1673 resultaten.
Humor.
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
780 Behulpzaam helpt ze spanning te bevrijden,
ze vecht om de verzuring te bestrijden,
ze brengt verlichting in dit tranendal.
Al kan haar glans niet iedereen verblijden,
vertoont ze zich maar best niet overal,
ontsnapt ook zij niet steeds aan wat verval,
ze blijft verheugd een warme gloed verspreiden.…
Tijdig
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
582 Ja het is waar, de tijd heelt alle wonden
Dat weet je nu is een voldongen feit
Na jaren ploeteren ben je ze kwijt
De wrok en het verlies, de zilte zonden
Je hebt jezelf weer enigszins hervonden
Je voelt je ongebonden en bevrijd
Bent zoveel meer dan je persoonlijkheid
Je bloedrivier wist weer hoe uit te monden
In een onwerelds gladde oceaan…
Ik geloof
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
620 Ik geloof in God, die mijn leven leidt
Hij mij in Zijn liefde wil aanschouwen
Dat ik op Zijn woord kan vertrouwen
Hij, die mij van zonden heeft bevrijd.
Ik geloof in God, die voor mij wil zorgen
Elke dag mijn dagelijks brood zal geven
En alles wat ik nodig heb in mijn leven
Niet alleen vandaag, maar elke morgen.…
omslachtig
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
512 ik wil voor je vechten
ik wil voor je strijden
je van eenzaamheid bevrijden
ik wil je zien schitteren en stralen
met jou door de nachten dwalen
zonder falen je geheimen achterhalen
ik wil kijken hoe je knipoogt en lacht
in alle pracht
wie had dat ooit gedacht
ik hou van jou
dat ik van je hou
meer dan ik ooit wou
en het deert me om te weten…
doekte stof in ruime zwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
814 doekte stof in ruime zwaaien
dweilde vloeren zonder aaien
schudde bedden op en ineens
was er die sanitaire stop
keek het bad je lachend aan
in een kalkrijk vergeten
deze dag dag heb je geweten
een eerste lente in je bloed
je ging ervoor en joeg
de stilstand er snel door
alleen beweging zal je leiden en
van het dippe winterse bevrijden…
Medereiziger
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 De wilgen delen schouderklopjes uit
Zij willen helpen mijn verlies te dragen
Je beeltenis begint wat te vervagen
Ik laat die los, als ik mijn ogen sluit
Zie ik je voor me in een wit gewaad
Bevrijd van alle ongemak en zorgen
Je voelt je in Gods Heerlijkheid geborgen
Of iets wat daarop lijkt en echt bestaat
Je toont me waar de mens in overgaat…
roos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
382 hoe jij kleurde naar de zoen
die als een roos in de zomer
rijpt, de larf achterlatend en bevrijd
van het sculpturen schouwspel waar
hamer en beitel je de vorm gaven
om in de eeuwigheid te verdwijnen
doch reeds in elk stadium waar jou
latente verschijning zich verstrengelt
met de boezem die me voedde, is hartstocht
mijn legalisatie om je…
dat liefde vrijt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
2.229 geluid had opgekropt
er is geen tijd
slagen zeggen nooit
wat ze bedoelen
een koster is er niet
de torenhaan draait
naamloos steeds zijn lied
maar jij en ik
kennen het bed
dat liefde vrijt
in passie zonder spijt
als we de wereld
hebben stilgezet
in het intieme raken
laat de humor zich vermaken
door een lach die
ook bevrijding…
De tijd als vriend
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
618 Het maakt een eind aan elke strijd
En aan elk slecht beleid
Dat je altijd wordt bevrijd
Is vaak een kwestie van tijd
De tijd staat altijd paraat
Het zorgt voor regelmaat
Dat iets vanzelf overgaat
En dat er weer iets nieuws ontstaat
Elke dag en elke week
Het laat je nooit in de steek
Elke maand en elk jaar
Je vormt je leven lang een…
Levensmoedig schrijven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
480 Schrijven is bevrijd uiting geven.
Aan schitterende prachtigheid.
