3465 resultaten.
Dood hout
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 het lijkt
alsof ik te veel
levens leid
bomen splijt
die eigenlijk
moeten groeien
voor meer ruimte
heb ik het zand
laten verstuiven
maar de vennetjes
zijn opgedroogd
de fauna is gestroopt
mijn bos
is chaos in de greep
der elementen
mij rest
dood hout
in wanbeheer
het loof dat ik
lang koesterde
is er helaas niet meer…
Onbemind 3
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
500 Ook ik ben het verdriet,
de stilte, het gebrek aan,
licht, ruimte, ontferming.
Ik zie springvossen paren,
en ik zie karkassen kraken,
kadavers branden,
dat het zich laat zien, staren.
Ook ik ga ongemerkt voorbij,
door de woestijn, en door
de consternatie.…
Heden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 De tijd geeft ruimte aan het zijn.
Want er is genoeg van beide.
Het één is niet groter dan maar
in balans spreken we van heden.
Meestal realiseert men zich
Dat vooral in het verleden.
Die vorm van bewust zijn
Bepaald het leven van alledag
Toch zijn we het gelukkigst
Als u zich dat niet realiseren mag.…
De smaak van leven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
662 het heeft
de smaak van
leven verloren
kon ons
niet meer bekoren
in het dagelijks gebruik
het deelde
jarenlang de ruimte
waarin wij leefden
voelde vertrouwd
maar werd zonder
gebruikt te worden oud
afscheid was een
laatste aai en dank voor
het uitstekend functioneren
in nieuw licht
gaan wij wat minder en
meer duurzamer proberen…
Ode aan het onbestemde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Al wat niet helder is,
eenduidig,
al te zeer begrensd,
laat ruimte
aan wat zou kunnen zijn.…
familieportret
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
800 de foto
een vastgelegde
momentopname
uitgekozen voor
een gelijmde plek
in het album
elk van ons wrikt zich los
van het gestolde gezin om
het met eigen ogen te zien
we kunnen elkaar
niet vinden in dat licht
de tijd en die ruimte
zoveel werkelijkheden
waarheden en zoveel
wijzen van begrijpen in
één afdruk…
Positieve benadering
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
547 Met kinderdromen
die ruimte krijgen voor doen
gaan we ver komen.
Stimuleer de jeugd
in verwezenlijking en
zie hun wil als deugd.
Reik ze kansen aan
en ja, dan verbetert ook
het ouderbestaan.
Wij deden verkeerd,
zij zullen dat allicht doen,
maar hebben geleerd?
Straffen helpt even?…
Entiteiten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Boom, vijver en rots
zijn melkwegen, droompaden
van amper aren:
vanuit de ruimte
nauwelijks zichtbaar,
vanuit mijn vierkantig bestaan
werelddelen op zich.
Losse entiteiten in mijn heelal?!
Uitkijk op het leven
of gewoon de tuin!
VIJVER ROTS…
in eeuwigheid
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
631 ik zal je blijven zoeken
door ruimte en door tijd...
in diepe spleten of kromme hoeken,
ja, zelfs tot in de eeuwige eeuwigheid!…
stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 stil eens
hoor ik daar de stilte
hoor ik de stilte
die ons ontstolen is
die ons de ruimte gaf
om te bezinnen
hoor ik de stilte ronddolen
de stilte van ooit
uit den beginne die ik nu mis
hoor ik die stilte
op zoek naar een plek waar
ze zich kan verholen
of droom ik haar slechts
voor ons te kunnen winnen
door simpel opnieuw te beginnen…
De eerste steen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
522 De sluipende eenzaamheid
Zonder alleen
Verlamt verlangens
Drijft drift uiteen
De bomvolle leegte
Onbeschreven
Ontbeert ruimte
Vulling te geven
Wat zijn zal vergt
De moed van het heden
Hier, vandaag
Toekomend verleden
De leegte leegvegen, de eenzaamheid alleen
Dromen doen, daar ligt de eerste steen…
De geboorte van ruwe schaduw 8
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Dit is geen ontkenning,
Hier staat alles in ruimte.
Bloesems neuriën,
Vlinders minnen,
Ruwe schaduw!
Ruwe schaduw!…
Lichaam III
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
501 Lief lichaam
Van geboorte tot dood
Leef ik in jou
Soms voel je log en zwaar
Soms als een open ruimte
Van Gogh schreef
Dat hij geen dubbeltje
Om het leven zou geven
Als er niet iets oneindigs,
Iets dieps en werkelijks was
Dit palet aan schoonheid
En gruwelijkheden
Op dit canvas vereeuwigd
Met onstuimige penseelstreken
Is het genoeg…
achterblijven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in het open luchtruim
dansen vogels zich bijeen
cirkelend boven het
standvastige gebouw
van koper en graniet
boven de ingang
prijkt Mozes in
steen gebeiteld
samen met de
tafelen der Wet
in een gesloten ruimte
op de bovenste
verdieping wachtte
de galg
niemand keerde terug…
Loskomen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
411 Misschien worden we
onsterfelijke vogels
die door de ruimte
zweven en komen we
los van ons vleselijke lijf.
