ginder?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
521 Ik zoek toegang door de deur van
nieuwe dromen, tevergeefs
want ik word niet aangenomen
waarna ik afdaal in spelonken
waar de zon en maan hun vingers
op hebben gelegd, stromen zilveren
vonken door het duister in geluidloos
licht van kindervleugels, illustraties
van gewichtloze gedichten, verschijnt
de kleur op de lippen van de zee…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 voor haar bouwden
ik streel haar stille handen
die zo zacht zijn als haar hart
en die papieren portefeuilles voor ons vouwden
in de groeven van die handen
rust een leven op de tast
lief klein vrouwtje zo eenvoudig als ze was
achter haar gesloten ogen
zijn de bloesems eeuwig wit
en de dauwdruppels als zilver…
de juiste man
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
517 haar hoop dat iemand verder keek
dieper keek en háár zag , doofde
als een kaars in de wind
naarmate de tijd verstreek . ze zocht
beschutting in de vallei
waar de rivier van zilver was en zo
besloot ze weg te gaan uit de stad
het huisje van haar ouders bracht nu
uitkomst
ze plukte bloemen en baadde naakt
in de rivier , schilderde voor…
50 JAREN TEL JE EN NU!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.812 je verleden, je heden, je kansen,
je bedreigingen, je winst, je verlies
en het netto resultaat van 50 jaar
ontvangen en gegeven geleefd leven
Veelal met veel vallen en opstaan maar
vandaag op een bereikte eerste gouden plaats
Gefeliciteerd en wenscadeau:
Als je na je 50ste je wezenlijke
"eigen ik" leert (op)tellen zelfs
voor zilver…
Onophoudelijke stilte
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
580 Zo stil kwam jij driedimensionaal door de atmosfeer
de rilling van de kou was de verbinding van euforie
die de herinneringen liet schitteren in goud en zilver
als onophoudelijke exclusieve nachten in een half uur.…
Zingend hart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
528 waarom de ranke bomen zwiepen
de vijver bedekt met
mos en waterlelies
in koele gouden dagen
van juichend welbehagen
de stille ongerepte
plekken dat mij rukt uit
bange overheersing van digitale wanen
waar links en rechts
't ijle donker schreit
gewassen in de reine plassen
van Gods oneindigheid
't leven proeft
door
heen de zilveren…
Verlangen.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.077 Langs de ronding der reuzige bogen,
Stort haar zilveren stromen de maan,
Op de golven, zich heffend ten hogen,
Waar de sterren te vonkelen staan.
Ach! de maan is zo hoog aan de kimme!
Ach! zo laag, in haar bedding, de zee!
Hoe zij smacht', hoe zij tracht', hoe zij klimme,
Onverhoord blijft haar brandende beê.…
moederinstinct
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
609 bestwil,
breekt het hardste licht in het glas tot een regenboog
af en toe trekt ze haar vochtige ooglid dicht met vertoornd hart
de overvloedige tranennevel wit en grijs soms crêmezwart,
tot haar bloedvaten klaren de iris in blauwwitte levenskoralen
en als de zon dan komt pralen, kan ze weer diep ademhalen
de maan wil ons glinsterend zilverig…
Erato
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.039 De purpren avond was in 't west verdwenen
En glanzend zilver droomde op donkere aarde -
Toen is de blonde Muze mij verschenen....…
In de haven.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
960 Maar... als dan 't schip is leeggehaald,
Vindt Koopman en vindt Reder
Zijn specerij met goud betaald:
Doch - als uw zilver is verdwaald
Matroos!... waar vindt ge 't weder?
Een béétje pret, ná leed en last,
Wie zou het u misgunnen?
Maar - niet de zeilen vòlgebrast...
Toe!…
ik hoop zo dat je luistert...