Aan levensliefde die ik voel.
Aan levensmoed.…
'Rap'alje
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
470 Bij arme onderwijzers en onderwijzeressen, meesters en bovenmeesters, juffen en directeuren, rectoren, rectrices en directrices, de meeste te laag ingeschaald en sowieso onderbetaald, ruist het bevrijdende woord na de (eind-)examenperikelen als een lokroep door hun aan burnouts bijna bezweken gestel...Vakantie!…
Als broedzorg ontbreekt
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
451 De vogel zit in een antieke kooi
Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren
Zit hij te dutten of te contempleren
Hij is nu niet bepaald van laag allooi
Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt
Verloren aan een onbestemd verlangen
Zijn zang zit in een dikke keel gevangen
Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd
Wil buiten zitten…
Asiel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
498 Asiel is zoeken asiel is geluk
asielzoeker wordt gelukszoeker
ooit was hij een welkome migrant
arresteren wordt weer veiligstellen
de individualist is dan de volksvijand
wie zal ons zijn verhaal vertellen
uiteindelijk is oorlog een bevrijding
met genocide als slotoplossing
in diplomatieke dialectiek
vormt zich vervolgens de dictatuur…
STEENROOS
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
477 een zacht ijl stemmetje zei:
weet je wat je daar tegen doet
pak een houweel en delf
naar je diepste zelf
heb toen de steen in duizend
stukjes kapot geslagen
maakte mijn hart
weer helemaal vrij
zie je nu wel weer zei
de heldere stem
waar je was en wie ik ben
direct herkende ik
mezelf in hem
raakte toen even verward
want in het bevrijde…
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 maar nog geen
noodsignaal of
benauwdheden
op de borst maar
wel anders dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om zich pittig
te manifesteren
niet naast maar
in plaats van mij
de uitbot voelde
als bevrijding…
Geestesoog
netgedicht
1.9 met 7 stemmen
469 een man is god in 't diepst van
zijn gedachten
een wonderkind vol ziel en zaligheid
met vrouwenmacht van total
loss bevrijd…
In pure vorm gegoten
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.609 weerkaatst jouw gouden glimlach
verwarmt mijn hart met al haar kracht
Toont het geluk van een eerste lentedag
die ons voor altijd samenbracht
Zichtbaar stralend in het groene gras
blikken we elkaar liefdevol aan
In het moment vereeuwigt als in was
zie ik twee beelden samengesmolten staan
Gevangen in de tijd
Eenstemmige melodie
Onze zielen bevrijd…
Cirkels in zand
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
1.169 tussen zilverrustige
rimpels en zachte
herinneringen
teken ik cirkels
in de tijd
ik schets
oude zomers
en handen vol zee,
blote schouders
en dagen gedeeld
ik schep
wolken en verhalen,
fluister sterren
en beloftes,
stapel woorden
op de horizon,
daar waar jij verdween
nog één keer
omcirkel ik
zacht jouw naam,
bevrijd…
Balans
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
1.822 Het klinkt nog niet zo stom,
want je voelt je dan bevrijd.
De weegschaal blijft altijd bewegen
en komt nooit geheel tot rust.
Balans is leven in voor en tegen,
totdat ook dat is uitgeblust....…
Nacht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
952 Halve sikkel, helder, avondvolle maan
schemering neemt ruimte, ademt donker lucht
zonnelicht verduistert nu haar laatste zucht
in de huizen gaan elektrisch lichtjes aan
zie de bomenrand, het einde van het bos
boeren stoppen met hun werk, ze zijn bevrijd
want de oogst is binnen, alles net op tijd
ook het laatste rood verdwijnt, de nacht breekt…
Gelijkgestemde melodie
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
441 wij vlogen
ogen schuin gericht
naar boven
gewoon hand in hand
haren golfden
je lach bevrijdde
ons van het land
in zweven en glijden
de techniek was uitgezet
wij deelden alle elementen
zoals in oude schrift-
segmenten ooit voorzegd
in vrije vlucht
bewoog het leven
eindelijk naar alle kanten in
dansen zonder zwaartekracht
wij…
Laetare
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
774 O kijk en luister dan, gedragen,
van angst en pijn en schuld bevrijd,
ontvankelijk wil vrede vragen
tot aan het einde van de tijd...