We houden ook niet rafelige randjes
en van kwetsbaarheid…
De stilte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
429 De kracht van de ruimte,
Het stille vertrouwen,
Waar prachtige dromen,
Zich roerloos ontvouwen.…
Hervertelling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 Oude rouwende stemmen
Schenken ruimte
Aan mijn hervertelling.…
Aromatico en kleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
80 Kijken met de ogen van een kind
Vreugde die het van treurnis wint
Ik kijk naar buiten door de keukenruit
In de kleine ruimte die naar koffie ruikt
Een lange dag staat voor de deur
Begonnen met aromatico geur en kleur…
absolutitijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
72 als ik alles terug kon draaien
recht werd krom en andersom
dan ging de tijd kapot
het avonturenweb
op zijn beurt verscheurd
kwam los in draden ruimtetijd
zelfs Aragog en Sebastiaan
zouden niet beginnen aan herspinnen
van het wederwaardighedenweb
dus laat ik recht en krom
zonder spijt, ruimte en tijd
accepterend wat ik had en heb…
ECCE HOMO
snelsonnet
4.2 met 19 stemmen
1.256 Een christenhomo gaat op non-actief
omdat hij niet met heren mag verkeren.
Dat zou de homogeniteit frustreren,
al zegt de bijbel: ‘Hebt uw naaste lief.’
Maar dát is niet de lijn van de partij;
het was slechts God die dit ooit tot ons zei.…
Het mooie leven
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
743 Soms komen woorden aangewaaid
die ‘k zelf niet kan verzinnen;
ze spreken over licht en vreugd
en oeverloos beminnen.
Maar er is ook de pijn, de last,
het afscheid van geliefden,
de duisternis, het dwaas vertoon
en ook wat ons ooit griefde.
Maar ’t leven is toch eind’loos mooi,
al zien we dat maar even,
want door de lange jaren heen…
Spiegel aan de wand
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
775 hand behalve jou
jou ben ik kwijt ik heb je nooit gehad
omdat ik slechts mezelf steeds zag
jouw ruimte was mijn huis niet ingericht
voor al je mogelijkheden je liefde ging voorbij
in onbewoonbaarheid tot beider spijt…
Zonder jou
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.721 Wetend dat ik moet zoeken naar een plek,
die me de ruimte biedt om alle mooie momenten op te bergen.
Ik kan schreeuwen, smeken om weer terug te gaan,
naar al die mooie momenten waarvan ik weet dat ze nooit meer hetzelfde zijn.…
Wát is tijd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
763 Geen ruimte meer is voor aardse zekerheid.
Dan gaan wij alles met andere ogen bekijken.
Dán is de tijd,
aan Gods ééuwigheid gewijd.…
Toekomst
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
691 Geen ruimte voor niets doen?
Geen ruimte voor wie jij mag zijn?
Jou denken laat je dat denken vastleggen
Jou denken controleert alles
Als jij denkt dan is het gevoel verdwenen
En jij zegt dat je voelt?…
Eeuwig Kind
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 We ontstaan uit kosmische ruimte.
Vertraag daarom. Vertraag uw tijd.
Besef dat mensen kinderen blijven.
Kinderen die samen spelen mogen.
Kinderen tot in eeuwigheid.…
De rust van heilige stilte
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
498 Wanneer ik uiteindelijk weer
opsta en mijn stappen de ruimte voorzichtig
verlaten, draag ik geen antwoorden met mij mee maar een
verstilling, die mij van binnen verder opent dan woorden kunnen reiken.…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 Vleugels in zonlicht
geel draagt de stille adem
ruimte wordt mijn huid
Hoe de wereld met haar
stormachtige kleuren en ongefilterde
stemmen harder binnen dondert dan ik kan dragen.
Ik trek de gordijnen van mijn geest dicht om het rauwe te verzachten.…
Samenleven
netgedicht
1.9 met 10 stemmen
405 Steen in de ochtend
kleine planten zonder naam
stilte in de lucht
In de zachte ruimte tussen
ons in waar mijn aandacht zich opent
zonder haast voel ik hoe je aanwezigheid mijn
binnen raakt en iets in mij herkent dat al lang wilde ademen.…
Tijdgenot
netgedicht
1.7 met 9 stemmen
733 Ik blijf staan waar
drukte oplost en alles zich uitvouwt tot een zachte ruimte.
De breekbare stilte legt
zich neer als een lichte sluier over
wat nog trilt - een uitnodiging om dieper te kijken.
Ik voel hoe ruis verdwijnt en mijn aandacht zich helder verzamelt.…