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
692 mijn zilveren haren
had ik graag met jou gedragen lief
tot aan het einde der tijden
maar jij moest zonodig
het tijdelijke voor het eeuwige verwisselen
luister lief - ergens
wordt nog ons lied gespeeld
ik hoop zo dat je luistert..…
Carrousel?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
429 fixatie van de horizon,
de slinger van de levensklok
dreunt onverminderd door in
de carrousel van kwetsbaarheid,
in je ogen lees ik wijzers van
glittergoud om mijn gemoed
in de gevoeligste periode te
bestuiven, nog één stap te gaan,
ik raak je aarzelend aan, een
trilling raast door het berkenhout,
de wolken wijken, het tovert
zilveren…
Lelieveld
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
523 maar één doel
je wilt overal gezien worden
met je versluierde woorden laten zien
hoe goed je bent
waarachter jij jezelf verbergt
En dat dan het argeloze kind bang geworden
zichzelf niet meer herkent
en zegt dat jij een lieve opa bent
En dan verschijnt de Amazone op het
zwarte paard
doorkruist de afvallige wegen
met het zilver…
Meimerei
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
520 te weiden
Deswegen schiet ik vol bei lach en traan
Geplengd door dezen doch meer nog door genen
Aan gene zeide van de overkant
Der styx waarheen de zwaan van tuonela
Bij charon met twee zilveren floreinen
Desteids haar stervensuur aan had verpand…
Salpeter
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
321 Je kunt er voortreffelijk mee patineren
patronen in zilver op printplaten etsen
want het oxideert op brons, koper en zink
en is zeer brandgevaarlijk, voor koperdieven
als nitro-glycerine voor explosieven
Godzijdank heeft de dienst voor de keuring van waren
ons tsjernobyl 2.0 willen besparen
het kleurloze goed staat niet bloot aan verlokking…
Beta vulgaris
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
434 Wij moeten uit onze
woordangels en zinsklemmen opdoemende allegorieën
tot voor eenieder
behalve KB
te vatten klaarheldere
beetwortels terug
zien te brengen
Dat is in een appje
van messenger Hermes
ons door de zonnegod
met zilveren boog
en zijn harem der muzen
van de Helicon ingeblazen
Er wacht ons derhalve
een opdracht een…
Schaduwen in de rivier
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
423 Hij keert steeds terug
Een nachtschaduw
op een zilveren boot
Gevolgd door de uil
en de ijskoning
Alles is rein,
alles is verheven
Ze spijzen het vuur,
maar vergeten het as
Geen spiegel van gratie
Mijn drank maakt dorstig
De vorm van mijn voornemen
Is niet de vorm
waarin ik vaar
Mijn einde,
ik zie je daar
Met je kille,
glimmende…
Stervende zwaan
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
273 geruisloos snijdt zijn borst door het stervende riet,
een zilveren varen op een zwart en bodemloos pad.
De winter ademt reeds zijn ijzige adem over de plas,
geen angst bewoont dit versteende, blauwe hart.
bladeren vallen als vermoeide, gouden sterren in het slijk,
en in het holle hout zingt zacht het verval.…
De roos
hartenkreet
4.6 met 67 stemmen
3.864 roos, voor de jongen die jij zo adoreert
Een roos staat ook synoniem voor verdriet
Die ene roos op die verlaten steen
Die ene roos, gekregen van die vriend die jou verliet
Die laatste roos, voor hij uit je leven verdween
Een roos te mogen ontvangen
Van de persoon van wie je houdt
Symboliseert het wederzijds verlangen
Nog meer dan brons, zilver…
Gebroken hart
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.328 Ik ben vandaag verliefd geworden
maar het geeft geen goed gevoel
Zij ziet mij niet zo zitten
ze behandelt mij nogal koel
Ik dweep met haar blonde lokken
als waren zij van goud
Maar spreken is voor haar zilver
dus bekijkt ze mij stil en koud
Ik ben betoverd door haar ogen
haar volle lippen en haar kin
Haar slanke benen adoreer ik
toch…
Engel
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.912 Tot die ene dag dat de lucht zo grijs was,
zilveren tranen vielen van haar ogen in het gras.
Ze zei "Ik moet je verlaten, onze paden gaan uit elkaar."
en de tijd bleef staan, (ik hield zielsveel van haar).
Ze moest gaan bij het eerste licht, over de horizonlijn,
dus deze nacht zou onze laatste samen zijn.…
HET ELFDE SONNET VAN DE SCHOONHEID
poëzie
2.8 met 17 stemmen
4.145 Met maagdelijke melk verschijnen daar beladig
Twee zilver dopkens rond, op elk staat een robijn,
't Zijn appelkens gelijk, daarop twee kerskens zijn,
Wiens rode rijpigheid een lust baart ongestadig.…
ons huis
netgedicht
2.0 met 11 stemmen
3.972 de poes slaapt onder de hortensia
de tuinkabouter lacht haar uit
eitjes van zilveren chocola
een kinderhand vol met buit
overal hoor je hiep hiep hoera
uit punaisegaatjes in het huis
de middagzon laat een tekening
van een klein meisje stralen
het geeft ‘t huis een nieuwe tinteling
en overal zijn verhalen,
cadeautjes, post, een rekening…
Nu draagt, zelf triomfant balancement
poëzie
3.7 met 10 stemmen
2.211 Nu draagt, zelf triomfant balancement,
Zelf zwevend rag, zelf ontzaglijk insekt,
Mij de aeroplaan, wiens vaart, zilverig, trekt
Een draad, hoog boven zee en kontinent:
De trots van wie zich, mens, als Brahman kent,
Houdt breed zijn dubb'le vleugels uitgestrekt;
De zekerheid, die 't Brahmanweten wekt,
Houdt recht naar Hem 't evenwicht heengewend…
Zomernacht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
626 kwispelt ons bekende rondje
Voor het slapen gaan
De kikkers kwaken driftig
Geluiden van de nacht
De watervogels slapen
Hun kroost bijeengebracht
De linde wuift in stilte
Een nachtelijke groet
Het blad filtert het maanlicht
Zoals een boom dat doet
De nacht verhult geheimen
Die kent men in het hart
Bij maan een gloed van zilver…
100 meter (2)
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.976 die met een minuscuul vlaggetje zijn
zilveren plak viert Greene heeft brons
het is nog lang onrustig rond de baan
explosie van nauwelijks tien seconden…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.
In struiken schuren schor, of knarsen schraal,
De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard
Langs berm en tronk....…