Die kleine krokus durfde wagen
het licht te zien. Maak ons bereid.
Uit: Herworteld leven p.17…
Kon ik eenmaal toch...
poëzie
3.8 met 14 stemmen
3.948 Kon ik eenmaal toch jouw dans weergeven
In een van het woord bevrijd gedicht,
Eenmaal even vrij en lenig zweven
Als jij in de lucht en in het licht
Met je lichaam doet, dat toch niet even
Los van de aarde is als wat ik dicht,
Zich met moeite van de grond opricht,
Zwaarder dan mijn geest, en toch kan zweven.…
De vleermuis dol van woede
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
555 er is een boze kracht
die mij mijn
eigenheid wil ontnemen
hij volgt mij dag en nacht
wat niet bevrijd is
houdt gevangen
omringd door wereldse
belangen
zon valt op
kruinen van de bomen
de vleermuis
dol van woede
verscholen
in 't hol hondsdol
het woud vervult
van klagen rondom
haar plagen
zon schijnt
op onze kruinen
terwijl…
gekooide vogel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
914 gekooide wilde vogel lijk je
sprak mijn moeder
jou bevrijden
is mijn hartewens
maar ik weet niet hoe
angstig als ik ben
dat je nog niet kunt vliegen
nu je jezelf gekooid hebt
roep ik je toe
vlieg dan…….…
Merrie.
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
606 Het stond op de spiegel geschreven,
vannacht nog maar
vanmorgen
was het er alweer af:
“Van gekruid gehakt en tomaten
maakt men geen appelmoes,
maar het maakt geen fluit,
het smaakt nergens naar”
Dat heeft die heks gedaan,
om mij met deze spreuk van jou te bevrijden,
toen jij me achterna zat,
met dat stanleymes
Al die kastdeurtjes…
Melding
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 ik meld u met tevredenheid
de omwaarding van mijn waarden
van Freud en/of van Nietzsche
dat ben ik even kwijt
maar de bevrijding is nu daar
niet meer aardig tegen buurvrouw
met haar overgangsgezeur
niks aaien van de hond van buurman
die bijt alleen maar in je klauwen
als je even geen attentie geeft
geen toedeloe of roekoekoe
voor…
Uit het kamp geen nieuws
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
792 bedekken haar intieme delen
Ze is zichzelf al lang niet meer
haar blik als uit steen gehouwen
is slechts de echo van haar leven
de dood is al langs geweest
en heeft haar ziel meegenomen
Ze stapt voort als naar verlossing
en waarschijnlijk is dat zo
er zijn ergere dingen dan de dood
Kort erop wordt het kamp bevrijd…
Illusie?
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
753 zich uitspreekt in
een streven, in vermomming
tussen zin of regel kruipt,
sluipt door het luie oog van
het bestaan om met tomeloos
geduld weer op te staan,
zichzelf ten allen tijde
overleeft als het dat wil,
streeft naar autonomie, dat
is meer dan een vrije uiting
van de rede en is de echte
combine tussen poëzie en
filosofie, bevrijd…
huwelijksrequiem
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.118 verraderlijk brakmoeras
van verkoelende wind en geselende stormen tot verstikkende windstilte
van verwarmend vuur en uitslaande branden tot smeulend koudvuur
van verstrengelde rotsen en rondvliegend puin tot verscheurde aarde
hun huwelijk had het allemaal
ze hebben het helemaal gehad
ze zijn niet langer man & vrouw
abrupte scherven mogen bevrijdende…